Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2012

To ευρώ κάνει τη δουλειά για την οποία είχε ακριβώς σχεδιαστεί





















Η ιδέα ότι το ευρώ έχει “αποτύχει” είναι επικίνδυνα αφελής. Το ευρώ κάνει ακριβώς ό,τι είχε προβλέψει και είχε σχεδιάσει ο δημιουργός του – και το πλουσιότατο 1% που το υιοθέτησε.
Ο δημιουργός είναι ο Ρόμπερτ Μάντελ, οικονομολόγος του Πανεπιστημίου του Σικάγου. Ο αρχιτέκτονας των “οικονομικών της προσφοράς” είναι τώρα καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια , αλλά τον γνώριζα μέσω των σχέσεών του με τον καθηγητή μου στο Σικάγο, Μίλτον Φρίντμαν, πολύ πριν η έρευνα του Μάντελ για τα νομίσματα και τις ισοτιμίες οδηγήσουν στο σχέδιο για την ευρωπαϊκή νομισματική ένωση και το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα.
Τότε ο Μάντελ ενδιαφερόταν περισσότερο για τη διαρρύθμιση του μπάνιου του. Ο καθηγητής Μάντελ που είχε ένα Νόμπελ και μια αρχαία βίλα στην Τοσκάνη, μου είπε μαινόμενος:
"Δεν μου επιτρέπουν ούτε μια τουαλέτα να φτιάξω. Υπάρχουν κανονισμοί που μου λένε να μην έχω τουαλέτα σ' αυτό το χώρο. Μπορείς να το φανταστείς;"
Βεβαίως και δεν μπορώ. Όμως δεν έχω μια αρχαία ιταλική βίλα, συνεπώς δεν μπορώ να φανταστώ την απογοήτευση που προκαλούν οι κρατικοί κανονισμοί για την τοποθέτηση ουροδοχείων σε τέτοια κτίρια.
Ο Μάντελ, όμως, ένας Καναδο-αμερικανός που πρεσβεύει το ότι “κάνω ό,τι θέλω”, σκόπευε να μην αφήσει έτσι τα πράγματα. Να εμφανιστεί με ένα όπλο που θα διέλυε τους κρατικούς κανόνες και τις εργασιακές ρυθμίσεις. (Πραγματικά μισούσε τους συνδικαλισμένους υδραυλικούς που ζητούσαν πολλά χρήματα για να μετακινήσουν το θρόνο του.)
"Είναι πολύ δύσκολο να......................... 1απολύεις εργάτες στην Ευρώπη”, παραπονιόταν. Η απάντησή του: το ευρώ.
Το ευρώ θα έκανε τη δουλειά του όταν θα οι κρίσεις θα έπλητταν τις οικονομίες, εξηγούσε ο Μάντελ. Αφαιρώντας τον έλεγχο του νομίσματος από τις κυβερνήσεις, οι αντιπαθείς, ασήμαντοι, εκλεγμένοι αξιωματούχοι δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν κεϊνσιανές νομισματικές και δημοσιονομικές πολιτικές για να βγάλουν μια χώρα από την ύφεση.
"Το ευρώ τοποθετεί τη νομισματική πολιτική πέραν της εμβέλειας των πολιτικών”, έλεγε. “Και χωρίς δημοσιονομική πολιτική, ο μόνος τρόπος για να διατηρήσουν οι χώρες θέσεις εργασίας είναι μέσω της ανταγωνιστικής μείωσης των κανονισμών για τις επιχειρήσεις”.
Αναφερόταν στους εργασιακούς νόμους, στις περιβαλλοντικές ρυθμίσεις και βεβαίως στους φόρους. Όλα αυτά θα σαρώνονταν με το ευρώ. Η δημοκρατία δεν θα αφηνόταν να παρεμβαίνει στην αγορά – ή στις υδραυλικές εγκαταστάσεις.
Όπως σημειώνει ένας άλλος νομπελίστας, ο Πολ Κρούγκμαν, η δημιουργία της Ευρωζώνης παραβίασε τον βασικό οικονομικό κανόνα που είναι γνωστός ως “βέλτιστη νομισματική ζώνη”. Αυτός ήταν ένας κανόνας που επινόησε ο Ρ. Μάντελ.
Όμως, δεν φαίνεται να ενοχλείται καθόλου. Για τον Μάντελ, το ευρώ δεν αποσκοπούσε στο να καταστήσει την Ευρώπη μια ισχυρή, ενοποιημένη οικονομική μονάδα. Κυρίως είχε να κάνει με τον Ρέιγκαν και τη Θάτσερ.
"Ο Ρ. Ρέιγκαν δεν θα είχε εκλεγεί πρόεδρος χωρίς την επιρροή του Μάντελ”, έγραψε κάποτε ο Τζουντ Βανίσκι στη Wall Street Journal. Τα οικονομικά της προσφοράς στα οποία διακρίθηκε ο Μάντελ έγιναν ο θεωρητικός οδηγός για τα ρεϊγκανόμικς – ή όπως τα αποκαλούσε ο Τζορτζ Μπους “βουντού οικονομικά”: τη μαγική πίστη στα γιατροσόφια της ελεύθερης αγοράς που ενέπνευσαν και τις πολιτικές της Μάργκαρετ Θάτσερ.
Ο Μάντελ μου εξήγησε ότι το ευρώ αποτελεί ένα τμήμα των ρεϊγκανόμικς:
“Η νομισματική πειθαρχία επιβάλλει τη δημοσιονομική πειθαρχία και στους πολιτικούς”.
Και όταν εμφανίζονται κρίσεις, οι αφοπλισμένες οικονομικά χώρες δεν μπορούν να κάνουν πολλά εκτός από το να καταργήσουν εξ ολοκλήρου τις κρατικές ρυθμίσεις, να ιδιωτικοποιήσουν τις δημόσιες επιχειρήσεις μαζικά, να μειώσουν τους φόρους και να στείλουν το ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος στα αζήτητα.
Έτσι, βλέπουμε ότι ο (μη εκλεγμένος) Ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Μόντι απαιτεί “μεταρρύθμιση” της εργατικής νομοθεσίας στην Ιταλία για να καταστήσει πιο εύκολο για τους εργοδότες όπως ο Μάντελ να απολύουν τους υδραυλικούς της Τοσκάνης. Ο Μάριο Ντράγκι (μη εκλεγμένος) επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας καλεί για “διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις” -- ένας ευφημισμός για σχέδια συντριβής των εργασιακών δικαιωμάτων. Μιλούν για μια νεφελώδη θεωρία που λέει ότι η “εσωτερική υποτίμηση” σε κάθε χώρα θα τις κάνει όλες πιο ανταγωνιστικές.
Ο Μόντι και ο Ντράγκι δεν μπορούν να εξηγήσουν αξιόπιστα πώς μπορεί να κερδίσει οποιαδήποτε χώρα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα , αν όλες οι χώρες στην Ευρώπη κάνουν όλο και πιο φθηνό το εργατικό δυναμικό τους.
Όμως, δεν χρειάζεται να εξηγούν την πολιτική τους. Απλώς βάζουν τις αγορές να κάνουν τη δουλειά παίζοντας με τα ομόλογα κάθε χώρας. Εξ ου και η νομισματική ένωση είναι ταξικός πόλεμος με άλλα μέσα.
Η κρίση στην Ευρώπη και οι φλόγες στην Ελλάδα έχουν δημιουργήσει εκείνη τη θερμή λάμψη που ο φιλόσοφος -βασιλιάς των υποστηρικτών της προσφοράς, ο Τζόζεφ Σουμπέτερ, ονόμαζε “δημιουργική καταστροφή”. Ο οπαδός του Σουμπέτερ και απολογητής της ελεύθερης αγοράς Τόμας Φρίντμαν πήγε στην Αθήνα για να δει το “πρόχειρο τέμενος” της καμένης τράπεζας όπου πέθαναν τρεις άνθρωποι μέσα στη φωτιά που προκλήθηκε από εμπρηστικές επιθέσεις κάποιων αναρχικών και άδραξε την ευκαιρία για να κάνει κατήχηση περί παγκοσμιοποίησης και της ελληνικής “ανευθυνότητας”.
Οι φλόγες, η μαζική ανεργία, το ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας θα φέρουν υποτίθεται αυτό που ο Φρίντμαν αποκαλεί “αναγέννηση” της Ελλάδας και τελικά όλης της Ευρωζώνης. Έτσι ο Μάντελ και όλοι εκείνοι που έχουν αρχαίες βίλες θα μπορούν να βάζουν τους καμπινέδες τους όπου γουστάρουν.
Το ευρώ, παιδί του Μάντελ, όχι μόνο δεν έχει αποτύχει, αντιθέτως έχει επιτύχει πιο πολύ από το πιο τρελό όνειρο του δημιουργού του.
(*Αγγλικός τίτλος στην Guardian: "Ρόμπερτ Μάντελ, η διαβολική ευφυΐα του ευρώ")2
Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Τρίτη, 28 Αυγούστου 2012

