Οι ηττημένοι διαπραγματεύονται τα σύνορα της χώρας τους…

του Γιάννη Καψή

Θα μπορούσε να το είχε διατάξει ο Τορκεμάδα, ο Μεγάλος Ιεροεξεταστής. Θα μπορούσε να έχει επιλεγεί σαν υποκατάστατο της ιεράς πυράς όπου μαρτυρούσαν οι αιρετικοί. Εξαντλητικό, ανεξήγητο το συνεχιζόμενο ψυχολογικό αυτομαστίγωμα του άμοιρου αυτού λαού που κορυφώθηκε με τη διακήρυξη urbi et orbi (μη και δεν το ακούσει κανείς), ότι η αμυντική μας ικανότητα, ακόμη και αυτή η εθνική μας κυριαρχία, έχει περιοριστεί λόγω της οικονομικής κρίσης. (Κι ας επιμένει ο κ. Προβόπουλος ότι το έλλειμμα δεν είναι μεγαλύτερο του 10% κι όχι 12%.) Μέχρι που και σύζυγος υπουργού (ίσως για να δείξει πόσο… Έλληνες θα γίνουν οι ελληνονοποιούμενοι αλλοδαποί) διεκήρυξε στην εσπερία ότι «(αυτοί) οι Έλληνες έχουν τη φοροδιαφυγή σαν εθνικό σπορ».1
Ξεθάρρεψαν και οι γνωστοί ομοτράπεζοι, ομόκλινοι και παντός είδους τιτουλάριοι και επανέρχονται συνιστώντας «να δώσουμε στην Τουρκία μερικές βραχονησίδες να ησυχάσουμε».
Φληναφήματα, νεοελληνιστί μπουρδολογήματα, θα έπρεπε να σκεφθούμε. Αν πολλοί δεν επέμεναν να έχουν μνήμη.
Ένας από τους βασικούς πυλώνες της εξωτερικής πολιτικής του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν η ήπια και καθόλου προκλητική δήλωση ότι: «Δεν διεκδικούμε ούτε σπιθαμή ξένου εδάφους. Αλλά και δεν παραχωρούμε ούτε σπιθαμή ελληνικού εδάφους, θαλάσσης ή αέρα».
Και μόνον όταν διαπίστωσε ότι οι απέναντί μας –όχι μόνο γεωγραφικά– υποκρίνονταν ότι άλλο ήταν το νόημά του, δεν δίστασε να βροντοφωνήσει: «Μια χώρα διαπραγματεύεται τα σύνορά της, μόνο μετά έναν πόλεμο στον οποίον έχει ηττηθεί…»
Με την ιστορική εκείνη δήλωσή του, ο Ανδρέας Γ. Παπανδρέου δεν έκανε τίποτα περισσότερο παρά να εισαγάγει στο Διεθνές Δίκαιο την έννοια των «extra commercium», των εκτός συναλλαγής πραγμάτων. Στην εξωτερική μας πολιτική, όμως, έθεσε την πιο βαθιά πινελιά στην «κόκκινη γραμμή» των εθνικών μας πραγμάτων. Και την κόκκινη εκείνη πινελιά δεν τόλμησε κανείς μέχρι σήμερα να την παραβιάσει απροκάλυπτα.
Ακόμη και στα Ίμια, τη μοναδική περίπτωση που διαπραγματευτήκαμε «σπιθαμές ελληνικού εδάφους», το κάναμε –το έκαναν– μυστικά, έστω κι αν αυτή η μυστικότητα καθιστά το έγκλημα βαρύτερο. «Θα πούμε ότι τη (σημαία) παρέσυρε ο αέρας», είπε κυνικότατα ο κ. Πάγκαλος στον ανησυχούντα περισσότερο απ’ αυτό για τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης Αμερικανό ναύαρχο. Ούτε κάνει καμιά διαφορά ότι διαπραγματευτήκαμε μόνο «σπιθαμές εδάφους». Το έγκλημα είναι ποιοτικό και όχι ποσοτικό.
Υπάρχουν, βέβαια, και τα χειρότερα. Στην προκειμένη περίπτωση είναι εκείνο το «Ευχαριστούμε τους Αμερικανούς» που σηματοδότησε μια δραματική αλλαγή στην εξωτερική μας πολιτική. Ας μην ξεχνάμε τη Μαδρίτη και το Ελσίνκι…
Στα Ίμια υπήρξε ένας στιγμιαίος πόλεμος (;) επιμελώς προπαρασκευασμένος, μια ηθελημένη ήττα. Έπρεπε ν’ αρχίσει, και άρχισε, η διαπραγμάτευση. Η αρχή έγινε με την τηλεφωνική συνομιλία του Αμερικανού ναυάρχου με τον κ. Πάγκαλο. Η συμφωνία έκλεισε με το περιβόητο μνημόνιο της συνάντησης Σημίτη – Κλίντον, όπου ο κ. Σημίτης πέρασε τη βαθιά κόκκινη πινελιά του Ανδρέα Γ. Παπανδρέου. Αντιγράφω από το Μνημόνιο:
«Τρίτη 9 Απριλίου, 11:00 ανατολική ώρα.
»(παρ. 6) Ο πρωθυπουργός (Κ. Σημίτης) ανέπτυξε την υφισταμένη ένταση στο Αιγαίο και εξήγησε ότι η κατάσταση είναι πολύ κρίσιμη και ένας πόλεμος μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδος θα μπορούσε να εκραγεί ανά πάσα στιγμή. Την ένταση αυτή απέδωσε στις πολιτικές που ακολούθησαν οι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις (της 8ετίας του Α.Γ.Π.). Ετόνισε ότι κατά τη γνώμη του δεν πρέπει να επιτευχθούν εδαφικά κέρδη διά της βίας η επιθέσεως.
»(παρ. 7) Εν σχέση με τα Σκόπια, ο κ. Σημίτης εξέφρασε την υποστήριξή του σε μια ειρηνική λύση και ανέφερε ότι είναι έτοιμος να παράσχει οικονομικά και πιστωτική βοήθεια στα Σκόπια μόλις επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών. Ο κ. Σημίτης διαβεβαίωσε τον πρόεδρο Κλίντον ότι θα συνεργαστεί με τις ΗΠΑ για την επίτευξη της πολιτικής τους εις την περιοχή και υποστηρίζει την επιβολή κυρώσεων στη Λιβύη, Ιράκ κ.α. Υπεγράμμισε ότι αντίθετα με τη φιλοαραβική πολιτική του Παπανδρέου, η δική του θέση είναι υποστήριξη της αμερικανικής πολιτικής στην περιοχή».
Συνεχίζουμε: Η πρόσκληση του πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτον είναι σημάδι ότι η τιμωρία μας για το θέμα των αγωγών έχει λήξει. Αλλά οι όροι της περαιτέρω συνεργασίας μας δικαιολογούν –για τους έχοντας μνήμη πάντοτε– τουλάχιστον σοβαρές αμφιβολίες. Τρία σημεία των θεμάτων που θέλει να συζητηθούν ο πρόεδρος Ομπάμα –κατά τη δήλωση του εκπροσώπου Τύπου– είναι χαρακτηριστικά.
Σκόπια: Η υιοθέτηση εκ μέρους των ΗΠΑ της ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό θα μπορούσε να είναι μια δραματικά ευνοϊκή εξέλιξη. Αν όμως δεν συνοδεύεται και με τον όρο ότι θα είναι αποκλειστική για κάθε χρήση, erga omnes, και χωρίς λυτρωτική προπαγάνδα – μετά το αυτομαστίγωμα θα έχουμε και το δημόσιο αυτοεξευτελισμό.
(Πληροφορία που διέρρευσε αναφέρει ότι η στιγμή είναι κατάλληλη για μια τέτοια συμφωνία, διότι λόγω της κρίσης δεν θα δοθεί προσοχή. Άρα;)
Συνομιλίες με την Άγκυρα για τα θέματα του Αιγαίου και το θέμα της υφαλοκρηπίδας: Η διατύπωση είναι ταυτόσημη με εκείνη της κρίσης του Μαρτίου του 1987, που εννοούσε συνομιλίες εφ’ όλων των θεμάτων και συμφωνία-«πακέτο». Αυτό θα σήμαινε ότι διαπραγματευόμαστε και πάλι τα σύνορά μας, ακόμη και χωρίς το μίνι πόλεμο και την ηθελημένη ήττα στα Ίμια.
Κυπριακό: Ερωτήματα έχουν τεθεί στην παραπλεύρως στήλη προς τον κ. Δρούτσα.
Κι εδώ είναι που ανακύπτει το ερώτημα: γιατί το αυτομαστίγωμα; Μήπως για ν’ αποδεχτούμε ότι έχει ανατραπεί η αμυντική μας ικανότητα; Ότι έχει περιοριστεί η εθνική μας κυριαρχία; Να αυτοηττηθούμε χωρίς να έχει γίνει πόλεμος;
Δεν θα ήταν σοβαρή μια προσπάθεια κατάταξης των διαγραφομένων κινδύνων κατά σοβαρότητα. Ασφαλώς όμως δεν είναι άνευ σημασίας και οι παροτρύνσεις προς τον πρωθυπουργό να γίνει πατροκτόνος!

Ασφαλώς πρέπει, επιβάλλεται και έχει γίνει πατροκτόνος σ’ ένα βαθμό ο σημερινός πρωθυπουργός. Όλα τα παιδιά έχουν μια πατροκτονική τάση στην προσπάθειά τους να δείξουν ότι ξεπερνούν τον πατέρα τους. Είναι υγιές και διασφαλίζει την πρόοδο. Υπάρχει όμως και η διεστραμμένη πατροκτονική τάση των αδικημένων από τη φύση, που μην μπορώντας να ξεπεράσουν το γεννήτορα προσπαθούν να τον λασπώσουν, τον μισούν.
Ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά σημάδια που πείθουν ότι θα κερδίσει τη δική του θέση στην πολιτική ιστορία του τόπου, αντίστοιχη της ιστορίας του και των προσόντων του. Μόνον να προσέξει την πρώτη σωστή κουβέντα του μπιζιμπόντι υπουργού του, την προειδοποίηση του Πατριάρχου Φωτίου για τη φθορά των αρχόντων από τους φαύλους συμβούλους τους.
Κύριε Δρούτσα, σπεύδω να ζητήσω προκαταβολικά συγνώμη διότι δημοσιεύω αυτή την επιστολή από τα «Επίκαιρα», αλλά, ενώ έχετε ιστοσελίδα που μας πληροφορείτε για τα πεπραγμένα σας, δεν ανακάλυψα καμία σελίδα που θα σας βοηθούσε να πληροφορηθείτε και την άλλη γνώμη. Ούτε θεωρώ τον εαυτό μου σοφότερο επειδή επί μία 8ετία χειρίστηκα, μεταξύ πολλών άλλων, κατ’ αποκλειστικότητα τα Ελληνοτουρκικά. Θέλω απλώς να σας πω σε ποιες περιπτώσεις ο Ανδρέας Γ. Παπανδρέου θα με απέλυε αστραπιαία και θα με παρέπεμπε σε Εξεταστική Επιτροπή για τα περαιτέρω. Και θα υπήρχαν περαιτέρω.
Ο Ανδρέας Γ. Παπανδρέου θα με απέλυε, εάν τολμούσα:
Ν’ αρχίσω οποιουδήποτε είδους συνομιλίες υπό τη δαμόκλειο σπάθη του casus belli –και χωρίς ν’ αρθεί προηγουμένως–, ευτελίζοντας τη χώρα μου και υποβιβάζοντάς τη στην τάξη του Χατζηαβάτη.
Να τείνω οποιαδήποτε χείρα βοήθειας (π.χ. υποστήριξη στην ΕΕ) πριν δοθούν πληροφορίες, εξηγήσεις, έστω μία συγνώμη για την εν ψυχρώ εκτέλεση των 1.450 Ελλήνων αιχμαλώτων στην Κύπρο – ένα έγκλημα για παρόμοιο του οποίου ούτε οι Ταλιμπάν του Αφγανιστάν δεν έχουν κατηγορηθεί.
Να αρχίσω συνομιλίες για εμπορικές ή άλλες συμφωνίες «καλής θέλησης» πριν η άλλη πλευρά δεχτεί την άρση των συνεπειών της μυστικής πράξης 66 και την αποζημίωση των θυμάτων, όπως είχαμε συμφωνήσει με το μακαρίτη τον Οζάλ – ενέργεια που θα ισοδυναμούσε με αποδοχή της πράξης που από μόνη της, κατά τη σύμβαση του ΟΗΕ, συνιστά το έγκλημα της γενοκτονίας.
Υπάρχει και ένα ερώτημα που για λόγους λεπτότητας απέναντί σας διστάζω να το θέσω. Θα το επιχειρήσω κάπως περιφραστικά. Είναι γνωστό ότι έχετε συμβάλει αποφασιστικά στην κατάρτιση του Σχεδίου Ανάν, το οποίο αποδοκίμασαν οι λαοί της Κύπρου και της Ελλάδας. Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι για να υποστηρίξει κανείς ένα τέτοιο σχέδιο θα πρέπει να εμπίπτει σε μια από τις εξής κατηγορίες:

α) Να μην το έχει διαβάσει.

