Γιατί η Τουρκία επιδιώκει θερμό επεισόδιο και όχι πόλεμο με την Ελλάδα

Οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις ποτέ δεν ήταν καλές ή τουλάχιστον ποτέ δεν ήταν ειλικρινείς και χωρίς κατακτητικές βλέψεις από την πλευρά της Άγκυρας. Σε αυτές τις σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, οι πολιτικοί αποτέλεσαν και συνεχίζουν να αποτελούν τον αστάθμητο παράγοντα που αναδεικνύει νικητές οψόποτε υπάρξει μία «σύγκρουση». Το πεδίο της αντιπαράθεσης είναι πολύ ανοιχτό και ξεκινάει από την μαρτυρική Κύπρο, περνάει από το Καστελόριζο και ανεβαίνοντας από το ανατολικό Αιγαίο καταλήγει στις Καστανιές του Έβρου. Με την Κύπρο να «μάχεται» άνισα και με πολλούς εξωτερικούς παράγοντες που υποσκάπτουν την ανεξαρτησία της, το πεδίο «συγκρούσεων» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας έχει κυρίως θαλάσσια έκταση, ενώ ο Έβρος αποτελεί ένα τεράστιο χερσαίο φρούριο το οποίο είναι αδύνατον να διαπεραστεί εάν δεν υπάρξει πολιτική και στρατιωτική βούληση για κάτι τέτοιο.

Η διάταξη του Ελληνικού στρατού είναι καθαρά αμυντική, σε όλο το μήκος της «αντιπαράθεσης» και αυτό αποτελεί το πρώτο κώλυμα των σχεδιασμών για ευθεία πολεμική σύρραξη από την πλευρά της Τουρκίας, η οποία έχει αναπτύξει πλήρως επιθετικά τα στρατεύματά της, τόσο στον Έβρο, όσο και απέναντι από τα Ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Και αυτή ακριβώς η –στρατιωτικού τύπου- λεπτομέρεια, είναι που φοβίζει τους στρατηγούς της Τουρκίας, αφού γνωρίζουν πως δεν είναι τόσο σημαντικό το να επιτεθούν και να εκθέσουν ποικιλοτρόπως τις στρατιωτικές τους δυνάμεις και την υποστήριξη που αυτές θα έχουν σε μία ευθεία αντιπαράθεση, όσο σημαντικό είναι το πόσο θα αντέξει η άμυνα της Ελλάδας και πόσο δυνατή θα βγει μετά από το πρώτο χτύπημα. Σε περίπτωση που δεν κατορθωθούν ισχυρά πλήγματα σε συγκεκριμένους στόχους, η στρατιωτική μηχανή της Τουρκίας θα καταρρεύσει δεχόμενη ισχυρά πυρά και πλήγματα, τόσο στο μέτωπο της σύγκρουσης όσο και στην υποστήριξη που θα έρχεται από την Τουρκία. Υπάρχει, δηλαδή, μέγιστος κίνδυνος μία τουρκική μετωπική επίθεση να καταλήξει σε επίθεση καμικάζι, με απώλεια ενός τεράστιου μέρους του τουρκικού στρατού, σε ανθρώπινο δυναμικό και σε στρατιωτικό εξοπλισμό...................................
 1
Τα χτυπήματα αυτά μπορούν να δοθούν σε όλο το μήκος των συνόρων μεταξύ των δύο χωρών. Και θα δοθούν, όπως πολύ καλά γνωρίζουν οι τούρκοι στρατηγοί, από χιλιάδες άνδρες Ειδικών Δυνάμεων και Επιχειρήσεων του Ελληνικού Στρατού, οι οποίοι θα εισέλθουν στην Τουρκία και θα χτυπήσουν (πιθανότατα παράλληλα με τους Κούρδους οι οποίοι θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευθούν για τον εαυτό τους την Ελληνοτουρκική σύρραξη) στρατιωτικούς στόχους και εγκαταστάσεις, αλλά και άλλες υποδομές (ηλεκτροδότηση, υδραγωγεία, κάθε μορφής επικοινωνιακές οδούς) οι οποίες δεν έχουν άμεση σχέση με τον τουρκικό στρατό. Τα χτυπήματα αυτά θα γίνουν μαζικά -από θάλασσα, έδαφος και αέρα- σε όλες τις μεγάλες πόλεις και τουριστικά θέρετρα της Τουρκίας, και τα αποτελέσματά τους θα επιφέρουν τεράστιο ψυχολογικό και κυρίως οικονομικό πλήγμα σε βάθος πολλών χρόνων, ενώ η ανασφάλεια των κατοίκων αυτών των περιοχών θα τους οδηγήσει στην αποχώρηση από αυτές και στην τελική ερήμωσή τους. Και αυτό, οικονομικά, για την Τουρκία, κάτι τέτοιο αποτελεί την απόλυτη καταστροφή, αφού ο πλούτος της χώρας βρίσκεται στα παράλια του Αιγαίου. Και για ποιόν λόγο να προχωρήσει σε μία πολεμική σύρραξη από την οποία (εάν υποθέσουμε πως κατορθώνει να αποσπάσει μία ή δύο βραχονησίδες ή έστω και ένα ή δύο πολύ μικρά νησιά) θα κερδίσει «καμένη γη» (κι αυτό επειδή δεν θα μπορεί να αναπτυχθεί τουριστική δραστηριότητα στα μικρά αυτά νησιά σε βάθος δεκαετιών, αφού το διάσπαρτο στρατιωτικό υλικό θα αποτελεί κίνδυνο για οποιονδήποτε επισκέπτη - τουρίστα) τόσο στα κατακτημένα εδάφη, όσο και στα δικά της παράλια;

Ο «δεύτερος χρόνος», λοιπόν, κρίνεται στις σύγχρονες μάχες πολύ σημαντικότερος από το πρώτο χτύπημα, το οποίο θα πρέπει να περιέχει πολύ προσεκτικό σχεδιασμό, να είναι απολύτως αιφνιδιαστικό και, κυρίως, να μην βρεθεί αντιμέτωπο με την διεθνή δικαιοσύνη και την διεθνή κοινότητα.

Ακόμα και εάν υποθέσουμε πως ο τουρκικός στρατός έχει την δυνατότητα σχεδιασμού και ιδανικής εκτέλεσης μίας επίθεσης κατά της Ελλάδας, ο σταθερός παράγοντας ΝΑΤΟ απαγορεύει την πολεμική σύρραξη μεταξύ των μελών του και επιφέρει άμεσες και πανίσχυρου τύπου ενέργειες κατά του επιτιθέμενου. Έτσι, λοιπόν, ένας ανοιχτός πόλεμος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας αποκλείεται και μένει μόνο το... "θερμό επεισόδιο".

