Το τέρας μέσα μας: Το πείραμα του Μίλγκραμ

Το πείραμα του Μίλγκραμ είναι ένα από τα πιο γνωστά αντιδεοντολογικά πειράματα της ψυχολογίας, ουσιαστικά μια «φάρσα» που ξεγύμνωσε την ανθρώπινη ψυχή.

Το 1961, ο είκοσι εφτάχρονος Στάνλει Μίλγκραμ, επίκουρος καθηγητής ψυχολογίας στο Γέιλ, αποφάσισε να μελετήσει την υπακοή στην εξουσία.
Είχαν περάσει λίγα μόνο χρόνια από τα φρικτά εγκλήματα των Ναζί και γινόταν μια προσπάθεια κατανόησης της συμπεριφοράς των απλών στρατιωτών και αξιωματικών των SS, οι οποίοι είχαν εξολοθρεύσει εκατομμύρια αμάχων.
Η ευρέως αποδεκτή εξήγηση –πριν το πείραμα του Μίλγκραμ- ήταν η αυταρχική τευτονική διαπαιδαγώγηση και η καταπιεσμένη –κυρίως σεξουαλικά- παιδική ηλικία των Γερμανών.
Όμως ο Μίλγκραμ ήταν κοινωνικός ψυχολόγος και πίστευε ότι αυτού του είδους η υπακοή –που οδηγεί στο έγκλημα- δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα μόνο της προσωπικότητας, αλλά περισσότερο των πιεστικών συνθηκών.
Και το απέδειξε κάνοντας τη «φάρσα» του. ..................................1Τα υποκείμενα του πειράματος ήταν εθελοντές, κυρίως φοιτητές, οι οποίοι καλούνταν έναντι αμοιβής να συμμετέχουν σε ένα ψυχολογικό πείραμα σχετικό με τη μνήμη.

Χώριζε τους φοιτητές σε ζεύγη και –μετά από μια εικονική κλήρωση- ο ένας έπαιρνε το ρόλο του «μαθητευομένου» και ο άλλος του «δασκάλου».
Ο έκπληκτος «μαθητευόμενος» δενόταν χειροπόδαρα σε μια ηλεκτρική καρέκλα και του περνούσαν ηλεκτρόδια σε όλο το σώμα. Έπειτα του έδιναν να μάθει δέκα ζεύγη λέξεων.
Ο «δάσκαλος», από την άλλη, καθόταν μπροστά σε μια κονσόλα ηλεκτρικής γεννήτριας. Μπροστά του δέκα κουμπιά με ενδείξεις: «15 βολτ, 30 βολτ, 50 βολτ κλπ.» Το τελευταίο κουμπί έγραφε: «450 βολτ. Προσοχή! Κίνδυνος!»
Πίσω από το «δάσκαλο» στεκόταν ο πειραματιστής, ο υπεύθυνος του πειράματος.

(Και περνάμε σε ενεστώτα για να γίνουμε μέτοχοι της στιγμής.)
«Θα λέτε την πρώτη λέξη από τα ζεύγη στο μαθητευόμενο. Αν κάνει λάθος θα σηκώσετε το πρώτο μοχλό και θα υποστεί ένα ηλεκτροσόκ 15 βολτ. Σε κάθε λάθος θα σηκώνετε τον αμέσως επόμενο μοχλό», λέει ο πειραματιστής και ο «δάσκαλος» αισθάνεται ήδη καλά που δεν του έτυχε στην κλήρωση ο άλλος ρόλος.

Το πείραμα ξεκινάει. Ο «δάσκαλος» λέει τις λέξεις από το μικρόφωνο. Ο «μαθητευόμενος», ήδη τρομαγμένος, απαντάει σωστά, αλλά όχι για πολύ.
Μόλις κάνει το πρώτο λάθος ο «δάσκαλος» γυρνάει να κοιτάξει τον πειραματιστή. Εκείνος του λέει να προχωρήσει στο πρώτο ηλεκτροσόκ. Ο «δάσκαλος» υπακούει.
15 βολτ δεν είναι πολλά, αλλά ο «μαθητευόμενος» έχει αλλάξει ήδη γνώμη. Παρ’ όλα αυτά απαντάει σωστά σε άλλη μια ερώτηση, αλλά στο επόμενο λάθος δέχεται 30 βολτ.
«Αφήστε να φύγω», λέει ο «μαθητευόμενος» που δεν μπορεί να λυθεί. «Δε θέλω να συμμετάσχω σε αυτό το πείραμα.»
Ο «δάσκαλος» κοιτάει τον πειραματιστή. Εκείνος του κάνει νόημα να συνεχίσει.

Τα βολτ αυξάνονται και τώρα πια ο πόνος είναι εμφανής στο πρόσωπο του «μαθητευόμενου», που εκλιπαρεί να τον αφήσουν ελεύθερο.
Στα 200 βολτ ταρακουνιέται ολόκληρος. Ο «δάσκαλος» πριν κάθε ηλεκτροσόκ γυρνάει να κοιτάξει τον πειραματιστή. Εκείνος, με σταθερή φωνή, του λέει ότι το πείραμα πρέπει να συνεχιστεί.
Ο «δάσκαλος» συνεχίζει να βασανίζει έναν άγνωστο, έναν απλό φοιτητή που κλαίει, ζητάει τη βοήθεια του Θεού και παρακαλεί να τον λυπηθούν. Δεν μπορεί πια να απαντήσει στις ερωτήσεις, αλλά ο πειραματιστής λέει στο «δάσκαλο»:
«Τη σιωπή την εκλαμβάνουμε ως αποτυχημένη απάντηση και συνεχίζουμε με την τιμωρία.»
Στα 345 βολτ ο «μαθητευόμενος» τραντάζεται ολόκληρος, ουρλιάζει και χάνει τις αισθήσεις του.
Ο «δάσκαλος», ιδρωμένος και με τα χέρια του να τρέμουν, κοιτάει τον πειραματιστή.
«Μην ανησυχείτε», λέει εκείνος, «το πείραμα είναι απολύτως ελεγχόμενο... Συνεχίστε με τον τελευταίο μοχλό.»
«Μα είναι λιπόθυμος», λέει ο «δάσκαλος».
«Δεν έχει καμιά σημασία. Το πείραμα πρέπει να ολοκληρωθεί. Συνεχίστε με τον τελευταίο μοχλό.»

Πόσοι από τους εθελοντές έφτασαν ως τον τελευταίο μοχλό;

Πριν ξεκινήσει το πείραμα του ο Μίλγκραμ είχε κάνει μια «δημοσκόπηση» ανάμεσα στους ψυχιάτρους και στους ψυχολόγους, ρωτώντας ‘τους τι ποσοστό των εθελοντών θα έφτανε ως τον τελευταίο μοχλό.

Σχεδόν όλοι απάντησαν ότι κανείς δε θα έφτανε ως τον τελευταίο μοχλό, πέρα ίσως από κάποια άτομα με κρυπτοσαδιστικές τάσεις, καθαρά παθολογικές.
Δυστυχώς έκαναν λάθος.

Μόλις το 5% των «δασκάλων» αρνήθηκαν εξ’ αρχής να συμμετάσχουν σε ένα τέτοιο πείραμα και αποχώρησαν –συνήθως βρίζοντας τον πειραματιστή.
Το υπόλοιπο 95% προχώρησε πολύ το πείραμα, πάνω από τα 150 βολτ.
Και το 65%... Έφτασε μέχρι τον τελευταίο μοχλό, τα πιθανότατα θανατηφόρα 450 βολτ!

Που έγκειται η φάρσα;
Ο «μαθητευόμενος» δεν ήταν φοιτητής, αλλά ηθοποιός, που είχε προσληφθεί από το Μίλγκραμ για αυτόν ακριβώς το «ρόλο».
Δεν υπήρχε ηλεκτρισμός ούτε ηλεκτροσόκ. Ο ηθοποιός υποκρινόταν.
Το μοναδικό πειραματόζωο ήταν ο «δάσκαλος».

Όμως τα αποτελέσματα ήταν αληθινά: Το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων θα υπακούσει και θα βασανίσει –ίσως και θα σκοτώσει- έναν άγνωστο του, αρκεί να δέχεται εντολές από κάποιον με κύρος (στην προκειμένη περίπτωση επιστημονικό) και ταυτόχρονα να αισθάνεται ότι δεν τον βαρύνει η ευθύνη για ό,τι συμβεί –αφού εκείνος «απλά ακολουθούσε τις διαταγές».

Και φυσικά οι περισσότεροι από εμάς θα σκεφτούν όταν μάθουν για αυτό το πείραμα: «Εγώ αποκλείεται να έφτανα ως τον τελευταίο μοχλό.»

Όμως δείτε τι συμβαίνει στην κοινωνία μας, κάθε μέρα.
Ο υπάλληλος της ΔΕΗ που δέχεται να κόψει το ρεύμα από έναν άνεργο ή άπορο, ξέροντας ότι έτσι τον ταπεινώνει, τον υποβάλει σε ένα διαρκές βασανιστήριο και πιθανότατα θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του, ανήκει στο 65% του τελευταίου μοχλού. Και δεν είναι καθόλου κρυπτοσαδιστής. Απλά ακολουθάει τις εντολές που του έδωσαν.

Ο υπάλληλος του σούπερ-μάρκετ που σου δίνει το χαλασμένο ψάρι και σε διαβεβαιώνει ότι είναι φρέσκο (μιλώ εξ’ ιδίας πείρας, ως αγοραστής) δε σε μισεί, παρότι γνωρίζει ότι μπορεί να πάθεις και δηλητηρίαση. Απλώς ακολουθάει εντολές.

Ο αστυνομικός ο οποίος ραντίζει με χημικά τους διαδηλωτές δεν είναι κρυπτοσαδιστής –αν και πολλοί θα διαφωνήσουν στο συγκεκριμένο παράδειγμα. Απλώς κάνει τη δουλειά του.

Ο υπάλληλος της εφορίας ή της τράπεζας που υπογράφει την κατάσχεση κάποιου σπιτιού για 1.000 ευρώ χρέος, θα έφτανε ως τον τελευταίο μοχλό στο πείραμα. Γιατί υπακούει.

Ο πολιτικός που υπογράφει το μνημόνιο το οποίο οδηγεί ένα ολόκληρο έθνος στην εξαθλίωση του νεοφιλελευθερισμού θα έφτανε μέχρι τον τελευταίο μοχλό. Και αυτός υπακούει, σε εντολές πολύ πιο ισχυρές από εκείνες του πειραματιστή με την άσπρη φόρμα.