Τι μας "ετοιμάζουν " με τα πετρέλαια!


Το παρακάτω άρθρο είναι μετάφραση του "The U.S. Looks To Exploit The Greek Re-Default", Russ Winter από το Seeking Alpha. Είναι αρκετά αποκαλυπτικό για το τι μας ετοιμάζουν με την υπόθεση των πετρελαίων που όλοι μας το βλέπουμε μακρινό αλλά ακόμη δεν καταλαβαίνουμε ότι, οτιδήποτε συμφέρει τις μεγάλες δυνάμεις δεν είναι ποτέ μακρινό ούτε ακατόρθωτο.

Ένα γεωπολιτικό δράμα οδηγείται από τα πετρέλαια που "ανακαλύφθηκαν πρόσφατα" και το κακό χρέος που εκτυλίσσεται γύρω από την ανατολική Μεσόγειο, και μπορεί να είναι ένα παιχνίδι "αλλαγής" για την Ελλάδα.
Προκαταρκτικές εκτιμήσεις δείχνουν ότι υπάρχουν 22 δισ. βαρέλια πετρελαίου στη Δυτική Ελλάδα κάτω από το Ιόνιο Πέλαγος και περίπου 4 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου κάτω από το Βόρειο Αιγαίο, σύμφωνα με Παγκόσμια Έρευνα.
Ο οικονομολόγος πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος του ΔΝΤ Charles Collyns, ήταν στην Αθήνα και στη Ρώμη την τελευταία εβδομάδα του Ιουλίου, μαζί με τον υπουργό Οικονομικών Timmy Geithner, καθώς οι παγκόσμιοι δανειστές στην Ελλάδα - το ΔΝΤ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα - έκαναν ελέγχους στην Ελλάδα για να δουν την πρόοδο των ενεργειών της ελληνικής κυβέρνησης επι των δεσμεύσεων του δανείου και τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις.
Τα ευρήματα της τρόικας μέσω της έκθεσης που θα υποβληθεί αργότερα, θα καθορίσουν κατά πόσον η Ελλάδα θα λάβει νέα την νέα δόση του δανείου ύψους € 31,5 δις μέχρι το Σεπτέμβριο.

Η παραδοχή είναι ότι, αυτό το status quo, του μοντέλου αμοιβαίως εξασφαλισμένης καταστροφής θα συνεχίσει επ 'αόριστον.
Αλλά Geithner και ο βοηθός του Collyns είχαν ενεργό διάλογο με τους Έλληνες. Το κοινό μήνυμα φαίνεται να είναι μία από τις υποσχέσεις να κάνουν τα πάντα, για να βοηθήσουν την Ελλάδα "εάν χρειασθεί" να επιστρέψει η χώρα στη δραχμή και κατ 'επέκταση, να βγεί από την ΕΕ (Grexit).
Μια Grexit θα προσφέρει στις ΗΠΑ την ευκαιρία να μπει στο γεωπολιτικό παιγνίδι, και να είναι ένας παίκτης στο πετρέλαιο και τα μεταλλεύματα από τις ανακαλύψεις στις Ελληνικές και Ισραηλινές ακτές. Η Τουρκία έχει ήδη δηλώσει ότι θα εξετάσει την πράξη του πολέμου αν η Ελλάδα συνεχίσει περαιτέρω εξορύξεις στο Αιγαίο.................. 1 Σαφώς, η Ελλάδα χρειάζεται στήριξη και υποστήριξη, αυτό το είδος ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να παράσχουν. Αμέσως μετά την επίσκεψη της υπουργού Κλίντον στην Ελλάδα για να ασκήσει πιέσεις για την ενέργεια το 2011, η ελληνική κυβέρνηση δημιούργησε μια νέα κυβερνητική υπηρεσία, για την διαχείριση των προσφορών για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, τις έρευνες και τις προσφορές γεωτρήσεων.
Για την επίλυση των ζητημάτων με την Τουρκία, υπάρχει μια πρόταση από τον άνθρωπο του Κλίντον Richard Morningstar, να αποτελούν έσοδα από το πετρέλαιο ένα ντιλ....προσφέροντας στην Ελλάδα 20%, στην Τουρκία 20% και στην υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ Noble Energy (NBL) του Χιούστον, το μερίδιο του λέοντος το 60%.
Αυτό ανέβασε την προοπτική για ένα γεωπολιτικό τέχνασμα των ΗΠΑ που έχει πολλούς στόχους:
1. Για να αποκτήσουν επιρροή στο Αιγαίο καθώς και στα περιουσιακά στοιχεία πετρελαίου και φυσικού αερίου της περιοχής, και να δημιουργήσουν ένα ελληνικό διάδρομο επιρροής μεταξύ Κύπρου, Ισραήλ και Ελλάδας. Η περιοχή έξω από το Ισραήλ και η Κύπρος υπήρξαν τα σημεία ανακαλύψεων νέων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Με την πρόσφατη επιβεβαίωση ύπαρξης πετρελαίου στο Αιγαίο και το Ισραήλ, οι ΗΠΑ έχουν εντείνει το παιχνίδι τους. Η στρατηγική είναι να προσφέρουν στην Ελλάδα και Κύπρο καρότα.  Στην πραγματικότητα, προσφέροντας Ελλάδα "σχεδόν απόλυτη στήριξη σε περίπτωση επιστροφής στη δραχμή,« οι ΗΠΑ στοιχηματίζουν στην ισχυρή πιθανότητα, η Ελλάδα να χρεοκοπήσει επισήμως, πριν περισσότερα χρήματα-δάνεια είναι διαθέσιμα από το Βερολίνο--Βρυξέλλες.