Ένας «ανοιχτός πόλεμος», θα επιφέρει περισσότερες ζημίες παρά οφέλη για την Άγκυρα και ως εκ τούτου έχει αποκλεισθεί από τους ηγέτες της γείτονος, οι οποίοι εδώ και χρόνια έχουν αποδείξει πως προτιμούν τον πόλεμο της φθοράς με τις συνεχείς προκλήσεις τους σε Κύπρο, Καστελόριζο, Αιγαίο και Θράκη, μέσα από τις οποίες προσδοκούν σε κάποιο λάθος της Ελληνικής πλευράς, που θα τους επιτρέψει να προχωρήσουν σε κάτι «μεγαλύτερο». Για παράδειγμα, ο «πόλεμος» που καθημερινά διεξάγεται στο Αιγαίο για την «έρευνα και διάσωση» (κυρίως μέσω των λαθρομεταναστών που βουλιάζουν τα σκάφη που τους μεταφέρουν), είναι δυνατόν εκθέσει την Ελλάδα και να χάσει αυτό το δικαίωμα, εάν δεν μπορεί να επιχειρήσει εγκαίρως για την διάσωση ναυαγών, με τελικό αποτέλεσμα να χάσει την κυριαρχία συγκεκριμένων θαλάσσιων εκτάσεων. Και η Άγκυρα γνωρίζει πολύ καλά πώς να εκμεταλλεύεται και την παραμικρή απώλεια των αντιπάλων της…

Το «θερμό επεισόδιο» είναι η λύση των τούρκων στρατηγών, απέναντι στην Ελλάδα. Μία στρατιωτική αναμέτρηση σε συγκεκριμένο χώρο, με συγκεκριμένα όπλα και για συγκεκριμένο χρόνο (σε καμία περίπτωση δεν μπορεί ένα τέτοιο επεισόδιο να υπερβεί τις 72 ώρες, μετά τις οποίες και τα δύο μέρη περνούν στην αποκλιμάκωση). Ακόμη και αυτό το θερμό επεισόδιο, όμως, είναι ένας πονοκέφαλος για την Άγκυρα. Κι αυτό, επειδή η γεωμορφολογία των Ελληνικών νησιών είναι τέτοια που δίνει το «πάνω χέρι» στην Ελληνική πλευρά, η οποία μπορεί να ελέγχει άμεσα το μεγαλύτερο –αν όχι όλο- μέρος των Ελληνοτουρκικών θαλάσσιων συνόρων, προσφέροντας ταυτόχρονα πολλά κρυφά σημεία από τα παράλια της ηπειρωτικής Τουρκίας. Ακόμη και με δεδομένη την απόλυτα σωστή επιλογή ναυτικών δυνάμεων, η Άγκυρα έχει να αντιμετωπίσει ένα πλέγμα άμυνας απέναντι στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, το οποίο κυριαρχεί στο Αιγαίο κάτω από οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες.

Η περίπτωση των Ιμίων και ο εγκλωβισμός όλων των τουρκικών στόχων από την πλευρά του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, αποτελεί και την απόδειξη πως ένα πραγματικό θερμό επεισόδιο θα αποτελέσει κόλαφο για την Άγκυρα, η οποία θα βρεθεί να θρηνεί παρά να ζητωκραυγάζει μετά από αυτό. Όμως, η περίπτωση των Ιμίων, στέκεται και ως «φάρος σηματοδότης» για την εξέλιξη ενός σημερινού θερμού επεισοδίου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Κι αυτό, επειδή στα Ίμια αναδείχθηκε και ο –μέχρι τότε άγνωστος για την Ελλάδα- αστάθμητος αρνητικός παράγοντας, που είναι δυνατόν να προκαλέσει τις μέγιστες απώλειες, όχι σε στρατιωτικό αλλά σε ηθικό επίπεδο για την χώρα. Οι πολιτικοί της Ελλάδας και συγκεκριμένα η εκάστοτε κυβέρνηση της Ελλάδας, είναι άραγε διατεθειμένη να εμπλακεί σε ένα θερμό επεισόδιο και να υποστηρίξει ακόμη και μία γενικευμένη σύρραξη προκειμένου να υπερασπιστεί βραχονησίδες και την Ελληνική σημαία; Το ερώτημα αυτό απαντήθηκε, ήδη, αρνητικά μία φορά και όλα δείχνουν πως σήμερα τίποτε δεν έχει αλλάξει στο «πνεύμα» των κυβερνώντων, μερικοί εκ των οποίων βρίσκονται και σήμερα σε υψηλότατες θέσεις στο πολιτικό προσκήνιο, κάνοντας μέχρι και δηλώσεις στις οποίες γίνονται υποστηρικτές της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας…! Ακόμη και σήμερα, η «κυβέρνηση» των Αθηνών δεν είναι σε θέση να βάλει στη θέση του έναν Γκρούεφσκι, αφήνει τους τσάμηδες να λειτουργούν εις βάρος των βορειοηπειρωτών και κατά της Ελλάδας, ενώ έχει αφήσει το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής να «οργώνει» στην Θράκη σπέρνοντας μίσος και διχασμό μεταξύ Ελλήνων (χριστιανών και μουσουλμάνων) πολιτών…

Από την πλευρά της, η Άγκυρα γνωρίζει πολύ καλά πως ο Ελληνικός Στρατός είναι (δυστυχώς για την Ελλάδα) αρκετά δημοκρατικός για να σκύψει το κεφάλι και να οπισθοχωρήσει (για δεύτερη φορά) κατόπιν εντολών αρνησιπάτριδων πολιτικών. Γνωρίζει η Άγκυρα πως μπορεί να κάνει κινήσεις εντυπωσιασμού, να «πουλάει τσαμπουκά» και με το πέρασμα του χρόνου να εγκαθιδρύει τακτικές και πολιτικές ή και να εγκαθιδρύεται η ίδια σε περιοχές του Αιγαίου που σαφέστατα δεν της ανήκουν.

Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο η Άγκυρα επιθυμεί να αντιμετωπίζει την Ελλάδα μέσω θερμών επεισοδίων, τα οποία παρέχουν την ύψιστη ασφάλεια για την ίδια και της δίνουν την δυνατότητα να κερδίζει μάχες, χωρίς ποτέ να τις δώσει… Οι τούρκοι στρατηγοί γνωρίζουν πάρα πολύ καλά πως όταν ένας ηγέτης έχει ηττημένο μυαλό, τότε μόνο ήττες μπορεί να παράξει για την χώρα του. Και εργάζονται σε αυτό ακριβώς το επίπεδο, φροντίζοντας –η ιστορία ίσως φέρει κάποτε στο φως και τις πρακτικές τους- να διατηρούν σε κατάσταση πανικού τις Ελληνικές κυβερνήσεις, προκειμένου να δημιουργήσουν για την Τουρκία την κατάλληλη χρονική στιγμή που θα επιτρέψει ένα θερμό επεισόδιο μέσα από το οποίο η Άγκυρα θα επωφεληθεί τα μέγιστα, πιθανότατα μέσα από μία συμφωνία περί αποκλιμάκωσης και όρους που θα την συνοδεύουν. Και, κοιτώντας στον ενεργειακό χάρτη της Ελλάδας, διαπιστώνουμε πως στο Αιγαίο Λαδόξερα (Ζουράφα) και Μπάμπουρας, Αγαθονήσι, Φαρμακονήσι και Καστελόριζο, είναι «φιλέτα» για τα οποία η Άγκυρα έχει ήδη εκδηλώσει το «θερμό» της ενδιαφέρον.