Αν όμως δούμε το πείραμα του Μίλγκραμ από την ανθρωπιστική-ηθική του πλευρά (από την πλευρά του 5% που αρνήθηκε να υπακούσει) θα καταλάβουμε ότι κανένας δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Αν σε διατάζουν να κάνεις κάτι που προκαλεί κακό στον άλλον, στο συμπολίτη σου, σε έναν μετανάστη, σε έναν άνθρωπο (ή σε ένα ζώο, αλλά αυτό περιπλέκει πολύ τα πράγματα, εφόσον συνεχίζουμε να τρώμε κρέας), πρέπει να αρνηθείς να υπακούσεις. Ακόμα κι αν χάσεις το μπόνους παραγωγικότητας, την προαγωγή, την επανεκλογή, τη δουλειά σου.
Μόνο όταν θα είμαστε έτοιμοι να αρνηθούμε να υπακούσουμε στις «μικρές» και καθημερινές εντολές βίας –με τις οποίες οι περισσότεροι ασυνείδητα συμμορφωνόμαστε, μόνο όταν θα είμαστε έτοιμοι να προβούμε σε μια γενικευμένη και μέχρι τέλους πολιτική, κοινωνική, καταναλωτική ανυπακοή, μόνο όταν μάθουμε να συμπεριφερόμαστε ως αυτεξούσιοι άνθρωποι και όχι ως ανεύθυνοι υπάλληλοι, μόνο τότε θα μπορέσουμε να γκρεμίσουμε τη λαίλαπα του νεοφιλελευθερισμού που μας θέλει υπάνθρωπους, υπάκουους και υπόδουλους.

Και μια τελευταία παρατήρηση:
Τα υποκείμενα του πειράματος του Μίλγκραμ, οι εθελοντές φοιτητές, μάθαιναν από εκείνον ποιος ήταν ο στόχος του πειράματος. Μάθαιναν ότι ο «μαθητευόμενος» ήταν ηθοποιός και ότι δεν είχε ποτέ υποστεί ηλεκτροσόκ.
Ο Μίλγκραμ το έκανε αυτό για να τους ανακουφίσει, αλλά πέτυχε το ακριβώς αντίθετο.
Αυτοί οι άνθρωποι, ειδικά το 65% που είχε φτάσει ως τον τελευταίο μοχλό, πέρασαν την υπόλοιπη ζωή τους κυνηγημένοι από τις Ερινύες της πράξης τους. Γιατί συνειδητοποίησαν ότι δεν ήταν τόσο αθώοι και τόσο «καλοί» όσο ήθελαν να πιστεύουν για τον εαυτό τους.

(Περισσότερα για το πείραμα του Μίλγκραμ μπορείτε να διαβάσετε στο υπέροχο βιβλίο της Lauren Slater: «Το κουτί της ψυχής», από τις εκδόσεις Οξύ, μετάφραση Δέσποινα Αλεξανδρή, 2009)
2

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Richard Koo: "H κρίση ξεκίνησε για να διασωθεί η Γερμανία"

Richard Koo: "Η κρίση στην ΕΕ ξεκίνησε με μια διάσωση της Γερμανίας από την ΕΚΤ"

Του Joe Weisenthal Βusiness Insider
Aπόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Ο Richard Koo, γνωστός οικονομολόγος και στέλεχος της εταιρείας Nomura, έγραψε ένα ενδιαφέρον άρθρο σχετικά με το λεγόμενο "πρόβλημα ανταγωνιστικότητας" των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου, το οποίο πιστεύω αξίζει την προσοχή όλων μας.

Ο Κοο δεν δέχεται ότι το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας είναι εγγενές πρόβλημα του Νότου της Ευρώπης, αλλά ισχυρίζεται ότι, μετά τη φούσκα του 2000 στην αγορά των ηλεκτρονικών ειδών (μια φούσκα της οποίας η Γερμανία ήταν ενεργό μέρος), η ΕΚΤ εσκεμμένα υιοθέτησε υπερβολικά χαλαρή νομισματική πολιτική με σκοπό την τόνωση της οικονομίας, έτσι ώστε να μη χρειαστεί η Γερμανία να αναζωογονήσει την οικονομία της μέσω της δημοσιονομικής πολιτικής:

"Η προσέγγιση αυτή δεν ωφέλησε και πολύ την εγχώρια αγορά της Γερμανίας (η οποία έπασχε από μια ύφεση του ισολογισμού), αλλά προκάλεσε τεράστιες φούσκες στην περιφέρεια της Ευρώπης, προκαλώντας μια έκρηξη εισαγωγών από τη Γερμανία, πράγμα που βύθισε την περιφέρεια στο χρέος, ενώ συγχρόνως ενίσχυσε τον τομέα των εξαγωγών της Γερμανίας , κυριολεκτικά διασώζοντάς τον από την επικίνδυνη για τη Γερμανία φούσκα του 2000".

Και ο Koo συνεχίζει:................................. 1
"Οι χώρες της νότιας Ευρώπης, οι οποίες δεν ήταν μέρος της φούσκας στην αγορά της πληροφορικής και της υψηλής τεχνολογίας γενικά, είχαν εκείνη την εποχή σχετικά ισχυρές οικονομίες και μεγάλη ζήτηση κεφαλαίων στον ιδιωτικό τομέα. Η πολιτική της ΕΚΤ, σύμφωνα με την οποία το επιτόκιο έγινε 2%, οδήγησε σε απότομη αύξηση της προσφοράς κεφαλαίου, η οποία στη συνέχεια τροφοδότησε την οικονομική επέκταση και τις φούσκες στην αγορά ακινήτων.

Οι μισθοί και οι τιμές αυξήθηκαν, καθιστώντας τις χώρες αυτές λιγότερο ανταγωνιστικές σε σχέση με τη Γερμανία.

Εν ολίγοις, το πολύ χαμηλό επιτόκιο που όρισε η ΕΚΤ είχε μεν πολύ θετικές επιπτώσεις στη Γερμανία, η οποία έπασχε τότε από ύφεση του ισολογισμού, αλλά ήταν πολύ χαμηλό για άλλες χώρες της ευρωζώνης, με αποτέλεσμα να προκύψει μεγάλη απόκλιση μεταξύ των χωρών στους δείκτες του πληθωρισμού.

Καθώς η Γερμανία γινόταν ολοένα και πιο ανταγωνιστική σε σχέση με τις ισχυρές οικονομίες της νότιας Ευρώπης, οι εξαγωγές της αυξήθηκαν απότομα, γεγονός που συνέτεινε στο να βγει από την ύφεση σχετικά γρήγορα.

Το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας σύντομα ξεπέρασε το αντίστοιχο της Ιαπωνίας, αλλά και της Κίνας, ώσπου έγινε το μεγαλύτερο στον κόσμο. Και ένα μεγάλο μέρος της ανάπτυξης της Γερμανίας τροφοδοτήθηκε από τις εξαγωγές σε άλλες ευρωπαϊκές αγορές.

Επομένως, αναμφισβήτητα, η ΕΚΤ είναι υπεύθυνη για το χάσμα ανταγωνιστικότητας, και όχι οι νοτιοευρωπαϊκές χώρες.

Το 2005, είχα πει σε ένα ανώτερο στέλεχος της ΕΚΤ ότι ήταν άδικο να εξαναγκάσει η τράπεζα τις άλλες χώρες να "διασώσουν" τη Γερμανία, καταφεύγοντας σε μια ενίσχυση των οικονομιών τους μέσω μιας χαλαρής νομισματικής πολιτικής. "Κανονικά", του είπα, "θα έπρεπε να υποχρεωθεί η Γερμανία να εφαρμόσει μέτρα δημοσιονομικής τόνωσης, αφού η ίδια η Γερμανία είχε μεγάλο ρόλο στην φούσκα της αγοράς ηλοκτου 2000. Ο αξιωματούχος της ΕΚΤ μου απάντησε ότι αυτό ακριβώς σημαίνει ι ένα ενιαίο νόμισμα: επειδή στη Γερμανία δεν μπορούσε να γίνει εξαίρεση για τα δημοσιονομικά κίνητρα, η μόνη επιλογή ήταν να γίνει μια προσπάθεια να ανακάμψει όλη η ευρωζώνη μέσω μιας νομισματικής πολιτικής".

Με άλλα λόγια, δεν θα υπήρχε καμμία ανάγκη για την εφαρμογή μιας τόσο μεγάλης χαλάρωσης από την ΕΚΤ και, ως εκ τούτου δεν θα είχε διευρυνθεί το χάσμα ανταγωνιστικότητας των χωρών του Νότου με την υπόλοιπη ευρωζώνη σε τόσο δραματικά επίπεδα, εάν η Γερμανία είχε χρησιμοποιήσει δημοσιονομικά κίνητρα για την αντιμετώπιση της ύφεσης του ισολογισμού της .

Κατά την εκπόνηση του εγγράφου της Συνθήκης του Μάαστριχτ, οι εμπνευστές και συντάκτες δεν προέβλεψαν τις περιπτώσεις ύφεσης του ισολογισμού. Αποτέλεσμα είναι το σημερινό "πρόβλημα ανταγωνιστικότητας" να οφείλεται αποκλειστικά στο επιτόκιο του 3% που ορίζει η συνθήκη για τα δημοσιονομικά ελλείμματα, τα οποία δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα στην νομισματική πολιτική της ΕΚΤ κατά τη διάρκεια τέτοιου είδους υφέσεων.

Οι χώρες της νότιας Ευρώπης δεν είναι υπεύθυνες για αυτά τα προβλήματα και είναι καιρός πλέον να γίνει αυτό ευρέως κατανοητό.


2

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Χρηματιστηριακός Καπιταλισμός και Παγκοσμιοποίηση της φτώχειας

Γράφει  ο Ελευθέριος Καραγιάννης  *

H παγκόσμια οικονομία έχει υποστεί, κατά καιρούς, διάφορες οικονομικές κρίσεις, άλλοτε μεγάλες και άλλοτε μικρές. Η πλέον μεγάλη οικονομική κρίση που διήλθε η παγκόσμια οικονομία  από τις αρχές του περασμένου αιώνα, ήταν αυτή του μεσοπολέμου η οποία όμως λόγω των τότε εθνικών δομών οικονομικής προστασίας  αντιμετωπίστηκε σε σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα. Η σημερινή κρίση διαφέρει ουσιαστικά λόγω της κατάργησης των εθνικών προστατευτικών οικονομικών δομών  που επέτρεψαν την ευρύτερη διάδοση της. Δεν αφορά μία συγκεκριμένη οικονομική περιοχή αλλά λόγω της ενοποίησης τόσο των αγορών όσο και των χρηματιστηριακών αγορών έχει μετατραπεί σε παγκόσμια κρίση διότι συσσωρεύει τα χρέη κατά τρόπο που τα τελευταία  να αποτελούν τον ρυθμιστικό παράγοντα της παγκόσμιας οικονομίας , εκμηδενίζοντας τους εθνικούς θεσμούς και καταστρέφοντας ουσιαστικά τις πραγματικές οικονομίες μέσα από την αρνητική επίδραση στους  τομείς  της εργασίας και της οικονομικής δραστηριότητας των κρατών.