β) Να το διάβασε, αλλά να μην το κατάλαβε.

γ) Να το υπεστήριξε εν διατεταγμένη υπηρεσία.

Αλλά η δική μου γνώμη δεν έχει σήμερα καμιά σημασία. Εκείνο που θα ενδιέφερε όλους μας είναι αν και κατά πόσον είστε αποφασισμένος να επιδείξετε το ίδιο πολιτικό θάρρος –πειράζει που εγώ το αποκαλώ θράσος;– που σας έφερε σε πλήρη ρήξη με τον αείμνηστο πρόεδρο Παπαδόπουλο –αρνήθηκε μέχρι τέλους να σας δεχτεί στην Κύπρο– και να δραστηριοποιηθείτε για τη νεκρανάστασή του.

ΕΠΙΚΑΙΡΑ

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Τα ψεύδη του Α.Νταβούτογλου και η αφέλεια της ελληνικής κυβέρνησης

Το σημερινό ανακοινωθέν από την επίσκεψη του ΑΝΥΠΕΞ Δημήτρη Δρούτσα στην Άγκυρα σκόρπισε οποιεσδήποτε θετικές σκέψεις που θα μπορούσε να έχει ο κάθε καλοπροαίρετα σκεπτόμενος Έλληνας πολίτης, που ακόμα πιστεύει ότι τα εθνικά θέματα έχουν ακόμα κάποια σημασία για τους Έλληνες πολιτικούς. Εν μέσω μίας άνευ προηγουμένου τρομοκρατίας των ΜΜΕ για την οικονομία της χώρας, με την κυβέρνηση να πέφτει από την μία γκάφα στην επόμενη (βλ. δηλώσεις Παπανδρέου στο κυβερνητικό Συμβούλιο την Μ. Τρίτη περί επαναδιαπραγμάτευσης της συμφωνίας στήριξης της ΕΕ) ο Έλληνας πρωθυπουργός προχωρά σε βήματα προσέγγισης με την Τουρκία που θυμίζουν έντονα την πολιτική του όταν ήταν υπουργός Εξωτερικών το 1999. Φαίνεται ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός όλα αυτά τα χρόνια από την εποχή της πολιτικής του ανοίγματος του προς την Άγκυρα, δεν απεκόμισε την ανάλογη εμπειρία. Δυστυχώς ότι η μη τήρηση των δεσμεύσεων της Άγκυρα, για την μείωση της έντασης μεταξύ των δύο κρατών, και την τήρηση των κανόνων του διεθνούς δικαίου, δεν αποτέλεσαν για τον Έλληνα Πρωθυπουργό απόδειξη των αληθινών προθέσεων της Τουρκίας. Όσο περνά ο καιρός, ο πρωθυπουργός της χώρας φαίνεται να λειτουργεί ιδεοληπτικά περισσότερο από ποτέ, κυνηγώντας ένα άπιαστο όνειρο, την εξημέρωση του θηρίου. Ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι οι σχέσεις της Ελλάδας και την Τουρκίας δεν είναι οι σχέσεις που έχουν η Νορβηγία με τη Σουηδία. Στην περίπτωση μας έχουμε ένα παιχνίδι ισχύος με την Τουρκία να δράττει τώρα τους κόπους μίας εικοσαετίας συνεχών αμφισβητήσεων και αύξησης της στρατιωτικής της ισχύς. Και ενώ σε παλαιότερες δηλώσεις του, ο Έλληνας πρωθυπουργός έδειχνε να έχει καταλάβει ότι η περίοδος ύφεσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων μετά το 1999 ήταν μόνο ένα διάλειμμα, κυρίως διότι η Τουρκία βρισκόταν σε δυσχερή οικονομική κατάσταση, σήμερα παρουσιάζεται ως ένας διαφορετικός άνθρωπος. Είναι πραγματικά απίστευτη η επιμονή του Έλληνα πρωθυπουργού να θέλει να ανοίξει όλα τα εθνικά θέματα αυτή τη χρονική στιγμή, που όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, η χώρα κινδυνεύει με οικονομική κατάρρευση. Πραγματικά μπορεί στο μέλλον η παρούσα εξωτερική πολιτική του Γιώργου Παπανδρέου να διδάσκεται στις διπλωματικές Ακαδημίες του κόσμου ως παράδειγμα προς αποφυγή, η πραγματικότητα όμως σήμερα είναι ότι ο ελληνικός λαός απορεί με την επιμονή του Έλληνα πρωθυπουργού να αναπτύξει στενότερες σχέσεις με μία χώρα που ανοικτά πλέον διεκδικεί το μισό Αιγαίο και έχει σχεδόν επιτύχει να συγκυβερνά τη Θράκη. Είναι απίστευτος ο στρουθοκαμιλισμός της ελληνικής κυβέρνησης στις πρόσφατες δηλώσεις του Τούρκου ΥΠΕΞ, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι η υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου δεν είναι η μόνη διαφορά μεταξύ των δύο χωρών. Αξίζει να σημειωθεί το σχόλιο του Τούρκου ΥΠΕΞ για τις συχνές επισκέψεις των πλοίων του τουρκικού Ναυτικού στην περιοχή του Σουνίου όπου κατά τα λεγόμενα του «οι πλόες που πρόσφατα ακολούθησαν τα πολεμικά μας πλοία στο Αιγαίο είναι απολύτως σύμφωνοι με το διεθνές δίκαιο και την εθιμική πρακτική». Ο ίδιος δε δεν παρέλειψε να κατηγορήσει τα ελληνικά ΜΜΕ ότι διόγκωσαν το ζήτημα χωρίς λόγο. Την ίδια στιγμή αυτός ο μάγος της «απονεύρωσης και χειραγώγησης» του αντιπάλου, προτείνει την αμοιβαία μείωση των στρατιωτικών δαπανών, τη στιγμή που το 2009 η Τουρκία δαπάνησε 4 δις δολάρια για την αγορά νέων οπλικών συστημάτων ενώ το 2008 το ποσό αυτό ήταν 3,5 δις δολάρια. Μετά από αυτά το ερώτημα που τίθεται είναι απλό. Πως μπορεί να γίνει πραγματικότητα μία τέτοια πρόταση, όταν η Τουρκία αγοράζει ή πρόκειται να αγοράσει μέσα σε χρονικό διάστημα λίγων ετών τα ακόλουθα οπλικά συστήματα 4 ιπτάμενα ραντάρ 4 αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου 2 ιπτάμενα κέντρα διοίκησης 30 μαχητικά F-16 100 μαχητικά stealth JSF 1 κατασκοπευτικό δορυφόρο 8 κορβέτες 6 αντιτορπιλικά AAW 1 Ελικοπτεροφόρο 16 περιπολικά ανοικτής θαλάσσης 4 κορβέτες για το Λιμενικό Σώμα 8 αποβατικά σκάφη LCT 2 αποβατικά πλοία LST 6 υποβρύχια Τ214ΤΝ 127 ελικόπτερα γενικής χρήσης 51 επιθετικά ελικόπτερα 250 νέα άρματα μάχης εγχώριας ανάπτυξης και κατασκευής 54 πλωτές επιθετικές αμφίβιες γέφυρες 100 τουλάχιστον βαλλιστικούς πυραύλους Yildirim Πως μπορεί να εφαρμοστεί αυτή η πρόταση, όταν η τουρκική πολεμική βιομηχανία υπάρχει χάρις στις αγορές οπλικών συστημάτων των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. Πως μπορούμε να πιστέψουμε τα λόγια του Τούρκου ΥΠΕΞ όταν ο σχεδιασμός του τουρκικού κράτους για τον τομέα της άμυνας μέχρι το 2023 περιλαμβάνει την αύξηση των αμυντικών δαπανών από 130 δολάρια/άτομα το 2002 στα 534 δολάρια/άτομο το 2023. Πως μπορεί να εφαρμοστεί αυτή η «δελεαστική» πρόταση, όταν η πρόβλεψη για τον τουρκικό αμυντικό προϋπολογισμό του 2023 είναι αυτός να φτάσει τα 48 δις δολάρια. Πόση πειστικότητα έχουν τα λόγια του Νταβούτογλου όταν στόχος του τουρκικού κράτους είναι το 2023 είναι να απασχολούνται 60.000 εργαζόμενοι στην πολεμική βιομηχανία της χώρας από τις 25.000 που ήταν το 2002 Για άλλη μία φορά η Ελλάδα έπεσε στην παγίδα των ΜΟΕ, συμφωνώντας στην υλοποίηση σειράς μέτρων που μάλλον θα προκαλέσουν τον γέλωτα και τον σκεπτικισμό των Ελλήνων πολιτών παρά το αισιοδοξία τους για το μέλλον. Προτάσεις όπως η σύσταση ενός Συμβουλίου Υψηλής Συνεργασίας με 10 Έλληνες και 10 Τούρκους Υπουργούς μάλλον απορία προκαλούν στους Έλληνες πολίτες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ούτε η ηττημένη μεταπολεμική Γερμανία που προσπαθούσε να διώξει από πάνω της το ναζιστικό παρελθόν, δεν δημιούργησε μία τέτοια επιτροπή κατά τη διάρκεια του φημισμένου γερμανογαλλικού άξονα συνεργασίας. Πόσο δε στην περίπτωση της Ελλάδας όπου οι Τούρκοι υπουργοί αυτής της ελληνοτουρκικής Επιτροπής θα είναι οι ίδιοι οι υπουργοί που με τις πολιτικές τους θα κάνουν ότι μπορούν για να θέσουν υπό τον έλεγχο της Άγκυρας τη Θράκη, τα νησιά του Αν Αιγαίου. Θα είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι που στέλνουν καθημερινά δεκάδες λαθρομετανάστες στην Ελλάδα αποβλέποντας στην μελλοντική τους πολιτική «αξιοποίηση». Πριν από 74 χρόνια η ναζιστική Γερμανία ακολούθησε μία πολύ απλή και συνάμα αποτελεσματική πολιτική έναντι της Αυστρίας. Για πέντε χρόνια η Γερμανία έπαιζε με τα νεύρα των αυστριακών. Την μία φορά η Γερμανία, με διάφορες ενέργειες και επεισόδια έστελνε μηνύματα για επικείμενη εισβολή στην Αυστρία, η οποία αμέσως κινητοποιούσε τον αυστριακό Στρατό για να υπερασπίσει τη χώρα. Αντί όμως για εισβολή ακολουθούσε μία περίοδος χαλάρωσης από την πλευρά της Γερμανίας και μια περίοδος επίθεσης φιλίας προς την Αυστρία με ειρηνικά συνθήματα, τα οποία εφησύχαζαν τους αυστριακούς. Μετά ακολουθούσε πάλι ένταση μεταξύ των δύο χωρών με τους Γερμανούς να στέλνουν πάλι μηνύματα εισβολής και μετά πάλι ακολουθούσε χαλάρωση. Στο τέλος και μετά από πέντε χρόνια συνεχόμενων εναλλαγών, η συνείδηση και οι αντιστάσεις των αυστριακών μούδιασαν απονευρώθηκαν, ρίχνοντας έτσι τις αντιστάσεις τους. Την ίδια στιγμή η παγκόσμια κοινή γνώμη αδιαφορούσε πια για το παιχνίδι της Γερμανίας με τους ταλαίπωρους αυστριακούς. Έτσι αφού οι αντιστάσεις των αυστριακών είχαν πέσει και αφού η τότε παγκόσμια κοινή γνώμη είχε κουραστεί από αυτό το γερμανικό παιχνίδι και τις διαμαρτυρίες των αυστριακών, η Γερμανία βρήκε την κατάλληλη ευκαιρία και εισέβαλε ανενόχλητη στην Αυστρία. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά. Ίσως τελικά αυτή την πολιτική να ακολουθεί η Τουρκία τα τελευταία 36 χρόνια και εμείς δεν το έχουμε αντιληφθεί. Οι πρόσφατες αναπάντητες από την Ελλάδα αεροπορικές και ναυτικές τουρκικές προκλήσεις, σηματοδοτούν την πλήρη αποθράσυνση της Τουρκίας και την σταδιακή μείωση των ελληνικών αντανακλαστικών σε αυτές. Τα δε ΜΟΕ που συμφώνησαν ο Έλληνας ΑΝΥΠΕΞ και ο Τούρκος ΥΠΕΞ οδηγούν την Ελλάδα σε μία νέα εποχή που δυστυχώς αποδεικνύει ότι η δορυφοριοποίηση της χώρας πλησιάζει όσο ποτέ άλλοτε. πηγη defencenet.gr

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

ΤΕΛΙΚΑ ΠΟΙΟ ΠΑΣΟΚ ΕΧΕΙ ΔΙΚΗΟ;

Επιστολή Καψή προς Δρούτσα

"Δεν θεωρώ τον εαυτό μου σοφότερο επειδή μια 8ετία χειρίστηκα . . . τα ελληνοτουρκικά. Θέλω να σας πω σε ποιες περιπτώσεις ο Ανδρέας Γ. Παπανδρέου θα με απέλυε αστραπιαία και θα με παρέπεμπε σε εξεταστική επιτροπή για τα περαιτέρω. Και θα υπήρχαν περαιτέρω."