Κι έτσι, με ένα θερμό επεισόδιο, το οποίο είναι απολύτως σαφές πως πλησιάζει με πολύ γοργούς ρυθμούς –λόγω της πολιτικής και οικονομικής ανέχειας της Ελλάδας- η Άγκυρα θα τολμήσει όσα ποτέ δεν ονειρεύτηκε. Εξάλλου, η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας θέλει να συμμετέχει και συμμετέχει στις παγκόσμιες γεωπολιτικές αλλαγές, ενώ έχει καταστήσει σαφές πως θεωρεί δικό της ενεργειακό πλούτο στον οποίο το διεθνές δίκαιο δεν της επιτρέπει καμία πρόσβαση. Με την Ελλάδα και την Κύπρο να τοποθετούνται στο επίκεντρο του ενεργειακού χάρτη του μέλλοντος (η κυρία Μέρκελ ανακοίνωσε την κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας στην Γερμανία, δηλώνοντας πως θα γίνει παγκόσμιος ενεργειακός παίκτης…), πρέπει να θεωρείται δεδομένη «παρέμβαση» της Άγκυρας στην περιοχή.

Για να είμαστε περισσότερο αντικειμενικοί και ακριβείς στην προσέγγιση που κάνουμε, το θέμα δεν είναι εάν θα γίνει, αλλά… πότε θα γίνει το επόμενο θερμό επεισόδιο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Αν και για να είμαστε περισσότερο ειλικρινείς, στο θερμό αυτό επεισόδιο μπορεί να συναντηθούν στρατοί, αλλά θα «χτυπηθούν» πολιτικοί. Κοιτώντας προς την πλευρά της Ελλάδας για την επάρκεια, την ικανότητα και την ποιότητα των εδώ πολιτικών, δυστυχώς μπορούμε όλοι μας να γνωρίζουμε ποιο θα είναι το αποτέλεσμα. Εκτός και εάν (πράγμα πάρα πολύ δύσκολο) η ηγεσία του Ελληνικού Στρατού αποφασίσει κάποια στιγμή να υπερασπιστεί την πατρίδα, τόσο από την Άγκυρα, όσο και από την… Αθήνα.kostasxan
2

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Το PSI-2 πέτυχε… «Κουρελόχαρτα» τα νέα ομόλογα πριν καν εκδοθούν

Η παγκοσμίου εμβέλειας σαπουνόπερα υπό τον τίτλο «My big fat Greek debt» παρουσίασε χθες ένα από τα κορυφαία επεισόδια της  καθώς ολοκλήρωσε με επιτυχία την αναδιάρθρωση του χρέους αλλά τα νέα ομόλογα που θα εκδοθούν είναι κουρελόχαρτα αποκλείοντας έτσι κάθε κρυφή ελπίδα επιστροφής της Ελλάδας στις αγορές τα επόμενα 20 χρόνια.

Παρά την αισιοδοξία για επιτυχία του PSI, η αγορά δείχνει να ποντάρει, ήδη, σε νέα αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Η "γκρίζα αγορά" των νέων ομολόγων τα δείχνει να διαπραγματεύονται μόλις στα 17-28 σεντς ανά ευρώ.

H απόδοση των νέων ομολόγων κυμαίνεται από 17% έως 21% περίπου, όπου βρισκόταν το φθινόπωρο και πολύ χειρότερη από των ομολόγων που εκδίδει η Πορτογαλία, η οποία έχει λάβει επίσης ένα σχέδιο διάσωσης.

Επιπλέον, το 14% των ομολόγων της χώρας δεν είναι σε ελληνική νομοθεσία. Οι περισσότεροι τίτλοι διέπονται από το αγγλικό δίκαιο και την κατάστασή τους παραμένει ασαφής.

Σύμφωνα με εμπιστευτική ανάλυση που εκπονήθηκε για λογαριασμό των  υπουργών οικονομικών της ευρωζώνης τον περασμένο μήνα, θα πρέπει να συμπεριληφθούν στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους το 95% των ομολόγων για να μειώσει η Αθήνα το συνολικό επίπεδο του χρέους της στο 120% το 2020,  στόχος που έχει τεθεί από τους ευρωπαίους κατά τη συμφωνία για τα νέα δάνεια διάσωσης ύψους 130 δισ. ευρώ................................................ 1«Θα έχουμε καλές ειδήσεις απόψε», δήλωσε αξιωματούχος του υπουργείο Οικονομικών στους FT.  «Η συμμετοχή θα είναι περίπου 80%» προσέθεσε. Ένα άλλο πρόσωπο που συμμετέχει στη συμφωνία, δήλωσε πως το ποσοστό συμμετοχής θα μπορούσε να φθάσει το 85%.

Η Αθήνα αναμένεται πλέον να αποφασίσει την ενεργοποίηση των ρητρών συλλογικής δράσης, η οποία έχει οριστεί με πρόσφατο νόμο και που της δίνει τη δυνατότητα να επιβάλει 53,5% haircut για όλους τους κατόχους ομολογιών που εκδίδονται βάσει της ελληνικής νομοθεσίας. Για να ενεργοποιήσει η ελληνική κυβέρνηση τα CACs, πρέπει να υπάρξει συμφωνία από επενδυτές που κατέχουν τα δύο τρίτα των ομολόγων.

Οσον αφορά τα CACs η Αθήνα μπορεί να ενεργοποιήσει μόνο για τα ομόλογα που διέπονται από ελληνικό δίκαιο. Γι’ αυτά του διεθνούς δικαίου θα πρέπει η χρήση των CACs να γίνει σε κάθε ομολογιακή έκδοση χωριστά. Επομένως για να ενεργοποιηθούν οι ρήτρες συλλογικής δράσης είναι απαραίτητο η ελληνική πλευρά να έχει με το μέρος της την πλειοψηφία των επενδυτών σε κάθε έκδοση.