Ο χρηματιστηριακός καπιταλισμός ,ο οποίος από την δεκαετία του 1980 άρχισε να αντικαθιστά τον βιομηχανικό καπιταλισμό, έχει ως στόχο  να θέσει τα κράτη υπό οικονομική κηδεμονία δημιουργώντας μία μορφή παράλληλης διακυβέρνησης η οποία δημιουργείται από τους  Διεθνείς  Οικονομικούς Οργανισμούς και δεν είναι υπόλογος  στον λαό. Αποτέλεσμα αυτού είναι τα υπό οικονομική κηδεμονία κράτη να μην ελέγχουν την οικονομική και φορολογική τους πολιτική και να τίθενται οι λαοί και οι κυβερνήσεις τους υπό τον έλεγχο του χρηματιστηριακού κεφαλαίου το οποίο είναι βασικά ανώνυμο . Η πολιτική αυτή επαυξάνει την κοινωνική ανισότητα όχι μόνο μεταξύ  κρατών αλλά και  μεταξύ των κοινωνικών στρωμάτων του ίδιου του κράτους με αποτέλεσμα μια οικονομική μειοψηφία να πλουτίζει εις βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας των  λαών, προκαλώντας μία παγκοσμιοποίηση της φτώχειας............... 1Βασική προϋπόθεση για να επιτευχθεί  ο στόχος της παγκόσμιας οικονομικής κηδεμονίας από το χρηματιστηριακό κεφάλαιο είναι η αποσύνθεση –αποδόμηση των εθνικών οικονομιών των κρατών μέσω  του δανεισμού. Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός ακολουθούνται οι κατωτέρω μέθοδοι που καταγράφονται ενδεικτικά και που έχουν εφαρμοστεί σε σειρά κρατών που βρέθηκαν υπό την κηδεμονία του  χρηματιστηριακού κεφαλαίου δια μέσου του ΔΝΤ.

Κλείσιμο των βιομηχανικών μονάδων δια της μεταφοράς τους σε χώρες χαμηλού εργατικού κόστους . Την δεκαετία του 1960 υπήρξε μετακίνηση της ελαφράς βιομηχανίας  προς τις ασιατικές χώρες . Με την ανάπτυξη της  τεχνολογίας ,από την δεκαετία του 1980 κατέστη δυνατή  και  η μεταφορά  των  πλέον ειδικευμένων βιομηχανικών μονάδων ακόμη και σε γειτονικές χώρες  χαμηλού κόστους, με αποτέλεσμα η εθνική βιομηχανία που προοριζόταν στην εσωτερική αγορά να υπονομευθεί και να οδηγηθεί στην πτώχευση αποδυναμώνοντας το κράτος οικονομικά. Όσες από τις εθνικές βιομηχανίες επέζησαν ευρίσκονται υπό καθεστώς ανταγωνισμού ενώ οι μεγάλες παγκόσμιες εταιρείες έχουν εξασφαλίσει ουσιαστικά καθεστώς μονοπωλίου.

Απελευθέρωση της αγοράς εργασίας  με την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και  προοδευτική κατάργηση των νόμων που εγγυώνται τον κατώτατο μισθό. Γενίκευση  της εργασίας περιορισμένου ωραρίου και εισαγωγή της δυνατότητας  νόμιμης χρήσης της εποχιακής εργασίας, καθώς και την εθελουσία συνταξιοδότηση ως και την «εθελοντική» μείωση μισθού.

Ιδιωτικοποίηση των κρατικών επιχειρήσεων με το επιχείρημα της  βελτίωσης των δημόσιων οικονομικών. Οι  προβληματικές δημόσιες επιχειρήσεις εντάσσονται σε πρόγραμμα εξυγίανσης υπό την επίβλεψη των εκπροσώπων των δανειστών . Η ιδιωτικοποίηση συνήθως δεν καταλήγει σε ιδιώτες αλλά σε κρατικούς φορείς  άλλων κρατών σε τιμές κατώτερες της αξίας των ιδιωτικοποιημένων αυτών επιχειρήσεων  και ενώ τα έσοδα καταλήγουν στην εξυπηρέτηση του χρέους ,το χρηματιστηριακό κεφάλαιο αποκτά τον έλεγχο και την ιδιοκτησία εθνικών πόρων  σε εξευτελιστικές τιμές .

Τροποποίηση του φορολογικού συστήματος δια της αυξήσεως των φορολογικών συντελεστών με το επιχείρημα της ενδυνάμωσης των κρατικών εσόδων. Αποτέλεσμα του μέτρου αυτού είναι η εξασθένηση της εσωτερικής παραγωγής  , η αποδυνάμωση της αγοραστικής ικανότητας  και η δυσβάσταχτη οικονομική επιβάρυνση των κοινωνικών ομάδων που ανήκουν στα μεσαία εισοδήματα με αποτέλεσμα να αυξάνεται το ποσοστό της φτώχειας.

Μείωση των κοινωνικών δαπανών στην εκπαίδευση και  την υγεία, για την εξοικονόμηση πόρων για την εξόφληση του χρέους. Η δημόσια εκπαίδευση στερείται οικονομικών πόρων για την κάλυψη βασικών λειτουργικών αναγκών  με ταυτόχρονη μείωση αποδοχών του διδακτικού προσωπικού με συνέπεια εκπαιδευτικά ιδρύματα να παύουν την λειτουργία τους ή να συγχωνεύονται , εκπαιδευτικοί να απολύονται. Στον τομέα της υγείας μέσω της υποβάθμισης των παρεχομένων υπηρεσιών στον τομέα της δημόσιας υγείας ,η τελευταία οδηγείται στην ιδιωτικοποίηση. Για την εναπομένουσα δημόσια υγεία επιβάλλονται μέτρα οικονομικής συμμετοχής του ασφαλισμένου στη δαπάνη κάλυψης είτε των φαρμάκων είτε των παρεχομένων ιατρικών υπηρεσιών ακόμη και από τις κοινωνικές ομάδες που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στην επιβάρυνση αυτή. Μεταξύ των αποτελεσμάτων  της πολιτικής  υγείας χωρίς ανθρώπινο πρόσωπο ( όρο που χρησιμοποίησε η UNICEF) είναι η εξάπλωση των μεταδοτικών νόσων, η αύξηση της παιδικής θνησιμότητας και  κακής διατροφής των παιδιών, η αύξηση της θνησιμότητας του πληθυσμού.

Η αύξηση της τιμής των καυσίμων ,συνήθως σε υψηλότερα επίπεδα του μέσου όρου σε συνδυασμό με την αύξηση οδικών διοδίων επιδρά αρνητικά στο κόστος παραγωγής της εθνικής βιομηχανίας και γεωργίας με συνέπεια να αποκόπτονται οι παραγωγοί από την εσωτερική τους αγορά προς όφελος των εισαγωγών που καλύπτονται από τον δανεισμό και αυξάνουν το δημόσιο χρέος.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980  μεγάλο τμήμα των χρεών μεγάλων επιχειρήσεων και Τραπεζών μεταφέρονταν συστηματικά στην επιβάρυνση του Κράτους  στο οποίο ανήκαν και μετατρεπόντουσαν σε δημόσιο χρέος το οποίο επιβάρυνε τον φορολογούμενο.  Το στοιχείο αυτό μαζί με την αναπτυξιακή πολιτική που εφαρμόσθηκε και που αντί να δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας απέβλεπε στην χρηματοδότηση της συγχώνευσης μεγάλων εταιριών ή την δημιουργία τεχνολογιών που η εφαρμογή τους μείωνε την ανάγκη σε εργατικό δυναμικό, αποτέλεσαν την βασική αιτία της οικονομικής κρίσης που διέρχονται σήμερα τα κράτη.

Η παγκοσμιοποίηση της φτώχειας  συμβάλει στην ελαχιστοποίηση του κόστους παραγωγής σε παγκόσμιο επίπεδο  και  η παγκόσμια ανεργία αποτελεί τον μοχλό αύξησης πλουτισμού του χρηματιστηριακού κεφαλαίου σε παγκόσμιο επίπεδο, επιτρέποντας το να μετακινείται από χώρα σε χώρα. Οι δανειστές των Κρατών κατέχουν πλέον την πραγματική εξουσία να καθορίζουν  την οικονομική και κοινωνική πολιτική των κρατών αυτών των οποίων η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία αποτελεί παρωδία εξουσίας  καθ’ όσον της στερεί την δυνατότητα άσκησης εθνικής πολιτικής στα θέματα αυτά.

Ο χρηματιστηριακός καπιταλισμός μέσω των διεθνών οργανισμών που τον εκπροσωπούν  παρέχει τα δάνεια στα κράτη εφ’ όσον τα τελευταία αποδέχονται ένα πρόγραμμα οικονομικής σταθερότητας και δομικών αλλαγών. Οι δανειακές συμφωνίες(μνημόνια)  εμπεριέχουν κατευθυντήριες γραμμές και τεχνικές συμβουλές τις οποίες είναι υποχρεωμένη  η κυβέρνηση του κράτους  να εφαρμόσει. Οι επιδόσεις του τελευταίου παρακολουθούνται τριμηνιαία από τους Οργανισμούς του Χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και το δάνειο καταβάλλεται σε πολλές δόσεις  οι οποίες μπορεί να ανασταλούν αν το κράτος δεν εφάρμοσε τις εκάστοτε  ζητηθείσες μεταρρυθμίσεις. Πολλά  κράτη υποχρεώθηκαν να στείλουν επιστολές προθέσεων ή πλαίσιο  προγραμματικών πολιτικών , κείμενα τα οποία συνήθως έχουν συνταχθεί από τους επιβλέποντες την δανειακή σύμβαση  Οργανισμούς  και ενδύονται με κυβερνητική υπογραφή του αιτούντος το δάνειο κράτους. Οι συμφωνίες αυτές αποκλειστικό σκοπό  έχουν να εξασφαλίσουν την  καταβολή του χρέους στου δανειστές  και στόχο να κρατήσουν το χρεωμένο κράτος μέσα στον δανειακό «κλοιό»  υπό την επίβλεψη των δανειστών. Στην περίπτωση ασυνέπειας του κράτους οι Διεθνείς Οργανισμοί  που εξυπηρετούν το χρηματιστηριακό κεφάλαιο διαθέτουν τα μέσα

σοβαρής  οικονομικής αναταραχής της εθνικής του οικονομίας. Τέτοια μέσα είναι το πάγωμα κάθε δυνατότητας διεθνούς δανεισμού του κράτους «ταραξία»,  προκαλώντας ταυτόχρονα πάγωμα του διεθνούς του εμπορίου.

Από τα ανωτέρω συνοπτικώς αναφερθέντα προκύπτει το ερώτημα αν καθίσταται δυνατόν να αποτραπεί το μοντέλο διακυβέρνησης που προσπαθεί να επιβάλει ο χρηματιστηριακός καπιταλισμός  στα κράτη.