2. Ο ελληνικός διάδρομος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά βοήθειας στο θέατρο των επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή. Αυτός ο ζωτικής σημασίας διάδρομος, δεν μπορεί και δεν πρέπει να επιτρέπεται να ελέγχεται από την Τουρκία, καθώς τότε θα είναι ευάλωτη σε οποιαδήποτε παρέμβαση. Η εταιρεία PPC Quantum Energy SA ανακοίνωσε επίσημα, την έναρξη της 2.000-μεγαβάτ υποθαλάσσιου καλωδίου ηλεκτρικής σύνδεσης των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας του Ισραήλ, Κύπρου και Ελλάδας. Επίσης, το Ισραήλ έχει μια συμφωνία με την Κύπρο και Ελλάδα για την κατασκευή ενός αγωγού φυσικού αερίου, μέσω της κυπριακών υδάτων στην Ελλάδα, αφήνοντας έξω την Τουρκία. Οι ΗΠΑ εισέρχεται στην εξίσωση λόγω των υπεράκτιων Λεβαντίνων ανακαλύψεων στην περιοχή  από την Noble Energy, για την οποία ο Μπιλ Κλίντον αποτελεί βασικό μεσάζοντα. Η ασφάλεια για τους νέους πόρους του Ισραήλ θα είναι επίσης υψίστης σημασίας.

Το ΔΝΤ και κυβερνητικοί αξιωματούχοι της ΕΕ, μερικοί απ 'αυτούς γερμανοί, πιέζουν την Ελλάδα να πωλήσει πολύτιμα λιμάνια και τις δημόσιες επιχειρήσεις ενέργειας, όπως οι εταιρείες πετρελαίου της χώρας, προκειμένου να μειώσει το χρέος της χώρας. Τα περιουσιακά αυτά στοιχεία θα φέρουν στη χώρα ίσως € 50 δισεκατομμύρια €, στην καλύτερη περίπτωση. Σύμφωνα με τα σχέδια για την ελληνική κρατική εταιρεία φυσικού αερίου, η ΔΕΠΑ, θα ιδιωτικοποιήσει το 65% των μετοχών της να μειώσει το χρέος. Η ρωσική εταιρεία Gazprom έχει επιδείξει ενδιαφέρον, κάτι στο οποίο οι ΗΠΑ αντιτίθεται σθεναρά. Οι αγοραστές είναι πιθανόν να προέρχονται από χώρες εκτός της Ελλάδας, καθώς λίγες ελληνικές εταιρείες είναι σε θέση, στη σημερινή κρίση, να αγοράσουν.
Οι ΗΠΑ έχουν άλλα σχέδια για την ενέργεια και την ασφάλεια για Ελλάδα και Κύπρο και βλέποντας αυτές τις χώρες να πλήττονται σοβαρά από το συντριπτικό χρέος, να παρακαλάνε για δάνειο την ΕΕ, και να κάνουν πωλήσεις φωτιά ...ταριάζουν με το σχέδιο και βάζουν την Αμερική στο κόλπο ...

Γι 'αυτό, εικάζουμε ότι η χρεοκοπία / ή αναδιάρθρωση θα συμβεί σύντομα,  με το τελικό χτύπημα που για τους κατόχους ομολόγων της ΕΕ. Μια Grexit είναι επίσης στα χαρτιά.  Η ημερομηνία μάλιστα 20 Αυγούστου είναι μια επίφοβη ημερομηνία(Σ.bl. ίσως με ένα μικρο ετεροχρονισμό, λόγω Αμερικανικών εκλογών).
Ας κοιτάξουμε λοιπόν την παράμετρο της γεωπολιτικής του πετρελαίου στην περιοχή, που αν και δεν περικλείει τα πάντα, πρέπει να την έχουμε κατά νου....
 briefingnews.gr2
Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Κυριακή, 26 Αυγούστου 2012

Der Spiegel: Οι αγορές ετοιμάζονται για κατάρρευση του ευρώ

«Έτοιμες για όλα» είναι οι αγορές, σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, αφού επενδυτές, τραπεζίτες αλλά και επιχειρήσεις προετοιμάζονται για κατάρρευση του ευρώ.

