Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2009

Financial Times : Οι υποχρεώσεις του Γ. Παπανδρέου

Όπως αρέσκονται να υποστηρίζουν οι Έλληνες, η χώρα τους δεν είναι σαν τις άλλες. Αντίθετα με τον υπόλοιπο κόσμο που βρίσκεται σε διαδικασία εξόδου από την ύφεση, η ελληνική οικονομία (η οποία στηρίζεται στον κλάδο των υπηρεσιών) ετοιμάζεται να εισέλθει σε ύφεση.

Αντίθετα με την υπόλοιπη Ευρώπη, όπου στις τελευταίες γενικές εκλογές υπήρξε επικράτηση των κεντροδεξιών κομμάτων, οι Έλληνες ψηφοφόροι πρόσφεραν μία εντυπωσιακή νίκη στο σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ και στον πρόεδρό του κ. Γιώργο Παπανδρέου. Έπειτα από πέντε χρόνια στη διακυβέρνηση ο κ. Κώστας Καραμανλής αποχωρεί.

Επρόκειτο για αποκλειστικά ελληνικές εκλογές. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι ο κ. Παπανδρέου και ο κ. Καραμανλής είναι απόγονοι πολιτικών δυναστειών (οι οποίες έχουν καταλάβει την πρωθυπουργία είτε την προεδρία για το μεγαλύτερο μέρος της σύγχρονης ελληνικής δημοκρατίας).

Σε αυτές τις εκλογές η Ευρώπη δεν αναφέρθηκε σχεδόν καθόλου. Χωρίς φανερό ενθουσιασμό, οι ψηφοφόροι προτίμησαν τις ασαφείς υποσχέσεις του κ. Παπανδρέου σε σύγκριση με την ξεκάθαρη υπόσχεση για λιτότητα από τον κ. Καραμανλή και ταυτόχρονα τιμώρησαν τη Νέα Δημοκρατία για την αποτυχία της να πατάξει τη διαφθορά.

Το ΠΑΣΟΚ έλαβε καθαρή εντολή από ένα εκλογικό σώμα το οποίο αλλάζει συχνά απόψεις. Αυτό, όμως, που χρειάζεται η Ελλάδα είναι μεταρρυθμίσεις.
Καθώς η Ελλάδα εισέρχεται στην ύφεση -γεγονός που συνέβαινε και πριν ο κ. Παπανδρέου υποσχεθεί πρόγραμμα στήριξης ύψους 2,5 δισ. ευρώ- το έλλειμμά της έχει φτάσει σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα. Η πάταξη της φοροδιαφυγής είναι μία εμπνευσμένη υπόσχεση. Αλλά ο πρώτος προϋπολογισμός της νέας κυβέρνησης θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα σφιχτός.

Ο κ. Παπανδρέου πρέπει να παγώσει το μεγαλύτερο μέρος των προσλήψεων στον δημόσιο τομέα, θα πρέπει να είναι σκληρός με τη διαφθορά (ιδιαίτερα στον χώρο της υγείας αλλά και σε αυτόν της άμυνας), να μειώσει τους προϋπολογισμούς των υπουργείων, να αυξήσει τους ελέγχους για την καταβολή των φόρων και να απολιτικοποίησει τους εθνικούς λογαριασμούς.

Σε αντίθεση με τον προηγούμενο σοσιαλιστή πρωθυπουργό, τον κ. Κώστα Σημίτη, κατά τη θητεία του οποίου η Ελλάδα υιοθέτησε το ευρώ και διέθετε ένα αξιόπιστο οικονομικό επιτελείο, ακόμη κανείς δεν γνωρίζει ποιος θα είναι ο υπουργός Οικονομίας του κ. Παπανδρέου.

Υπάρχει περισσότερη αισιοδοξία σε ό,τι αφορά τον χειρισμό της εξωτερικής πολιτικής. Ως υπουργός Εξωτερικών το 1999 ο κ. Παπανδρέου χρησιμοποίησε την κοινή τραγωδία των σεισμών στην Ελλάδα και στην Τουρκία για να φέρει πιο κοντά τις δύο χώρες. Δεν αναμένεται να ασκήσει πιέσεις στην κυπριακή κυβέρνηση για αποδοχή της επανένωσης με την τουρκοκυπριακή πλευρά (βέβαια η εξάρτηση της Λευκωσίας έχει μειωθεί από τη στιγμή που η Κύπρος εισήλθε στην ευρωζώνη).

Η κόντρα μεταξύ Ελλάδας και Σκοπίων για την ονομασία ενδεχομένως να υποχωρήσει και πιθανώς να δοθεί λύση σε μία διαμάχη που ψύχρανε τις σχέσεις με την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες.

Προκειμένου να κερδίσει τις εκλογές ο κ. Παπανδρέου ήταν αρκετά ασαφής. Για να κυβερνήσει την Ελλάδα χρειάζεται να είναι περισσότερο σαφής και αποφασιστικός.


Bookmark and Share