ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ "ΚΡΑΤΑΣ ΚΑΛΑ"! ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ!

Να τι δήλωσε σήμερα ο Ευέλικτος Δ. Χριστόφιας, ενώπιον στημένης εκδήλωσης από τον κομματικό μηχανισμό του (για να παρουσιαστεί ότι υπάρχει ρεύμα υπέρ της σχεδόν καθολικά αποδοκιμαζόμενης πολιτικής του):

"Ο Πρόεδρος Χριστόφιας απευθυνόμενος στο πλήθος των παρευρισκομένων είπε, τέλος, ότι «πολλοί μου λένε ‘κράτα καλά’. Τους διαβεβαιώνω ότι κρατώ πάρα πολύ καλά»." (Επίσημη Ανακοίνωση)

Το πόσο "καλά κρατά" ο Δ. Χριστόφιας, φάνηκε σήμερα, από το δημοσίευμα-αποκάλυψη του Φιλελευθέρου, σύμφωνα με το οποίο η Κυπριακή Δημοκρατία, είχε ειδοποιηθεί εδώ και μήνες για τις μεθοδεύσεις της Κομισιόν για το απευθείας εμπόριο στα κατεχόμενα, και δεν έκανε ΤΙΠΟΤΑ! ΤΙ - ΠΟ - ΤΑ!

Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του κόσμου, εκτός από κάποιες κόκκινες ή μαύρες δικτατορίες ή κάποια εμιράτα ή χαλιφάτα, ο ύπατος άρχοντας του κράτους, μπροστά σε αυτή την αποκάλυψη της ανεπάρκειάς του, θα έδινε την παραίτησή του ή θα ζητούσε την παραίτηση του Υπουργού του, γιατί δεν τον ενημέρωσε (αν και οφείλει να ζητά συνεχή ενημέρωση) για κάτι τόσο σημαντικό.

Το ότι ο ΥΠΕΞ είναι ένας ταξιδιάρης(Σ.Blogger. κάθε ομοιότητα με το Γ.Α.Π.είναι απολύτως τυχαία) που δε συμμετέχει ουσιαστικά στην άσκηση εξωτερικής πολιτικής και ειδικότερα στη διαχείριση του Κυπριακού, δεν είναι ευθύνη που βαραίνει μόνο τον ίδιο τον ανάξιο επίγονο Μαρκούλλη.

Είναι κάτι που κυρίως βαραίνει τον Ευέλικτο Χριστόφια. Η ανευθυνότητα δε της κυβέρνησης διά στόματος του Σ. Στεφάνου, ο οποίος είπε ότι "αυτά είναι θέματα που αφορούν το Υπουργείο Εξωτερικών" (σαν να είναι τίποτε υπουργείο άλλης κυβέρνησης) είναι περισσότερο από έκδηλη.

Ο Ευέλικτος Χριστόφιας δίνει γη και ύδωρ στην Τουρκία κι έχει δρομολογήσει με την ανεύθυνη και υποχωρητική πολιτική του, την τουρκοποίηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κάθε μέρα, βρισκόμαστε όλο και σε πιο δεινή θέση από ότι προηγουμένως. Κατά τα άλλα, ισχυρίζεται ο Δ. Χριστόφιας ότι "κρατά πάρα πολύ καλά"!

Μήπως οι παραισθήσεις του είναι περισσότερες και από αυτές του φερεφώνου του (του εγκάθετου εκλεκτού του στην ηγεσία του ΑΚΕΛ);

Μήπως πρέπει να του εξηγήσουμε και αυτού ότι ο Έλβις ΔΕΝ ζει και ότι ΔΕΝ είναι ο Μέγας Ναπολέων;