"Ο Ανδρέας Γ. Παπανδρέου θα με απέλυε, αν τολμούσα:

α) Ν'αρχίσω οποιουδήποτε είδους συνομιλίες υπό τη δαμόκλειο σπάθη του casus belli - και χωρίς να αρθεί προηγουμένως-, ευτελίζοντας τη χώρα μου και υποβιβάζοντάς την στην τάξη του Χατζηαβάτη.

β) Να τείνω οποιαδήποτε χείρα βοηθείας (πχ. υποστήριξη στην ΕΕ), πριν δοθούν πληροφορίες, εξηγήσεις, έστω μία συγνώμη για την εν ψυχρώ εκτέλεση 1.450 Ελλήνων αιχμαλώτων στην Κύπρο.

γ) Να αρχίσω συνομιλίες για εμπορικές ή άλλες συμφωνίες "καλής θέλησης" πριν η άλλη πλευρά δεχτεί την άρση των συνεπειών της μυστικής πράξης 66 και την αποζημίωση των θυμάτων, όπως είχαμε συμφωνήσει με το μακαρίτη τον Οζάλ." [...]

"Είναι γνωστό ότι έχετε συμβάλει αποφασιστικά στην κατάρτιση του σχεδίου Ανάν, το οποίο αποδοκίμασαν οι λαοί της Κύπρου και της Ελλάδας. Η προσωπική μου γνώμη είναι για ότι για να υποστηρίξει κανείς ένα τέτοιο σχέδιο θα πρέπει να εμπίπτει σε μία από τις εξής κατηγορίες:

α) Να μην το έχει διαβάσει.

β) Να το έχει διαβάσει αλλά να μην το κατάλαβε.

γ) Να το υποστήριξε εν διατεταγμένη υπηρεσία." ! ! !

ΠΗΓΗ: Περιοδικό Επίκαιρα, 18.03.2010 Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

ΤΟ ΣΟΥΛΑΤΣΟ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΦΡΕΓΑΤΑΣ ΚΑΙ Η ... ΟΔΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΗΣ "ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ"

"...Ο προκλητικός πλους της τουρκικής φρεγάτας εξετάζεται από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Πολεμικού Ναυτικού, προκειμένου να διαπιστωθεί αν όντως τηρήθηκαν οι κανόνες της αβλαβούς διέλευσης ή παραβιάσθηκαν...."

Αυτά και άλλα "ωραία" διαβάσαμε στις ελληνικές εφημερίδες οι οποίες σχολίασαν την 5η κατα σειρά τουρκική εισβολή στα ελληνικά χωρικά (;) ύδατα.
Αν το πολεμικό ναυτικό με τις "αρμόδιες υπηρεσίες" του ψάχνει ακόμα για να διαπιστώσει αν η ...διέλευση του τουρκικού πολεμικού πλοίου ήταν αβλαβής ή επιβλαβής για την εθνική μας κυριαρχία,τότε να υποθέσουμε ότι την επόμενη φορά που οι Τούρκοι θα αποβιβάσουν στο Πόρτο Ράφτη ,στη Λούτσα ή στην Ραφήνα κανένα μηχανοκίνητο τάγμα, οι "αρμόδιες υπηρεσίες" του στρατού ξηράς θα εξετάσουν αν οι Τούρκοι οδηγοί των τάνκς χρησιμοποιούσαν τις ζώνες ασφαλείας και πήγαιναν εντός των ορίων ταχύτητας που ορίζει ο Κ.Ο.Κ ,προκειμένου να διαπιστώσουν αν ή ...διέλευσή τους ήταν αβλαβής ή όχι.

"Ενός κακού μύρια έπονται"

Αυτή η πολιτική του κατευνασμού και της απαξίωσης του πατριωτικού φρονήματος έχει ριζώσει στην ελληνική "επαρχία" εδώ και πάρα πολλά χρόνια.Η ιστορία του σύγχρονου ελληνικού κράτους περιέχει κάμποσες δεκάδες "μαύρες" σελίδες στις οποίες περιγράφεται η ενδοτικότητα και η προδοτική συμπεριφορά των εκάστοτε κυβερνήσεων.Ωστόσο ακόμα και για προσχηματικούς ή άλλους λόγους ουδέποτε πολεμήθηκε το πατριωτικό φρόνημα και η εθνική συνείδηση του λαού.Απο την εποχή Σημίτη και μετά παρατηρούμε μια ολοένα αυξανόμενη πολεμική εναντίον όλων εκείνων των στοιχείων που συντηρούσαν την εθνική συνείδηση και εξύψωναν το πατριωτικό φρόνημα των Ελλήνων.Δυστυχώς αυτός ο ιστορικά κατακριτέος πρωθυπουργός, δεν μετέβαλε δια της πολιτικής του μόνο το χρώμα του Αιγαίου κάνοντάς το να φαίνεται γκρίζο,αλλά κάθε τι που έδινε χρώμα και πνοή στην καθημερινότητα του Έλληνα πολίτη.
Η αντιπαροχή αυτής της επιβληθείσας εθνικής μονοχρωμίας ήταν μια δεκαετία δανεισμού "φθηνού χρήματος" στον απλό λαό (προκειμένου να αποκοιμηθεί) και η δυνατότητα στους εξουσιαστές και στους μετ΄αυτών διαπλεκόμενους να διασπαθίζουν προς το συμφέρον της τσέπης τους το δημόσιο χρήμα.
Αυτή ήταν η περίοδος που οι αριστεροδέξιοι πολιτικάντηδες ονόμασαν "εκσυγχρονιστική" και απλώς άνοιξε τις εθνικές πύλες στις νεοταξικές δυνάμεις κατοχής τις οποίες σήμερα βλέπουμε να κάνουν παρέλαση στο Σύνταγμα.
Το διακύβευμα δεν είναι αν θα πτωχεύσουμε ή όχι αλλά αν θα διατηρήσουμε στην ψυχή μας εκείνη την ελληνική συνείδηση που έδινε χρώμα στη ζωή μας και αξία στο πρόσωπο του καθε ενός.
Καλή Ανάσταση αδέλφια.
ΠΗΓΗ klassikoperiptosi.blogspot
Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

ΤΟ ΝΑΤΟ ΘΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΤΥΧΗ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ...

ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΙΤΑΣΜAΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ,ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΚΡΑ...ΕΧΟΥΝ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ...

Περαιτέρω πιέσεις προς την Αθήνα προδικάζονται μέσω «εντατικοποίησης» των προσπαθειών της Ουάσιγκτον, για την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών στο Αιγαίο, γιατί -όπως εξηγείται σε ημιεπίσημη αμερικανική έκθεση- κινδυνεύουν από ανεπιθύμητες περιπλοκές τα ευρύτερα αμερικανο-ΝΑΤΟϊκά γεωπολιτικά συμφέροντα.
Οι σχετικές υποδείξεις γίνονται σε έκθεση της χρηματοδοτούμενης από το αμερικανικό Πεντάγωνο εταιρείας RAND, στην οποία επισημαίνεται η αυξημένη στρατηγική σημασία της Τουρκίας για τα αμερικανικά συμφέροντα - στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή, στον Καύκασο / Κεντρική Ασία και Περσικό- κι αποφαίνεται πως σε όλες αυτές τις περιοχές «η συνεργασία της Τουρκίας είναι ζωτικής σημασίας για την επίτευξη των στόχων της αμερικανικής πολιτικής».
«Σε μια περίοδο που το ΝΑΤΟ αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις στη συνοχή του και στην αποστολή του στο Αφγανιστάν και στον μετα-σοβιετικό χώρο, το τελευταίο πράγμα που χρειάζονται οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια διχάζουσα κρίση στο Αιγαίο», αναφέρεται στην έκθεση της RAND που κατ' ουσίαν αναζητεί τρόπους βελτίωσης των αμερικανο-τουρκικών σχέσεων.

Εξ αντικειμένου αυτό σημαίνει πως η Ουάσιγκτον θα πρέπει να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις της Αγκυρας στα ζητήματα του ενδιαφέροντός της προκειμένου να διασφαλίσει την τουρκική συνεργασία, και αυτό είναι διάχυτο στην έκθεση της RAND, η οποία μιλάει και για «παρασκηνιακή» και όχι δημόσια πίεση στην Ευρώπη για να δεχθεί τη γείτονα στους κόλπους της.
Γίνεται, συνεπώς, αντιληπτό πως η προτεινόμενη αυξημένη παρέμβαση της Ουάσιγκτον και στο Αιγαίο θα περνά πρωτίστως μέσα από την ικανοποίηση των τουρκικών συμφερόντων και οι πιέσεις θα κατευθύνονται προς Αθήνα.
Η γενόμενη, δε, συνάρτηση επίλυσης των ελληνοτουρκικών διαφορών στο Αιγαίο με τα αμερικανο-ΝΑΤΟϊκά συμφέροντα παραπέμπει εμμέσως πλην σαφώς σε υπό ΝΑΤΟϊκό μανδύα εξεύρεση λύσης στο Αιγαίο, κάτι που, κατά πληροφορίες της «Ε», έχει μετ' επιτάσεως εισηγηθεί η αμερικανο-ΝΑΤΟϊκή πολιτική ηγεσία στην Αθήνα.
Οπως λέγεται εγκύρως, κατά την παρουσία του στην Αθήνα τον Νοέμβριο, για την τακτική συνάντηση της Υψηλού Επιπέδου Συμβουλευτικής Επιτροπής (HLCC) ο Αμερικανός υφυπουργός Αμυνας Βερσμπάου «χειρίστηκε» τα ελληνοτουρκικά στο Αιγαίο ως «διμερή ζητήματα» και πρότεινε ΝΑΤΟϊκή λύση.

