Τετάρτη 22 Αυγούστου 2012

H απόρρητη ιστορία του Αιγαίου



Τα πετρέλαια στο Αιγαίο και ο Αμερικανικός έλεγχος

Α. Το βιβλίο με λίγα λόγια
Λίγο έξω από τα χωρικά ύδατα της Θάσου και αδιαμφισβήτητα εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, σύμφωνα με άκρως απόρρητα αμερικανικά έγγραφα τα οποία ήρθαν στα χέρια της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών το διάστημα 1991- 1993 και παρουσιάζονται αυτούσια και για πρώτη φορά από τις εκδόσεις «Το Ποντίκι» στο βιβλίο, «H απόρρητη ιστορία του Αιγαίου», υπάρχει ένα δισεκατομμύριο (1.000.000.000) βαρέλια πετρέλαιο.
Το τεράστιο αυτό κοίτασμα δεν αξιοποιείται από την Ελλάδα, καθώς οι γείτονες Τούρκοι αμφισβητούν με απειλές πολέμου την κυριότητα του οικοπέδου. Οι «ουδέτεροι»… φίλοι και «σύμμαχοι» Αμερικανοί αναλαμβάνουν αυτόκλητοι να προωθήσουν ένα σχέδιο συνεκμετάλλευσης θέτοντας, τελικά, ολόκληρη την περιοχή του Αιγαίου υπό τον έλεγχό τους πουλώντας ταυτόχρονα την εξοπλιστική τους πραμάτεια και στους δυο αντιμαχόμενους οι οποίοι ξοδεύουν μέχρι χρεοκοπίας…
Αυτή είναι σε γενικές γραμμές η ιστορία των σχέσεων Ελλάδας – Τουρκίας – ΗΠΑ τις τελευταίες δεκαετίες. Αυτήν την υπόθεση — πολιτικής, οικονομικής και στρατηγικής– χρεοκοπίας, αφηγείται με την παράθεση της μυστικής αμερικανικής διπλωματικής αλληλογραφίας το βιβλίο του Δημήτρη Μηλάκα «H απόρρητη ιστορία του Αιγαίου»
Β. τα έγγραφα................. 1 Το βασικό υλικό και ο σκελετός της ιστορίας που αναπτύσσεται στο βιβλίο είναι το προϊόν μιας επιτυχημένης (!) ελληνικής κατασκοπευτικής δραστηριότητας εις βάρος των ΗΠΑ, την οποία μάλιστα ο κατάσκοπος Στίβεν Λάλας πλήρωσε με δεκαπέντε χρόνια εγκλεισμού σε αμερικανικές φυλακές.
Ο Λάλας, τεχνικός επικοινωνιών του StateDepartment, υπήρξε για περισσότερο από δέκα χρόνια ένας άκρως αποδοτικός πληροφοριοδότης των ελληνικών κυβερνήσεων για τις διαθέσεις και τις κινήσεις της Ουάσιγκτον. Τον Δεκέμβριο του 1990 ο Λάλας τοποθετήθηκε στη Μονάδα Επικοινωνίας Προγραμμάτων (ΜΕΠ) της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα και άρχισε να παραδίδει στην ΕΥΠ άκρως απόρρητα αμερικανικά έγγραφα. Όπως προέκυψε από την έρευνα των Αμερικανών, την τριετία 1991-1993 ο Λάλας έδωσε συνολικά 240 απόρρητα έγγραφα στην ελληνική πλευρά. Τα σημαντικότερα από αυτά, μεταφρασμένα από την Ελληνική Υπηρεσία Πληροφοριών, μαζί με κάποια ακόμη «άκρως απόρρητα» έγγραφα από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών «διατρέχουν» ως σκελετός τα κεφάλαια (και την ιστορία) αυτού του βιβλίου.