Η απάντηση είναι ότι απαιτείται η επιβολή κανονισμού λειτουργίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος   καθ’ όσον μέχρι σήμερα είναι αρρύθμιστο. Θα πρέπει επίσης να υπάρξει μείωση του εξωτερικού χρέους των ανεπτυγμένων οικονομικά κρατών και απόσβεση αυτού των υπό ανάπτυξη.  Επίσης,  θα πρέπει να υπάρχει  διαφάνεια στο Τραπεζικό σύστημα με κατάργηση της υποχρέωσης ανάληψης από το κράτος των τραπεζικών χρεών με επιβολή ελέγχου των ιδιωτικών τραπεζών για τις χρηματιστηριακές τους συναλλαγές ώστε να διασφαλίζονται οι καταθέτες.
*Πρέσβυς ε.τ.   Υπηρέτησε την Διπλωματική Υπηρεσία επί 37 έτη. Πρέσβυς στην Ο.Δ.Γιουγκοσλαβίας, στο Πακιστάν και Αφγανιστάν, στην Τσεχική Δημοκρατία και Μόνιμος Αντιπρόσωπος στο Συμβούλιο της Ευρώπης και στον Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας. Το 1990-93 ήταν ο διμερής διαμεσολαβητής της χώρας μας για την επίλυση της Σλαβικής επιβουλής, εκ μέρους των Σκοπίων, κατά της Μακεδονίας και ο πρώτος Αρχηγός της Ελληνικής Αντιπροσωπείας για την ελεύθερη κυκλοφορία ατόμων, αγαθών και υπηρεσιών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.2

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Αθλιότητα πολιτικής σκέψης

Ν. Λυγερός Όταν υπάρχουν σοβαρά εθνικά θέματα, εμφανίζεται η αθλιότητα της πολιτικής σκέψης. Είχαμε και στο παρελθόν τουλάχιστον στην Κύπρο ένα τετραπέρατο παράδειγμα με τις αντιδράσεις ενάντια στον Τάσσο Παπαδόπουλο. Ενώ ήταν ο Πρόεδρος της Κύπρου που πέτυχε την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ευρωζώνη μετά την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν, ενώ πέτυχε τη θέσπιση της κυπριακής ΑΟΖ και τη συμφωνία με τον Λίβανο, αλλά και την γαλλοκυπριακή συμμαχία, στις επόμενες εκλογές δεν κατάφερε να περάσει το δεύτερο γύρο. Η αθλιότητα της κυπριακής πολιτικής σκέψης εστιάστηκε αποκλειστικά σε εσωτερικά προβλήματα που βέβαια δεν είχαν καμία σχέση με τα κατεχόμενα, τους αγνοούμενους, τους εγκλωβισμένους και τους πρόσφυγες. Έτσι η κομματική προσέγγιση κατάφερε να εξουδετερώσει τον Τάσσο Παπαδόπουλο. Τώρα στην Ελλάδα βλέπουμε συζητήσεις που αφορούν κυριολεκτικά πολιτικάντικες λεπτομέρειες να μετατρέπονται σε κυρίαρχες συζητήσεις, λες και δεν υπάρχουν σοβαρά εθνικά θέματα.....................

 1  Σε αυτές τις εκλογές, το μοναδικό κριτήριο που έχει νόημα είναι το θέμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Και αν δεν το προσέξουμε με επιμονή θα καταφέρουμε τεχνητά να μετατρέψουμε ασήμαντα ζητήματα σε ουσιαστικά. Ένα απλό παράδειγμα είναι το θέμα του Ευρώ. Δεν έχουμε καμία διάθεση να βγούμε από την Ευρωζώνη και βέβαια το ίδιο ισχύει και για τους Ευρωπαίους Εταίρους. Πράγμα που σημαίνει ότι επί του πρακτέου δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με αυτό το θέμα. Επιπλέον δεν υπάρχει καν νομοθεσία που επιτρέπει την αποχώρηση από την Ευρωζώνη, δίχως την αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και όμως έχουν άτομα και μάλιστα ειδικούς που συζητούν αυτό το θέμα λες και είναι όντως ουσιαστικό. Σε ένα πλαίσιο που δεν προβλέπει καν την αυτοδυναμία ως σενάριο, θα ήταν πιο αποτελεσματικό, σε στρατηγικό επίπεδο ποια κόμματα θέλουν όντως να θεσπίσουν την Ελληνική ΑΟΖ και να μπουν στη διαδικασία της εκμετάλλευσης για να ξέρουμε ποια μπορεί να είναι με ορθολογική πολιτική συμμαχία εθνικής εμβέλειας. Αλλιώς τα άλλα είναι απλώς και μόνο για τις εκλογές. Πρέπει να ξεπεράσουμε αυτή την αθλιότητα της πολιτικής σκέψης αν θέλουμε πραγματικά να βοηθήσουμε την πατρίδα μας να αναπτυχθεί και να γίνει ένας σημαντικός γεωπολιτικός παίκτης, για να βγούμε από αυτή την οικονομική κρίση όσο πιο γρήγορα γίνεται. lygeros.org2

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

ROTHSCHILDS & ROCKEFELLERS: Η ηγεσία της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης

Του Αντώνη Γρυπαίου. 

Συγκλονιστικά γεγονότα συμβαίνουν σήμερα στο πλανήτη μας, με την οικονομική κρίση στην Ευρώπη, η οποία τείνει να εξελιχθεί σε παγκόσμια οικονομική ύφεση, όμοια με εκείνη του 1929 στις ΗΠΑ, και η οποία συνήθως είναι πρόδρομος παγκόσμιου πολέμου.
Θυμηθείτε το οικονομικό Κράχ του 1929 στην Αμερική που οδήγησε εν συνεχεία την υφήλιο στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Για να κατανοήσουμε τι συμβαίνει σήμερα στο πλανήτη μας, παραθέτουμε την κάτωθι ανάλυση.

ROTHSCHILDS  &  ROCKEFELLERS:

————————————————-
Aυτοί είναι οι δύο συμπρόεδροι της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης, και δημιουργοί οικονομικών κρίσεων. H οικογένεια ROTHSCHILD ελέγχει όλες τις τράπεζες του κόσμου, και η οικογένεια ROCKEFELLER  ελέγχει όλη την ενέργεια παγκοσμίως, δηλαδή πηγές και κοιτάσματα πετρελαίων και φυσικού αερίου, διϋλιστήρια, εγκαταστάσεις, δεξαμενόπλοια, μεταφορές προϊόντων, εμπορία και εκμετάλλευση προϊόντων πετρελαίου, κλπ.

Οι Ρότσιλντ δραστηριοποιούνται στην Ευρώπη, και οι Ροκφέλερ στην Αμερική. Αυτές οι δύο δυναστείες είναι η ηγεσία σε όλες τις παγκόσμιες σκοτεινές δυνάμεις, μυστικές οργανώσεις και λέσχες, όπως π.χ. λέσχη Bilderberg, Στοές Μασονίας-Τεκτονισμού, οργάνωση Πεφωτισμένων (Illuminati), Τριμερή Επιτροπή (Ροκφέλερ, Κίσινγκερ, Μπρεζίνσκυ), οργάνωση Μορμόνων, οργάνωση Κρανίο & Οστά (Μπούς), OPUS  DEI (Βατικανό),  Ναϊτες -Ιππότες, Τοξότες, Ροδόσταυροι, Μασόνοι με τις ποδίτσες στη κοιλιά, και άλλα φαιδρά.

Όποια παγκόσμια μυστική οργάνωση, και παγκόσμια σκοτεινή λέσχη και αν ανασύρεις, θα τους βρείς από κάτω.

Όλες αυτές οι.............................. 1μυστικές, σκοτεινές, Σατανιστικές, οργανώσεις και λέσχες, είναι συνιστώσες της παγκόσμιας Δικτατορίας. Αυτοί διαφθείρουν τους πολιτικούς κάθε χώρας με το χρήμα και την εξουσία, και τους κάνουν πιόνια και μαριονέτες των, (βλέπε Jeffrey κλπ.). Από παντού αντλούν δύναμη, φτάνει οι σκοτεινές μυστικές αυτές δυνάμεις, οργανώσεις, και λέσχες, να προωθούν τη παγκόσμια κυριαρχία τους. Πληροφοριακώς αναφέρουμε ότι ο σημερινός ηγέτης Jacob Rothschild, είχε επισκεφθεί το 2009 τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή στο μέγαρο Μαξίμου, κατόπιν των συμφωνιών των αγωγών του Καραμανλή με τους Ρώσους, και ύστερα από μερικούς μήνες ο Καραμανλής έπεσε… Τον Καραμανλή θεωρώ υπεύθυνο για την άνοδο του ΓΑΠ στην εξουσία με μεγάλη πλειοψηφία, και την εν συνεχεία καταστροφή της Ελλάδος. Όλους τους γόνους Καραμανλήδες –λόγω Ν.Δ.- δυστυχώς «θα τους φάμε στη μάπα», όπως λέει ο λαός. Η  Ν.Δ. έγινε φωλεά γόνων αποτυχημένων πολιτικών «τζακιών».

Οι πολιτικοί Αμερικής-Ευρώπης που βλέπετε και ακούτε στα ΜΜΕ, δηλαδή οι Ομπάμα, Μέρκελ, Σαρκοζί,Ολάντ, Μόντι, Ντράγκι, Μπαρόζο, Ραχόϊ, Ραμπάϊ, Σαμαράς, Βενιζέλος, Γιούνκερ, Όλι Ρεν, Σόϊμπλε, Λαγκάρντ, κλπ, είναι όλοι τους πιόνια και μαριονέτες των δύο αυτών ηγετών της παγκόσμιας Δικτατορίας. Από τα ΜΜΕ πληροφορούμεθα, κάτι «παίζει»… διεθνώς.

Καταρρέουν χρηματιστήρια, καταρρέουν νομίσματα, χρεοκοπούν κράτη, η Νέα Τάξη Πραγμάτων, και η Παγκοσμιοποίηση είναι σε συναγερμό…Παντού οικονομική κινδυνολογία και τρομοκρατία…

Η Ισπανία έχει ζητήσει βοήθεια από τη τρόικα (ΔΝΤ+ΕΚΤ+Μηχανισμό στήριξης Ε.Ε.). Ο Ιταλός Πρωθυπουργός Μάριο Μόντι, παρενέβη στα εσωτερικά της Ελλάδος, και ζήτησε από τους Έλληνες ψηφοφόρους να ψηφίσουν τα μνημονιακά κόμματα (ΠΑΣΟΚ  & Ν.Δ.) διότι γνωρίζει ότι εάν η Ελλάς βγεί από την Ευρωζώνη, τότε θα καταρρεύσει όλος ο Ευρωπαϊκός Νότος, και συνεπώς η Ευρωζώνη, και εν συνεχεία οι άλλες οικονομικές δυνάμεις του πλανήτη. Η πολιτική ηγεσία της Γερμανίας συνεχώς κινδυνολογεί παρεμβαίνοντας έτσι στα εσωτερικά της Ελλάδας
Κάτι συμβαίνει στη παγκόσμιο οικονομία… Είναι το μόνο σίγουρο.

