Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010

Όχι άλλη Εθνική υποτέλεια


Του Β.Α.ΚΟΚΚΙΝΟΥ
Επίτ. Προέδρου του Αρείου Πάγου

Όπως τα άτομα, έτσι και οι λαοί, αν δεν έχουν αυτοσεβασμό, δεν είναι δυνατόν να αναμένουν την εκτίμηση των άλλων.

Η Ελλάδα του Οκτωβρίου του 1940, αν απέσπασε τον γενικό θαυμασμό όλων των ηγετών και λαών της οικουμένης, είναι γιατί απέδειξε, πως ο λαός και η ηγεσία του είχαν εθνική αξιοπρέπεια.

Αλλά η αξιοπρέπεια αυτή δεν υπάρχει, όταν Ελλην ηγέτης είπε στο στρατηγό Βαν Φλιτ, επιδεικνύοντας τους στρατιώτες που τον υπεδέχοντο, «Στρατηγέ, ιδού ο στρατός σου». Και ασφαλώς δεν υπάρχει ούτε και σήμερα, όταν γίνεται υποδοχή, με τιμές πρωθυπουργού, στον Διευθυντή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου κ. Ντομινίκ Στρος-Καν.

Και όταν η πολιτική ηγεσία μας του αναγνωρίζει το δικαίωμα να απευθύνει στη Βουλή επικριτικές συστάσεις προς κόμμα, που εκπροσωπεί το........... ήμισυ περίπου του ελληνικού λαού!

Είναι αδύνατο να μας σεβασθούν οι άλλοι λαοί και οι ηγέτες τους με αυτές τις συμπεριφορές κράτους – προτεκτοράτου. Τις συνέπειες υφίσταται ο ατυχής λαός μας, που ακούει, βλέπει, παρατηρεί και συμπεραίνει, αλλά δεν έχει τη δυνατότητα και τη δύναμη να αντιδράσει.

Κατόρθωσαν με την προπαγάνδα και τα δυσβάστακτα οικονομικά μέτρα, σε βάρος των κατωτέρων τάξεων, να εξουθενώσουν το σθένος του και την ψυχική του δύναμη.

Σε όλες τις εποχές και σήμερα, οι προδότες περισσεύουν. Από τα απόρρητα έγγραφα των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, που εκλάπησαν και κυκλοφορούν, έφθασε και στην Ελλάδα η πληροφορία , πως υπάρχουν πολλές συμβάσεις Ελλήνων δημοσιογράφων και άλλων, οι οποίοι αναλαμβάνουν την υποχρέωση, αντί γενναίου χρηματικού ανταλλάγματος, να προωθούν και προβάλλουν τα αμερικανικά συμφέροντα, καθώς και να στηρίζουν την ασκούμενη εκάστοτε εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α.

Eπί του παρόντος τηρείται εχεμύθεια, ως προς τα ονοματεπώνυμα των ως άνω συμβληθέντων. Αλλά επειδή «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον», σε όλη την υφήλιο, ιδιαιτέρως δε στην Ελλάδα, όπου πολλοί άνθρωποι ομιλούν ή και φλυαρούν εκ παραδόσεως, είναι σχεδόν βέβαιο, ότι σύντομα θα πληροφορηθούμε ποίοι αντάλλαξαν με χρήματα, την προσωπική και εθνική αξιοπρέπειά τους, ή και τα συμφέροντα της πατρίδος μας.

Oι κυβερνώντες επαίρονται πως έσωσαν τη χώρα απο την κατάρρευση. Ο Λαός όμως καθημερινώς βιώνει την πενία, στην οποίαν τον κατεδίκασαν. Πρωθυπουργός και Υπουργός Οικονομικών, θεωρούν κατόρθωμα τους, το ότι εμείωσαν μισθούς και συντάξεις και περιέκοψαν δώρα εορτών από τους αδυνάτους χαμηλομίσθους και χαμηλοσυνταξιούχους.

Αποσιωπούν δε το ότι τα δώρα αυτά έπρεπε να είναι κανονικώς αυξήσεις των βασικών μισθών, που όμως δόθηκαν ως δώρα, ακριβώς για να μην ενσωματωθούν στις συντάξιμες αποδοχές.

H Κυβέρνηση έπραξε το ευκολότερο. Αδίκησε τους πτωχούς και τους οικονομικώς μετρίους. Αποσιωπά ότι οι μισθωτοί των άλλων χωρών έχουν πολύ υψηλότερες αποδοχές, παρόλο που δεν λαμβάνουν δώρα, και προβάλλει ψευδώς, ότι με την περικοπή των δώρων από τους Έλληνες μισθωτούς και συνταξιούχους, επέρχεται τάχα ισότητα με τους συναδέλφους τους των άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Στο μεταξύ, το όργιο της παραπληροφόρησης και της προπαγάνδας έγινε ανεξέλεγκτο. Κάθε μέρα προβάλλεται στα ΜΜΕ ως πραγματοποιηθέν, αυτό που μόλις χθες και προχθές είχε επιμόνως διαψευσθεί.