Der Spiegel: Οι αγορές ετοιμάζονται για κατάρρευση του ευρώ

«Παράλληλα με το χρηματιστήριο της Φραγκφούρτης και στα άλλα οικονομικά κέντρα του κόσμου πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πλέον ανοιχτά ότι η προφητεία του Mίλτον Φρίντμαν περί κατάρρευσης του ευρώ θα εκπληρωθεί σύντομα. Τράπεζες, επενδυτές και επιχειρήσεις θωρακίζονται γι' αυτή την περίπτωση, και αυτό πάλι αυξάνει την πιθανότητα να συμβεί».
Με αυτόν το σενάριο οικονομικής «Αποκάλυψης» ξεκινά το δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού, το οποίο μιλά ανοικτά για κατάρρευση της ευρωζώνης, την οποία αναμένουν τα οικονομικά κέντρα του πλανήτη.
«Η νευρικότητα οφείλεται και στους πολιτικούς, που δεν καταφέρνουν να τιθασεύσουν την κρίση. Παρόλες τους τις προσπάθειες η κατάσταση στην Ελλάδα φαίνεται χωρίς προοπτική. Η Ισπανία σκοντάφτει. Και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θέση θα πάρει το γερμανικό Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο το Σεπτέμβριο σχετικά με τη συνταγματικότητα του ευρωπαϊκού ταμείου διάσωσης ΕΜΣ. Στις χώρες που δίνουν βοήθεια όπως και σε εκείνες που την λαμβάνουν αυξάνουν οι δυσθυμίες. Γερμανοί πολιτικοί, όπως ο Βαυαρός υπουργός οικονομικών Μάρκους Σέντερ ζητούν ανοιχτά την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη, ενώ στο άλλο άκρο του πολιτικού φάσματος ο επικεφαλής των Σοσιαλδημοκρατών Σίγκμαρ Γκάμπριελ συνηγορεί υπέρ μιας κοινής ευθύνης των χωρών της ευρωζώνης για τα εθνικά χρέη. Στις χρηματαγορές η πολιτική διαμάχη για το σωστό δρόμο εξόδου από την κρίση προκαλεί ένα πράγμα: Φόβο για την κατάρρευση του ευρώ», αναφέρει το γερμανικό περιοδικό............................. 1«Τράπεζες και επιχειρήσεις ξεπερνούν τη χρηματοδότησή τους σε τοπικό επίπεδο», δήλωσε ο Τόμας Μάγιερ, μέχρι πρότινος επικεφαλής οικονομολόγος της Deutsche Bank, η οποία όπως και άλλα χρηματοπιστωτικά ινστιτούτα εδώ και μήνες μειώνουν τους κινδύνους στις χώρες της ευρωζώνης που βρίσκονται σε κρίση μέσω του «φρεναρίσματος» της διασυνοριακής κυκλοφορίας χρήματος.
To περιοδικό επικαλείται μάλιστα στοιχεία της ΕΚΤ σύμφωνα με τα οποία οι χρηματοπιστωτικοί όμιλοι της ευρωζώνης δανείζονται διασυνοριακά όλο και λιγότερα χρήματα, κυρίως από το καλοκαίρι του 2011. Τον Ιούλιο αυτές οι διατραπεζικές συναλλαγές έφτασαν στο χαμηλότερο επίπεδο από το ξέσπασμα της δημοσιονομικής κρίσης το 2007.
«Οι τράπεζες δεν μείωσαν μόνο το δανεισμό τους προς εταιρίες και άλλα χρηματοπιστωτικά ινστιτούτα στο ευρωπαϊκό εξωτερικό, αλλά μάλιστα έκοψαν τις διασυνδέσεις τους με τις δικές τους θυγατρικές. Έτσι προετοιμάζονται για την περίπτωση που οι χώρες του Νότου καθιερώσουν ξανά τα εθνικά τους νομίσματα και τα υποτιμήσουν δραστικά».
«Ακόμα και στις εποπτικές αρχές δεν αρέσει, όταν οι τράπεζες εξετάζουν κινδύνους που ξεπερνούν τα σύνορά, παρόλο που αυτό αντικρούει την ιδέα μιας νομισματικής ένωσης κατά παράλογο τρόπο» εξηγεί ο Μάγιερ.
Από την κορύφωση της δημοσιονομικής κρίσης το 2008, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητά από τις τράπεζες να μειώσουν τις συναλλαγές τους κυρίως στο εξωτερικό για να ενισχύσουν το κεφάλαιό τους. Και οι εποπτικές αρχές εξέδωσαν αυστηρούς όρους για τη ροή χρήματος εντός των ομίλων. Έτσι οι εποπτικές χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες ζήτησαν, οι τράπεζες να χρηματοδοτούνται ανεξάρτητα από κάθε χώρα.
Έτσι οι τραπεζίτες χαράσσουν τις θέσεις όπου αναμένεται κατάρρευση στον χάρτη της Ευρώπης. «Επειδή δεν εισρέει πια ιδιωτικό κεφάλαιο, εμπλέκονται οι κεντρικές τράπεζες», εξηγεί ο Μάγιερ, ώστε ο φορολογούμενος να αναλάβει το ρίσκο μιας ενδεχόμενης κατάρρευσης. «Αλλά δεν μπορεί κανείς να λειτουργεί μονίμως την ευρωζώνη χωρίς ιδιώτες επενδυτές, γιατί τότε οι τράπέζες θα διατηρούνται μόνο τεχνητά» πρόσθεσε.
Ο φόβος για την κατάρρευση δεν περιορίζεται μόνο στις τράπεζες, καθώς ο πετρελαϊκός όμιλος Shell τοποθέτησε χρήματα για επενδύσεις σε αμερικανικά κρατικά ομόλογα ή πραγματοποίησε εμβάσματα σε αμερικανικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, αφού θέλει να αποφύγει τη ροή κεφαλαίων προς την Ευρώπη. Αλλά και η ανώνυμη μάζα των επενδυτών, από τους γερμανούς μικροεπενδυτές μέχρι τους ασφαλιστικούς ομίλους και τα αμερικάνικα hedge funds αναζητούν διεξόδους για να προστατευτούν ή και να κερδοσκοπήσουν από μια ενδεχόμενη κατάρρευση του νομίσματος.
Ο Φίλιπ Φόρντραν, επικεφαλής στρατηγικός αναλυτής της εταιρίας συμβούλων ακινήτων Flossbach, δήλωσε ότι «το πείραμα του ευρώ φαίνεται συνεχώς ως αποτυχημένο στις χρηματαγορές».
Μάλιστα σύμφωνα με αναλυτές, τα χαμηλά επιτόκια των γερμανικών κρατικών ομολόγων αντικατοπτρίζουν το φόβο για μια ενδεχόμενη κατάρρευση του κοινού νομίσματος. «Οι επενδυτές αναζητούν σιγουριά. Ταυτόχρονα κερδοσκοπούν ότι εκείνα τα ομόλογα θα ανατιμούνταν, αν το ευρώ κατέρρεε στην πραγματικότητα» προσθέτουν.
Στη συνέχεια επισημαίνεται ότι «η συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ αντανακλά τις ανησυχίες των επενδυτών για το νόμισμα και εν μέρει, οι απώλειές της θεωρούνται μέχρι τώρα οριακές. Αυτό έχει επίσης μια λίγο παρήγορη αιτία: το σημαντικότερο εναλλακτικό νόμισμα, το αμερικανικό δολάριο, φαίνεται λιγότερο ελκυστικό στους μεγαλοεπενδυτές από την Ασία και άλλες περιοχές. Πρόκειται για ένα είδος ισορροπίας του τρόμου. Ωστόσο, η επιφυλακτικότητα έναντι του ευρώ αυξάνεται επίσης επειδή η Ευρώπη, διαφορετικά από την Αμερική και την Ασία, βρίσκεται καθ' οδόν προς μια ύφεση».
«Για το λόγο αυτό οι επενδυτές κερδοσκοπούν συνεχώς ακόμα και άμεσα κατά του ευρώ. Τα ανοιχτά χρηματοπιστωτικά στοιχήματα κατά του κοινού νομίσματος – τα επονομαζόμενα 'short positions' – αυξήθηκαν κατά πολύ τους τελευταίους δώδεκα μήνες. Όταν ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι ανακοίνωσε πριν από τρεις εβδομάδες ότι είναι μάταιο να στοιχηματίζει κανείς κατά τους ευρώ οι πολέμιοι κατά του ευρώ κάπως φοβήθηκαν. Ο πόλεμος των επενδυτών κατά του ευρώ είναι ιδιαίτερα δύσκολος, επειδή τροφοδοτείται από μεγάλους πιστωτές από την ευρωζώνη: Γερμανοί ασφαλιστές και στελέχη μεγάλων ομίλων ακινήτων φέρονται να έχουν επενδύσει χρήματα σε hedge funds.
«Πριονίζουν το κλαδί που κάθονται» δήλωσε χαρακτηριστικά ειδικός», καταλήγει το δημοσίευμα.2
Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Παρασκευή, 24 Αυγούστου 2012

FORBES Ο μεγαλος φοβος των Ευρωπαιων.