Ρίμαχος για το christofias-watch

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Τα 50 Χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Πενήντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τήν ίδρυση τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας. Τό ανεξάρτητο Κυπριακό κράτος εἶναι σήμερα τό δεύτερο κράτος τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί παρά τά τραύματα πού ὑπέστη ἀπό τόν Ἀττίλα τό 1974 καταδεικνύει τήν ἱκινότητα ἐπιβιώσεως, τόν πνευματικό καί οἰκονομικό δυναμισμό τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Φυσικά δέν πρέπει νά λησμονοῦμε ὅτι ὁ ἐπικός ἀγώνας τῶν Ἑλληνοκυπρίων τό 1955-59 ἔγινε γιά τήν Ἕνωση τῆς Κύπρου μέ τή Μητέρα-Ἑλλάδα καί ὅτι ἡ ἀνεξαρτησία τοῦ 1960 ἦταν ἕνας ἀναγκαστικός συμβιβασμός ὑπό τήν πίεση τῶν Μεγάλων Δυνάμεων. Σήμερα, πάντως, ἡ Κυπριακή Δημοκρατία εἶναι γιά κάθε κάτοικο τῆς Ἑλλάδος ἕνα ἀδελφικό κράτος καί εἴμαστε ὑπερήφανοι πού εἶναι πλῆρες μέλος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως.
Ο Κυπριακός Ελληνισμός υπάρχει ιστορικά πολλούς αιώνες πρό Χριστοῦ, από τότε πού οἱ Ἀχαιοί Ἕλληνες ἀποβιβάσθηκαν στά χαμογελαστά ἀκρογιάλια τῆς Κυρήνειας καί τῆς Ἀμμοχώστου. Ὁ Ὅμηρος ἀναφέρει στήν Ἰλιάδα ὅτι ὁ Κύπριος βασιλεύς Κινύρας ἔστειλε συμβολικά μία ἀσπίδα στόν Ἀγαμέμνονα γιά νά ὑποδηλώσει τήν ὑποστήριξή του πρός τήν πανελλήνια ἐκστρατεία κατά τῆς Τροίας. Λίγο μετά τίς νίκες τῶν Ἑλλήνων στόν Μαραθῶνα, τή Σαλαμῖνα καί τίς Πλαταιές ὁ Ἀθηναῖος Κίμων κατεβαίνει μέ στόλο νά ἐλευθερώσει τήν Κύπρο καί ὁ στόλος του νικᾶ ἔξω ἀπό τό Κίτιον-Λάρνακα ἄν καί ὁ ἴδιος εἶχε πεθάνει ἐν πλῷ. «Καί νεκρός ἐνίκα»! Ὁ Ἀθηναῖος ρήτωρ Ἰσοκράτης στήν προσπάθειά του νά ἑνώσει τούς Ἕλληνες εἶχε ἀποκτήσει ἐπικοινωνία καί μέ τόν Εὐαγόρα τῆς Κύπρου. Ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος κατά τήν ἐκστρατεία του ἐναντίον τῶν Περσῶν ἀπελευθέρωσε τούς Ἕλληνες τῆς Κύπρου ἀπό τόν Περσικό ζυγό. Στίς ἐλεύθερες περιοχές τά μνημεῖα, τά θέταρα, τά ἐρείπια καί τά Μουσεῖα διασώζουν πάμπολλες ἀποδείξεις ἀπό τήν ἑλληνική ταυτότητα τῆς Κύπρου καί ἄλλα τόσα τεκμήρια στενάζουν κάτω ἀπό τό πέλμα τοῦ κατακτητῆ στόν Βορρᾶ.