Εάν η ηγεσία της παγκόσμιας διακυβέρνησης έχει αποφασίσει να προκαλέσει παγκόσμια οικονομική κρίση, τότε η Ελλάς σαν οικονομικό πειραματόζωο στα χέρια των Ρότσιλντ και Ροκφέλερ, θα βγεί από την Ευρωζώνη, ώστε έτσι να πυροδοτήσει το φαινόμενο του ντόμινο…
Υπάρχει σχέδιο εναντίον της Ελλάδος, και των Ελλήνων. Βλέπε αφελληνισμό της Ελλάδος, με την αθρόα λαθρομετανάστευση.

Α.- ROTHSCHILDS:

Πολύ συχνά ακούμε να μιλούν για τους Ρότσιλντ, όμως οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν ούτε ποιοί είναι, ούτε τι είναι. Αναρωτιέται κανείς αν υπάρχει κάποιος μύθος πίσω από το οικόσημο της Κόκκινης Ασπίδας, από το οποίο προέρχεται η ονομασία της οικογένειας. Η ιστορία των Ρότσιλντ αρχίζει από την εποχή των Ναπολεόντιων πολέμων, τότε που ο πρώτος Ρότσιλντ χρηματοδότησε το Ναπολέοντα, γεγονός που καθιστούσε τους Ρότσιλντ επικυρίαρχους, και Εξουσιαστές της Ευρώπης, ασχέτως της έκβασης των πολέμων.

Για ενημέρωση των αναγνωστών μας αναλύουμε το παγκόσμιο οικονομικό φαινόμενο που λέγεται Ρότσιλντ και Ροκφέλερ, οι δημιουργοί παγκόσμιων οικονομικών κρίσεων και χρεοκοπιών κρατών.

Από τη Βικιπαίδεια μαθαίνουμε, οι Rothschilds είναι η, Διακεκριμένη οικογένεια ΓερμανοΕβραίων τραπεζιτών, με σημαντική επιρροή στην οικονομική και πολιτική ιστορία της Ευρώπης. Η  Οικογένεια έχει ιστορία από το 1743. Γενάρχης της δυναστείας θεωρείται ο Μάγερ Μπάουερ (1743), ο οποίος έλαβε το επίθετο Ρότσιλντ, στα Γερμανικά σημαίνει «κόκκινη ασπίδα».

Ο Πατέρας του Μάγερ διατηρούσε ενεχυροδανειστήριο στη Φρανγκφούρτη. Ως γνωστόν τα αγαπημένα επαγγέλματα των ανθρώπων αυτής της εθνότητος της διασποράς είναι σαράφηδες, ενεχυροδανειστές, Τραπεζίτες, casino, οικονομικοί σύμβουλοι, επενδυτικά κεφάλαια, χρηματιστές, χρηματιστηριακές εταιρίες και εργασίες, αμοιβαία κεφάλαια, (MUTUAL FUNDS), (HEDGE FUNDS), μετοχές, χρηματιστήρια, ομόλογα, τόκους, επιτόκια, CDS, SPREADS, SWAPS, και άλλα τραπεζικά προϊόντα, με τα οποία οδηγούν τους αφελείς επενδυτές της ανθρωπότητας στον οικονομικό όλεθρο, και τη καταστροφή, και συσσωρεύουν όλο το χρυσάφι της Γης.

Ο Μάγερ Ρότσιλντ έστησε τη πρώτη του επενδυτική τράπεζα στη Φραγκφούρτη το 1790. Πολύ γρήγορα επεκτάθηκε και ίδρυσε υποκαταστήματα στα μεγάλα εμπορικά κέντρα της Ευρώπης, με επικεφαλής τους πέντε υιούς του. Τον Άμσελ Ρότσιλντ στη Φραγκφούρτη, τον Σάλομον Ρότσιλντ στη Βιέννη, τον Νάθαν Ρότσιλντ στο Λονδίνο, τον Κάλμαν Ρότσιλντ στη Νάπολη, και τον Τζέιμς Ρότσιλντ στο Παρίσι. Έπιασε όλα τα πόστα…

Βασικός κανόνας του πατρός Ρότσιλντ ήταν ότι οι επιχειρήσεις δεν θα έπρεπε να ξεφύγουν από τα χέρια της οικογένειας, που θα τους επέτρεπε να κρατήσουν σε πέπλο μυστικότητας το μέγεθος του πλούτου. Χρηματοδοτούσαν με δάνεια όλα τα εμπόλεμα κράτη στην Ευρώπη από την εποχή του Μεγάλου Ναπολέοντα, και κέρδιζαν αμύθητα πλούτη. Η ιστορία λέει ότι χρηματοδοτούσαν το Μέγα Ναπολέοντα, και όχι μόνον, αλλά και τους αντιπάλους του τη Βρετανία-Γερμανία, γεγονός που τους καθιστούσε επικυρίαρχους του τότε κόσμου. Από τότε είχαν στα σκαριά τη παγκόσμια διακυβέρνηση!!!

Οι Ρότσιλντ συμμετείχαν σε κονσόρτσιουμ που χορήγησε τα δύο δάνεια στην επαναστατημένη Ελλάδα το 1824, ενώ ήταν και από τους ιδρυτικούς μετόχους της Εθνικής Τράπεζας (ΕΤΕ) το 1841. Σήμερα είναι ιδιοκτήτες της Τράπεζας της Ελλάδος κατά 94%.

Πραγματοποίησαν σημαντικές επενδύσεις στη Βιομηχανική επανάσταση στην Ευρώπη, στους σιδηροδρόμους, σε ανθρακωρυχεία,
σιδηρουργία, μεταλλουργία, ενώ κατέκτησαν σημαντική θέση στο εμπόριο πετρελαίου. Μέχρι σήμερα παραμένουν από τους μεγαλύτερους παίκτες στη παγκόσμια τραπεζική αγορά. Με τη δύναμη πλούτου που συγκέντρωσαν αποφάσισαν να ασχοληθούν και με τη πολιτική, έτσι έγιναν πρόεδροι της παγκόσμιας Σιωνιστικής Διακυβέρνησης-Δικτατορίας, που αποβλέπει στη παγκόσμια κυριαρχία, μία κυβέρνηση σε όλο το πλανήτη, με πρόεδρο και πρωθυπουργό τους Ρότσιλντ-Ροκφέλερ. Το γνωστό δίδυμο της συμφοράς του πλανήτη Γη!!

Οι Ρότσιλντ χρηματοδότησαν τη μετοικεσία και επανεγκατάσταση των Εβραίων από τη διασπορά, στη Γη της επαγγελίας το 1943 κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, και υπήρξαν θερμοί υποστηρικτές της ίδρυσης του κράτους του Ισραήλ.

Τη δυναστεία Ρότσιλντ, τους έχουν κατατάξει στους «Πεφωτισμένους», (ILLUMINATI), στις 13 οικογενειακές δυναστείες που κυβερνούν τον κόσμο, μαζί με τους Ροκφέλερ, Μόργκαν, Μπούς, Σόρος, Ντιπόν, Βάντερμπιλντ, κ.λ.π. Ο  Jacob Rothschild, φέρει το τίτλο του λόρδου, και είναι Άγγλος υπήκοος. Όλοι αυτοί είναι Λόρδοι και Βαρώνοι. Πολλοί θεωρητικοί της συνωμοσιολογίας λέγουν ότι οι Ρότσιλντ χρηματοδότησαν το 1770 τον Άνταμ Βάϊσχαουπτ, για να ιδρύσει τη μυστική εταιρία των Illuminati-Πεφωτισμένων.

Πολλά ΜΜΕ υποστηρίζουν ότι οι Ρότσιλντ συμμετείχαν σε μια κλίκα τραπεζιτών που προκάλεσαν τους δύο παγκόσμιους πολέμους, για να αποκομίσουν μεγαλύτερα κέρδη. Φήμες και ψίθυροι λέγουν ότι χρηματοδοτούσαν το Χίτλερ, και ότι αυτός ήταν όργανό τους.

Χρηματοδοτούσαν και τις δύο πλευρές των εμπολέμων, δηλαδή έπαιζαν διπλό παιχνίδι, εκ του ασφαλούς. Ο σημερινός αρχηγός της οικογένειας λέγεται Jacob (Ιακώβ) Ρότσιλντ. Oι οικογένειες Ρότσιλντ και Ροκφέλερ, μπροστά στον πυρηνικό όλεθρο που έρχεται στη παγκόσμιο οικονομία, ενώνουν τις δυνάμεις τους. Δύο δυναστείες στην ίδια στέγη. Από τα ΜΜΕ πληροφορούμεθα ότι, ο Βρετανικός όμιλος RIT  Capital (Ρότσιλντ) , εξαγοράζει το 37% του χρηματοπιστωτικού ομίλου Rockefeller Financial Services (Chase Manhattan Bank, ExxonMobil) κ.λ.π. Οι Jacob (Ιακώβ) Ρότσιλντ, και David (Δαυϊδ) Ροκφέλερ, αποφάσισαν ότι τα συμφέροντά τους δεν είναι ανταγωνιστικά, κοινοποιώντας τη συμφωνία μεταξύ των φερώνυμων επιχειρηματικών ομίλων. Γνωρίζουν ότι έρχεται το τέλος της Ευρωζώνης, αφού αυτοί το σχεδίασαν, και συγχωνεύονται για να περάσει η κρίση «αβρόχοις ποσί» γιαυτούς. Έχουν συγκεντρώσει στις τράπεζές τους, όλο το χρυσό της Γης, και ανέβασαν τη τιμή του στα ύψη.

Ο τύπος γράφει, «Προ των πυλών η παγκόσμια ύφεση» και πάλιν, «Η Ευρώπη κινείται προς μια δικτατορία των τραπεζών». Ο Τζέϊκομπ Ρότσιλντ δεν έκρυψε τον ενθουσιασμό του για τη σύμπραξη με τον οίκο των Ροκφέλερ. «H συμφωνία είναι ιστορική και δημιουργεί προοπτικές μακροπρόθεσμης συνεργασίας για τις δύο οντότητες» δήλωσε ο Άγγλος Λόρδος Rothschild.

Το τίμημα που θα καταβληθεί από την RIT Capital του Ρότσιλντ για την εξαγορά των μετοχών της εταιρίας του Ροκφέλερ παραμένει άγνωστο.
Έτσι οι δύο όμιλοι αποκτούν πλέον υπερατλαντικό χαρακτήρα. Κατά τη τελετή της συγχωνεύσεως των δύο κολοσσών, ο ένας προσφώνησε τον άλλον με τους εξής χαρακτηριστικούς λόγους.

Ο David Rockefeller  είπε, «Κύριε Rothschild, γνωρίζει ο ένας τον άλλον για πέντε δεκαετίες, η σύνδεση μεταξύ των δύο οικογενειών μας παραμένει πολύ ισχυρή. Είμαι στην ευχάριστη θέση να καλωσορίσω τον Jacob Rothschild και την RIT ως μετόχους και εταίρους στη συνεχιζόμενη ανάπτυξη της διαχείρισης των επενδύσεών μας και το πλούτο των συμβουλευτικών μας επιχειρήσεων».