Μας έλεγαν ότι η Ελλάδα θα αντιμετωπίσει την κρίση μόνη, χωρίς προσφυγή στο Δ.Ν.Τ. Και έπραξαν ακριβώς το αντίθετο. Στη συνέχεια, μας είπαν, ότι χωρίς την ενίσχυση του Ταμείου τούτου δεν θα ήτο δυνατό να καταβληθούν μισθοί και συντάξεις. Αυτό άφησαν να διοχετευθεί και παράγοντες της Τραπέζης της Ελλάδος.

Όμως, στην πραγματικότητα, τα χρήματα των νέων δανείων εισήλθαν απευθείας στα ταμεία των δανειστών της χώρας μας.

Γι’ αυτό μόνον αισθήματα απογοητεύσεως και απελπισίας κυριαρχούν στους περισσότερους πολίτες της. Αν είχαν ερωτηθεί, είναι βέβαιο ότι θα προτιμούσαν να επανέλθουν «στο ψωμί με την ελιά», παρά να χάσουν την εθνική τους υπερηφάνεια. Αλλά δεν ρωτήθηκαν ποτέ!

Eνώ σε άλλα κράτη, όπως στην Ελβετία, γίνονται δημοψηφίσματα, ακόμη και για το αν συμφωνεί ο Λαός να ανεγερθεί τέμενος για τους μουσουλμάνους, στην πατρίδα μας, αντιθέτως, υποτάσσεται η χώρα στο Δ.Ν.Τ., υποθηκεύονται τα ακίνητα του Δημοσίου, παραιτείται τούτο από το δικαίωμα να προβάλλει ενστάσεις εκ της κυριαρχίας του, αλλά ο Λαός δεν ερωτάται!

Μόνον καλείται να πληρώσει τα δάνεια των πολιτικών, καταβάλλων την ηυξημένη φορολογία και τον Φ.Π.Α. και δεχόμενος τη μείωση των αποδοχών, των δώρων εορτών και του επιδόματος αδείας.

O Τύπος καταγγέλλει ότι οι διευθύνοντες το Δ.Ν.Τ., την Ε.Ε., και την Ε.Κ.Τ. είναι ηθικώς δέσμιοι των Αμερικανών, οι οποίοι και τους επέλεξαν. Ακριβώς για να μην μπορούν να προβάλλουν αντίσταση στα σχέδια της υπερδυνάμεως.

Παλαιοί ηγέτες, όπως ο πρώην Γερμανός Προεδρος Χέλμουτ Σμιτ, συνομολογούν σήμερα, ότι η Ευρώπη στερείται αξιολόγου ηγεσίας, κάτι που δεν συνέβαινε σε παλαιότερες εποχές. Και είναι τραγικό, να είναι τόσο καταφανής η έλλειψη αξίων πολιτικών ηγετών στη γηραιά Ευρώπη.

Mε εξαίρεση τους ολίγους Ελληνες, που μετέφεραν σε τράπεζες του εξωτερικού τις καταθέσεις τους, κατόπιν ανοήτων δηλώσεων κυβερνητικών, οι περισσότεροι από τους υπολοίπους είναι σε απόγνωση.

Δεν γνωρίζουν τι θα γίνει αύριο. Οι κυβερνώντες διαβεβαιώνουν τον Λαό, ότι ούτε το ευρώ θα εγκαταλείψουμε, ούτε στη δραχμή θα επανέλθουμε. Δεδομένου όμως ότι συνήθως γίνεται αυτό που διαψεύδουν, διερωτάται, τι άλλο σχεδιάζεται άραγε εις βάρος της Ελλάδος από αυτούς, που κατευθύνουν την παγκοσμιοποίηση;

Διότι αυτοί κατόρθωσαν να συγκεντρώσουν το χρήμα της ανθρωπότητας και να είναι σε θέση να δανείζουν όλες τις χώρες, περιλαμβανομένων και των Η.Π.Α.

Ανεκάλυψαν τα τοξικά ομόλογα. Προαναγγέλλουν ή και κατευθύνουν δυσμενείς οικονομικές εξελίξεις χωρών. Χρηματοδοτούν μη κυβερνητικές οργανώσεις, ποικίλης αποστολής. Προωθούν σε κομβικές θέσεις διεθνών οργανισμών πρόσωπα διαβλητά, που μπορούν εύκολα να τα εξουσιάζουν. Εκβιάζουν, απειλούν, γελοιοποιούν ή χειραγωγούν ηγέτες χωρών.

Και έχουν τη δυνατότητα να δημιουργούν καταστάσεις πολιτικής αποσταθεροποιήσεως για να ευοδώσουν τα σχέδιά τους.

Ευλόγως, επομένως, διερωτώνται οι σκεπτόμενοι άνθρωποι, μήπως η ηγεσία της αγνώστου πατρότητος παγκοσμιοποιήσεως σκέπτεται, αποφασίζει και ενεργεί, ως ένα είδος διεθνούς μαφίας;