οι Έλληνες θα μιμηθούν τους Αργεντινούς, οι οποίοι αρνούνται να πληρώσουν τα διεθνή χρέη τους και ανταμείβονται γι 'αυτό


Don't Mention Argentina and Greece In the Same Breath!

James K. Glassman, Contributor
Ένας Υφυπουργος της Κυβερνησης Μπους,μετα από ένα ταξιδι στην Ευρωπη, μεταφερει αυτολεξει,το μεγαλυτερο φοβο των Ευρωπαιων.

 Οι Ευρωπαίοι φοβούνται οι Έλληνες θα μιμηθούν Αργεντινούς, οι οποίοι αρνούνται να πληρώσουντα διεθνή χρέη τους και ανταμείβονται γι 'αυτό.

Αφου συνεχίζει με τις ίδιες κούφιες απειλές προς την Αργεντινή,που εξαπέλυε ο Μπούς,κάποια χρόνια πρίν,σημειώνει οτι η Αργεντινη το 2001,παρουσίασε στους πιστωτές  " μια προσφορα από35 σεντς στο δολάριο,σε περίπου 80 δισεκατομμύρια δολάρια σε δάνεια.

Τα υπόλοιπα τα διεγραψε μονομερώς και έχει πλήρως αγνοησει περισσότερες από 100 δικαστικές αποφάσεις, σε όλο τον κόσμο.

Συμφωνα με τον Συντηρητικό αρθρογράφο η Αργεντινή έχει τιμηθεί πραγματικάΕίναι σήμερα ένα από τα πλέον εξυψωμένα μελη της ομάδας G20 και αυτό που προβληματίζει τους εμπειρογνώμονες της Ευρωπαϊκής πολιτικής είναι ότι η Ελλάδα θα εξετάσει την εμπειρία της Αργεντινής και θα πει,"Αυτό είναι μια καλή λύση για εμάς..............................!
 1Να μην αναφέρω την Αργεντινή και την Ελλάδαστην ίδια πρόταση!



Κρίνοντας από τις συζητήσεις που είχα στην Ευρώπη πριν από λίγες εβδομάδες με τους δημοσιογράφουςπανεπιστημιακούς και φορείς χάραξης πολιτικής (συμπεριλαμβανομένου τουλάχιστον ενός υπουργού Εξωτερικών), θα έλεγα ότι υπάρχει αυξανόμενη ανησυχία όταν οι δύο χώρες  χρησιμοποιούνται στην ίδια πρότασηΑργεντινή και Ελλάδα.

Αυτοί οι Ευρωπαίοι είναι βαθιά ανησυχοι ότι η Ελλάδα - για να μην αναφέρουμε την Ισπανία και την Ιταλία - θα ακολουθήσει το παράδειγμα της Αργεντινής θα αποκήρυξει τα χρεη, χωρίς να τηρησειτους διεθνείς κανόνες και στο τελος θα ανταμείφθει για την ανευθυνότητα της.

Η Αργεντινή κατέχει το ρεκόρ για τη μεγαλύτερη χρεοκοπία στην ιστορία.Το 2001η χώραπαρουσίασε στους πιστωτές  " μια προσφορα από 35 σεντς στο δολάριο, take-it-or-leave-it», όπωςτο περιοδικό Economist το έθεσεσε περίπου 80 δισεκατομμύρια δολάρια σε δάνειαΟι πιστωτέςείχαν καταβάλει συνήθως 50-60 λεπτά."

Έτσιοι δανειστές της Αργεντινής δεν είχαν άλλη επιλογή και πολλοί ξένοι αποδεχτηκανΆλλοι, ωστόσοαρνήθηκανΣύμφωνα με τον Graham Matherπρόεδρο του Ευρωπαϊκού Φόρουμ για τα Χρηματοπιστωτικα στο Λονδίνο, η Αργεντινή εξακολουθεί να χρωστά $ 15 δισ. σε ιδιώτες -συμπεριλαμβανομένων των δεκάδων χιλιάδων Ιταλών συνταξιούχων και αρκετων θεσμικων επενδυτων

Ακόμη χειρότερα, η Αργεντινή έχει αγνοησει περισσότερες από 100 δικαστικές αποφάσεις, σε όλο τον κόσμο.Ο Thomas Griesa,ενας δικαστης σε ένα Περιφερειακό Δικαστήριο των ΗΠΑ  που χειρίστηκε πολλές από τις περιπτώσεις, αποκαλεσε την τακτικη της Αργεντινής προς τους πιστωτές της "ανήθικη".

Τώρα γυρίζουμε στην ΕλλάδαΕίναι μία από τις πολλές ευρωπαϊκές χώρες που αντιμετωπίζουν μια οικονομική κρίση που θα μπορούσε να είναι τόσο τρομερή, όπως της Αργεντινής - ή και χειρότερη.Όταν η Αργεντινή είχε αδυναμία πληρωμήςτο έλλειμμα ήταν μόνο 3,2 τοις εκατό του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντοςαλλά το έλλειμμα στην Ελλάδα είναι 7,8 τοις εκατό του ΑΕΠΟι New York Times αναφερουν: «Ως ποσοστό του ΑΕΠ, το χρέος στην Ελλάδα του 150 τοις εκατό είναι πολύ χειρότερο από αυτό που ειχε η Αργεντινή  όταν πτώχευσε."

Αυτό που προβληματίζει τους εμπειρογνώμονες της Ευρωπαϊκής πολιτικής είναι ότι η Ελλάδα - ή,αν πρόκειται για αυτό, η Ισπανία και ποιος ξέρει ποιες άλλες χώρες - θα εξετάσει την εμπειρία της Αργεντινής και θα πει"Αυτό είναι μια καλή λύση για εμάς!

Ο λόγος είναι ότι η Αργεντινή δεν έχει τιμωρηθεί από τους διεθνείς χρηματοπιστωτικούςοργανισμούς για την ανεύθυνη συμπεριφορά τουΓια το αντίθετο. Η Παγκόσμια Τράπεζα έχει δανειοδοτήσει την Αργεντινή περίπου 8 δισ. δολάρια και η Διαμερικανική Τράπεζα Ανάπτυξης(IADB) αρκετά δισεκατομμύρια περισσότερασυμπεριλαμβανομένουκατά ειρωνεία της τύχης, 36εκατομμύρια δολάρια στις 6 Ιουλίου για την "παραγωγική θεσμική ενίσχυση και τη δημοσιονομική διαχείριση."