Ο Παύλος καί ὁ Βαρνάβας φέρνουν τήν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου στήν Κύπρο καί ο Ρωμαίος διοκητής τῆς Πάφου εἶναι ὁ πρῶτος Εὐρωπαῖος ἀξιωματοῦχος πόύ βαπτίζεται Χριστιανός. Ἤδη ἀπό τόν 5ο αἰῶνα μ.Χ. ὁ βυζαντινός αὐτοκράτωρ Ζήνων παραχωρεῖ στήν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου τήν Αὐτοκεφαλία της καί δίνει τό δικαίωμα στόν Ἀρχιεπίσκοπο νά ὑπογράφει μέ κόκκινο μελάνι. Ρωμαῖοι, Ἄραβες, Φραγκογάλλοι, Βενετοί, Τοῦρκοι καί Ἄγγλοι κατεπίεσαν καί ἀπομύζησαν τόν ἑλληνικό πληθυσμό τῆς Μεγαλονήσου, ἀλλά δέν ἄλλαξαν τήν ἑλληνική καί ὀρθόδοξη ταυτότητα τῶν κατοίκων. Ὅταν τό 1878 οΙ Ὀθωμανοί πούλησαν –κυριολεκτικά – τήν Κύπρο στούς Ἄγγλους ὁ Ἑλληνισμός τῆς νήσου ὑπεδέχθη τή λύση αὐτή ὡς ἕνα ἐνδιάμεσο στάδιο μέχρι τήν Ἕνωση μέ τήν Ἑλλάδα.
Η Σάμος μετά τό 1821 καί η Κρήτη στίς αρχές του 20οῦ αιώνος πέρασαν ἀπό τό στάδιο της Αὐτονομίας καί ἡμιανεξαρτησίας , ἀλλά τελικά κατόρθωσαν νά ενωθοῦν μέ τόν ἑλλαδικό κορμό. Ἡ Κύπρος δέν το ἐπέτυχε. Ἀντιθέτως ἡ διχόνοια πού βαστάει ἕνα σκηπτρο ἡ δολερή δίχασε τούς Ἕλληνες μετά τόν ἡρωικό ἀγῶνα της Ε.Ο.Κ.Α. καί ἄνοιξε τήν ὄρεξη στούς Τούρκους καί στούς προστάτες τους νά ετοιμάζουν τή διχοτόμηση ὑπό τόν μανδύα διαφόρων σχεδίων πού ἀπεργάζεται ἡ διεθνής διπλωματία. Τόν Απρίλιο τοῦ 2004 ἡ μεγάλη πλειοψηφία τῶν Ελληνοκυπρίων ἀπέρριψε μία κραυγαλέα ἀνθελληνική καί ἀντιδημοκρατική μορφή αὐτῶν τῶν σχεδίων. Ἀλλά ἀπαιτεῖται ἐπαγρύπνηση , διότι ἔρχονται καί ἄλλα δεινά τυλιγμένα σέ παραπλανητικό περιτύλιγμα. Φυσικά κάθε σώφρων Ἕλληνας κατανοεῖ ὅτι πρέπει νά συνυπάρξει ἡ ἑλληνική πλειοψηφία μέ τήν τουρκοκυπριακή μειοψηφία. Ὅμως αὐτό δέν μπορεῖ νά γίνει μέ παραχώρηση ὑπερβολικῶν δικαιωμάτων στή μειονότητα, μέ δικαίωμα στρατιωτικῆς ἐπεμβάσεως τῶν Τούρκων στόν ἑλληνοκυπριακό τομέα, μέ νομιμοποίηση τῶν χιλιάδων ἐποίκων πού ἦλθαν ἀπό τίς ἀσιατικές ἐπαρχίες τῆς Τουρκίας. Λύση ναί, διάλυση ὄχι.
Σήμερα στίς ελεύθερες περιοχές ακούονται ορισμένες φωνές –λίγες αλλά θορυβώδεις-πού ζητούν τόν ἀφελληνισμό καί τήν ἀποχριστιανοποίηση τῆς παιδείας, δηθεν «γιά νά πλησιάσουμε περισσότερο τούς Τουρκοκυπρίους». Βεβαίως στά κατεχόμενα καμμία ἀναίστοιχη διάθεση δέβν ὑπάρχει καί ἀπέναντι ἀπό τή Λευκωσία ἡ σκλαβωμένη πλαγιά τοῦ Πενταδακτύλου ἔχει καλυφθεῖ ἀπό μία τεράστια προκλητική τουρκική σημαία. Εὐτυχῶς ἡ Ὀρθόδοξη Ἑκκλησία τῆς Κύπρου πρωτοστατεῖ στόν ἀγῶνα γιά τήν διατήρηση τῆς Πίστης, τῆς γλώσσας καί τῆς ἐθνικῆς ταυτότητας. Καί εἶμαι βέβαιος, αὐτό παρατηρῶ κατά τίς συχνές ἐπισκέψεις μου στό νησί, ὅτι ἡ συντριπτική πλειοψηφία τοῦ Κυπριακοῦ Ἑλληνισμοῦ θέλει νά κρατήσει τίς ρίζες καί τίς παραδόσεις.