Ο δε πρόεδρος Rothschild  απάντησε, «Είμαστε ενθουσιασμένοι με τη προοπτική που φέρνει κοντά αυτές τις δύο οντότητες σε μια μακροπρόθεσμη εταιρική σχέση. Όπως τόσοι σε όλο το κόσμο, έχω παρακολουθήσει την ανάπτυξη της Rockefeller & Co με μεγάλο θαυμασμό. Η δημιουργία αυτής της εταιρικής σχέσης με την οικογένεια Rockefeller είναι πραγματικά ιστορική. Ανυπομονούμε για την ανάπτυξη κοινών επενδυτικών δραστηριοτήτων μας σε όλες τις παγκόσμιες αγορές κεφαλαίου.»

Είναι όντως τα μεγαλύτερα μυαλά του κόσμου στις επιχειρήσεις.  Ο γνωστός και αγαπητός στους Έλληνες οικονομικός αναλυτής Max Keiser όταν ρωτήθηκε για το αν θα πρέπει να πιστέψουμε στις θεωρίες συνωμοσίας για τους Rothschilds, & Rockefellers , σε συνδυασμό με τη χρεοκοπία της Ελλάδος, απάντησε: «Δεν έχει σημασία το αν θα τις πιστέψουμε, αλλά το αν θα συνειδητοποιήσουμε  πως η ύπαρξη αυτών των τραπεζών, είναι συνώνυμη με την απόλυτη ανομία. Το είδαμε αυτό στη πράξη όταν, από τη τράπεζα MF Global  των ΗΠΑ, έκαναν φτερά ένα δισεκατομμύριο δολάρια, και δεν έγινε ούτε μια εισαγγελική έρευνα για την υπόθεση! Δεν υπάρχουν νόμοι. Οι διωκτικοί νόμοι καταργήθηκαν με εντολή της παγκόσμιας διακυβέρνησης, και έχουν όλοι αρπάξει μια καραμπίνα και λεηλατούν. Η Γερμανία το ξέρει αυτό καλά και το απολαμβάνει. Στα χέρια της θα καταλήξει σε λίγο όλη η δημόσια περιουσία της Ελλάδας, Πορτογαλίας, και της Ισπανίας.

Η Γερμανία –όπως όλη η Ε.Ε.- είναι υπό τον έλεγχο των Rothschilds.

Β.- ROCKEFELLERS:

Ο Τζον Ροκφέλερ (1839-1937) ήταν Αμερικανός βιομήχανος, και ένας από τους ισχυρότερους και πλουσιότερους ανθρώπους στο κόσμο.
Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, και η οικογένειά του ήταν ΓερμανοΕβραϊκής καταγωγής. Το 1863 ο οίκος Rockefellers έκανε γεωτρήσεις στις ΗΠΑ, ανακάλυψε κοιτάσματα και πηγές πετρελαίου, και ίδρυσε το πρώτο διϋλιστήριο πετρελαίου στις ΗΠΑ , και το 1870 ίδρυσε τη Στάνταρτ Οϊλ Κόμπανυ (Standard Oil Company), τη γνωστή ESSO. Σταδιακά η εταιρία του απέκτησε τον έλεγχο όλων των διϋλιστηρίων στις ΗΠΑ, έχοντας στα ταμεία της σε ρευστό περισσότερα από 40 εκ.δολάρια, ποσόν ιλιγγιώδες για την εποχή εκείνη. Μέχρι το 1882 είχε καταφέρει να δημιουργήσει ένα από τα ισχυρότερα τράστ ενέργειας του κόσμου.

Το 1913 αποσύρθηκε από τις επιχειρήσεις του και ίδρυσε με αρχικό κεφάλαιο 500 εκ.δολάρια, το ίδρυμα Ροκφέλερ, (Rockefeller Foundation) με σκοπό τη προαγωγή της ευημερίας της ανθρωπότητας στο κόσμο. Σήμερα το ίδρυμα Ροκφέλερ είναι ένα από τα πλουσιότερα στο κόσμο, με περιουσία άνω των 2 δις.δολαρίων.(Mόνο το ίδρυμα…)

Ο μετέπειτα κυβερνήτης της πολιτείας της Ν.Υ. και αντιπρόεδρος των ΗΠΑ , Νέλσον Ροκφέλερ ήταν έγγονός του.  Σήμερα ο πετρελαϊκός γίγαντας ESSO  λέγεται EXXON ιδιοκτησία της δυναστείας Ροκφέλερ. Από το διαδίκτυο πληροφορούμεθα ότι ο Ροκφέλερ ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ
και αυτός ήταν ο βασικός χρηματοδότης του Ανδρέα Παπανδρέου. Το μεταπολιτευτικό σκηνικό στην Ελλάδα, ούτε διαυγές είναι, ούτε εμπνέει εμπιστοσύνη. Ο παλαιός πολιτικός κόσμος έσβησε, και ο καινούργιος που εμφανίστηκε, δεν είχε καμία σχέση με τους παλαιούς Άρχοντες και πατριώτες της πολιτικής ζωής.

Σύμφωνα με τα ΜΜΕ, ο πρώην πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος ήταν υπάλληλος των Rockefellers, και της τριμερούς επιτροπής των Rockefelleres, ο οποίος έσπευσε να πληρώσει εις το ακέραιο τα ομόλογα του Ελληνικού δημοσίου, αξίας 436 εκ.δολαρίων, στον άλλο υπάλληλο τον Rockefellers, τον κύριο DART των νήσων CAYMAN…ενώ το δημόσιο ταμείο δεν έχει να πληρώσει συντάξεις…

Τον Αμερικάνικο πολιτικό τυχοδιωκτισμό έφερε στην Ελλάδα το ΠΑΣΟΚ, που μετέτρεψε τη πατρίδα μας σε προτεκτοράτο και αποικία
των διαφόρων Ρότσιλντ και Ροκφέλερ. Τα σκάνδαλα πήγαιναν σύννεφο Διάφορα σκοτεινά κέντρα-εντός και εκτός Ελλάδος- είχαν εργασθεί από
μακρού ώστε να κυριαρχήσουν στο προσκήνιο πρόσωπα και κόμματα πρόθυμα για συνεργασία με τη «Νέα Τάξη Πραγμάτων» των Ροκφέλερ
και Ρότσιλντ. Πολιτικά πρόσωπα πρόθυμα για εθνική προδοσία, ώστε να ευοδωθούν τα σχέδια της παγκόσμιας Σιωνιστικής δικτατορίας.
Ο Αρχηγός της σημερινής δυναστείας Ροκφέλερ, ο Δαυϊδ Ροκφέλερ είναι 86 ετών, «and still going strong», λένε οι Αμερικανοί.

Ο επιχειρηματικός όμιλος Ροκφέλερ αντιστοιχεί στο «Αμερικανικό ισοδύναμο», της Ευρωπαϊκής δυναστείας των Ρότσιλντ. Στη πραγματικότητα ο όμιλος-κολοσσός των Ροκφέλερ μονοπωλούσε επί χρόνια την Αμερικανική και παγκόσμια αγορά. Οι ομοσπονδιακές αρχές των ΗΠΑ υποχρέωσαν τον ΑμερικανοΕβραίο μεγιστάνα να «σπάσει» τον όμιλο σε μικρότερες επιχειρήσεις, μεταξύ των οποίων οι γίγαντες των πετρελαίων EXXONMOBIL & CHEVRON.

Σήμερα η τράπεζά του Chase Manhattan Bank έχει απορροφηθεί από την JP Morgan Chase. Έτσι για να θολώνουμε τα νερά…

αφού το τρίο Rothschild-Rockefeller-Morgan είναι της γνωστής παρέας. Ο David Rockefeller σε μια κυνική ομολογία δήλωσε, «Ναι, συνωμοτούμε κατά της ανθρωπότητας, και είμαι περήφανος γιαυτό!!!» Ο David Rockefeller που συμμετέχει συνεχώς στις διασκέψεις της λέσχης Bilterberg, έγραψε τα εξής σε ένα βιβλίο το 2003 με τίτλο «Απομνημονεύματα», «Ορισμένοι μάλιστα πιστεύουν ότι είμαστε μέρος μιας μυστικής κλίκας που δουλεύουμε εναντίον των συμφερόντων των ΗΠΑ, χαρακτηρίζοντάς μας σαν διεθνιστές, και ότι συνωμοτούμε με άλλους ανά τον κόσμο, για να οικοδομήσουμε ένα πιο ολοκληρωμένο παγκόσμιο πολιτικό και οικονομικό οικοδόμημα.

Αν αυτή είναι η κατηγορία, δηλώνω ένοχος, και είμαι υπερήφανος γι’ αυτό.» Εμείς λέμε,  «Ποίαν έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων;;;» O David Rockefeller πρόεδρος της τριμερούς επιτροπής, δήλωσε, «Η παρούσα ευκαιρία μιας ειρηνικής και αλληλεξαρτώμενης παγκόσμιας τάξης, δεν θα είναι ανοιχτή για μεγάλο χρονικό διάστημα. Βρισκόμαστε στα πρόθυρα της παγκόσμιας μεταμόρφωσης. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι η κατάλληλη μεγάλη κρίση, και τα έθνη θα αποδεχτούν τη Νέα Τάξη Πραγμάτων». Ο  Νοών  Νοείτω…

Πρέπει όλοι να σταματήσουμε να μιλάμε για κυριαρχία κρατών. Δεν υπάρχει πια σήμερα, παρά ΜΟΝΟ η κυριαρχία της Παγκόσμιας Σιωνιστικής Δικτατορίας, η οποία κυριαρχεί υπό δημοκρατικό μανδύα σε ΗΠΑ & Ευρώπη, πλην Ρωσίας –Κίνας, και στο τρίτο και τέταρτο κόσμο. Όλους τους πολιτικούς ηγέτες των κρατών, τους έχουν καταστήσει πιόνια και μαριονέτες για τη δική τους δούλεψη.

Ο στρατός της παγκόσμιας δικτατορίας είναι το ΝΑΤΟ. Αντλούν τη δύναμή τους από το χρυσό όλης της Γης, που έχουν συγκεντρώσει στις τράπεζές τους. Όπου ορυκτός πλούτος εκεί και αυτοί, λειτουργούν σαν αρπακτικά, αετοί και γύπες.

Όλα αυτά τα συμβαίνοντα σήμερον εναρμονίζονται πλήρως με τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών. Αναφέρουμε κάποια από αυτά, τα οποία έχουν ανησυχητικές ομοιότητες με τα γεγονότα που τρέχουν. Τα πρωτόκολλα στο σύνολό τους είναι 24, όποιος ενδιαφέρεται να τα διαβάσει ας ψάξει στο διαδίκτυο, αλλά και σε πολλές εκδόσεις. Το Πρωτόκολλο 21ο  λέει,

«Επωφεληθήκαμε από τη διαφθορά και αμέλεια των πολιτικών, για να εισπράξουμε ποσά διπλάσια, τριπλάσια, και ακόμη μεγαλύτερα, δανείζοντας στις κυβερνήσεις των Χριστιανών, χρήμα που δεν ήταν καθόλου αναγκαίο στο Κράτος. Έτσι χρεώσαμε το κράτος αυτό!!!»