Πέρα από τα δάνειαη Αργεντινή έχει τιμηθεί πραγματικάΕίναι σήμερα ένα από τα πλέονεξυψωμένα μελη της ομάδας G20 και η οργάνωση των μεγάλων οικονομιών χρεώθηκαν με «την αποκατάσταση της παγκόσμιας ανάπτυξηςτην ενίσχυση του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματοςκαι η μεταρρύθμιση των διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτωνστον απόηχο τηςπαγκόσμιας κρίσης 2008-09.

Και αυτό ακριβώς είναι που ανησυχεί τους Ευρωπαίους που συνομίλησα.

Οτι η Ελλάδα μπορεί νομίμως να δεί την Αργεντινή ως μια χώρα που έχει δει την ανευθυνότητα και την έλλειψη διεθνούς συνεργασίας να αποδίδουν καρπούς. Ο Λάρι Έλιοτοικονομικός συντάκτηςτης  Guardian στην Βρετανίασυνόψισε την υπόθεση σε ένα άρθρο με τον τίτλο«Η Ελλάδα θα πρέπει να ακολουθήσει το παράδειγμα της Αργεντινής," και σε υπότιτλο,κατέληξε στο συμπέρασμα"όταν μια οικονομική κρίση σε χτυπησειείναι συχνά καλύτερο να προχωρησειςμόνος"

Μερικά κρατηωστόσο, ανελαβαν δράση εναντίον της ΑργεντινήςΤον Σεπτέμβριοτο Υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε επίσημα ότι «οι ΗΠΑ θα αντιταχθεί σε δανεισμο στην Αργεντινή» στην Παγκόσμια Τράπεζα και το IADBΟι ΗΠΑ έκαναν το πρώτο βήμα ψηφίζοντας κατά για τον δανεισμο 232 εκατομ. δολάριων σε δάνεια προς την IADB στις 14 Σεπτεμβρίου.

O eκπρόσωπος Υπουργείου Οικονομικών είπε«η Αργεντινή απέτυχε να τιμήσει τις δεσμεύσεις τηςως μέλος της Ομάδας των 20 και των υποχρεώσεων της προς το ΔΝΤ, την Λέσχη του Παρισιού καιτο ICSID. Έχουμε πει επανειλημμένα στις αρχές της Αργεντινής ότι θα πρέπει να διορθώσουν αυτές τις πολιτικές"

Η ιδιαίτερη εντύπωση που πήρα από τους Ευρωπαίους - κανένας από τους οποίους ήθελε να μιλήσει για το επισημα για την ωρα - ήταν ότι τουλάχιστον ορισμένες από τις χώρες τους, θαακολουθήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες οι οποιες αντιτίθενται σε περαιτέρω δάνεια.

Το ζήτημα της G20 μπορεί να είναι ακόμη πιο επιτακτικό. Ο Γερουσιαστής Ρίτσαρντ Λούγκαρ,Ρεπουμπλικανος, ο οποίος προήδρευσε της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεωνεισήγαγε έναψήφισμα το Μάιο, ζητώντας την αναστολή της παρουσίας της Αργεντινής από το G20.

"Σε αντίθεση με τις χώρες που αντιμετωπίζουν πραγματικές προκλήσεις», δήλωσε ο Λούγκαρ«η Αργεντινή έχει μια παραγωγική οικονομία και πάνω από $ 45 δισεκατομμύρια αποθεματικά. Θα μπορούσε εύκολα να ζήσει τηρωντας τους κανόνες και να πληρώσει τους λογαριασμούς τηςαλλάη σημερινή κυβέρνηση επιλέγει το αντίθετο. "

Σε ένα σκληρο Editorial τον Απρίλιοη Wall Street Journal ζήτησε την αποβολή της Αργεντινής από τους G20επικαλούμενη την απόφαση της Προέδρου Κριστίνα Κίρσνερ να εθνικοποιήσει τηνπετρελαϊκή εταιρεία YPF με την κατάσχεση μετοχών που κατέχονται από μια ισπανική εταιρεία. ΗWashington Post δημοσίευσε ομοίως ένα editorial,λέγοντας  ότι "ένας τρόπος για να στείλετε ένα ξυπνητήρι θα ήταν να βγάλετε την Αργεντινή από την Ομάδα των 20, την δήθεν ελίτ των κρατών πουσυγκεντρώνετε για να αναλύσει οικονομικά προβλήματα του κοσμου."

Η υπόθεση εναντίον της Αργεντινής είναι ισχυρήΤον περασμένο μήναο Alex Brillένας ερευνητής στο American Enterprise Institute, ανακοίνωσε μια μελέτη, που χρηματοδοτείται από το ΕθνικήΈνωση Φορολογουμένωνυποστήριζοντας ότι τα αντικειμενικά κριτήρια για την εισαγωγή των G20,κινδυνεύουν να χάσουν την νομιμότητά τους λόγω του αυθαίρετου χαρακτήρα των αποφάσεων των μελών του.

Έχουμε αναπτύξει ένα σύστημα βαθμολόγησης που βασίζεται σε επτά μετρήσεις που αναπτύχθηκε από την Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στη συνέχεια εφαρμόζοντας τα πρότυπα αυτά - στα οποία περιλαμβάνονται το ΑΕΠο όγκος του εμπορίου,παγκόσμιες συνδέσεις των εγχώριων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτωνκαι του κράτους δικαίου - τα τρέχοντα μέλη και περίπου δύο ντουζίνες άλλες χώρες.

Βρήκαμε ετσι ότι δύο μέλη σαφώς δεν ανήκουν στην G20: Την Αργεντινή και την Ινδονησία. ΗΑργεντινή ήταν μακράν η χειρότερηΣκόραρε 18,1 στην κλίμακα μας - κάτω από χώρες όπως ηΑίγυπτος (23,6), Ταϊλάνδη (32,1), καιναι, η Ελλάδα (37,3). Η Αργεντινή εχει σημερα το μικρότερο ΑΕΠ των G20 Κατατάσσεται επίσης χαμηλότερα κατά πολύ για την οικονομική διασυνδεσιμότητακαι είναι προτελευταια (λίγο καλύτερα από τη Ρωσίαγια το κράτος δικαίου και τον έλεγχο της διαφθοράς.

Επιπλέον, η Αργεντινή κατατάσσεται τελευταία σε συμμόρφωση για τις κατά προτεραιότηταδεσμεύσεις που τα μέλη του G20 εβαλαν κατά την σύνοδο κορυφής στη Σεούλ το 2010. ΗΑργεντινή πετυχε μόνο 46 τοις εκατό των δεσμεύσεωνσε σύγκριση με ένα μέσο μέλος που πετυχε76 τοις εκατόΜε λίγα λόγιααπό κάθε αντικειμενικό κριτήριοη χώρα δεν είχε ποτέ δουλεια ναείναι στην G20Η εφημερίδα Washington Post πρότεινε να αντικατασταθεί  η Αργεντινή από τη ΧιλήΊσωςαλλά η Χιλή είναι μία από τις είκοσι τρέχουσες μη-μέλη του G20 που κατατάσσονταιμπροστά από την Αργεντινή.