Πάντως δεν θα πρέπει να θεωρείται τυχαίο ότι οι συγκεκριμένες ομολογιακές εκδόσεις διαπραγματεύονται σε αρκετά υψηλά επίπεδα (με βάση τα δεδομένα της αγοράς) των 40 σεντς στο ευρώ. Το γεγονός αυτό δημιουργεί δεύτερες σκέψεις για τις μεθόδους που χρησιμοποιούν κάποια κερδοσκοπικά κεφάλαια, τα οποία επιθυμούν να βγάλουν σημαντικά κέρδη παίζοντας παιχνίδια με το χρέος μίας χώρας.sofokleous102

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

O Eβραίος της Βαιμάρης

Από την Λαμπρινή Κουζέλη




Βερολίνο, 24 Ιουνίου 1922: Ένα όχημα με τρεις οπλισμένους άνδρες προσπερνά το αυτοκίνητο του Βάλτερ Ράτεναου, του γερμανο-εβραίου υπουργού Εξωτερικών της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Οι άνδρες -εθνικιστές στρατιωτικοί- ανοίγουν πυρ εναντίον του με πολυβόλα όπλα ενώ ρίχνουν μέσα στο αυτοκίνητο μια χειροβομβίδα. Δύο μήνες πριν από τη δολοφονία του, ο Ράτεναου είχε υπογράψει συμφωνία ειρήνης και συνεργασίας με τους Σοβιετικούς στο Ραπάλο της Ιταλίας. Ήταν ο 54χρονος αμφιλεγόμενος πολιτικός μέλος μιας εβραιο-κομμουνιστικής συνωμοσίας, όπως ισχυρίζονταν οι εθνικιστές, ή ένας ορθολογιστής, ο οποίος, γνωρίζοντας καλά τις δυνατότητες της Γερμανίας, επιζητούσε ταχύτατα την ειρήνη; 

H εβραϊκή καταγωγή του Ράτεναου είναι ο μίτος που κρατά σταθερά ηΣάλαμιτ Βολκόφ, ομότιμη καθηγήτρια Ευρωπαϊκής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, καθώς περιηγείται στα δαιδαλώδη μονοπάτια της αμφιλεγόμενης και πολυσχιδούς προσωπικότητάς του στην πρόσφατη βιογραφία της «Walther Rathenau» (Yale University Press, 2011, σελ. 240, τιμή 25 δολάρια).

O Ράτεναου καταγόταν από εύπορη οικογένεια εβραίων επιχειρηματιών. Ο πατέρας του Εμίλ Ράτεναου ήταν ο ιδρυτής της μεγάλης γερμανικής εταιρείας ηλεκτρικού εξοπλισμού AEG. O Βάλτερ ήταν παιδί με καλλιτεχνικές ανησυχίες, σπούδασε όμως φυσική και χημεία, εκπαιδεύτηκε ως μηχανικός, έκανε ένα διδακτορικό και ανέλαβε διοικητικές θέσεις σε πολλές επιχειρήσεις γερμανικών και ξένων συμφερόντων προτού διαδεχθεί τον πατέρα του στην ηγεσία του εργοστασίου της οικογένειας..........................

 1Γρήγορα απέκτησε εκτός από τα χρήματα, φήμη και επιρροή. Στη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου πολέμου υπηρέτησε σε υψηλές θέσεις στο Τμήμα Προμηθειών του Υπουργείου Στρατιωτικών και προμήθευε με πρώτες ύλες τον γερμανικό στρατό. Το 1918 τον βρίσκουμε στην ιδρυτική ομάδα του αριστερού-φιλελεύθερου Γερμανικού Δημοκρατικού Κόμματος, μολονότι απέρριπτε τον σοσιαλισμό και διαχώριζε τη θέση του από τους υποστηρικτές του. Το 1921 διορίστηκε υπουργός Ανοικοδόμησης της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης και το 1922 ανέλαβε καθήκοντα υπουργού Εξωτερικών προωθώντας την ανάπτυξη σχέσεων εμπορικής και πολιτικής συνεργασίας της Γερμανίας με τους συμμάχους και τους εχθρούς της στον Μεγάλο Πόλεμο.

Οι αντιφάσεις ήταν το χαρακτηριστικό στοιχείο της προσωπικότητας του Ράτεναου, τόσο στη δημόσια συμπεριφορά του όσο και στην ιδιωτική ζωή του, γράφει η Βολκόφ. Αυτός ο κοινωνικός άνθρωπος με τις απειράριθμες γνωριμίες που κινούνταν σε πολλούς κύκλους ήταν κατά βάθος ένας μοναχικός εργένης, που κρατούσε αποστάσεις από τους άλλους, δεν αισθανόταν απόλυτα άνετα με τον εαυτό του και προτιμούσε την ιδιότητα του συγγραφέα και του ανθρώπου των τεχνών παρά αυτή του επιτυχημένου βιομηχάνου και πολιτικού.

Συναναστρεφόταν τον Χιούγκο φον Χόφμανσταλ και τον Στέφαν Τσβάιχ, υποστήριζε τον Έντβαρντ Μουνχ (ο οποίος το 1907 φιλοτέχνησε και το πορτρέτο του) και είχε συγγράψει ο ίδιος αρκετούς τόμους δοκιμίων πολιτικού και κοινωνικού στοχασμού αλλά και ένα ουτοπικό μυθιστόρημα με τίτλο «Was wird werden» (1920, Τι μέλλει γενέσθαι). Τα ποικίλα ενδιαφέροντά του προκαλούσαν σε άλλους τον θαυμασμό και σε άλλους την αντιπάθεια, με πιο γνωστή περίπτωση τον Ρόμπερτ Μούζιλ: ο χαρακτήρας του εκατομμυριούχου Αρνχάιμ στο μυθιστόρημα «Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες», που οι πολλές του ιδιότητες δεν ωφέλησαν κανέναν, λέγεται ότι βασίστηκε στον Ράτεναου.

Σύμφωνα με τη Βολκόφ, ο Ράτεναου είχε επίγνωση των αντιφατικών συναισθημάτων που προκαλούσε. Μάλιστα αναφέρει πως, σε μια ομιλία στα γενέθλιά του, εξομολογήθηκε ότι από παιδί γνώριζε ότι «η φύση τον είχε προικίσει με δύο αντικρουόμενα ταλέντα: την ικανότητα να παρατηρεί και την ικανότητα να ενεργεί, και αυτή η διπλή φύση του ήταν που τον έκανε αινιγματικό για τους άλλους και προκαλούσε την εχθρότητά τους».

Ήταν «προφήτης, φιλόσοφος, μυστικιστής, συγγραφέας, πολιτικός, βιομήχανος και πρωτοπόρος του βιομηχανικού εξορθολογισμού», έλεγε ο βρετανός πολιτικός Ρόμπερτ Μπούθμπι: «Ήταν τόσο πολλά πράγματα ταυτόχρονα, που μόνο ένας γερμανός εβραίος θα μπορούσε να είναι».

Με τρόπο που επιδεχόταν αντιφατικές ερμηνείες αντιμετώπιζε ο Ράτεναου και την εβραϊκή καταγωγή του, γράφει η βιογράφος: Αφενός μεν δεν συγκαταλεγόταν στους πιστούς ιουδαϊστές, τηρούσε αποστάσεις από τον σιωνισμό και ήταν υπέρμαχος της αφομοίωσης των εβραίων στη γερμανική κοινωνία, αφετέρου όμως δεν είχε προσχωρήσει στον χριστιανισμό όπως πολλοί εβραίοι της μεγαλοαστικής τάξης.