Κατά τον κ. Βερσμπάου, θα ήταν επιθυμητό για το «καλό της Συμμαχίας» να βρεθεί διευθέτηση ΝΑΤΟϊκή που να ελαχιστοποιεί τα προβλήματα, ώστε να υπάρχει εύρυθμη λειτουργία του ΝΑΤΟ, και με αυτό το σκεπτικό οι ασκήσεις στο Αιγαίο να μπουν κάτω από ΝΑΤΟϊκό μανδύα.
Κάτι, τέτοιο, βέβαια, όπως λέγεται εγκύρως, θα έθετε την επίλυση των διαφορών στο Αιγαίο κάτω από ΝΑΤΟϊκή κάλυψη κι έτσι, θα ανέθετε στη Συμμαχία ντε φάκτο ρόλο μεσολαβητή.
Οπως σημειώνεται από ενημερωμένο παράγοντα, οι Αμερικανοί που προσεγγίζουν τις διαφορές στο Αιγαίο με τις βολικά απλοποιημένες υποδείξεις του στιλ «βρείτε τα», φέρεται να εξεπλάγησαν όταν άκουσαν στην Αθήνα πως τα ζητήματα αυτά, αν και εκ του ασφαλούς χαρακτηρίζονται ελληνοτουρκικά, δεν είναι διμερή γιατί οι κρατικές υποστάσεις Ελλάδας και Τουρκίας διέπονται από συνθήκες που έχουν συνομολογηθεί και λειτουργούν erga omnes (έναντι πάντων) κι έχουν καθολική ισχύ και όχι διμερή.
Συνεπώς, δεν είναι αποδεκτή η κατά την αμερικανική αντίληψη διμερής διευθέτηση, γιατί αυτό (σ.σ. όπως γίνεται εμφανές και με το πνεύμα της έκθεσης της RAND) εκ των πραγμάτων θα σήμαινε υποχωρήσεις για την Ελλάδα και πολύ περισσότερο διευθετήσεις ΝΑΤΟϊκές προς όφελος πρωτίστως των αμερικανικών και ΝΑΤΟϊκών συμφερόντων.
Ας σημειωθεί πως, σύμφωνα με άλλες πληροφορίες της «Ε», στην ίδια λογική φέρεται να 'χει κινηθεί και σε συνεννόηση με την Ουάσιγκτον ο γ.γ. του ΝΑΤΟ Ράσμουσεν, ο οποίος εν χορώ με τους Αμερικανούς (Βερσμπάου) υπαινίσσονται και υποδεικνύουν έναν «οδικό χάρτη» («road map») στα ελληνοτουρκικά ζητήματα του Αιγαίου.

Εξάλλου, στην αμερικανική έκθεση αναφέρεται πως «παρά το γεγονός ότι οι τουρκοελληνικές σχέσεις έχουν σημαντικά βελτιωθεί από το 1999, οι διαφορές στο Αιγαίο εξακολουθούν να καταστρέφουν τις διμερείς σχέσεις κι αποτελούν απειλή για τη σταθερότητα στην Αν. Μεσόγειο».

«Μέχρις ότου οι διαφορές αυτές επιλυθούν, υπάρχει κίνδυνος πως κάποιο επεισόδιο (όπως το 2006) θα μπορούσε να κλιμακωθεί εκτός ελέγχου και να οδηγήσει σε σύγκρουση, όπως σχεδόν συνέβη για τις βραχονησίδες Ιμια/Καρντάκ τον Φεβρουάριο του '96», σημειώνεται.
Μέσα σ' αυτό το κλίμα «οι Ην. Πολιτείες θα πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους να κάνουν την Ελλάδα και την Τουρκία να επιλύσουν τις διαφορές τους στο Αιγαίο», λέγεται από τη RAND και σημειώνεται πως ο αριθμός των παραβιάσεων και επεισοδίων έχει αυξηθεί σε επικίνδυνο βαθμό τα τελευταία χρόνια (σ.σ. παρέχονται στοιχεία αναχαιτίσεων τουρκικών αεροσκαφών που ανέρχονται σε 161 φορές το πρώτο εξάμηνο του 2009 και ελληνικών παραπόνων για υπερπτήσεις τουρκικών αεροσκαφών πάνω από κατοικημένα νησιά).
Από Αμερικανό παράγοντα με διαχρονική αντίληψη των πραγμάτων σημειώνεται πως με την τακτική αυτή η Αγκυρα προσπαθεί να εξωθήσει την Αθήνα σε υπό ΝΑΤΟϊκό μανδύα διάλογο και συνεννόηση, γιατί γνωρίζει πως εκεί θα βρει «ανταπόκριση» λόγω της χρησιμότητάς της στους Αμερικανο-ΝΑΤΟϊκούς.
Ας σημειωθεί ότι προ μηνών αμερικανικοί κύκλοι διέψευδαν κατηγορηματικά πως η Ουάσιγκτον προέβη σε διαβήματα προς την Αγκυρα για να σταματήσει τις υπερπτήσεις της πάνω από κατοικημένα ελληνικά νησιά και έσπευσαν να διαβεβαιώσουν τις τουρκικές αρχές (σ.σ. ο πρέσβης τους στην Αγκυρα Τζέφρι) ,πως ουδέποτε ο Φιλ Γκόρντον, υφ. Εξωτερικών για ευρωπαϊκά, είχε προβεί σε σχετικές δηλώσεις (σ.σ. ένα άλλο δείγμα της «αγωνίας» τους να μην «παρεξηγηθούν» από τους Τούρκους).
ΠΗΓΗ ΠΡΕΖΑ TV Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Ερμηνεύοντας τις επιστολές Παπανδρέου και Ερντογάν

Hürriyet
(27/1/2010)

Οι πρόσφατες επιστολές και των δύο Πρωθυπουργών δείχνουν ότι πολλά θέματα θα τεθούν επί τάπητος.

Τα κοινά σημεία

• Και οι δύο Π/Θ επεσήμαναν ότι εμφορούνται από την πολιτική βούληση για την επίλυση των διαφωνιών. Ο Ερντογάν είπε «επιθυμούμε φιλική εταιρική σχέση» και ο Παπανδρέου είπε «Έλληνες και Τούρκοι, στην περίπτωση που συνεργαστούν, θα δημιουργήσουν μια σταθερή δύναμη και θα αποτελέσουν παράδειγμα στον κόσμο».
• Ο Παπανδρέου είπε ότι είναι «σημαντική» η πρόταση του Π/Θ Ερντογάν για τη δημιουργία ενός «Συμβουλίου Συνεργασίας Υψηλού Επιπέδου» για τον καθορισμό χάρτη πορείας, έτσι όπως έκανε η Τουρκία με την Ιταλία και με τη Συρία.
• Στην πρόταση του Ερντογάν για συνομιλίες ο Έλληνας Π/Θ έδωσε θετική απάντηση με την πρόσκληση που έκανε στον Τούρκο ομόλογό του να επισκεφθεί την Αθήνα.
• Και οι δύο Π/Θ συμφωνούν για τη λήψη νέων ΜΟΕ στο Αιγαίο.
• Στις αμοιβαίες επιστολές κίνησαν το ενδιαφέρον οι έπαινοι. Ο Ερντογάν επαίνεσε την ηγεσία Παπανδρέου και επεσήμανε τη συμβολή του στις ελληνοτουρκικές σχέσεις κατά την περίοδο που ήταν ΥΠΕΞ. Ακόμη τόνισε πως επιθυμούν «φιλική συνεργασία». Ο Παπανδρέου τόνισε ότι οι δύο χώρες θα μπορούσαν να ετοιμάσουν ένα λαμπρό μέλλον και επεσήμανε: «Στην περίπτωση που Έλληνες και Τούρκοι συνεργαστούν, μπορεί να μετατραπούν σε μια ισχυρή δύναμη σταθερότητας, η οποία θα αποτελέσει παράδειγμα σε όλο τον κόσμο».
• Και οι δύο Π/Θ είναι αποφασισμένοι για κοινό αγώνα κατά της λαθρομετανάστευσης.
• Η Αθήνα, έστω και υπό όρους, θα ενισχύσει την υποστήριξή της στην Τουρκία για την ένταξή της στην Ε.Ε..
• Οι δύο χώρες θα προβούν σε συνεργασία στα Βαλκάνια, στη Μ. Ανατολή και στον Καύκασο.

Τμήμα ανοικτό για διάλογο

• Ο Ερντογάν αναφέρθηκε στις διαφωνίες στο Αιγαίο, χωρίς να κάνει απαρίθμηση. Ο Παπανδρέου έκανε λόγο μόνο για χρονοδιάγραμμα οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο και πρότεινε, σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί αποτέλεσμα, από κοινού προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Επίσης, πρότεινε να ληφθούν σαν βάση οι αρχές της συμφωνίας του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης, την οποία η Τουρκία δεν έχει υπογράψει. Ο Παπανδρέου και πάλι δεν έκλεισε τελείως την πόρτα στο διάλογο σχετικά με τις άλλες διαφωνίες στο Αιγαίο και έκανε λόγο για την επίλυση όλων των προβλημάτων που είναι ανεπίλυτα.
• Ο Ερντογάν είπε πως οι μειονότητες στην Τουρκία και στην Ελλάδα έχουν ανάγκες και πρότεινε η επίλυση των προβλημάτων να αποτελέσει για εκείνους αποστολή.
• Ο Παπανδρέου τόνισε ότι αποδίδουν μεγάλη σημασία στο να εκπληρώσει η Τουρκία τις υποχρεώσεις της έναντι της Ρωμαίικης μειονότητας και του Πατριαρχείου “Φαναρίου”. Όσον αφορά την “τουρκική” μειονότητα της δυτικής Θράκης, είπε πως η επίδειξη σεβασμού στα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των Ελλήνων πολιτών, αδιακρίτως θρησκείας, πολιτισμού και εθνοτικής καταγωγής, είναι ευθύνη του ελληνικού κράτους και του ίδιου προσωπικά.


Διαφορετικά σημεία

• Ενώ ο Ερντογάν δεν διαμαρτυρήθηκε για την Αθήνα, ο Παπανδρέου είπε πως το γεγονός ότι η Τουρκία προβαίνει σε έρευνες στις περιοχές, στις οποίες δεν έχουν καθοριστεί ακόμη όρια στο Αιγαίο, το γεγονός ότι υπάρχει απόφαση της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης για casus belli, καθώς και οι χαμηλές πτήσεις πολεμικών αεροσκαφών πάνω από τα νησιά, δεν βοηθούν καθόλου στην ανάπτυξη των σχέσεων.
• Ο Ερντογάν είπε ότι παροτρύνει την ‘τουρκική’ πλευρά για λύση στην Κύπρο και ζήτησε από την Αθήνα να παροτρύνει την ε/κ πλευρά.
πηγη geopolitics-gr.blogspot Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Θράκη τέλος; Η Ευρώπη προωθεί την κατάργηση της Συνθήκης της Λοζάνης, ως αναχρονιστική!!!

Ζητούν να τιμωρούνται όσοι έλληνες θα προσπαθήσουν να υπερασπιστούν τον ελληνισμό!
Η Ευρώπη «στήνει» την ανεξαρτησία της Θράκης
Η σιωπή του Παπανδρέου αποδεικνύει το μεθοδικό ξεπούλημα το οποίο συντελείται

Πριν από μερικές ημέρες είχαμε παρουσιάσει την επικείμενη στημένη ψηφοφορία και είχαμε προσδιορίσει την επικινδυνότητα μεταβολής του υπάρχοντος πολιτειακού καθεστώτος το οποίο συγκεκριμένοι κύκλοι της Ευρώπης προσπαθούν να επιβάλουν στην Ελληνική Θράκη, παραδίδοντάς την ουσιαστικά σε μία κατάσταση περίπου όπως ήταν το Κόσοβο πριν από την εμφύλια διαμάχη που ξέσπασε και η οποία ξεκίνησε τη δημιουργία του ανεξάρτητου ψευδοκράτους του Κοσόβου (του οποίου η υπόσταση σήμερα αμφισβητείται από πάρα πολλά κράτη).
Η Ολομέλεια της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, λοιπόν, ασχολήθηκε με το ψήφισμα 1704 (2010)1 που είχε τίτλο «Θρησκευτική ελευθερία και ανθρώπινα δικαιώματα των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων στην Τουρκία και την μουσουλμανική μειονότητα στην Θράκη», το οποίο τελικά και εγκρίθηκε με πλειοψηφία 102 ψήφων υπέρ, 18 κατά και 4 αποχές.
Την έκθεση του συγκεκριμένου ψηφίσματος εισηγήθηκε ο Γάλλος βουλευτής Μισέλ Υνό (Michel Hunault), από την ομάδα των Ευρωπαίων Δημοκρατών (σύμφωνα με πληροφορίες, συγκαταλέγεται από τους φίλους του κ. Σαμαρά)!!!
Το συγκεκριμένο ψήφισμα της Ολομέλειας της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, ουσιαστικά προσπαθεί να καταργήσει κυριολεκτικά τη Συνθήκη της Λοζάνης και θέτει παράξενες αιτιάσεις σχετικά με θέματα που αφορούν έλληνες πολίτες (αμφισβητεί τον άξονα στον οποίο έγινε η Συνθήκη της Λοζάνης, βάσει του οποίου οι διαμένοντες στην Ελλάδα μουσουλμάνοι είναι έλληνες πολίτες), ενώ ταυτόχρονα αποδέχεται τις αστήρικτες αιτιάσεις της Άγκυρας περί «τούρκων πολιτών» στην Ελληνική Θράκη… Η παρέμβαση στα εσωτερικά ζητήματα μίας χώρας αντίκειται στις αρχές δημιουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και καθιστά αυτομάτως εχθρικά κείμενη προς την Ελλάδα την συγκεκριμένη επιτροπή, περί Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η οποία συγκλήθηκε έπειτα από διεργασίες του τουρκικού λόμπι στις Βρυξέλλες…!
Η συνεχεια στην πηγη Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ . ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ

ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΑΥΤΗ ΜΙΑ ΑΝΑΛΥΣΗ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΛΗΦΘΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΥΠΟΨΙΝ(ΚΛΙΚ)
ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΡΕΥΝΑ(ΚΛΙΚ) Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ ΣΤΗΝ ΜΕΣΟΓΕΙΟ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ

TOY ΘΕΟΔΩΡΟY Κ. ΚΑΡΥΩΤΗ
Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στις Ηνωμένες Πολιτείες και μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Τα τελευταία δυο χρόνια οι Τούρκοι προσπαθούν να δημοσιεύσουν, όποτε τους δοθεί η ευκαιρία, έναν εντελώς απαράδεκτο χάρτη χωρίς να λαμβάνουν υπόψη το Δίκαιο της Θάλασσας.