Η Αργεντινή έχει παγώσει από τις πιστωτικές αγορές τώρα για μια δεκαετίακαιπαρά τους ισχυρισμούς του Larry Elliott και άλλωνυπήρξαν πράγματι σοβαρές συνέπειεςΟι New York Times, επικαλούμενη μια σύμβουλο επιχειρήσεων στο Ροζάριομια πόλη βόρεια του ΜπουένοςΆιρες, λέει οτι «η Αργεντινή δεν θεωρείται πλέον μια σοβαρή χώρα."

Οι Αργεντινοι  αξιωματούχοι σήμερα κωλυσιεργούν έχοντας λανθασμένες αξιώσειςόπως ότι η Αργεντινή "αναγνώρισε το χρέος της και κατέβαλε τα δεοντα." Αλλά η Αργεντινή έχει μια επιλογή. Η Κυβέρνηση της μπορεί να εξοφλήσει τις οφειλές τηςσύμφωνα με τα δικαστήρια και στο ICSID,ναεπανέλθει στη διεθνή κοινότητα καιμέσω αυτών των δράσεωννα διατηρησει μάλλον την έδρα τηςστην G20Ή μπορεί να παραμείνει ένα παγκόσμιος αποστάτης και αναπόφευκτα να χάσει και τα δύο δάνεια της Παγκόσμιας Τράπεζας και το καθεστώς της G20.

Η μεγάλη ανησυχία δεν είναι ότι αυτοκαταστρέφεται η Αργεντινή, αλλά ότι η τρέχουσα θέση της ωςμέλος του G20 παρέχει ένα παράδειγμα για άλλα έθνη που αγνοούν και υποτιμούν τα διεθνή χρηματοοικονομικα πρότυπαΑυτό είναι που ανησυχεί τους υπεύθυνους Ευρωπαίους, οι οποίοιφοβούνται ότι η Ελλάδα και άλλες οφειλέτες που βρίσκονται σε κίνδυνο, θα ακολουθήσουν τομοντέλο της Αργεντινής. Ελπίζουμε να μην το κάνουν.

Μεταφραση Νίκος Μιχαλόπουλος
Ο James Κ. Glassman ήταν πρώην Υφυπουργός Δημόσιας Διπλωματίας και Δημοσίων Υποθέσεωνστην Κυβερνηση του G.W.Bush


http://www.forbes.com/sites/jamesglassman/2012/07/25/dont-mention-argentina-and-greece-in-the-same-breath/

lefteria-news2
Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

H απόρρητη ιστορία του Αιγαίου



Τα πετρέλαια στο Αιγαίο και ο Αμερικανικός έλεγχος

Α. Το βιβλίο με λίγα λόγια
Λίγο έξω από τα χωρικά ύδατα της Θάσου και αδιαμφισβήτητα εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, σύμφωνα με άκρως απόρρητα αμερικανικά έγγραφα τα οποία ήρθαν στα χέρια της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών το διάστημα 1991- 1993 και παρουσιάζονται αυτούσια και για πρώτη φορά από τις εκδόσεις «Το Ποντίκι» στο βιβλίο, «H απόρρητη ιστορία του Αιγαίου», υπάρχει ένα δισεκατομμύριο (1.000.000.000) βαρέλια πετρέλαιο.
Το τεράστιο αυτό κοίτασμα δεν αξιοποιείται από την Ελλάδα, καθώς οι γείτονες Τούρκοι αμφισβητούν με απειλές πολέμου την κυριότητα του οικοπέδου. Οι «ουδέτεροι»… φίλοι και «σύμμαχοι» Αμερικανοί αναλαμβάνουν αυτόκλητοι να προωθήσουν ένα σχέδιο συνεκμετάλλευσης θέτοντας, τελικά, ολόκληρη την περιοχή του Αιγαίου υπό τον έλεγχό τους πουλώντας ταυτόχρονα την εξοπλιστική τους πραμάτεια και στους δυο αντιμαχόμενους οι οποίοι ξοδεύουν μέχρι χρεοκοπίας…
Αυτή είναι σε γενικές γραμμές η ιστορία των σχέσεων Ελλάδας – Τουρκίας – ΗΠΑ τις τελευταίες δεκαετίες. Αυτήν την υπόθεση — πολιτικής, οικονομικής και στρατηγικής– χρεοκοπίας, αφηγείται με την παράθεση της μυστικής αμερικανικής διπλωματικής αλληλογραφίας το βιβλίο του Δημήτρη Μηλάκα «H απόρρητη ιστορία του Αιγαίου»
Β. τα έγγραφα................. 1 Το βασικό υλικό και ο σκελετός της ιστορίας που αναπτύσσεται στο βιβλίο είναι το προϊόν μιας επιτυχημένης (!) ελληνικής κατασκοπευτικής δραστηριότητας εις βάρος των ΗΠΑ, την οποία μάλιστα ο κατάσκοπος Στίβεν Λάλας πλήρωσε με δεκαπέντε χρόνια εγκλεισμού σε αμερικανικές φυλακές.
Ο Λάλας, τεχνικός επικοινωνιών του StateDepartment, υπήρξε για περισσότερο από δέκα χρόνια ένας άκρως αποδοτικός πληροφοριοδότης των ελληνικών κυβερνήσεων για τις διαθέσεις και τις κινήσεις της Ουάσιγκτον. Τον Δεκέμβριο του 1990 ο Λάλας τοποθετήθηκε στη Μονάδα Επικοινωνίας Προγραμμάτων (ΜΕΠ) της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα και άρχισε να παραδίδει στην ΕΥΠ άκρως απόρρητα αμερικανικά έγγραφα. Όπως προέκυψε από την έρευνα των Αμερικανών, την τριετία 1991-1993 ο Λάλας έδωσε συνολικά 240 απόρρητα έγγραφα στην ελληνική πλευρά. Τα σημαντικότερα από αυτά, μεταφρασμένα από την Ελληνική Υπηρεσία Πληροφοριών, μαζί με κάποια ακόμη «άκρως απόρρητα» έγγραφα από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών «διατρέχουν» ως σκελετός τα κεφάλαια (και την ιστορία) αυτού του βιβλίου.