Σας θυμίζει κάτι αυτό με τον περιττό δανεισμό της Ελλάδος; Το 7ο Πρωτόκολλο λέει,

«Η αύξηση των εξοπλισμών είναι αναγκαίο συμπλήρωμα του σχεδίου για τη χρεοκοπία των κρατών. Πρέπει να μη υπάρχουν πια τα κράτη, παρά μόνο μάζες απόρων, κάποιοι εκατομμυριούχοι αφοσιωμένοι σε μας, αστυνομικοί και στρατιώτες, για τον έλεγχο των απόρων μαζών.»

Σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά;

Oι εφιάλτες και προδότες πολιτικοί μας του δικομματισμού, εκτελώντας εντολές των Επικυρίαρχων, όχι μόνο χρεοκόπησαν την Ελλάδα, αλλά στέρησαν από το λαό μας όλα τα αναγκαία φάρμακα για τη θεραπεία του καρκίνου, για να πληρώνουν τα τοκοχρεολύσια στους κ.κ. Rothschild & Rockefeller. Tέτοια πιόνια και μαριονέτες είναι. Έχουν το θράσος και την αναίδεια να ζητούν τη ψήφο μας στις προσεχείς εκλογές. Οφείλουμε όλοι οι Έλληνες να ενεργοποιηθούμε για να σώσουμε την Ελλάδα μας, και όχι να ψηφίζουμε τους αχυρανθρώπους Βουβουζέλους υπηρέτες και πιόνια των Εξουσιαστών του πλανήτη.

Σήμερα έχουμε Γερμανική κυβέρνηση υπό τον χερ Ράϊχενμπαχ και υπουργούς τους Γερμανούς λογιστάκους της τρόϊκα που μπαινοβγαίνουν στα υπουργεία. Ζούμε τη Γερμανική κατοχή του 1940-1945. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της διακυβέρνησης της χώρας από τον υποτελή δικομματισμό του δοσιλογισμού!!!

Οι κ.κ. Rothschild & Rockefellers με τις μεθόδους διακυβερνήσεως των λαών που εφαρμόζουν, προκαλούν «Σόκ και Δέος» στην ανθρωπότητα,
για να υφαρπάξουν το πλούτο όλων των κρατών, με τελικό στόχο την εγκαθίδρυση παγκόσμιας δικτατορίας υπό τον δικό τους έλεγχο. Όλοι οι πόλεμοι στο πλανήτη ήταν δικό τους έργο.

Ο  Ο.Η.Ε., το ΝΑΤΟ, η Ε.Ε., το ΔΝΤ, το Διεθνές δικαστήριο, κ.λ.π. είναι δικά τους όργανα, και με αυτά υποτάσσουν τους ανυπότακτους λαούς. Ο ορυκτός μας πλούτος είναι η αιτία της χρεοκοπίας της Ελλάδος, για να μας τον αρπάξουν οι γύπες. Οι ανάξιοι και ανίκανοι πολιτικοί, αντί να τον εκμεταλλευθούν και να γεμίσουν τα δημόσια ταμεία, τον παρεχώρησαν στα μεγάλα αφεντικά.

Έτσι δεν θα υπήρχε οικονομικό πρόβλημα για την Ελλάδα, αλλά από αχυρανθρώπους, πιόνια και μαριονέτες πολιτικούς, είναι δυνατόν να περιμένει κανείς κάτι καλό για το τόπο;

Είναι τόσο προδότες και δοσίλογοι που ακόμη και ο Ερντογάν μας ξεφτίλισε λέγοντας ότι πουλάμε τα νησιά μας για να επιβιώσουμε!!!
Πουλάμε εθνική κυριαρχία. Πουλάμε νησιά με υφαλοκρηπίδα και Α.Ο.Ζ.  με ορυκτό υποθαλάσσιο πλούτο. Τόσο ξεφτίλα.

Ενώπιον αυτής της καταστάσεως ευρισκόμενοι, οι αχυράνθρωποι και δοσίλογοι πολιτικοί του δικομματισμού, έχουν στήσει πανηγύρι καταχραστών του δημοσίου χρήματος, και εμείς τρέχουμε να τους ξαναψηφίσουμε στα πολιτικά πανηγύρια των συνεχών εκλογών, συνοδεία οργάνων και τυμπάνων μουσικής των ΜΜΕ, αντί να τους δικάζουμε, και να τους φυλακίζουμε.

Εδώ ισχύει το αρχαίο ρητό, «Των οικιών ημών φλεγομένων, ημείς άδωμεν…»

ΑΝΤΩΝΗΣ  Ι.  ΓΡΥΠΑΙΟΣ
Διεθνολόγος

Πηγές
1.- Blog: ATTIKA NEA  2.- Blog: Ξυπνήστε Ρε

3.- Blog: Κουρδιστό  πορτοκάλι  4.- Το όλον διαδίκτυο2

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΚΑΡΑΔΟΚΟΥΝ

«The money powers prey upon the nation in times of peace and conspire against it in times of adversity. It is more despotic than a monarchy, more insolent than autocracy, more selfish than bureaucracy. It denounces, as public enemies, all who question its methods or throw light upon its crimes. I have two great enemies, the Southern Army in front of me and the bankers in the rear. Of the two, the one at my rear is my greatest foe.»................................. 1«Οι εξουσίες του χρήματος καραδοκούν στο έθνος όταν υπάρχει ειρήνη και συνωμοτούν εναντίον του όταν oι καιροί είναι δύσκολοι. Είναι πιο αυταρχικές από την μοναρχία, θρασύτερες από την απολυταρχία, πιο εγωϊστικές από την γραφειοκρατία. Καταγγέλουν ως δημόσιους εχθρούς όλους εκείνους που αμφισβητούν τις μεθόδους τους, ή που ρίχνουν φως στα εγκλήματά τους. Εγώ έχω δύο μεγάλους εχθρούς, τον Στρατό των Νοτίων μπροστά μου και τους τραπεζίτες από πίσω. Από τους δύο, εκείνος που είναι από πίσω μου είναι ο μεγαλύτερος εχθρός μου.»Abraham Lincoln2

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

HΠΑ: "Η μείωση των αμυντικών δαπανών της Ελλάδας ενθαρρύνει την Τουρκία να εισβάλλει"!

Oι ΗΠΑ "ανησυχούν" ότι η Τουρκία θα μπορούσε να θελήσει το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα να εκμεταλλευθεί την "πρωτοφανή οικονομική και πολιτική κρίση" στην Ελλάδα και να προχωρήσει σε κινήσεις που θα αποσκοπούν στην απόσπαση εδαφών από την Ελλάδα! Αυτό αναφέρεται σε έκθεση της ειδικής ομάδας εργασίας που σύστησε η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χ.Κλίντον στο «Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων» (Council on Foreign Relations - CFR) για να μελετήσει τις προοπτικές των αμερικανοτουρκικών σχέσεων και να τις καταγράψει.

Επικεφαλής της ομάδας εργασίας ετέθη η πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και στενή φίλη της κυρίας Κλίντον, η Μάντλιν Oλμπραϊτ, ενώ συμμετείχε και ο Στίβεν Χάντλεϊ, πρώην σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του προέδρου Τζορτζ Μπους (του νεότερου).

Η ομάδα αυτή που συστήθηκε ειιδκά για να μελετήσει τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις έχει λάβει υπ'όψιν της πολλά σενάρια κι στην τελική της έκθεση, όπως αναφέρουν απόλυτα ασφαλείς πληροφορίες του defencenet.gr αναφέρεται ότι  "Η Ουάσιγκτον θα έπρεπε να συμβάλει ώστε οι διαφορές μεταξύ των δύο χωρών να μην εκτραχυνθούν. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια πολιτική και οικονομική κρίση χωρίς προηγούμενο και δεν αποτελεί καμία απειλή για την Τουρκία................................ 1Η Τουρκία θα έπρεπε να αποφύγει οτιδήποτε υποδηλώνει ότι "θα εκμεταλλευθεί τα τρέχοντα προβλήματα της Αθήνας και να αποσπάσει ... εδαφικα οφέλη από την τελευταία"!

Μάλιστα προτείνεται η δημιουργία μιας τριμερούς στρατιωτικής ομάδας επαφής (trilateral military contact group) στην οποία θα συμμετέχουν αξιωματικοί του Ναυτικού και της Αεροπορίας από Ελλάδα, Τουρκία και ΗΠΑ, προκειμένου μέω της συνεχούς διαβούλευσης να αποφευχθούν κινήσεις από την πλευρά της Άγκυρας στο Αιγαίο και στην Α.Μεσόγειο.

Δηλαδή θα υπάρχει κανονικά Αμερικανός τοποτηρητής ο οποίος θα προσπαθεί να "συμβιβάσει τις διαφορές". Όπου "διαφορές" είναι οι τουρκικές απαιτήσεις. Δηλαδή στην καλύτερη περίπτωση οι Αμερικανοί προβλέπουν απλά "ελληνικό συμβιβασμό".

Οι ΗΠΑ θεωρούν ότι μια ελληνική στρατιωτική ήττα και απόσπαση εδαφών από την ελληνικό εθνικό κορμό ως απόρροια της μείωσης των αμυντικών δαπανών λόγω της οικονομικής κρίσης, απλά θα άνοιγε τους ασκούς του Αιόλου αφού η Ελλάδα και οι συνέπειες θα ήταν ανεξέλεγκτες ίσως όχι μόνο στα Βαλκάνια αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Αντ'αυτού προτείνουν ένα είδος "έντιμης ειρήνης" με την Ελλάδα με την ουσιαστική παραχώρηση δικαιωμάτων σε περιοχές που ελέγχει η Τουρκία η οποία κατά την ίδια έκθεση, είναι το μόνο κράτος-μέλος της Συμμαχίας που αυξάνει την επιρροή του. Και κατά τον Μπρζεζίνσκι η Τουρκία είναι ένα από τα τέσσερα σπουδαιότερα μέλη του ΝΑΤΟ μαζί με Βρετανία, Γαλλία και Γερμανία.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr2

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Το «Κόμμα της Δραχμής»

του Γιώργου Καραμπελιά από το Άρδην (τ. 89) που θα κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες

Το «Κόμμα της Δραχμής» στην Ελλάδα συγκροτείται από ένα σύνολο ετερόκλητες και συχνά αντιφατικές μεταξύ τους δυνάμεις. Πολλοί υποθέτουν ή υποπτεύονται πως ενορχηστρώνεται από υπερατλαντικές ή ευρωπαϊκές πρεσβείες, ή και τα δύο μαζί. Έτσι, ήδη από την αρχή της κρίσης, πολλοί ερμήνευσαν τις «ανεξήγητες» από πρώτη άποψη κινήσεις του δολίου βλακός, ως καθοδηγούμενες από τους Αμερικανούς, με στόχο να πλήξουν εκ των ένδον το ευρώ. Στη συνέχεια, άλλοι ερμήνευσαν τις κινήσεις του ΓΑΠ για δημοψήφισμα ως κινήσεις συμφωνημένες με τους Γερμανούς, οι οποίοι, από την αρχή της κρίσης, έχουν βαλθεί να οδηγήσουν την Ελλάδα στην έξοδο από την ευρωζώνη. Το σίγουρο είναι πως είτε από λόγους πρακτορικής δολιότητας, είτε βλακείας, ή και τα δύο μαζί  –όπερ και το πιθανότερο– ο ΓΑΠ δημιούργησε τις συνθήκες για μια μείζονα κρίση της Ελλάδας, του ευρώ και της παραμονής της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ.