Το ενδιαφέρον όμως στη βιογραφία της Βολκόφ δεν είναι το αίνιγμα Ράτεναου και οι λύσεις του αλλά η ανάγνωσή της όχι μόνο ως βιογραφίας ενός εξέχοντος προσώπου αλλά και ως βιογραφίας μιας εποχής και κυρίως ως βιογραφίας της ανόδου και της πτώσης της θρυλικής πρώτης γερμανικής δημοκρατίας. Ο συνδυασμός της ισχύος με το πνεύμα στη Βαϊμάρη συμβολοποιείται στο πρόσωπο του εβραίου βιομηχάνου, πολιτικού, συγγραφέα και φιλότεχνου ενώ το γεγονός ότι ο Ράτεναου ήταν ο μόνος εβραίος που είχε φτάσει σε τόσο υψηλό αξίωμα στην προπολεμική αντισημιτική Γερμανία είναι απόδειξη της δημοκρατικής δυναμικής της Βαϊμάρης, γράφει η βιογράφος. Αντιστοίχως, η δολοφονία του είναι το συμβολικό συμβάν που σηματοδοτεί το τέλος των υποσχέσεων της εύθραυστης δημοκρατίας και την άνοδο της ιδεολογίας του ναζισμού. «Η δολοφονία του Ράτεναου», θα έλεγε αργότερα ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, «ήταν η πρώτη απόδειξη της τεράστιας αντιειρηνικής και αντισημιτικής παρουσίας στη Γερμανία».TO BHMA2

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Τελικά, υπάρχει περίπτωση στρατιωτικού κινήματος;

 "Ναι" επιμένουν οι ξένοι (βίντεο)
Επέκταση και επιδείνωση της ανώμαλης πολιτικής κατάστασης που βιώνει η χώρα (γιατί τόσο η έλλειψη νομιμοποίησης της κυβέρνησης Παπανδρέου, όσο εν συνεχεία και η κυβέρνηση Παπαδήμου δεν αποτελούν τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από πολιτική ανωμαλία) εξακολουθούν και βλέπουν οι δυτικοί με μία περίπου "αναγκαστική εμπλοκή των ΕΔ" στις πολιτικές εξελίξεις.
Σε άρθρο του στο examiner.com, ο Ντόμινικ Ντομς, γνωστός οικονομικός αναλυτής κινδύνων ("risk economy analysis"), γράφει ότι ο Ελληνικός Στρατός είναι έτοιμος να προχωρήσει σε κίνημα στην Ελλάδα και "να εκθρονίσει" , όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά "τον Λουκά Παπαδήμο". Μάλιστα ο αρθογράφος επικαλείται ως πηγές του δύο ανώτατους στρατιωτικούς που υπηρετούν στο επιτελείο Εθνικής Άμυνας.
Πιο συγκεκριμένα στο άρθρο αναφέρεται πως οι ίδιοι θεωρούν ότι έχουν την νομιμοποίηση να το πράξουν, καθώς ακόμα και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας κάλεσε τους στρατιωτικούς να υποστηρίξουν την προσπάθεια «να πάρουν την Ελλάδα πίσω», και να προστατέψουν την εθνική της ακεραιότητα και κυριαρχία!
"Η κλήση αυτή για βοήθεια - γράφει ο αναλυτής - ήρθε μετά το γνωστό δημοσίευμα των FT ότι η Γερμανία σκοπεύει να θέσει την Ελλάδα κάτω από την «αιγίδα» της με το διορισμό επιτρόπου στη χώρα".
Όπως υποστηρίζεται στο άρθρο, το οποίο δημοσιεύθηκε και στο yened.blogspot.com, μια τέτοια κίνηση –δηλαδή του στρατιωτικού κινήματος από το Στρατό- θα είχε αλυσιδωτές αντιδράσεις με πιθανή αυτή της εκδίωξης της Ελλάδας από την ευρωζώνη και την ΕΕ καθώς δεν θα υπάρχει χώρος για μια χώρα η οποία δεν έχει δημοκρατικό πολίτευμα, μέσα σε μια δημοκρατική Ευρώπη, ενώ επιπρόσθετα θα έχει και καταλυτική επίδραση στην ήδη δοκιμαζόμενη ελληνική οικονομία. .

Άλλες επίπτωσεις από μια στρατιωτική παρέμβαση στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας, όπως αναφέρει ο αρθογράφος του examiner είναι η στάση που θα κρατήσει η Τουρκία, δεδομένης της ήδη τεταμένης σχέσης μεταξύ των δύο χωρών η οποία μπορεί να οδηγήσει σε μια περιττή κλιμάκωση στην περιοχή.......................... 

