Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Μας ...«τελειώνει» και η Συνθήκη της Λωζάννης

thumb
Από τον «Ευρωπόντικα»
Είχανε δεν είχανε, οι θεματοφύλακες της ...επιλεκτικής προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εκεί στο Συμβούλιο της Ευρώπης και σιγά αλλά σταθερά, ετοιμάζονται να βάλλουν την «ταφόπλακα» στη Συνθήκη της Λωζάννης, με βάση την οποία αντιμετωπίζονται θέματα θρησκευτικών μειονοτήτων σε Ελλάδα και Τουρκία.
Η ευρισκόμενη υπό Τουρκική Προεδρία, Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης που, εκτός των άλλων, έχει και την αρμοδιότητα επίβλεψης της ορθής εκτέλεσης των τελεσίδικων αποφάσεων του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στοχοποίησε την Ελλάδα, ως μία χώρα που δεν εφαρμόζει τις τελεσίδικες και καταδικαστικές αποφάσεις του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Σε συνεδρίαση της, που έγινε κεκλεισμένων των θυρών και έληξε την περασμένη............  Παρασκευή, οι Μόνιμοι Αντιπρόσωποι (πρέσβεις) των 47 κρατών-μελών του Οργανισμού, θεώρησαν σκόπιμο να ασχοληθούν με το γιατί η Ελλάδα, δεν έχει προχωρήσει στην άμεση αναγνώριση της «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης», όπως την υποχρέωσε να κάνει, με καταδικαστική του απόφαση, το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Δεν περιορίσθηκαν, όμως, μόνο σ' αυτό...

Με μία ιδιαιτέρως αυστηρή απόφαση της, η Επιτροπή των Υπουργών συνιστά στην Ελλάδα, να πάψει να εγείρει προσκόμματα και να προχωρήσει στην αναγνώριση όλων των μειονοτικών θρησκευτικών και άλλων ενώσεων στο έδαφος της.

Η απόφαση αυτή, που θα ανακοινωθεί μετά την παρέλευση 15νθημέρου, πάρθηκε, ύστερα από την εξέταση της συμπεριφοράς της χώρας μας, στην εκτέλεση των καταδικαστικών αποφάσεων του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στις υποθέσεις Μπεκίρ Ούστα κατά Ελλάδος και Τουρκική Ένωση Ξάνθης κατά Ελλάδος.

Σ' αυτήν, την «μυστική» κατά τα άλλα, συνεδρίαση της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης, ωστόσο, βγήκε και μία ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΕΙΔΗΣΗ, για το πως η κυβέρνηση Παπανδρέου, είναι αποφασισμένη να χειρισθεί το θέμα της αναγνώρισης των μειονοτικών ενώσεων στην Ελλάδα.

Ο επικεφαλής της Μόνιμης Ελληνικής Αντιπροσωπείας στο ΣτΕ, αντί να εφιστήσει την προσοχή στους συναδέλφους του ότι, με τέτοιες αποφάσεις, θέτουν σε πλήρη αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάννης, τους διαβεβαίωσε ότι, η ελληνική κυβέρνηση, έχει ήδη προχωρήσει στην αναγνώριση δεκάδων μειονοτικών ενώσεων στην Ελλάδα, που άλλες φέρουν την ένδειξη «τουρκικός» και άλλες όχι.

Είναι προφανές ότι ο πρέσβης Αθανάσιος Δενδούλης, που κάνει τα πάντα για να μην φύγει από το Στρασβούργο, δεν ενήργησε αυτοβούλως και με την διαβεβαίωση που έδωσε, μετέφερε την κεντρική πολιτική απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης και του ημέτερου ΥΠΕΞ.

Σ' αυτό το σημείο, πρέπει να υπενθυμισθεί ότι προπομπός της σχετικής απόφασης θεωρείται σχετικό Ψήφισμα της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, τον Μάρτιο του 2009, που κάτω από τον τίτλο «Θρησκευτική ελευθερία και άλλα ανθρώπινα δικαιώματα για τους μη μουσουλμάνους της Τουρκίας και για τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη», είχε θέσει τις «βάσεις» για την αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάνης, αναφέροντας ευθαρσώς ότι:

«Τόσο η Ελλάδα όσο και η Τουρκία πρέπει να αντιμετωπίζουν τις θρησκευτικές μειονότητες σύμφωνα με τα στάνταρντ της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και όχι να επικαλούνται την αρχή της «αμοιβαιότητας», που προβλέπεται στη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923, ως δικαιολογία για να αρνούνται να εφαρμόζουν ορισμένα δικαιώματα».

Τα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι πολλά και έχουν να κάνουν:

* Με το ποιες είναι, ακριβώς, οι μειονοτικές ενώσεις που αναγνωρίσθηκαν από την Ελληνική κυβέρνηση;
* Εκτός από την Τουρκική Ένωση Ξάνθης, στις αναγνωρισμένες μειονοτικές ενώσεις περιλαμβάνονται κι' άλλες που φέρουν τον τίτλο «τουρκικός»;
* Μήπως στην λίστα αυτών των ενώσεων, περιλαμβάνονται κι' άλλες που φέρουν τον όρο «Μακεδονικός»;
* Γιατί η ελληνική κυβέρνηση, δείχνει τέτοια προθυμία, να γίνει αρωγός στην προσπάθεια ακύρωσης της Συνθήκης της Λωζάννης;
* Αντιλαμβάνονται εκεί στο ΥΠΕΞ ότι, συνηγορώντας σε τέτοιου είδους προσπάθειες, σε λίγο θα βρεθούν στην δυσάρεστη θέση, να προχωρήσουν και στην αναγνώριση, τουρκικών μειονοτικών ενώσεων στην Κω και στη Ρόδο;

Ακούει κανείς;