Όπως φαίνεται από τον παραπάνω χάρτη, δείχνουν ότι η Κύπρος αποτελείται από δύο κράτη και η αποκαλούμενη «νότιος» Κύπρος έχει μια περιορισμένη ΑΟΖ. Επιπλέον αρνούνται να δώσουν δικαιώματα ΑΟΖ στην Κρήτη και στα Δωδεκάνησα και με αυτή την οριοθέτηση παριστάνουν ότι έχουν θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο!

Η τραγωδία έγκειται στο γεγονός ότι έχουν πλησιάσει τους Αιγυπτίους που φαίνεται ότι αποδέχονται μια τέτοια οριοθέτηση που δεν δίνει δικαιώματα ΑΟΖ στα ελληνικά νησιά Καστελόριζο και Στρογγύλη και έτσι παριστάνουν ότι η ΑΟΖ της Αιγύπτου συνορεύει με την ΑΟΖ της Τουρκίας. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Ο παρακάτω χάρτης δείχνει ξεκάθαρα την οριοθέτηση της ΑΟΖ της Ελλάδας με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας. Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς το μεγάλο πρόβλημα της Τουρκίας και το λόγο που δεν επιθυμεί καμία διαπραγμάτευση με την Ελλάδα σχετικά με την οριοθέτηση της ΑΟΖ στο Αιγαίο Πέλαγος. Από τον ίδιο χάρτη διαπιστώνουμε επίσης τη μεγάλη ζημιά που κάνει το Καστελόριζο στην Τουρκία, αγκάθι πραγματικό για τα πονηρά της σχέδια στην Μεσόγειο. Τέλος, ο χάρτης δείχνει την ΑΟΖ της Κύπρου και της Αιγύπτου όπου ξεκάθαρα φαίνεται ότι η Τουρκία δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο.




Για να καταλάβουμε καλύτερα το πρόβλημα της Τουρκίας πρέπει να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή στην ιστορία του Δίκαιου της Θάλασσας. Η Τουρκία και η Βενεζουέλα είναι δύο κράτη που δεν υπέγραψαν την Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας το 1982 και αρνούνται μέχρι σήμερα να προσχωρήσουν σ' αυτήν. Το πρόβλημά τους είναι παρόμοιο γιατί και τα δύο κράτη έχουν μπροστά στις ακτές τους νησιά που δεν τους ανήκουν. Ο παρακάτω χάρτης δείχνει ξεκάθαρα το πρόβλημα της Βενεζουέλας γιατί η ύπαρξη νησιών απέναντι από τις ακτές της, της δίνει μια πολύ περιορισμένη ΑΟΖ.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ


Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

ΕΡΝΤΟΓΑΝ-ΝΤΑΒΟΥΤΟΓΛΟΥ και στη μέση ο Γ.Α.Π.

Ικανοποίηση στην Άγκυρα από την επιστολή Παπανδρέου

Δύσκολα κρύβει την ικανοποίησή της η Άγκυρα για την αποδοχή του διαλόγου από ελληνικής πλευράς, με την επιστολή Γιώργου Παπανδρέου προς Ταγίπ Ερντογάν, αναφορικά με τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο.
«Καλές προθέσεις και πολιτική βούληση περιλαμβάνει η απαντητική επιστολή του κ. Παπανδρέου, όπως ακριβώς ήταν και η επιστολή του κ. Ερντογάν» δήλωσε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, σχολιάζοντας την επιστολή του πρωθυπουργού και βέβαια όταν λέει αυτά ο Α. Νταβούτογλου, κάθε σχόλιο περιττεύει.
Μιλώντας στο τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι NTV, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών χαρακτήρισε την απάντηση «σε γενικές γραμμές θετική» και είπε πως «ελπίζει ότι μέσα στο πρώτο εξάμηνο του έτους θα πραγματοποιηθεί η επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού, Ταγίπ Ερντογάν, στην Αθήνα».
Ο Τούρκος υπουργός είπε ακόμη πως «πρόκειται για επιστολή, που έχει συνταχθεί με θετικό και δημιουργικό πνεύμα» και τόνισε ότι «αμφότερες οι πλευρές έχουν πολιτική βούληση. Έχουμε, επίσης, σημεία διαφωνίας, πράγμα το οποίο είναι φυσιολογικό. Το θέμα είναι να μπορούμε να συνομιλήσουμε επί των θεμάτων αυτών».
Δηλαδή κάνει σαφές και σε όσους δεν έχουν πειστεί ακόμα ότι η επιστολή μιλάει για «διαπραγμάτευση εφ’όλης της ύλης» και όχι μόνο για την υφαλοκρηπίδα…
Νταβούτογλου: Μετά τις ευχαριστίες έστειλε και τις απειλές
Αυτοί είναι οι "κανόνες" της Άγκυρας!!!

«Ρεσιτάλ» Νταβούτογλου στα τουρκικά ΜΜΕ για Κύπρο και έμμεσο μήνυμα προς Αθήνα. Μετά τα «συγχαρητήρια» στον Γ. Παπανδρέου για την επιστολή του, ήρθε η σειρά των απειλών για την Κύπρο!
- Έμμεσο μήνυμα και προς την Αθήνα «Oσοι είναι συνομιλητές μας, πρέπει να γνωρίζουν ότι η Τουρκία δεν λαμβάνει αποφάσεις κάτω από πίεση.»
Πλέον, ο Αχμέτ Νταβούτογλου αφού φαίνεται πως εξασφάλισε τις απαιτούμενες προϋποθέσεις που είχε θέσει η Τουρκία για διάλογο εφ όλης της ύλης στο Αιγαίο, μετά την απαντητική επιστολή του έλληνα Πρωθυπουργού, ήρθε η σειρά της Κύπρου να κάτσει στη θέση του προς διαπαιδαγώγηση άτακτου μαθητή, αφού η Ελλάδα βαίνει προς συμμόρφωση, από την «μεγαλόψυχη πλην όμως αυστηρή και ακριβοδίκαιη Τουρκία».
«Εμείς κάνουμε τα δέοντα για το όραμα της ειρήνης», διεμήνυσε προς πάσα κατεύθυνση ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών, αφήνοντας να εννοηθεί βέβαια πως πέρα από αυτά τα «δέοντα» ουδεμια ευθύνη φέρει, για την οποιαδήποτε άλλη εξέλιξη...
Αναλυτικά η δήλωση του Α. Νταβούτογλου που έκανε στο τουρκικό κανάλι NTV είναι η εξής:
«Η ελληνοκυπριακή πλευρά νομίζει ότι λέγοντας «όχι» στα πάντα, θα καταλήξει στη λύση που επιθυμεί. Όσοι όμως είναι συνομιλητές μας, (σ.σ. προφανώς εννοεί, εκτός από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια και τον έλληνα Πρωθυπουργό) πρέπει να γνωρίζουν ότι η Τουρκία δεν λαμβάνει αποφάσεις κάτω από πίεση. Εμείς κάνουμε τα δέοντα για το όραμα της ειρήνης. Αλλά πρέπει να καταλάβουν ότι δεν πρόκειται να οδηγήσει πουθενά ο δρόμος της επιβολής της δικής τους λύσης, στριμώχνοντας την Τουρκία».
Τα συμπεράσματα δικά σας Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Διάλογο εφ'όλων των διεκδικήσεων της Τουρκίας στο Αιγαίο αποδέχθηκε ο Γ. Παπανδρέου