 1
Μάλιστα υπάρχει και ρωσική ανάμιξη, στην όλη ιστορία -χωρίς όμως να διευκρίνεζεται ποια- παραθέτοντας ως μόνο στοιχείο  τη «μυστική» συνάντηση του Αντώνη Σαμαρά με τον Ρώσο πρωθυπουργό  Vladimir Putin παρουσία αξιωματούχων της Gazprom.
Το πότε θα γίνει αυτή η στρατιωτική επέμβαση δεν είναι γνωστό, αλλά εκτιμάται πως αυτή θα εκδηλωθεί μετά τις εκλογές του Απριλίου ή λίγο πιο μετά.
Σύμφωνα πάντα με τον αρθογράφο όλα τα μάτια είναι τώρα στραμμένα στο αποτέλεσμα των επικείμενων εκλογών, πως θα υλοποιηθεί το σχέδιο αυτό και για πόσο ο Στρατός θα κυβερνήσει την χώρα, πριν πραγματοποιήσει νέες εκλογές.
Τέλος το άρθρο καταλήγει ότι η οικονομική αβεβαιότητα στην Ελλάδα παραμένει μεγάλη ότι και να γίνει, και πως ένα πραξικόπημα θα οδηγήσει τη χώρα σε περαιτέρω απομόνωση οικονομική και κοινωνική.
Τι πιθανότητες υπάρχουν να συμβούν τα παραπάνω; Υπό τις παρούσες συνθήκες και προϋποθέσεις, μηδενικές, τουλάχιστον σε τεχνικό επίπεδο. Είναι γεγονός ότι υπήρξε ένα πολύ πρόσφατο κρούσαμ, όπου ένας Κλάδος των Ε.Δ. λειτούργησε πραγματικά εντυπωσιακά σε συνθήκες άκρας μυστικότητας: Στην "λευκή απεργία" των πιλότων της Π.Α.
Εκείνο το περιστατικό αν αναλυθεί διεξοδικά, θα καταδειχθεί ότι είναι πολύ δυσκολότερο να οργανωθούν 1000, περίπου, πιλότοι διεσπαρμένοι σε βάσεις όλης της Ελλάδας, χωρίς να γίνει το παραμικρό αντιληπτό από την διοίκηση, παρά να υπάρξουν π.χ. πέντε μονάδες στη Βόρεια Ελλάδα, οι οποίες θα προχωρήσουν σε οργανωμένη κίνηση όχι κατάληψης της εξουσίας, αλλά ενός στρατιωτικού κινήματος που σκοπό θα έχει νά "ταρακουνήσει", σε πρώτη φάση, τους πολιτικούς.
Να γίνει κίνημα και να αναλάβουν κανονικά την εξουσία οι στρατιωτικοί είναι παντελώς αδύνατον για πολλούς λόγους. Ακόμα και το 1967, δικαστικούς αρεοπαγίτες χρησιμοποίησαν στην πρώτη κυβέρνηση. Να υπάρξει μία κίνηση από στελέχη εμφορούμενα αό καθαρά πατριωτικά και ανιδιοτελή κίνητρα, αυτό δεν αποκλείετει 100%
Αλλά όλα αυτά χρειάζονται πολιτικό υπόβαθρο και στοιχειώδεις επικοινωνιακές ικανότητες. Δεν βρισκόμαστε στο 1967, ούτε στο 1936, ούτε στα κινήματα της δεκαετίας του '20, που αρκούσε να καταλάβεις τον ΟΤΕ, το τηλεγραφείο ή το ΕΙΡΤ...
Από την άλλη πλευρά σε ότι αφορά την λαϊκή αποδοχή μιας τέτοιας κίνησης, αυτό είναι το μόνο δεδομένο, τουλάχιστοπν σε θεωρητικό επίπεδο. Ποιος δεν θα υποδεχθεί ως σωτήρα κάποιον που θα απαλλάξει π.χ. μέσα σε 24 ώρες  από το άγος των κουκουλοφόρων την Αθήνα και θα συνοδέψει με στρατιωτικό τζιπ στο αεροδρόμιο την τρόϊκα (αυτό δεν ζήτησε και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας;) και θα σβήσει εν μία νυκτί τα χρέη των νοικοκυριών προς τις τράπεζες, όπως έκανε η δημοκρατική κυβέρνηση της Ισλανδίας, αλλά αρνείται να πράξει η ελληνική;
Σε ότι αφορά την Τουρκία, οι στρατιωτικοί γνωρίζουν πως θα σταλεί "το κατάλληλο μήνυμα" για να μην ανακατευθεί στην όλη διαδικασία.
Για όποιον αμφιβάλει για την λαοφιλία που απολαμβάνουν οι Ένοπλες Δυνάμεις και το επίπεδο της αγάπης τών πολιτών σε αυτές, παραθέτουμε το παρακάτω βίντεο το οποίο μπορεί να δείχνει άσχετο, αλλά σημειωλογικά είναι πολύ ισχυρό. Η κίνηση του στρατιώτη αυθόρμηση, ο καλλιτέχνης γνωστών αριστερών πεποιθήσεων και το ακροατήριο, σίγουρα δεν είναι "φιλοχουντικό". Αλλά η στολή και ο Έλληνας Στρατιώτης αποθεώνονται... 
Ξαφνικά μπαίνει το " Ζειμπέκικο της Ευδοκίας ". Το κοινό ενθουσιασμένο αρχίζει να χειροκροτεί ρυθμικά, ενώ εμφανίζεται στην άκρη της σκηνής ένας φαντάρος που ζητά από την τραγουδίστρια να ανέβει να χορέψει ! Εκείνη με ένα νεύμα τον προσκαλεί και τότε ξεκινούν οι δυο τους να χορεύουν ζεϊμπέκικο, ο φαντάρος με τον κλασσικό ελληνικό μάγκικο τρόπο και η Αλεξίου να τον υποστηρίζει με τον κλασσικό θεατρικό της τρόπο ! Η σκηνή που διαδραματίζεται είναι πολύ όμορφη και ξεχειλίζει από το " μεράκλωμα " των πρωταγωνιστών !

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

 2

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

ΕΛΛΑΔΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΑΓΟΡΕΣ

H Αυτοκτονία της Ευρώπης ως θρίαμβος της Goldman Sachs

Κίνδυνος μεγάλης ανθρωπιστικής καταστροφής στην Ατιική

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Θα αποφύγουμε τη χρεωκοπία και θα μείνουμε στο ευρώ. Αυτό ήταν/είναι το επιχείρημα που η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου-Σόρος υπό τον Παπαδήμο χρησιμοποιεί για να δικαιολογήσει το πρόγραμμα νομικού αφοπλισμού και εν συνεχεία οικονομικής καταστροφής του ελληνικού έθνους, λαού και κράτους, που συνιστά το ακόμα ανολοκλήρωτο, μη ανεπίστρεπτο πακέτο PSI-Μνημόνιο-Δανειακή.

Λέμε μη ανεπίστρεπτο γιατί, παρά την ψήφιση του νομοσχεδίου την Κυριακή ακόμα ούτε τα ομόλογα έχουν υπαχθεί στο αγγλικό δίκαιο, ούτε έχει υπερψηφισθεί από τη Βουλή η επονείδιστη νέα Δανειακή, σταθμός ακόμα και για τα παγκόσμια δεδομένα της αποικιοκρατίας. ‘Οσοι λοιπόν έχουν συνείδηση του τι σημαίνουν αυτά τα κείμενα οφείλουν να κάνουν τα πάντα που μπορούν για να σταματήσουν το
πρόγραμμα. Δεν αρκεί να λέμε ότι αγωνιζόμαστε, πρέπει να αγωνιζόμαστε. 

Υπογραμμίσαμε επανειλημμένως ότι το παραπάνω επιχείρημα είναι ένα ψέμμα μεγαλύτερο, μια απάτη πιο καταστροφική από το «λεφτά υπάρχουν» του Γιωργάκη. Το πακέτο δεν αποτρέπει τη χρεωκοπία και δεν διασφαλίζει τη συμμετοχή στο ευρώ. Μετατρέπει μια σοβαρή οικονομική κρίση σε εθνική καταστροφή. Οργανώνει τη μετάβαση σε μια «Ελλάδα χωρίς ‘Ελληνες», μαζική μετανάστευση Ελλήνων από την Ελλάδα και περιθωριοποίηση όσων μείνουν εντός, μακροχρόνια ανάλογη προς τον διωγμό των Εβραίων από τον Τίτο το 79. ‘Ένα κοινωνικό (τουλάχιστο) ολοκαύτωμα του ελληνικού λαού.

Αυτό δεν είναι Βαϊμάρη ή ’29, είναι................................................................. 1  χειρότερο!

Οι οικονομικές στατιστικές της χώρας είναι ήδη τρομακτικές, συγκρίσιμες με το κραχ του 1929 και τη Βαϊμάρη, οδηγούσες κανονικά σε αναρχική αποσύνθεση του κοινωνικού ιστού, εμφύλιο ή εξωτερικό πόλεμο, αν δεν μεσολαβήσει σοβαρή διόρθωση. Το χειρότερο είναι άλλο. ‘ Όπως επισημαίνει ο οικονομολόγος Δ. Γεωργόπουλος, οι στατιστικές δείχνουν κάτι πολύ παράξενο. Μετά από τέσσερα χρόνια ύφεσης, το φαινόμενο ακολουθεί ακόμα ανοδική τροχιά. Αν αυτό επιβεβαιωθεί στο επόμενο τρίμηνο/εξάμηνο, δεν ακολουθούμε την κανονική κατανομή μιας βαριάς οικονομικής κρίσης, αλλά πηγαίνουμε σε καταστροφή όλης της δομής. Η καμπύλη δεν οδηγείται σε επαναφορά, αλλά σε ταλάντωση στο  άπειρο, απροσδιόριστου αποτελέσματος. Θα μπορούσε να οδηγήσει π.χ. σε μείζονα ανθρωπιστική κρίση στην Αττική. 250.000 άνθρωποι ήδη σιτίζονται στα συσσίτια (ενώ ο Σκάι, σε ένα ιστορικό ρεκόρ θράσους, υποκρισίας και κυνισμού, βοηθάει να επιζήσουν τα θύματα της πολιτικής που υποστήριξε με φανατισμό). ‘Ισως ο Παπαδήμος έχει επίγνωση του κινδύνου, αλλά συμπεριφέρεται ως πυρομανής, όπως και η ΕΕ, συνεχίζοντας την πολιτική που προκαλεί το φαινόμενο. 