Είναι πράγματι περίεργο τό συναίσθημα πού αἰσθάνεται ὁ «Ἑλλαδίτης» ὅταν φθάνει στήν Κϋπρο. Περνᾶς μέν ἀπό ἔλεγχο διαβατηρίων, ἀλλά ὅλα σοῦ θυμίζουν Ἑλλάδα. Ἄν ἐξαιρέσουμε τό ὁδήγημα δεξιά κατά τό ἀγγλικό πρότυπο, κατά τά ἄλλα νομίζεις ὅτι δέν ἔφυγες ἀπό τήν Ἑλλάδα. Καί πράγματι πατᾶς σέ ἕαν κομμάτι Ἑλλαδας. Σέ μία γωνιά ὅπου ἡ Ὀρθόδοξη Ρωμηοσύνη ἄντεξε καί θά ἀντέξει ἀμυνόμενη κατά στρατιωτικῶν εἰσβολῶν, πολιτιστικῶν ἐπεκτατισμῶν καί διπλωματικών δολιοτήτων. Ἀγαπητοί ἀναγνῶστες, ἄν δέν ἔχετε ἐπισκεφθεῖ τήν Κύπρο, τότε δέν ἔχετε κατανοήσει τί σημαίνει Οικουμενικός Ἑλληνισμός. Τί σημαίνει δύο κράτη μέ μία ψυχή. Τότε θά καταλάβετε ποιό συναίσθημα ώθησε τόν ποιητή καί διπλωμάτη Γιώργο Σεφέρη νά γράψει:
«Πρώτη εντύπωσηαη: απ’ εδώ νιώθει κανείς τήν Ελλάδα (ξαφνικά) ευρύχωρη, πιό πλατιά. Τό αἴσθημα πώς ὑπάρχει ἕνας κοσμος πού μιλᾶ ἑλληνικά, εἶναι ελληνικός. Πού δέν ἐξαρτᾶται ἀπό τήν Ἑλληνική Κυβέρνηση καί τό τελευταῖο τοῦτο συντελεῖ στό αἴσθημα αὐτῆς τῆς εὐρυχωρίας»(1).
Κράτος οργανωμένο σήμερα η Κύπρος, μέ πρεσβείες σέ ἄλλες χῶρες, μέ δυναμική οἰκονομία, μέ τουρισμό, μέ ἐπιστήμονες διακεκριμένους, δημοσιογράφους μαχητικούς, Πανεπιστήμια πειθαρχημένα, ἐκπαιδευτικούς δημιουργικούς. Καί ἡ πρωτεύουσά της, ἡ μόνη διχοτομημένη πόλη στήν Εὐρώπη. Ἄς παρακαλέσουμε τόν Θεό, ταῖς πρεσβείας τῶν πολυαρίθμων Ἁγίων τῆς Κύπρου , νά χαρίζει στό ἀδελφικό μας κράτος πραγματική εἰρήνη, οὐσιαστική εὐημερία καί δυναμική ἐμμονή στήν ἑλληνορθόδοξη κληρονομιά. Πολλά τά θεριά πού κυνηγοῦν νά μᾶς φᾶνε, μά ἡ μαγιά πάντα μένει, γράφει ὁ ἥρωας τοῦ 1821 Μακρυγιάννης. Παρά τίς δαγκωματιές ἡ Κύπρος θά ἐπιβιώσει. Καί ὅσο περισσότερο ἀναπτύσσει τά Ὀρθόδοξα καί ἑλληνικά ριζώματά της, τόσο πιό ἀσφαλής θά εἶναι. Ὁ πλοῦτος καί τά ἐντυπωσιακά κτήρια ἔρχονται καί παρέρχονται. Μόνον οἱ διαχρονικές ἀξίες σώζουν. Ὁ Γρηγόρης Αὐξεντίου καί ὁ Εὐαγόρας Παλληκαρίδης αὐτό τό γνώριζαν καλά.