Μία εξέλιξη που μπορεί να αποβεί εξαιρετικά δυσμενής για τα εθνικά συμφέροντα, σημειώθηκε πριν από λίγο: Σύμφωνα με πληροφορίες ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου αποδέχθηκε την πρόταση του Ταγίπ Ερντογάν για διμερή απ'ευθείας διάλογο "εφ'όλης της ύλης" στο Αιγαίο και από εδώ και στο εξής οι εξελίξεις στα εθνικά θέματα μπορούν πλέον να οδηγήσουν μέχρι και σε αναθεώρηση των διεθνών συνθηκών που καθορίζουν την κυριαρχία της χώρας. Μάλιστα στην απαντητική επιστολή του στον Ταγίπ Ερντογάν πέρα από τον απ'ευθείας διάλογο για την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών (!) προτείνει εν συνεχεία, αν δεν "τα βρούμε", προσφυγή στην...Χάγη! Η κίνηση είναι πρωτοφανής και είναι άγνωστες οι συνέπειές της. Κατ'αρχήν τι εννοεί με την προσφυγή στην Χάγη; Εννοεί ότι μπορούν να προσφύγουν οι δύο πλευρές μόνο για την υφαλοκρηπίδα ή για το σύνολο των διμερών προβλημάτων που υπάρχουν και έχουν προκληθεί από την επιθετικότητα της Τουρκίας; Αυτό δεν διευκρινίζεται. Διότι αν πάμε και για συνοριακές διαφορές είναι τελείως διαφορετικό το θέμα από την υφαλοκρηπίδα. Τι σημαίνει Δικαστήριο Χάγης; Σημαίνει ότι έτσι και συμφωνήσει και η Τουρκία για την προσφυγή στη Χάγη, όποια απόφαση λάβει το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένα τα μέρη που έχουν προσφύγει να την αποδεχθούν! Αν π.χ. αποφασίσει το Δικαστήριο ότι τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου δεν έχουν υφαλοκρηπίδα και η υφαλοκρηπίδα τους αποτελεί προέκταση της υφαλοκρηπίδας της Μικράς Ασίας, είμαστε υποχρεωμένοι να το δεχθούμε. Το ζήτημα είναι ποιος θα εγγυηθεί την ανεξαρτησία των δικαστών και σε τελική ανάλυση πως αυτά που κατακτήσαμε - με την έννοια του επιτεύγματος της απελευθέρωσης μετά από 450 χρόνια τουρκοκρατίας - με τα όπλα και με άφθονο αίμα θα τεθούν υπ'όψιν ενός ουδέτερου - στην καλύτερη περίπτωση - παρατηρητή. Δηλαδή κάποιος τρίτος θα αποφασίσει για το αν η χώρα έχει δίκαιο ή όχι; Αλλά αυτό δεν είναι το χειρότερο: Στην επιστολή σημειώνει ως προς τη συμπεριφορά της Τουρκίας στο Αιγαίο ότι ενέργειες όπως το casus belli, οι υπερπτήσεις και οι ερευνητικές δραστηριότητες στην υφαλοκρηπίδα που δεν έχει ακόμα οριοθετηθεί σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες του Δικαίου της Θάλασσας «δεν βοηθούν καθόλου τη βελτίωση των σχέσεών μας» και υπογραμμίζει ότι πρέπει να αναζωογονηθούν οι διερευνητικές επαφές και να λάβουν νέα ώθηση". Δηλαδή "επειδή μας απειλείτε με πόλεμο, επειδή πετάτε επάνω από τις στέγες των σπιτιών μας με τα μαχητικά σας, επειδή κάνετε έρευνες για πετρέλαιο σε περιοχή που θεωρούμε ότι είναι δική μας, ελάτε να κάνουμε διάλογο"! Απίστευτο! Σημειώνει, ωστόσο, ότι "η διαδικασία αυτή δεν μπορεί να είναι χωρίς ημερομηνία λήξης." Δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ η Τουρκία κατάφερε αυτό που ήθελε με την επιθετική της πολιτική: Να καθίσει την Ελλάδα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να διαπραγματευθούμε τις απαιτήσεις της, αφού ως γνωστόν η ελληνική πλευρά δεν διεκδικεί τίποτα! Σε περίπτωση αδυναμίας επίτευξης συμφωνημένης λύσης, σε προσυμφωνημένο χρόνο που μένει να καθορισθεί, ο Γιώργος Παπανδρέου προτείνει η Ελλάδα και η Τουρκία να απευθυνθούν από κοινού στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες του Δικαίου της Θάλασσας. Έτσι λοιπόν η Τουρκία καθίζει στο τραπέζι "με το έτσι θέλω" της Ελλάδα για να διαπραγματευθεί η τελευταία αυτά που μέχρι την έναρξη των διαπραγματεύσεων θεωρούσε δικαιώματά της. Ποια είναι τα θέματα που θέλει η Άγκυρα να συζητηθούν; Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων θα τεθούν θέματα όπως το ιδιοκτησιακό καθεστώς των "γκρίζων ζωνών", δηλαδή νησιών και βραχονησίδων του Αιγαίου, ο αφοπλισμός των νησιών Ανατολικού Αιγαίου και Δωδεκανήσου, τα 10 ν.μ του εναέριου χώρου, η αποδοχή από την Ελλάδα της άρνησης επέκτασης των χωρικών υδάτων πάνω από τα 6 ν.μ. κλπ. Που σημαίνει ότι στην καλύτερη περίπτωση που δεν υπάρξει ελληνική υποχώρηση και ύπαρξη συμφωνίας θα έχουν καταγραφεί επίσημα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, όλες οι τουρκικές διεκδικήσεις. Το ακόμα χειρότερο είναι ότι αποδείχθηκε αδιέξοδη η πολιτική του "δεν διεκδικούμε τίποτα δεν παραχωρούμε τίποτα". Θα καθίσουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όχι για να ζητήσουμε, έστω σεβασμό συνθηκών (διαβάστε σε άλλο σημείωμα της πρώτης σελίδας, ποία μεταχείριση επιφύλαξαν στους Έλληνες της Ίμβρου που υποτίθεται ότι προστατεύονταν από την συνθήκη της Λοζάνης, οι Τούρκοι), αλλά για να επιτύχουμε να πάψουν να παραβιάζουν τα θαλάσσια, εναέρια και ενίοτε χερσαία σύνορά μας και να μην προκαλούν. Αυτό ζητάμε μόνο... Ένα άλλο σημείο της επιστολής που χρειάζεται να προσεχθεί ιδιαίτερα είναι αυτό που αναφέρεται στις "στρατιωτικές δραστηριότητες των δύο χωρών στο Αιγαίο ως εστίες έντασης οι οποίες πρέπει να αποτραπούν"! Το Αιγαίο χωρίς τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ή τουλάχιστον χωρίς τις δραστηριότητές τους (;), δηλαδή για "να μην προκαλούν εστίες έντασης"... Από εκεί και πέρα στην επιστολή αναφέρονται ως τομείς δυνητικής συνεργασίας η Ενέργεια (πετρέλαια...), το Εμπόριο και Επενδύσεις, ο Πολιτισμός, η Παράνομη μετανάστευση, η Πράσινη Ενέργεια, Περιβάλλον, Αναδάσωση και Πράσινη Ανάπτυξη, οι Υποδομές και Μεταφορές και η Καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος. Όλα αυτά υπό την προστασία της τουρκικής Αεροπορίας στο Αιγαίο, προφανώς... Κάνει τέλος μια απαρίθμηση των γενικών ενοτήτων συνεργασίας μεταξύ των δύο χώρων, αναφέροντας συγκεκριμένα τις ακόλουθες θεματικές: διμερής συνεργασία, περιφερειακή συνεργασία (Μεσόγειος, Μέση Ανατολή, Μαύρη Θάλασσα, Βαλκάνια, Καύκασος), παγκόσμια θέματα (κλιματική αλλαγή, μη διασπορά πυρηνικών όπλων, οικονομική κρίση και θεσμοί), σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας, πρόοδος διερευνητικών επαφών και μέτρα μείωσης της έντασης και ενίσχυσης της ασφάλειας στο Αιγαίο. Κλείνοντας την επιστολή του προς τον Τούρκο Πρωθυπουργό, ο Γιώργος Παπανδρέου επαναλαμβάνει το μήνυμα ειρήνης που μετέφερε τον Οκτώβριο στον τουρκικό λαό και τονίζει ότι από κοινού με τον Ταγίπ Ερντογάν μπορούν να αλλάξουν την πορεία των Ελληνοτουρκικών σχέσεων και να τις οδηγήσουν προς ένα λαμπρό μέλλον προς όφελος των δύο λαών. Η επιστολή επιδόθηκε από τον Πρέσβη της Ελλάδας στην Άγκυρα, Φάνη Ξυδά. Στην απαντητική του επιστολή προς τον Τούρκο ομόλογό του, ο Γ. Παπανδρέου δηλώνει ενθαρρυμένος από την κοινή τους επιθυμία για βελτίωση των σχέσεων των δύο χωρών, Τονίζει δε, ότι Ελλάδα και Τουρκία πρέπει να επιλύσουν τα θεμελιώδη πολιτικά ζητήματα που παραμένουν ανεπίλυτα, ιδίως ενώπιον των μεγάλων παγκόσμιων προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε. "Αναφορικά με το Αιγαίο, πρωταρχική προτεραιότητα της Ελλάδας είναι η δημιουργία ασφαλούς περιβάλλοντος και ατμόσφαιρας αμοιβαίας εμπιστοσύνης". Ο Έλληνας Πρωθυπουργός τονίζει "την ανάγκη σεβασμού της εδαφικής ακεραιότητας, του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συνθηκών, τόσο των διμερών όσο και των πολυμερών, καθώς αυτές αποτελούν το πλαίσιο για το εδαφικό καθεστώς στο Αιγαίο και συνιστούν θεμέλιο προς εξασφάλιση διαρκών σχέσεων καλής γειτονίας". Τότε τι θα συζητήσουν; Αφού η Άγκυρα διαφωνεί ως προς το σύνολο των ανωτέρω θεμάτων με την ελληνική θέση και η επιδίωξή της είναι να αναθεωρηθούν οι συνθήκες. Αναφορικά με το Κυπριακό, ο Έλληνας Πρωθυπουργός τονίζει ότι "το κλειδί για βιώσιμη λύση είναι να αφεθούν οι δύο κοινότητες να αποφασίσουν ελεύθερα για το κοινό τους μέλλον, χωρίς καμιά έξωθεν παρέμβαση ή πίεση". Περιγράφοντας τη λύση, κάνει αναφορά σε "ένα ομοσπονδιακό σχήμα με δομές που θα εγγυώνται την αποτελεσματική λειτουργία του κράτους". Ιδού και η ελληνοτουρκική ομοσπονδία στην Κύπρο... Αφού εκφράζει την υποστήριξη της Ελλάδας στην ενταξιακή προοπτική της Τουρκίας, ο Έλληνας Πρωθυπουργός κάνει ειδική αναφορά στη σημασία εκπλήρωσης εκ μέρους της Τουρκίας, των υποχρεώσεών της έναντι της Ελληνικής μειονότητας και του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Σχετικά με τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη, ο Έλληνας Πρωθυπουργός τονίζει ότι ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των Ελλήνων πολιτών, ανεξαρτήτως θρησκείας, πολιτιστικών καταβολών ή εθνοτικής προέλευσης, είναι αποκλειστική ευθύνη της Ελληνικής Πολιτείας και προσωπική του δέσμευση έναντι κάθε Έλληνα πολίτη. Όσον αφορά την παράνομη μετανάστευση, στην επιστολή αναφέρεται ότι η συνεργασία τόσο στο διμερές, όσο και στο Ευρωπαϊκό πλαίσιο, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης της Τουρκίας προς τις επιχειρήσεις της FRONTEX, αποτελεί τον μόνο τρόπο για αποτελεσματική αντιμετώπιση του φαινομένου. Δεν αναφέρει όμως ότι η Τουρκία μέχρι σήμερα αρνείται να συμμετάσχει σε αυτή την προσπάθεια με αποτέλεσμα η λαθρομετανάστευση να έχει εξελιχθεί στην κορυφαία ασύμμετρη απειλή για τη χώρα. Στο πλαίσιο αυτό, ο Έλληνας Πρωθυπουργός προτείνει την οργάνωση μιας επίσημης επίσκεψης σε πρωθυπουργικό επίπεδο και προσκαλεί τον κ. Ερντογάν να επισκεφθεί τη χώρα μας, τονίζοντας ότι τα δύο υπουργεία Εξωτερικών θα πρέπει να καθορίσουν μια κατάλληλη ημερομηνία πιθανώς πριν το καλοκαίρι. Είναι βέβαια η πρώτη φορά που Έλληνας πρωθυπουργός δέχεται διάλογο εφ΄όλων των διεκδικήσεων της Τουρκίας... Σχόλιο διαχειριστή: Μετά την ομολογία στο προηγούμενο άρθρο να τον χαιρόμαστε τον Εθνοπρωθυπουργό μας ΠΗΓΗ defencenet.gr

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Τούρκοι αξιωματικοί:"Έτσι κάναμε εθνοκάθαρση στην Ίμβρο το 1965, έτσι θα εισβάλλουμε στον Έβρο"!

Ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για το πως ερήμωσαν την Ίμβρο και επέβαλαν εθνοκάθαρση στους Έλληνες που ζούσαν εκεί από αιώνες, αλλά και πως ετοίμαζαν εισβολή στον Έβρο και κατοχή του βόρειου τμήματος του νομού (όλα αυτά υποτίθεται για να ανατρέψουν τον Τ.Ερντογάν, αλλά από πουθενά δεν προκύπτει πως θα ανατρεπόταν ο Τούρκος πρωθυπουργός) προέβλεπε το "Σχέδιο Βαριοπούλα" του 2003. Το σχέδιο υποτίθεται ότι αποσκοπούσε στη διαμόρφωση συνθηκών ανωμαλίας στην Τουρκία και στην ανατροπή της κυβέρνησης και έφερε στο φως η φιλελεύθερη εφημρδία "Ταράφ". Χθες η τουρκική εφημερίδας "Ταράφ", δημοσίευσε απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες και την απομαγνητοφωνημένη παρουσίαση που έκανε Τούρκος συνταγματάρχης στο πλαίσιο του σχεδιασμού, κατά την οποία αναφέρεται πώς εξαναγκάστηκαν σε φυγή οι Έλληνες της Ίμβρου. Το εντυπωσιακότερο όλων είναι ότι μέχρι στιγμής δεν έχει αντιδράσει καθόλου το υπουργείο Εξωτερικών, πέρα από μία ανώδυνη δήλωση του ΑΝΥΠΕΞ Δ.Δρούτσα Η "Ταράφ" συνεχίζει να αποκαλύπτει λεπτομέρειες του σχεδίου που είχε ετοιμαστεί το Μάρτιο του 2003. Η εφημερίδα κάνοντας λόγο για "Δεύτερη κρίση τύπου Ίμια", σημειώνει ότι ο τότε διοικητής της Α' Ταξιαρχίας Τεθωρακισμένων, ταξίαρχος Γιουρνταέρ Ολτζάν πρότεινε "μικρής εμβέλειας συγκρούσεις με την Ελλάδα με σκοπό την τόνωση του εθνικού αισθήματος". Σημειώνει επίσης ότι "η παρουσίαση που έκανε στο ίδιο σεμινάριο ο συνταγματάρχης Τουντζάϊ που εμφανίζεται ως Διευθυντής της Διεύθυνσης Επιχειρησιακού Σχεδιασμού, δείχνει πώς εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ίμβρο οι εκεί Έλληνες, στο πλαίσιο ενός συστηματικού σχεδίου". Η εφημεριδα αναφέρει ότι "τα λόγια του συνταγματάρχη επιβεβαιώνουν τους ισχυρισμούς ότι οι Έλληνες εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ίμβρο ως αποτέλεσμα των παρενοχλήσεων των υπόδικων των ανοιχτών φυλακών που δημιουργήθηκαν το 1965 στο νησί" και δημοσιεύει μέρος της απομαγνητοφωνημένης παρουσίασης του συνταγματάρχη: "Τώρα εδώ θα συζητήσουμε και κάποια απόρρητα πράγματα. Εξάλλου αυτός είναι ο βασικός σκοπός της εργασίας σχετικά με το σχέδιο.Σε πρώτη φάση, προκειμένου να αναγκάσουμε σε φυγή τους Έλληνες από την Ίμβρο, στείλαμε μονάδα κομάντος της στρατοχωροφυλακής. Φτιάξαμε στην περιοχή ανοιχτές φυλακές. Ως προς το αποτέλεσμα που υπήρξε στην περιοχή, υπήρξε μετανάστευση σε σημαντικό βαθμό. Βήμα-βήμα, έγιναν διάφορα πράγματα στην περιοχή και στις ανοιχτές φυλακές, όπως καλλιέργειες. Τώρα είναι αδύνατον να γίνει κάτι τέτοιο, αλλά στο πλαίσιο των τουρκοελληνικών σχέσεων της εποχής, προέκυψε η ανάγκη να γίνει αυτό, εναντίον αυτών που γινόταν στη Δυτική Θράκη. Αργότερα, όταν αποσύραμε τη δύναμη, εγκαταστήσαμε στην περιοχή τη μονάδα κομάντος". Η "Ταράφ" σημειώνει ότι αυτά προκύπτουν από την 175 σελίδων καταγραφή της απομαγνητοφώνησης ομιλιών σχετικά με το Σχέδιο. Στο εν λόγω κείμενο, ο Τούρκος ταξίαρχος, φέρεται να λέει, σύμφωνα με την εφημερίδα τα εξής: "Παρότι σκεφτόμαστε ότι η εσωτερική απειλή είναι απειλή που πρέπει να αντιμετωπιστεί σε πρώτη προτεραιότητα, ωστόσο, προκειμένου να αυξηθεί το αίσθημα ενότητας και συμπαράστασης μεταξύ των πολιτών, σκέφτομαι ότι θα ήταν κατάλληλο, με σκοπό τη διασφάλιση της ψυχολογικής υποστήριξης, να υπάρξουν μικρής εμβέλειας συγκρούσεις με την Ελλάδα.Η επίλυση του θέματος των μιλίων είναι δύσκολο ζήτημα και προϋποθέτει μεγάλης εμβέλειας επιχείρηση και πολιτική προεργασία. Για το λόγο αυτό, σκέφτομαι ότι θα προσέφεραν όφελος επεισόδια μικρής εμβέλειας από την Πολεμική Αεροπορία και το Ναυτικό, ή ακόμη και στα σύνορα, στην ανάγκη χρησιμοποιώντας και τον Τύπο". Σύμφωνα με την εφημερίδα, κατά την τρίτη μέρα του σεμιναρίου, που πραγματοποιήθηκε στις 3-5 Μαρτίου 2003 στην Α� Στρατιά, ο τότε διοικητής της τελευταίας, στρατηγός Τσετίν Ντογάν, προτείνει εισβολή στον Έβρο. Η "Ταράφ" αναφέρει ότι "η πρόταση του Ντογάν είναι η εισβολή του τουρκικού στρατού σε ένα τμήμα του Έβρου και η πρόκληση τεχνητής έντασης" και παραθέτει τμήμα από την ομιλία του στρατηγού Ντογάν: "'Αλλος ένας τρόπος επιχείρησης είναι, με την παροχή αναγκαίας αεροπορικής δύναμης εκ μέρους της Πολεμικής Αεροπορίας, να καταλάβουμε την περιοχή που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε Βόρειος Έβρος και κατ' επέκταση να εφαρμόσουμε και τους δύο τρόπους επιχείρησης, δηλαδή αυτήν που αφορά την εσωτερική ασφάλεια, αλλά και αυτό. Υπήρξαν σκέψεις ότι ο επιχειρησιακός αυτός τρόπος θα είναι επιχείρηση ταυτόχρονα στο εσωτερικό και το εξωτερικό και κατ' επέκταση θα συμβάλει στη διασφάλιση της εθνικής ενότητας". ΠΗΓΗ defencenet.gr

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Θέρμες Ξάνθης: "Περνάνε δακτυλίδι" οι τουρκόφωνοι πληθυσμοί της Βουλγαρίας και το τουρκικό προξενείο

Την ερχόμενη Παρασκευή 15 Ιανουαρίου, μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα, με την παρουσία του Έλληνα πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και του Βούλγαρου ομολόγου του Μπόϊκο Μπορίσοβ, ανοίγει στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα στο νομό Ξάνθης, μία οδική αρτηρία που θα ενώσει την συμπαγή μάζα των μουσουλμάνων Βουλγάρων με τους Έλληνες ομοθρήσκους τους των νομών Ξάνθης και Ροδόπης. Έτσι ικανοποιείται και το έντονο ενδιαφέρον που έχει επιδείξει για την διάβαση αυτή η Άγκυρα Ο νέος συνοριακός σταθμός μεταξύ Ελλάδος και Βουλγαρίας στην περιοχή Θερμών στο Νομό Ξάνθης. Μία εξέλιξη για την οποία βετεράνος διπλωμάτης διατύπωσε την εκτίμηση στο defencenet.gr πως «Κάποτε θα κλάψουμε πικρά για την απόφαση αυτή». Μία σχετικά μικρή συνοριακή διάβαση, η οποία κατασκευάστηκε και κατόπιν…τουρκικής απαίτησης! Η Τουρκία ζητούσε ιδιαίτερα πιεστικά (υπάρχει η σχετική αλληλογραφία στο υπουργείο Εξωτερικών) να ανοίξουν μικρές συνοριακές διαβάσεις, ειδικά στους νομούς Ξάνθης και Ροδόπης. Το απίστευτο είναι ότι ετοιμάζεται μία ακόμα τέτοια διάβαση για την περιοχή Κύμης Οργάνης στο Νομό Ροδόπης, την στιγμή που αυτή την περίοδο ολοκληρώνεται ο κάθετος άξονας Κάρτζαλι – Κομοτηνής! Και όμως: Η Ελλάδα είχε δικαίωμα εντός της Ε.Ε. να αρνηθεί την διάνοιξη αυτών των διαβάσεων για λόγους εθνικής ασφάλειας. Και σε αντιστάθμισμα να έδινε επιπλέον διαβάσεις στο νομό Έβρου ή στο νομό Δράμας. η συνεχεια εδω

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Μια σύγκρουση με την Τουρκία είναι ενδεχόμενη!

Ο ΣΕΡ ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ ΚΡΟΥΕΙ ΤΟΝ ΚΩΔΩΝΑ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

Γράφει η ΤΖΩΡΤΖΙΑ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ
Γι’ αυτό πριν συμβεί («διότι θα συμβεί»!) είναι αναγκαία μια συμμαχία με τη Ρωσία και μην περιμένουμε ότι η Αμερική θα προστατεύσει την εδαφική μας ακεραιότητα! Να σταματήσουμε να παραπλανούμε τον ελληνικό λαό με καθησυχαστικές δηλώσεις Η τακτική «σιγά και με το μαλακό» λέγεται πλαδαρότητα! Η φιλοτουρκική πολιτική του Ομπάμα επιδείνωσε τη θέση μας Χρειάζεται πιο αυστηρή πολιτική για τους λαθρομετανάστες
Ο μοναδικός έλληνας σερ «εισβάλλει» στη χώρα μας με την αρθρογραφία του και προκαλεί συζητήσεις και ερωτήματα. Με ένα επίθετο, πολιτικά φορτισμένο, Μαρκεζίνης, δίνει τροφή για συζητήσεις, κριτική, αναδρομή, αλλά και προβληματισμό, κυρίως για τα εξωτερικά μας θέματα.

Ο Βασίλης Μαρκεζίνης, γιος του Σπύρου Μαρκεζίνη, επί σαράντα χρόνια ζει στην Αγγλία, εργάστηκε ως καθηγητής σε διεθνούς φήμης πανεπιστήμια όπως το Κέμπριτζ και η Οξφόρδη και διετέλεσε σύμβουλος σε θέματα Διεθνούς Δικαίου σπουδαίων αμερικανών και ευρωπαίων αρχηγών κρατών.

Η ελληνοκεντρική προσέγγιση της ευρωπαϊκής, αμερικανικής, ρωσικής και τουρκικής πολιτικής πυροδότησε τη συζήτηση για τον ρόλο που ο ίδιος ενδεχομένως να επιδιώκει να παίξει στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα, είτε ως ευρωβουλευτής, είτε, ακόμη, και ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

«Δεν με ενδιαφέρει η κομματική πολιτική», δηλώνει ο ίδιος, ενώ χαρακτηρίζει «αβάσιμες» τις πληροφορίες για τυχόν εμπλοκή του στον εσωτερικό πολιτικό στίβο. Εμφανίζεται αποστασιοποιημένος από πολιτικές φορτίσεις του παρελθόντος, κυρίως αυτές που αφορούν την πολιτική του πατέρα του, υπογραμμίζοντας σε όλους τους τόνους πως «αρνείται να αφήσει τις σκέψεις που κάνει εν έτει 2009 να καθορισθούν από προσωπικές διαφωνίες που εκδηλώθηκαν πριν από εξήντα χρόνια».

Από τη στιγμή που ο κ. Χρήστος Λαμπράκης του ζήτησε να αρθρογραφήσει στο «ΒΗΜΑ», ο σερ Βασ. Μαρκεζίνης, με τις απόψεις που εξέφρασε, χαρακτηρίστηκε αντιαμερικανός, εχθρός των Τούρκων και υποστηρικτής της στενής ελληνορωσικής συνεργασίας.

Στη συνέντευξη που παραχώρησε στο «Π» θεωρεί σοβαρή απειλή την Τουρκία και χαρακτηρίζει την εξωτερική μας πολιτική «πλαδαρή», δεν περιμένει βοήθεια από τους Αμερικανούς, γι' αυτό προτείνει τη σύσφιγξη των σχέσεων μας με τη Ρωσία, ενώ ενδεχόμενη είσοδος της Τουρκίας στην Ευρώπη θα οδηγήσει και στην είσοδο του Ισραήλ, την ώρα που Αμερική και Αγγλία επιδιώκουν τη διεύρυνση της Ευρώπης ώστε να καθυστερήσει να γίνει ισχυρός ανταγωνιστής των ΗΠΑ.

// Η οικονομική κρίση που έπληξε και την Ευρώπη πιστεύετε ότι έφερε πιο κοντά τις ευρωπαϊκές χώρες ή ανέδειξε τις διαφορές τους;

- Μόνον επιφανειακά τις έφερε πιο κοντά, όχι όμως και στην ουσία, μια και ανέδειξε με ενάργεια τη διαφορετική νοοτροπία μεταξύ Αγγλοσαξόνων και ηπειρωτικής Ευρώπης, καθώς και την άσχημη οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η Ανατολική Ευρώπη. Αποδείχθηκε έτσι ότι τα επιχειρήματα υπέρ της ταχύρρυθμης διεύρυνσης ήταν εσφαλμένα. Παρεμπιπτόντως, η χρηματοοικονομική αποδυνάμωση της Ανατολικής Ευρώπης μπορεί να προκαλέσει το είδος της αποσταθεροποίησης που παρατηρούμε στα κράτη της Βαλτικής και να ενισχύσει έτσι τον ρόλο της Ρωσίας.