Εν πάσει περιπτώσει, μια τέτοια εικόνα, αν δεν μεσολαβήσει σοβαρή διόρθωση, οδηγεί είτε σε πλήρη δημοσιονομική κατάρρευση, είτε σε κοινωνική έκρηξη μεγάλης κλίμακας στους επόμενους τρεις με έξη μήνες. ‘Ότι από τα δύο συμβεί θα επιταχύνει τη διαδικασία αποσύνθεσης. 

Οι Γερμανοί θέλουν προτεκτοράτο και οι τράπεζες καταστροφή

Σε ότι αφορά την εξωτερική πτυχή το πακέτο Παπαδήμου-Σαμαρά δεν διασφαλίζει την παραμονή στο ευρώ, οργανώνει την αποβολή μας από την ευρωζώνη, χωρίς κόστος για τους πιστωτές και προς όφελος των γενικότερων παγκόσμιων σχεδίων τους. Υποστηρίξαμε επανειλημμένως, εμείς αλλά και το αμερικανοεβραϊκό Stratfor, ότι, αυτό που δεν έχει αντιληφθεί η ελληνική άρχουσα τάξη και το πολιτικό
προσωπικό είναι ότι η Αυτοκρατορία των Τραπεζών χρειάζεται τώρα περισσότερο την καταστροφή της Ελλάδας, ένα κοινωνικό αρχικά, εθνικό ίσως μετά ολοκαύτωμα, απότι την απλή μετατροπή της σε κάπως σταθερό προτεκτοράτο, όπως συνέβαινε στο παρελθόν. Ούτε και μεις όμως δεν περιμέναμε να επιβεβαιωθούμε τόσο γρήγορα, μια μέρα μόλις μετά την ψήφιση του κειμένου της ντροπής από τους 199.

Περιμένει κανείς όταν οι δούλοι κάνουν τη δουλειά τους, προσφέροντας χώρα και λαό στο πιάτο, τα αφεντικά να τους επιβραβεύουν με φιλικό χτύπημα στην πλάτη και κάποιες ενθαρρυντικές φράσεις. Εδώ συνέβη το πρωτοφανές να αρχίσουν να τους βρίζουν, να τους φτύνουν και να τους κλωτσάνε προτού καλά-καλά τελειώσουν τη δουλειά. Να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ, είστε αναξιόπιστοι κλπ. Νέα προσκυνήματα στις Βρυξέλλες, νέα γράμματα από τους «ηγέτες» με διαβεβαιώσεις ότι δεν είναι ψεύτες και θα παραμείνουν σε όλη τους τη ζωή δούλοι και ραγιάδες.

Προς έξοδο από το ευρώ

H έξοδος από το ευρώ, υπό τις συνθήκες που οργανώνεται, είναι το πρώτο μόνο βήμα μιας πορείας που κινδυνεύει να οδηγήσει σε αναίρεση του από τριών αιώνων βασικού προσανατολισμού του ελληνικού έθνους προς την Ευρώπη και τις αξίες του Διαφωτισμού, μιας στρατηγικής κατεύθυνσης που, εκτός των άλλων, ταιριάζει με αυτό που είναι και θέλει να είναι ο ‘Ελληνας από τη στιγμή που παύει νάναι Ραγιάς, με την ιστορία, την πολιτιστική-συμβολική ισχύ και το συμφέρον ενός μικρού λαού
στο μεταίχμιο του σλαβικού, μεσανατολικού και δυτικοευρωπαϊκού κόσμου.

Ο γράφων ανήκει στην εξαιρετικά ολιγάριθμη ομάδα σχολιαστών στην Ελλάδα που επέκριναν εγκαίρως το Μάαστριχτ, δεν ανήκει σε εκείνους που, αφού υποστήριξαν τη συνθήκη ή και την ψήφισαν, ξαφνικά ανακάλυψαν τα αγαθά μιας δήθεν, φαντασιακής πορείας προς την εθνική
ανεξαρτησία, που κινδυνεύει εν τοις πράγμασι να καταλήξει σε κάτι χειρότερο από την Ελλάδα του Πιουριφόι. Το επιχείρημα του Παπαδήμου και του ΚΚΕ είναι ταυτόσημο στον πυρήνα του: να είσαι Ευρωπαίος, λένε αμφότεροι, σημαίνει να κάνεις αυτά που σου λένε. Η διαφορά είναι ότι ο Παπαδήμος λέει ας τα κάνουμε για να μείνουμε, το ΚΚΕ λέει ας φύγουμε για να μη τα κάνουμε. Ευρωπαίος κατά τη δική μας κατανόηση, σημαίνει αυτεξούσιος και κυρίαρχος, δηλαδή ικανός να πει όχι. Σημαίνει ότι όταν
βρίσκεσαι ήδη στη λέσχη δίνεις αγώνα υπέρ των εθνικών συμφερόντων σου και στο όνομα της Ευρώπης.

Το Μάαστριχτ είναι ήδη νεκρό και το 4ο Ράιχ δεν θα πετύχει. Το πραγματικό ζήτημα που ο ελληνικός και οι υπόλοιποι ευρωπαϊκοί λαοί αντιμετωπίζουν είναι μέσα από ποιά πορεία θα ενώσουν τις δυνάμεις τους εναντίον του νέου χρηματοπιστωτικού φασισμού, που θέλει να διαλύσει κράτη και έθνη στην Ευρώπη, πως θα αποφύγουν τον πόλεμο ενός ευρωπαϊκού λαού εναντίον του άλλου, ή, αν δεν τον αποφύγουν, πως θα συγκροτήσουν μέτωπο υπεράσπισης των εθνών, του πολιτισμού και της δημοκρατίας στην ήπειρο.

Η Αθήνα ως πράκτωρ χάους για λογαριασμό της Goldman Sachs

Η ΕΕ είναι «ατελής» συγκρινόμενη με κράτος. Δεν διαθέτει αυτόματο μηχανισμό υπεράσπισης των εθνικών συμφερόντων, τον ρόλο αυτό καλούνται να παίξουν οι εθνικές κυβερνήσεις. Γι’ αυτό οι κυβερνήσεις Παπανδρέου και Σαμαρά-Βενιζέλου-Παπαδήμου, αμφότερες υπό τον άμεσο έλεγχο του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου, μη υπερασπιζόμενες τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο στη διασπορά χάους στην Ευρώπη, στην  εκδήλωση της ευρωπαϊκής κρίσης και, ακόμα σπουδαιότερο, στον τρόπο που αντιμετωπίστηκε.