(1) Γιώργος Σεφέρης, «Μέρες», τόμος Στ΄, ἐκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ, Ἀθήνα 1986, σελ. 98.
Πηγη diktyo21 Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

"ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΦΟΡΟ" Η ΚΥΠΡΟΣ...

ΜΑΧΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟ.....

Η Κύπρος αποκαλείται σήμερα, "Φυσικό αεροπλανοφόρο".
Ο αείμνηστος Πρόεδρος Τ.Παπαδόπουλος, γνωρίζοντας την αξία της χώρας του και θέλοντας να την καταστήσει αυτάρκη και ανεξάρτητη, προσπάθησε να συνάψει συμφωνίες μέσω αποκλειστικών ζωνών, της συμφωνίας για έρευνες εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων ανοικτά της θαλάσσιας περιοχής Κύπρου-Αιγύπτου-Λιβάνου.
Παράλληλα είχε απευθύνει προσκλητήριο σε όλους τους ενεργειακούς κολοσσούς και Αμερικανικές, Βρετανικές, Αμερικανο-Εβραϊκές, Γαλλικές και Ρωσικές εταιρείες, προκειμένου να αξιοποιήσει πολιτικά και να θωρακιστεί έναντι της Τουρκίας, η οποία ήθελε και ασφαλώς θέλει να εξελιχθεί σε ενεργειακό κόμβο διεθνούς εμβέλειας.
Λογικό λοιπόν είναι σήμερα η Κύπρος ώς εκ της θέσεώς της να αποτελει πεδίο μάχης οικονομικών συμφρόντων τα οποία επιθυμούν την αποσταθεροποιησή της
Σήμερα τη σταθεροποίηση στην Κύπρο θέλουν η Ρωσία και το Ισραήλ, επειδή επιδιώκει την απεξάρτησή του απο την Αίγυπτο και μαζί με τη Ρωσία προωθούν ενεργειακές συμφωνίες στις οποίες συμμετέχει και η Κύπρος.
Σε αυτό το πεδίο ενεργειακών συμφερόντων που έχει μεταβληθεί η Κύπρος,από ότι μέχρι στιγμής προκύπτει, κατά πάσα πιθανότητα εκείνοι που δεν θέλουν την σταθερότητα στο νησί είναι και πάλι... οι Βρετανοί...
ΠΗΓΗ politikosafari
Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

"ΕΑΛΩ Η ΚΥΠΡΟΣ" - ΒΙΒΛΙΟ ΑΝΤΙΒΑΡΟ ΣΤΗ ΣΤΑΛΙΝΙΚΗ "ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ" ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΖΩΝΙΚΗ!

Ενώ το περισπούδαστο καθεστώς προσπαθεί, με μεθόδους πλύσης εγκεφάλου, να επιβάλει τη διζωνική στο λαό, ο Πανίκος Ελευθερίου, έχει κυκλοφορήσει ένα πολύ ενδιαφέρον "μυθιστόρημα" για το πως επηρεάζει η κυοφορούμενη διζωνική την καθημερινή ζωή των απλών ανθρώπων.

