Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012

Το τέλος του φθηνού κινεζικού εργατικού δυναμικού

της Audrey Duperron
Το 2010, παράγοντας το ένα πέμπτο της παγκόσμιας παραγωγής, η Κίνα ξεπέρασε τις Ηνωμένες Πολιτείες και έγινε η πρώτη βιομηχανική δύναμη στον κόσμο.

Όμως, λόγω της αύξησης των τιμών της γης, των δαπανών που συνδέονται με τους κανονισμούς για το περιβάλλον ή για την ασφάλεια, λόγω των φορολογικών αυξήσεων, και κυρίως, λόγω της αύξησης του μισθολογικού κόστους, το κόστος της παραγωγής έχει πάρει φωτιά.

Η επενδυτική τράπεζα Standard Chartered δημοσίευσε πρόσφατα στοιχεία από μια έρευνα σε 200 εταιρείες παραγωγής στο Χονγκ Κονγκ στο Δέλτα του ποταμού Pearl, η οποία δείχνει ότι οι μισθοί έχουν ήδη αυξηθεί φέτος κατά 10%. Στη Foxconn, υπεργολάβο της Apple, οι μισθοί έχουν αυξηθεί μεταξύ 16% και 25% τον περασμένο μήνα...................................

 1Όταν το αμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο της Σαγκάη ζήτησε από τα μέλη του ποιές ήταν οι μεγαλύτερες ανησυχίες τους, το 91% ανέφερε την αύξηση του κόστους. Η διαφθορά και η παραχάραξη προϊόντων ήταν πολύ πίσω στις επιλογές τους. Η εποχή του φτηνού κινεζικού εργατικού δυναμικού έφτασε στο τέλος της.

Πώς θα μπορέσουν να το αντιμετωπίσουν οι επενδυτές; Κάποιοι σχεδιάζουν να μεταφερθούν σε άλλες ασιατικές χώρες όπως το Βιετνάμ. Όμως, η κινεζική ακτή διατηρεί αναμφισβήτητα ορισμένα πλεονεκτήματα:

1 / την γειτνίαση με την εγχώρια αγορά, η οποία είναι τεράστια. Καμία άλλη χώρα στον κόσμο δεν προσφέρει ευρύτερη αγορά, που αποτελείται από καταναλωτές πρόθυμους να αγοράσουν και των οποίων η αγοραστική δύναμη αυξάνεται σταθερά,
2 / Η παραγωγικότητα των κινέζων εργαζομένων αυξάνει όσο γρήγορα όσο οι μισθοί. Στην πραγματικότητα, η αύξηση της παραγωγικότητας είναι αυτό που δικαιολογεί αυτές τις αυξήσεις μισθών.
3 / Η Κίνα είναι τεράστια, και προσφέρει ανάλογα μια σταθερή και ευέλικτη λεκάνη εργασίας που προσαρμόζεται εύκολα στις εποχικές ζητήσεις (π.χ. οι διακοσμήσεις του χριστουγεννιάτικου δέντρου και τα δώρα Χριστουγέννων),
4 / Η κινεζική αλυσίδα εφοδιασμού έχει αναπτυχθεί και είναι πολύ ευέλικτη, πολύ πιο αποτελεσματική από ό, τι στις γειτονικές χώρες. Σύμφωνα με το Dwight Nordstrom του Pacific Resources International, μια εταιρεία συμβούλων στον τομέα της μεταποίησης, η κινεζική αλυσίδα εφοδιασμού είναι τόσο αποδοτική για τις κινεζικές βιομηχανίες ηλεκτρονικών ειδών που η Κίνα θα πρέπει να παραμείνει το βαρέων βαρών της αγοράς για τα επόμενα 10 έως 20 χρόνια.

Ωστόσο, ορισμένοι βιομήχανοι που είχαν εγκατασταθεί στις παράκτιες περιοχές μεταφέρονται προς την ενδοχώρα της Κίνας, όπου οι μισθοί αναμένονται να είναι χαμηλότεροι. Αλλά δεν είναι και τόσο: η διαφορά δεν θα ήταν καν 10%, όπως το βίωσε η Huawei, μια κινεζική εταιρεία τηλεπικοινωνιών. Και αυτή η μεταφορά δεν είναι δωρεάν: οι νέοι νόμοι εργασίας προβλέπουν την παροχή αποζημίωσης σε περίπτωση κλεισίματος ενός εργοστασίου.

Το κόστος μεταφοράς των προϊόντων που κατασκευάζονται μπορεί να είναι υψηλότερο από ό, τι είναι στην ακτή. Επιπλέον, τα στελέχη ζητούν αποζημίωση για να εγκατασταθούν στην ηπειρωτική Κίνα. Τις περισσότερες φορές, οι βιομήχανοι που επιλέγουν να ανοίξουν εκεί μια μονάδα το κάνουν για να έρθουν πιο κοντά στους καταναλωτές τους.

Αλλά αυτό που χρειάζονται το περισσότερο οι κινεζικές επιχειρήσεις για να διατηρήσουν πλέον την ηγετική τους θέση είναι να υιοθετήσουν μια στρατηγική όπως η γερμανική και την καινοτομία. Μερικές, όπως η Huawei, η οποία κατάθεσε περισσότερες πατέντες από οποιαδήποτε άλλη εταιρεία το 2008, το έχουν ήδη καταλάβει. Αν και αυτό το είδος επιχειρήσεων είναι ακόμη πάρα πολύ σπάνιο, προσελκύει τα νέα ταλέντα.

Κάθε χρόνο, κύματα «θαλάσσιων χελωνών», δηλαδή Κινέζοι οι οποίοι έφυγαν για να σπουδάσουν στο εξωτερικό, και μερικές φορές εργάζονταν σε ξένες επιχειρήσεις, επιστρέφουν στο σπίτι, με, στις αποσκευές τους, την τεχνογνωσία και τις ιδέες που έμαθαν στη Silicon Valley, το Στάνφορντ ή το MIT.

Πηγή2