Γ. Το αμερικανικό σχέδιο συνεκμετάλλευσης

Στα μέσα Απριλίου του 1991 ο τότε Αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα (Μ. Sotirhos) συναντάται με τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και του παρουσιάζει το σχέδιο της Ουάσιγκτον για την ελληνοτουρκική (συν)εκμετάλλευση των πετρελαίων του Αιγαίου. Το αμερικανικό σχέδιο βασίζεται στη βεβαιότητα ότι στα 8 μίλια ανατολικά από τις ακτές της Θάσου υπάρχουν 1.000.000.000 βαρέλια πετρελαίου το οποίο με τιμές 1990 θα απέφερε έσοδα στην Ελλάδα 10.000.000.000 δολάρια, ποσό που τότε αντιστοιχούσε στο μισό ελληνικό χρέος!
Ακολουθεί τμήμα της αναφοράς της Αμερικανικής πρεσβείας προς το Αμερικανικό υπουργείο εξωτερικών για τα αποτελέσματα της συνάντηση του Πρεσβευτή Sotirhos με τον Ελληνα πρωθυπουργό.

Πράσινο φως από την Αθήνα
Αριθ. 1890/21.4.91
Περίληψη: Κατά την επίσκεψή του στις 16 Απριλίου 1991 στον Πρωθυπουργό Μητσοτάκη, ο ΠρέσβηςΣωτήρχος έθιξε το θέμα δυνατότητας μίας ελληνο-τουρκικής συμφωνίας που θα επέτρεπε την εκμετάλλευση του θαλάσσιου βυθού (seabed) του Αιγαίου, σύμφωνα με τις οδηγίες σας.
Ο Μητσοτάκης έδωσε πράσινο φως να θίξουμε την ιδέα με έναν αθόρυβο, ουδέτερο τρόπο (in a quiet,neutral way) στην τουρκική Κυβέρνηση στην Άγκυρα. Πρότεινε (he suggested) τη διερεύνηση για επίτευξη (exploring the feasibility) μιας συμφωνίας που θα επέτρεπε και στις δύο χώρες την εκμετάλλευση του θαλάσσιου βυθού (seabed) του Αιγαίου σε «μη αμφισβητούμενες περιοχές» («non-disputed areas») σαν ένα μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης (as a confidence building measure). Ένα Σύμφωνο Μη Επιθέσεως1 (a NonAggression Pact), βασισμένο προσεκτικά στο status quo του Αιγαίου, θα αποτελούσε ένα άλλο μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης.
Ο Μητσοτάκης φαντάσθηκε (mused) ότι θα μπορούσε να υπογράψει τέτοιες συμφωνίες κατά τη διάρκεια μίας επίσκεψης στην Άγκυρα. (Τέλος Περίληψης).
Κείμενο Κατά την επίσκεψη στον Πρωθυπουργό, στις 16 Απριλίου, ο Πρέσβης (Σωτήρχος) έθιξε το θέμα (εξ)ερεύνησης για πετρέλαιο (petroleum exploration) στο Βόρειο Αιγαίο, σύμφωνα με τις οδηγίες σας. Τόνισε (ο Πρέσβης) ότι, παρόλα τα σοβαρά πολιτικά προβλήματα που συνδέονται με γεωτρήσεις (associated with drilling) Ανατολικά της Θάσου, η εξεύρεση μίας λύσης θα ωφελούσε και την Ελλάδα και τις ξένες εταιρείες οι οποίες είναι πεπεισμένες ότι υπάρχουν εκεί αποθέματα πετρελαίου.
Όταν ανέφερε έναν υπολογισμό, σύμφωνα με τον οποίο μέχρι 10 δισεκατομμύρια δολάρια2 έσοδα θα εισέρρεαν στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της ζωής του προγράμματος (over the life of the project) από γεωτρήσεις σ’ αυτήν την περιοχή, ο Πρωθυπουργός άρχισε να παίζει τις χάντρες του κομπολογιού του (μία συνήθεια που προσέξαμε ότι έχει όταν μιλάει για πράγματα ουσιώδη – a trait we have noticed whenis talking substance).
● Ο Πρέσβης είπε ότι θίγει το θέμα του πετρελαίου του Αιγαίου σαν ένα ρεαλιστικής προσέγγισης ζήτημα (as a pragmatic matter), παρά σαν μία πρωτοβουλία της Κυβέρνησης των ΗΠΑ (rather than an USGinitiative). Μία λύση που θα επέτρεπε ν’ αρχίσουν γεωτρήσεις στο Αιγαίο θα μπορούσε ν’ αποτελέσει ένα θετικό μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Θα θέλαμε την αντικειμενική γνώμη (candid opinion) του Πρωθυπουργού πάνω σ’ αυτή την ιδέα. Εάν η ελληνική Κυβέρνηση το επιθυμούσε, η Κυβέρνηση των ΗΠΑ θα ενημέρωνε ιδιωτικά την Τουρκία για το θέμα αυτό (would sound out Turkey privately on this issue). Εάν υπάρξει μία θετική ανταπόκριση από την τουρκική Κυβέρνηση, η Ελλάδα και η Τουρκία θα μπορούσαν να εργασθούν πάνω σ’ αυτό (pursue it) απ’ ευθείας (directly).


Δ. Το παιχνίδι στο Αιγαίο σήμερα

Τα ντοκουμέντα που αυτούσια παρουσιάζονται στις σελίδες του βιβλίου , όπως θα αντιληφθεί ο αναγνώστης, δεν έχουν μόνο ιστορική αξία, καθώς τα ζητήματα στα οποία αναφέρονται δεν παραμένουν απλώς ανοιχτά, αλλά εξακολουθούν να βρίσκονται στο επίκεντρο της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης. Μιας αντιπαράθεσης, η οποία –θα πρέπει να υπογραμμιστεί– εξελίσσεται εδώ και δεκαετίες υπό τη διαρκή αμερικανική εποπτεία.
Έχει, λοιπόν, ενδιαφέρον να μαθαίνουμε από πρώτο χέρι για το πώς οι ΗΠΑ διαχειρίζονται την περίπλοκη συμμαχία τους με την Ελλάδα και την Τουρκία με προφανή στόχο τη διαιώνιση του αμερικανικού ελέγχου στην περιοχή.
Με τη βοήθεια αυτών των εγγράφων, μπορεί κάποιος ευκολότερα να φωτίσει γεγονότα των τελευταίων δεκαετιών—όπως για παράδειγμα την κρίση των Ιμίων της οποίας την εκδήλωση είχαν προβλέψει (!) οι Αμερικανοί 5 χρόνια πριν να ξεσπάσει!—και να κατανοήσει από πού ξεκίνησε και πού βρίσκεται σήμερα η αντιπαράθεση γύρω από τη διαχείριση των ενεργειακών πόρων όχι μόνο στο Αιγαίο, αλλά σε ολόκληρη την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Επιπροσθέτως, σε μία περίοδο κατά την οποία η χρεοκοπημένη Ελλάδα ποδηγετείται με μνημόνια και νέες δανειακές συμβάσεις, με εκχωρημένη από τις κυβερνήσεις της την εθνική της κυριαρχία, τα ενδεχόμενα ενεργειακά της κοιτάσματα φαντάζουν ως ιδανικές εμπράγματες εγγυήσεις τις οποίες διεκδικούν οι κάθε λογής πιστωτές της.
 2
Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........