// Σ' αυτό το πλαίσιο εντάσσετε τη μη συμμετοχή βαλτικών χωρών, όπως η Λετονία και η Εσθονία, στις ΝΑΤΟϊκές ασκήσεις;

- Από καιρό προβλέπω στην αρθρογραφία μου ότι η αμερικανική προσπάθεια περικυκλώσεως της Ρωσίας θα αποτύχει. Η Ρωσία έχει ήδη αρχίσει να ξαναεπιβάλλεται στον Καύκασο και βοηθούσης της οικονομικής κρίσεως στην Ανατολική Ευρώπη αναγκάζει σιγά σιγά τα αποσχισθέντα κράτη της Βαλτικής να αρχίσουν να ξανασκέπονται το μέλλον τους. Η ανακοίνωση ότι η Λετονία και η Εσθονία δεν θα συμμετάσχουν στις ασκήσεις του ΝΑΤΟ στη Γεωργία έχει τεράστια συμβολική σημασία διότι:

Πρώτον, υπονομεύει το δόγμα της ΝΑΤΟϊκής ενότητας και, δεύτερον, θέτει τουλάχιστον εμμέσως το ερώτημα τι κέρδος αποκομίζουμε εμείς με το να συνεχίζουμε να προκαλούμε τα συμφέροντα της Ρωσίας σ' αυτήν την περιοχή.

// Μιλάτε για περισσότερο ενοποιημένη Ευρώπη και όχι ενιαία. Μας προσδιορίζετε τη διαφορά;

- Το όνειρό μου είναι μια περισσότερο ενοποιημένη Ευρώπη, που θα εκτείνεται από τον Ατλαντικό έως τα Ουράλια και θα στηρίζεται στην αρχαιοελληνική φιλοσοφία και τη χριστιανική πίστη, θα δείχνει βαθύ σεβασμό προς τα ανθρώπινα δικαιώματα ειδικά προς την ανθρώπινη προσωπικότητα και θα είναι δίκαιη απέναντι στους νόμιμους μετανάστες. Όσον αφορά τους λαθρομετανάστες, όμως, θα ήθελα να τη δω να ακολουθεί πιο αυστηρή πολιτική, καθώς θεωρώ αυτό το θέμα και ευρωπαϊκό και, ως εκ τούτου, θα περίμενα περισσότερη βοήθεια από την ΕΕ. Η εν λόγω ενοποίηση δεν θα είναι μια μορφή ομογενοποίησης που θα καταπιέζει τις εθνοτικές και τις πολιτισμικές διαφορές, ακυρώνοντας κάθε αίσθημα κρατικής ταυτότητας. Αποτελεί, υποθέτω, ζήτημα βαθμού και, κυρίως, χρόνου. Για το άμεσο μέλλον, όμως, προβλέπω το ακριβώς αντίθετο: Μια Ευρώπη δύο ή και τριών ταχυτήτων αν και πολλοί έχουν απορρίψει αυτήν την ιδέα κατά το παρελθόν.

// Η οικονομική κρίση που πλήττει την Ευρώπη έχει βαρύτερες συνέπειες σε χώρες εκτός ΟΝΕ, όπως είναι η Αγγλία;

- Καθώς η Αγγλία βρίσκεται εκτός Ευρωζώνης, έχει την ελευθερία να προβαίνει σε κινήσεις όπως η εκτύπωση χρήματος, οι οποίες δεν είναι διαθέσιμες στις χώρες που ανήκουν στην Ευρωζώνη. Είναι όμως αμφίβολο εάν αυτό έχει βοηθήσει τη βρετανική οικονομία, η οποία, θεωρώ, βρίσκεται στη χειρότερη κατάσταση από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Γενικώς, θα αρχίσουμε σύντομα να βλέπουμε τα πρώτα σημάδια του τέλους της χρηματοπιστωτικής κρίσης, αλλά, στις αρχές του επόμενου έτους, θα εισέλθουμε σε μια νέα, πολύ πιο επώδυνη φάση: Στην εξόφληση των τεράστιων χρεών μας, αν όχι και στην επάνοδο του πληθωρισμού. Σε αυτό το πλαίσιο, επίσης, η Αγγλία τα έχει πάει χειρότερα από τη Γαλλία και τη Γερμανία.

// Μεγαλώσαμε με τη φράση «Η Ελλάδα ανήκει στη Δύση». Η πρόσφατη συνεργασία μας με τη Ρωσία διαφοροποιεί αυτή μας τη θέση;

- Από πολιτισμική και πολιτική άποψη, η Ελλάδα ανήκει στη Δύση, κυρίως επειδή ο δυτικός πολιτισμός στηρίζεται εν πολλοίς στην αρχαιοελληνική, τη χριστιανική και την εβραϊκή σκέψη. Από πολιτισμική άποψη, και η ίδια η Ρωσία στη Δύση ανήκει. Στη μετακομμουνιστική εποχή, όμως, πολλοί έχουν συνειδητοποιήσει ότι τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία της Ρωσίας λειτουργούν συμπληρωματικά προς τα αντίστοιχα της Ευρώπης. Μόνον όσοι δεν μπορούν να εγκαταλείψουν την ψυχροπολεμική νοοτροπία πράγμα, ομολογουμένως, όχι και τόσο εύκολο συνεχίζουν να βλέπουν τη Ρωσία σαν εχθρό και επιθυμούν τις λιγότερες δυνατές σχέσεις μαζί της.

// Ο εξ Ανατολών κίνδυνος έως πότε θα μας απειλεί;

- Εάν αναφέρεστε στη Ρωσία, σας έχω ήδη εξηγήσει γιατί τη βλέπω ως πιθανό συνεργάτη και όχι ως απειλή. Εάν, πάλι, αναφέρεστε στις ισχυρές οικονομίες της Άπω Ανατολής, τούτες θα αποτελέσουν ακόμη μεγαλύτερη πρόκληση και ελπίζω ότι θα ωθήσουν και εμάς να εκσυγχρονίσουμε την οικονομία και την εργασιακή πρακτική μας, καθώς και να συνδυάσουμε τις τεχνολογίες μας για να γίνουμε αποτελεσματικοί σε επίπεδο ανταγωνισμού. Εάν όμως η Ανατολή που έχετε κατά νου είναι η Τουρκία, δεν μιλάμε πλέον για πρόκληση, αλλά για σοβαρό λόγο ανησυχίας.

// Μια και θέσατε το ζήτημα της Τουρκίας σε αυτό το σημείο, για ποιον λόγο σας ανησυχεί τόσο πολύ;

- Για τους ακόλουθους έξι λόγους:

Πρώτον, επειδή για πρώτη φορά μετά την πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας βλέπω την Τουρκία να επιδεικνύει τόσο επεκτατική διάθεση προς τα Βαλκάνια, τον Καύκασο και τη Μέση Ανατολή.

Δεύτερον, επειδή ο αραβικός κόσμος βρίσκεται σε αποδιοργάνωση και, καθώς το Ιράν δεν μπορεί να διεκδικήσει την αρχηγία του, θα το κάνει η Τουρκία.

Τρίτον, επειδή βλέπω τη Ρωσία να ενισχύει μεν τη θέση της, αλλά να μην μπορεί ακόμη να περιορίσει τις αναπτυσσόμενες φιλοδοξίες της Τουρκίας, ιδίως εάν αυτή έχει τη βοήθεια της Αμερικής.

Τέταρτον, επειδή η Αμερική έχει ρίξει όλο της το βάρος στη στήριξη της Τουρκίας, ειδικά μετά την πρόσφατη άρνηση της Ευρώπης να τη βοηθήσει στην αφγανική περιπέτειά της.

Πέμπτον, επειδή η Τουρκία έχει βρει στο πρόσωπο του Ερντογάν έναν ηγέτη που, εκτός από πραγματιστής πολιτικός και δεξιοτέχνης στις κινήσεις τακτικής, παραμερίζει σταδιακά τον στρατιωτικό μηχανισμό της χώρας του, για να τον αντικαταστήσει με το δικό του έξυπνο μείγμα κοσμικότητας και ήπιου ισλαμισμού. Το μείγμα αυτό είναι απατηλά ελκυστικό για τη Δύση και δυσχεραίνει τις δικές μας προσπάθειες να ξεσκεπάσουμε τον συγκαλυμμένο επεκτατισμό του Ερντογάν.

Τέλος, επειδή έχω την εντύπωση ότι το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών αντιμετωπίζει την Τουρκία με βάση τις συσσωρευμένες αλλά παρωχημένες εμπειρίες του και δεν μπορεί ή δεν θέλει (ακόμη) να ενσωματώσει στη στρατηγική του τις πολυάριθμες πρόσφατες αλλαγές που ενισχύουν τις φιλοδοξίες και την αλαζονεία της Τουρκίας. Η τακτική «σιγά και με το μαλακό», από ένα σημείο και μετά, λέγεται «πλαδαρότητα».

// Πώς κρίνετε την επίσκεψη Ομπάμα μόνο στην Τουρκία και όχι στην Ελλάδα;

- Η επίσκεψη του Ομπάμα στην Τουρκία έχει περιπλέξει τα πράγματα όχι μόνο για εμάς αλλά και για όλη την Ευρώπη. Η αντίδρασή μας, πάντως, πρέπει να έχει δύο διαστάσεις:

Πρώτον, επί του παρόντος, πρέπει να αντισταθούμε στον πειρασμό να αλλάξουμε την κατ' αρχήν θέση μας σχετικά με την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρώπη. Πράγματι, μια τέτοια αλλαγή θα μετέθετε την ευθύνη σε εμάς και θα έδινε την ευκαιρία στους Γάλλους και τους Γερμανούς να εμφανιστούν σαν τα καλά παιδιά της Ευρώπης.

Δεύτερον, πρέπει να σταματήσουμε να υποκρινόμαστε ότι η φιλοτουρκική πολιτική του Ομπάμα δεν έχει επιδεινώσει τη θέση μας, διότι σαφώς και την έχει. Η ανανεωμένη αλαζονεία της Τουρκίας θα μπορούσε εύκολα να την ωθήσει σε νέα «Ύμια» ή σε κάτι ακόμη πιο σοβαρό, πολύ δε περισσότερο καθώς βλέπει ότι οι συνεχείς παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας μένουν ουσιαστικά αναπάντητες. Πρέπει λοιπόν να σταματήσουμε να παραπλανούμε τον ελληνικό λαό με καθησυχαστικές δηλώσεις και να τον προειδοποιήσουμε:

(α) Για το ενδεχόμενο μιας ανεπιθύμητης σύγκρουσης

(β) Για το γεγονός ότι, εάν παρ' ελπίδα γίνει πραγματικότητα αυτό το ενδεχόμενο, δεν μπορούμε να περιμένουμε από την Αμερική να προστατεύσει την εδαφική μας ακεραιότητα

(γ) για την ανάγκη να αρχίσουμε να διαμορφώνουμε επιπρόσθετες συμμαχίες, οι οποίες θα μας προστατεύσουν, στο μέτρο του δυνατού, από τα επακόλουθα μιας τέτοιας κρίσης προτού αυτή συμβεί, διότι θα συμβεί. Έχω ταχθεί υπέρ μιας συνεργασίας με τη Ρωσία. Αυτές οι μεταβολές της εξωτερικής πολιτικής δεν είναι ποτέ εύκολες, αλλά, εν προκειμένω, μπορούμε να τα καταφέρουμε δείχνοντας στους Ρώσους ότι μπορούμε να τους βοηθήσουμε σε πολλά ζητήματα που τους απασχολούν, ως αντάλλαγμα για την υποστήριξή τους. Αφού όμως κάποιοι αναθεματίζουν κάθε πιθανή συναλλαγή με τη Ρωσία, ακόμη και όταν αυτή δεν αγγίζει τις σταθερές αρχές της εξωτερικής μας πολιτικής, γιατί δεν προτείνουν και οι ίδιοι κάποια εναλλακτική λύση;

// Η Τουρκία έχει θέση στην Ευρώπη;

- Η πλήρης ένταξη της Τουρκίας στην Ευρώπη:

(α) θα είναι καταστροφική για τη μέθοδο του συστήματος ψηφοφορίας με «ειδική πλειοψηφία».

(β) θα φέρει την Τουρκία στη θέση της de facto ηγέτιδας 120 και πλέον εκατομμυρίων μουσουλμάνων στην Ευρώπη (με όλα τα πιθανά επακόλουθα που θα έχει κάτι τέτοιο).

(γ) θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε περαιτέρω διεύρυνση της Ευρώπης προς Ανατολάς, λ.χ. με την πιθανή μελλοντική ένταξη κατά διαταγή, βεβαίως, της Αμερικής, του Ισραήλ.
ΠΗΓΗ εφ. ΤΟ ΠΑΡΟΝ Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........