Τρίτη, 2 Μαρτίου 2010

Η ΡΗΞΗ ΙΣΡΑΗΛ-ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΟΣ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΙΡΑΝ


Η ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗ ΠΙΘΑΝΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΝΤΑΒΟΥΤΟΓΛΟΥ


Του Νίκου Σταματάκη


Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες την κορύφωση της εσωτερικής κρίσης στην Τουρκία όπου το ενδεχόμενο στρατιωτικού πραξικοπήματος αποτελεί πλέον καθημερινή συζήτηση. Κάτι τέτοιο φαίνεται ότι θα αποφευχθεί πρός το παρόν: Ο αρχηγός των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγός Μπασμπούγ συνέστησε υπομονή και επίλυση των προβλημάτων με συνταγματικά μέσα. Δεδομένης της ισχύος του Στρατού, που δεν θα δίσταζε να επέμβει για την προστασία των συνταγματικά καθιερωμένων δικαιωμάτων του, έχουμε την εντύπωση ότι ο στρατηγός Μπασμπούγ ίσως αναμένει αυτό που και εμείς από απόσταση βλέπουμε, ότι δηλαδή η πολιτική Ερντογάν-Νταβούτογλου είναι πιθανόν να καταρρεύσει μέσα στους επόμενους μήνες υπό το βάρος των αδιεξόδων που δημιούργησε και εξέθρεψε και επομένως ένα πραξικόπημα δεν είναι προς το παρόν αναγκαίο.

Καταλύτης προς την κατεύθυνση αυτή είναι ασφαλώς η ρήξη στις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ και ορόσημα των επερχόμενων αλλαγών θα αποτελέσουν η (πολύ πιθανή) φέτος αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας στο αμερικανικό Κογκρέσο και ο σχεδιαζόμενος βομβαρδισμός του Ιράν.


Θα επιχειρήσω με μερικές απλές σκέψεις που βασίζονται σε λεπτομερείς παρατηρήσεις των πολύ πρόσφατων εξελίξεων στην περιοχή να αποδείξω ότι υπάρχουν ήδη τα βασικά στοιχεία που μπορεί να οδηγήσουν στην κατάρρευση του χάρτινου πύργου της πολιτικής Νταβούτογλου. Εχει ήδη καταδειχθεί (με σχετικά πρόσφατα άρθρα του σερ Βασίλειου Μαρκεζίνη και του καθηγητή Νεοκλή Σαρρή) ότι χαρακτηριστικό της πολιτικής αυτής είναι οι ασταθείς βάσεις της σε κατασκευασμένα ιστορικά δεδομένα και σε μεγαλοιδεατικές ιδεοληψίες. Ελλιπής είναι η θεμελίωση της σε στέρεο υπολογισμό των συσχετισμών δυνάμεων που θάπρεπε να αποτελεί το θεμέλιο λίθο κάθε εξωτερικής πολιτικής. Εν τέλει, δονκιχωτικές θεωρίες όπως του κ.Νταβούτογλου, προυποθέτουν ένα αρραγές εσωτερικό μέτωπο για να έχουν κάποιες πιθανότητες επιτυχίας. Μια τέτοια προϋπόθεση όχι μόνο δεν υπάρχει, αλλά η Τουρκία βρίσκεται ήδη στα πρόθυρα μιας εσωτερικής σύγκρουσης τεραστίων διαστάσεων.

Οι Ελληνες γνωρίζουμε άριστα τι είδους εκπλήξεις επιφυλάσσει ο μεγαλοιδεατισμός που συνοδεύεται από εσωτερικό διχασμό. Είναι φανερό ότι η πολιτική Νταβούτογλου δεν είναι ώριμη και προπορεύεται του καιρού της κατά τουλάχιστον μία δεκαετία, χρόνος που επιβάλλεται για την εξισορρόπηση των εσωτερικών αντινομιών του τουρκικού συστήματος και τον «εκδημοκρατισμό» του.

ΑΛΛΕΠΑΛΛΗΛΕΣ ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ ΤΩΝ «ΕΥΣΕΒΩΝ ΠΟΘΩΝ» ΝΤΑΒΟΥΤΟΓΛΟΥ


Το βασικό λάθος της πολιτικής Ερντογάν-Νταβούτογλου είναι λοιπόν ο υπερφίαλος ιδεαλισμός της, το "όραμα" μιας νεο-Οθωμανικής αυτοκρατορίας εκτεινόμενης από τα Βαλκάνια έως την Κίνα. Η αυτοκρατορία υπερβαίνει εξ ορισμού τα τουρκικά σύνορα και επιβάλλει παντού την ειρήνη (Pax Ottomanica). Μόνο που στην ειρήνη αυτή η Τουρκία επιβάλλει τη θέληση της παντού - δεν υπάρχει πουθενά ίχνος "διεθνούς νόμου και δικαίου" παρά μόνο το τουρκικό συμφέρον και η τουρκική υπεροχή. Ενδεικτικά:

Η συνέχεια στην πηγή