Μεταφέρουμε από το οπισθόφυλλο:

"Μέσα από τις σελίδες αυτού του βιβλίου, ο συγγραφέας επιχειρεί να ζωντανέψει ένα μελλοντικό φανταστικό σενάριο, το οποίο προκύπτει μετά από μια Ομοσπονδιακή λύση του Κυπριακού που επιδρά καταλυτικά σε όλες τις πτυχές της ζωής των κατοίκων. Στόχος του, είναι να ζήσει έντονα ο αναγνώστης "το κλίμα των ημερών", στη μετά τη λύση εποχή.

Ο Κώστας, ο ήρωας του μυθιστορήματος βρίσκεται ενώπιον ενός μεγάλου διλήμματος. Μια σκληρή μάχη μαίνεται μέσα του. Σύντομα όμως, πρέπει ν’ αποφασίσει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το αδιέξοδο θα γίνει λιγότερο εφιαλτικό.

Από τη μέρα που πήρε την επιστολή που ήταν υπογραμμένη από τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών και Άμυνας της Ενωμένης Κυπριακής Δημοκρατίας, για να παραδώσει το όπλο που του είχε εμπιστευτεί η πατρίδα, μόνο αυτός ο εφιάλτης γυροφέρνει στο μυαλό του. Το δίλημμα είναι φοβερό και τον κόβει στα δύο. Από τη μία είναι η θέληση για ζωή κι από την άλλη το κάλεσμα του χρέους. Θα παραμερίσει τις αξίες και τα ιδανικά του, για να "ζήσει"… «μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες;» Έχει το δικαίωμα να είναι τόσο εγωιστής; Να "ζει" χωρίς μνήμη, χωρίς συνείδηση, χωρίς περηφάνια κι αξιοπρέπεια; Θ’ αθετήσει τον μακρινό, αλλά όχι ξεχασμένο όρκο του Έλληνα Αξιωματικού ή θα είναι τελικά συνεπής, στο δικό του συναπάντημα με την ιστορία;

Όσο πλησιάζει η σημαντική εκείνη μέρα, τόσο πλησιάζει κι η ώρα της αλήθειας. Τότε είναι που θα μάθει από τι πραγματικά είναι φτιαγμένος και τι είδους κληρονομιά θ’ αφήσει στην Ελευθερία, την κόρη του.

Μια σειρά από γεγονότα γεμάτα περιπέτειες και συγκρούσεις ανάμεσα στους ήρωες, κάνει το μυθιστόρημα πολύ ενδιαφέρον. Η φιλοπατρία, η κραυγή του πόνου, η αγωνία γι’ αυτόν τον έρμο τόπο, το πάθος για την ελευθερία, η αγάπη για την οικογένεια και η αυτοθυσία είναι τα κυρίαρχα στοιχεία."

Το βιβλίο κυκλοφορεί ήδη στα βιβλιοπωλεία - από ό,τι μάθαμε κάνει "τρελλές" πωλήσεις- και θα παρουσιαστεί την Πέμπτη 14/1/2010, στις 7:30 στο Πολιτιστικό Κέντρο Λαϊκής Τράπεζας.

Κόντρα στη στρατευμένη "διανόηση" από το καθεστώς Χριστόφια, κόντρα στη διζωνική "επιμόρφωση" και την πλύση εγκεφάλου, κόντρα στους ξύλινους εγκάθετους και κόντρα στους ψευτοεπαναστάτες των στρατιωτικών παραγγελμάτων και των "αντιρατσιστικών" λοστών και σιδερογροθιών, ένα βιβλίο βγαλμένο από την ψυχή, ενός πραγματικού και ωραίου Έλληνα.

Του σεμνού ανιδιοτελούς πατριώτη Πανίκου Ελευθερίου.
ΠΗΓΗ Χchristofias-watch.blogspot
Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........