Όπως έχουμε τονίσει αναρίθμητες φορές, η ένταξη της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ υπήρξε μια καταστροφική επιλογή του Σημίτη και της εκσυγχρονιστικής παρέας του, με αρνητικές συνέπειες για την παραγωγή και την αυτονομία της χώρας. Μέσω του φθηνού χρήματος, προκάλεσε μια αυξανόμενη υπερχρέωση των νοικοκυριών, των επιχειρήσεων και του ελληνικού κράτους, με παράλληλη εκτίναξη των τιμών προς τα πάνω και την ολοκλήρωση της παραγωγικής αποσάθρωσης της ελληνικής οικονομίας. Ωστόσο, η έξοδος από αυτή δεν μπορεί να αποτελέσει μια επιλογή της ελληνικής οικονομίας στις συνθήκες της σαρωτικής κρίσης που βιώνουμε, διότι θα ολοκλήρωνε  την καταστροφή της, ενώ αντίθετα θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί σε συνθήκες όπου την απόφαση θα μπορεί να την πάρει μια αυτεξούσια και ισχυρή ελληνική κυβέρνηση. Διαφορετικά, θα προκληθεί ένα κρισιακό ντόμινο με συνέπειες όχι μόνο κοινωνικές και οικονομικές, αλλά κατ’ εξοχήν γεωπολιτικές και εθνικές, με τη μεταβολή της Ελλάδας σε έναν διεθνή παρία, εύκολο θύμα για τον καραδοκούντα νεοθωμανικό επεκτατισμό. Αυτός είναι ο λόγος που, παρότι δεν θεωρούμε την Ελλάδα οργανικό μέλος μιας δυτικόστροφης Ευρώπης, πιστεύουμε ότι είναι απολύτως εσφαλμένη σήμερα η υποστήριξη και προπαγάνδιση της εξόδου της χώρας από το ευρώ. Εξάλλου, πώς είναι δυνατόν να επιθυμούν το ίδιο και οι χειρότεροι εχθροί μας, οι Γερμανοί, και αυτό να αποτελεί μια θετική επιλογή;............................. 1 Και μπορεί η έκθεση της Εθνικής Τράπεζας, που δημοσιοποιήθηκε στις 29 Μαΐου, για τις επιπτώσεις μιας εξόδου από το ευρώ σε συνθήκες ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας, να έχει και μία τρομοκρατική προεκλογική στόχευση, ωστόσο οι διαπιστώσεις της δεν απέχουν πολύ από την πραγματικότητα: Μέσω της υποτίμησης, το ονομαστικό ΑΕΠ θα περιοριζόταν κατά 55% και το πραγματικό κατά 22%, ενώ ο πληθωρισμός και η έλλειψη πρώτων υλών θα γονάτιζαν την πραγματική οικονομία. Βέβαια η Εθνική Τράπεζα δεν αναφέρεται καθόλου στις θετικές συνέπειες μιας εξόδου, αλλά αυτές θα εμφανίζονταν μόνο μετά από ορισμένα χρόνια, ενώ στο μεταξύ η χώρα θα γινόταν έρμαιο μιας τεράστιας κρίσης, χωρίς έναν λαό έτοιμο να αναλάβει τις συνέπειές της.

Νομίζουμε πως, από τις στήλες αυτού του περιοδικού, τις ομιλίες, τα κείμενά μας, έχουμε αναφερθεί πάμπολλες φορές σ’ αυτό το ζήτημα και καθόλου τυχαία δεν έχει υπάρξει ικανοποιητική και συνεκτική απάντηση στα επιχειρήματά μας. Διευκρινίζουμε λοιπόν: εμείς υποστηρίζουμε την παραμονή μας σήμερα στο ευρώ, όχι από αγάπη ή από ταύτιση με το «ευρωπαϊκό όραμα», αλλά από συμφέρον και εξ ανάγκης. Όσο δεν υπάρχει ένας ισχυρός ανατολικοευρωπαϊκός πόλος, μαζί με τη Ρωσία, και όσο δεν έχει συγκροτηθεί μια συμμαχία των βαλκανικών λαών, είμαστε υποχρεωμένοι, για να αποκρούσουμε την πίεση από την Τουρκία και τα ανατολικά μας, να συμμαχούμε με τη Δύση, παρ’ όλο που γνωρίζουμε ότι δεν είμαστε «Δύση».
Ωστόσο, το Κόμμα της Δραχμής δεν περιλαμβάνει μόνο ή κυρίως όσους από ιδεολογικό στραβισμό επιμένουν στην αποχώρηση από τη ζώνη του ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση –ΚΚΕ, αριστεριστές, συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, ΕΠΑΜ, κ.ά.–,  αλλά και όσους έχουν συμφέρον οικονομικό και πολιτικό στην παραπέρα φτωχοποίηση και διάλυση της ελληνικής κοινωνίας. Μιλήσαμε στην αρχή για τις περίεργες ή πιθανές διασυνδέσεις με την αμερικανική ή γερμανική πρεσβεία –κυρίως τη δεύτερη– που έχουν οδηγήσει στις προτάσεις περί δημοψηφίσματος είτε από τον ΓΑΠ, είτε από τη Μέρκελ.
Υπάρχουν όμως κι άλλοι παράγοντες που παίζουν με το «Κόμμα της Δραχμής»: Μεγαλοδημοσιογράφοι, μπατιρημένοι επιχειρηματίες, πληρωμένοι πολιτικοί παντός καιρού, και άλλοι, όλη αυτή την περίοδο, φλερτάρουν ανοιχτά με την ιδέα της επιστροφής στη δραχμή. Όλοι αυτοί είτε έχουν ένα σημαντικό απόθεμα σε ευρώ εκτός Ελλάδας, είτε έχουν χρέη που ελπίζουν να σβηστούν στο χάος που θα ακολουθήσει, είτε πληρώνονται ανοιχτά από ξένα κέντρα και επιχειρηματίες, είτε, στην καλύτερη περίπτωση, αποτελούν απλώς χρήσιμους ηλίθιους. Πάντως, όλοι μαζί συμβάλλουν και συμμετέχουν, με επαναστατικές και αντιμνημονιακές κορώνες, σε αυτό το εγχείρημα. Γι’ αυτό θα δούμε κανάλια και ραδιοφωνικούς σταθμούς να ποντάρουν ανοιχτά σε «προσωπικότητες» ανασυρμένες από την αφάνεια, να τους υπερπροβάλλουν, σε βαθμό κακουργήματος, κάποτε ακόμα και όταν έχει εξαντληθεί ο ρόλος τους, και  να τους εξαφανίζουν με τον ίδιο τρόπο που τους ανέβασαν στα ύψη. Και βλέπουμε αυτό το γαϊτανάκι να συνεχίζεται από άλλα κανάλια, άλλα ραδιόφωνα, άλλα λαθρόβια έντυπα και άλλους πρωταγωνιστές. Το βέβαιο είναι πως υπάρχουν κόμματα, καθώς και «προσωπικότητες», που εμφανίζονται ως αντιμνημονιακές και είναι συνδεδεμένες άμεσα και υπόγεια με αυτά τα συμφέροντα.
Μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί το ακραίο αντιμνημονιακό μένος γνωστών φιλελεύθερων, νεοφιλελεύθερων και γιάπηδων της δημοσιογραφίας, οι οποίοι αίφνης εμφανίζονται να εισηγούνται τις πλέον ριζοσπαστικές επιλογές.
Πώς μπορεί να εξηγηθεί το γεγονός ότι πολιτικοί που συνέπλεαν με τον Μητσοτάκη και την Μπακογιάννη, μεταβλήθηκαν στους πιο «αδιάλλακτους» εχθρούς του μνημονίου;
Ποια επαναστατική μύγα τσίμπησε γνωστούς ΚΥΠίτες και γιάπηδες δημοσιογράφους-επιχειρηματίες να συμπλέουν σε μια κοινή λυσσαλέα επίθεση ενάντια στους «μνημονιακούς», όταν η θέση τους επί δεκαετίες υπήρξε από την απέναντι πλευρά; Πώς μπορεί να εξηγηθεί η στάση του ίδιου του αρχέτυπου του αυριανισμού;
Ένας λαός απόλυτα συγχυσμένος, συντετριμμένος από μια απρόκλητη και δολοφονική επίθεση στον τρόπο και το επίπεδο ζωής του, ριγμένος στην ανέχεια, το αδιέξοδο, διαβουκολείται ανενδοίαστα από μια συμμορία οργανωμένων μαφιών και συμφερόντων, που θέλουν να κερδίσουν οικονομικά και πολιτικά από την ολοκληρωτική εξόντωσή του. Και, δυστυχώς, όλοι αυτοί οι αετονύχηδες έχουν απέναντί τους εκείνους που από συμφέρον και ανικανότητα μάς οδήγησαν στη σημερινή κρίση, καθώς και άλλους, που κρίνουν πως είναι η ευκαιρία να γίνουν χαλίφης στη θέση του χαλίφη, αγνοώντας τα διακυβεύματα της σαρωτικότερης κρίσης που γνώρισε ο σύγχρονος ελληνισμός. Το δυστύχημα είναι πως, σε μια πλειοδοσία επαναστατικής «συνέπειας», το αντιμνημονιακό κίνημα αδυνατεί να ξεχωρίσει τους φίλους και τους εχθρούς του, τους πράκτορες και τους αφελείς, και να διαμορφώσει μια πολιτική πρόταση η οποία να εμμένει τόσο στο αντιμνημονιακό μήνυμα των πλατειών, όσο και στη νηφάλια στρατηγική αποτίμηση της κατάστασης.
Γνωρίζουμε ότι κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά δύσκολο. Μοιάζει με τετραγωνισμό του κύκλου. Όμως δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά αυτή η πορεία πάνω σ’ ένα τεντωμένο σκοινί, όπου από τη μια πλευρά βρίσκεται η ενσωμάτωση και η υποταγή και από την άλλη πλευρά η περιθωριοποίηση και … εκ νέου η υποταγή.

2

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........