Η Goldman Sachs, μεγαλύτερη τράπεζα στον κόσμο και πανταχού παρούσα στις οικονομικές κρίσεις του τελευταίου αιώνα, βοήθησε να φτιαχτεί η φούσκα του χρέους και, με τη συμφωνία των swaps, το μασκάρεμα του χρέους, δημιούργησε δηλαδή, εδώ και μια δεκαετία, τόσο τον μηχανισμό δημιουργίας της φούσκας, όσο και τον μηχανισμό διάρρηξής της, με την Ελλάδα όμως και όχι την ίδια κατηγορούμενη και καταβάλλουσα το κόστος. Η ίδια οργάνωσε την κερδοσκοπική επίθεση κατά της Ελλάδας, οι άνθρωποί της στην ελληνική κυβέρνηση και το κράτος τη διευκόλυναν και ο φίλος της George Soros άπλωσε το δίχτυ των ανθρώπων του γύρω από τον Παπανδρέου και αργότερα τους Σαμαρά και Λαζαρίδη, προσδιορίζοντας έτσι το πώς η Ελλάδα θα απαντήσει στην επίθεση. Μετά ήρθαν διεθνώς οι άνθρωποι της Goldmnan και οι φίλοι τους, Ρουμπινί, Σόρος, Φρίντμαν του Στράτφορ, ‘Ισσινγκ να μας εξηγήσουν πόσο καλά για Ελλάδα και Ευρώπη είναι να φύγει η χώρα από το ευρώ. Τέτοιος πόνος για την Ελλάδα και την Ευρώπη!

Οι ίδιες δυνάμεις πίσω και από Αθήνα
και από Βερολίνο!

Οι ίδιες δυνάμεις που προκάλεσαν την κρίση και προσδιόρισαν την ελληνική απάντηση σε αυτή, προσδιόρισαν και την γερμανική απάντηση! Φρόντισαν να βγάλουν στους ‘Ελληνες τον Ραγιά και στους Γερμανούς τον Φύρερ, με αμφότερες δυνατότητες βαθιά ενσωματωμένες στον εθνικό χαρακτήρα των δύο εθνών και ιδίως των ελίτ τους! Ο ‘Ισσινγκ, σύμβουλος της Goldman Sachs Europe είναι ο αρχιτέκτονας του ευρώ και ο σημαντικότερος ειδήμων σε θέματα νομισματικής πολιτικής της Γερμανίας. Να μη βοηθήσουμε τους ‘Ελληνες, ήταν το μότο του άρθρου του στους Financial Times Deutschland, την άνοιξη του 2010, να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ, υποστήριζε τον Σεπτέμβριο του 2011 στην ίδια εφημερίδα, με ένα άρθρο που έθετε την ΕΕ προ του διλήμματος είτε να γίνει δικτατορία των αγορών είτε να διαλυθεί. H Goldman Sachs δεν ελέγχει μόνο τον ‘Ισσινγκ στη Γερμανία. Οι άνθρωποί της ετοιμάζουν τις αποφάσεις των συνόδων κορυφής της ΕΕ για λογαριασμό της γερμανικής καγκελαρίας και της γαλλικής προεδρίας και άνθρωπός της διευθύνει την Ευρωπαϊκή Κεντρική
Τράπεζα!

Στην Ελλάδα οι άνθρωποι του Χρήματος οργάνωσαν προς το συμφέρον τους τη βασική ιδιότητα των Ελλήνων πολιτικών, την υποτέλεια. Στο Βερολίνο πέταξαν το δόλωμα του 4ου Ράιχ, επάγοντας την τόσο συνήθη κυριαρχική διάθεση των γερμανικών ελίτ, που οδήγησε δύο φορές την Ευρώπη και την ίδια τη Γερμανία στην καταστροφή. Το αποτέλεσμα είναι ένας άνευ προηγουμένου θρίαμβος για την αυτοκρατορία του Λόιντ Μπλανκφέιν και όσους θέλουν να διαλύσουν το ευρώ, γιατί δεν τους αρέσουν μεγάλα κράτη και γιατί χωρίς το παγκόσμιο μονοπώλιο του δολαρίου δεν θάναι εύκολη η μελλοντική χρηματοδότηση της αμερικανικής οικονομίας και γιατί δεν βλέπουν τον λόγο η Ευρώπη να ζει καλύτερα από την Ουγκάντα.

Ο θρίαμβος του Χρήματος

Το 2008 είχαν όλοι αγριέψει με τις τράπεζες. Σήμερα, οι Γερμανοί ρίχνουν την ευθύνη στους ‘Ελληνες και το αντίστροφο, οι Βούλγαροι λένε τι καλά που τη παθαίνετε κι εσείς, οι Γάλλοι βγάζουν τον Γλέζο στην τηλεόραση να μιλήσει για τις σφαγές του Διστόμου. Κανείς δεν θυμάται πια τον ρόλο των τραπεζών, κανείς δεν σκέφτεται να πάρει μέτρα εναντίον τους. Οι τράπεζες, δια των οίκων αξιολόγησης, ρυθμίζουν πλέον τα κράτη, αντί να ρυθμίζονται από αυτά. Η κρίση της ΕΕ, με τον τρόπο που εξελίσσεται,είναι ο μεγαλύτερος θρίαμβος του καπιταλισμού της καταστροφής και του παγκόσμιου χρηματιστικού κεφαλαίου, μετά την κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ.
Πριν από είκοσι χρόνια εξαφάνισαν ότι απέμενε από την κληρονομιά της Ρωσικής Επανάστασης, τώρα επιχειρούν να κατεδαφίσουν ότι απομένει από την κληρονομιά της Γαλλικής. Το σχεδιαζόμενο κοινωνικό ολοκαύτωμα στην Ευρώπη και το πυρηνικό στη Μέση Ανατολή, με τον κίνδυνο μιας νέας “Χιροσίμα” στο Ιράν, κινδυνεύουν, αν δεν αποτραπούν εγκαίρως, να εγκαινιάσουν έναν αιώνα καταστροφών. 

Υπάρχει πάντως μια αρχή ελπίδας στην όλο και μεγαλύτερη τάση της κοινωνικής βάσης να αυτοοργανωθεί κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά, με πρωτοβουλίες όπως αυτή του Κοινωνικού Ιατρείου στο Ελληνικό, των «Πολιτών κατά του Χρέους» στο Ηράκλειο, του «Αντικατοχικού Μετώπου» στα Χανιά. Αλλά και στις διεθνείς κινητοποιήσεις υπέρ του ελληνικού λαού με το σύνθημα «Είμαστε όλοι ‘Έλληνες» και στη θέση που υιοθέτησε ο Ολλάντ στη Γαλλία.

Επίκαιρα 2

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........