Γ. Το αμερικανικό σχέδιο συνεκμετάλλευσης

Στα μέσα Απριλίου του 1991 ο τότε Αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα (Μ. Sotirhos) συναντάται με τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και του παρουσιάζει το σχέδιο της Ουάσιγκτον για την ελληνοτουρκική (συν)εκμετάλλευση των πετρελαίων του Αιγαίου. Το αμερικανικό σχέδιο βασίζεται στη βεβαιότητα ότι στα 8 μίλια ανατολικά από τις ακτές της Θάσου υπάρχουν 1.000.000.000 βαρέλια πετρελαίου το οποίο με τιμές 1990 θα απέφερε έσοδα στην Ελλάδα 10.000.000.000 δολάρια, ποσό που τότε αντιστοιχούσε στο μισό ελληνικό χρέος!
Ακολουθεί τμήμα της αναφοράς της Αμερικανικής πρεσβείας προς το Αμερικανικό υπουργείο εξωτερικών για τα αποτελέσματα της συνάντηση του Πρεσβευτή Sotirhos με τον Ελληνα πρωθυπουργό.

Πράσινο φως από την Αθήνα
Αριθ. 1890/21.4.91
Περίληψη: Κατά την επίσκεψή του στις 16 Απριλίου 1991 στον Πρωθυπουργό Μητσοτάκη, ο ΠρέσβηςΣωτήρχος έθιξε το θέμα δυνατότητας μίας ελληνο-τουρκικής συμφωνίας που θα επέτρεπε την εκμετάλλευση του θαλάσσιου βυθού (seabed) του Αιγαίου, σύμφωνα με τις οδηγίες σας.
Ο Μητσοτάκης έδωσε πράσινο φως να θίξουμε την ιδέα με έναν αθόρυβο, ουδέτερο τρόπο (in a quiet,neutral way) στην τουρκική Κυβέρνηση στην Άγκυρα. Πρότεινε (he suggested) τη διερεύνηση για επίτευξη (exploring the feasibility) μιας συμφωνίας που θα επέτρεπε και στις δύο χώρες την εκμετάλλευση του θαλάσσιου βυθού (seabed) του Αιγαίου σε «μη αμφισβητούμενες περιοχές» («non-disputed areas») σαν ένα μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης (as a confidence building measure). Ένα Σύμφωνο Μη Επιθέσεως1 (a NonAggression Pact), βασισμένο προσεκτικά στο status quo του Αιγαίου, θα αποτελούσε ένα άλλο μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης.
Ο Μητσοτάκης φαντάσθηκε (mused) ότι θα μπορούσε να υπογράψει τέτοιες συμφωνίες κατά τη διάρκεια μίας επίσκεψης στην Άγκυρα. (Τέλος Περίληψης).
Κείμενο Κατά την επίσκεψη στον Πρωθυπουργό, στις 16 Απριλίου, ο Πρέσβης (Σωτήρχος) έθιξε το θέμα (εξ)ερεύνησης για πετρέλαιο (petroleum exploration) στο Βόρειο Αιγαίο, σύμφωνα με τις οδηγίες σας. Τόνισε (ο Πρέσβης) ότι, παρόλα τα σοβαρά πολιτικά προβλήματα που συνδέονται με γεωτρήσεις (associated with drilling) Ανατολικά της Θάσου, η εξεύρεση μίας λύσης θα ωφελούσε και την Ελλάδα και τις ξένες εταιρείες οι οποίες είναι πεπεισμένες ότι υπάρχουν εκεί αποθέματα πετρελαίου.
Όταν ανέφερε έναν υπολογισμό, σύμφωνα με τον οποίο μέχρι 10 δισεκατομμύρια δολάρια2 έσοδα θα εισέρρεαν στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της ζωής του προγράμματος (over the life of the project) από γεωτρήσεις σ’ αυτήν την περιοχή, ο Πρωθυπουργός άρχισε να παίζει τις χάντρες του κομπολογιού του (μία συνήθεια που προσέξαμε ότι έχει όταν μιλάει για πράγματα ουσιώδη – a trait we have noticed whenis talking substance).
● Ο Πρέσβης είπε ότι θίγει το θέμα του πετρελαίου του Αιγαίου σαν ένα ρεαλιστικής προσέγγισης ζήτημα (as a pragmatic matter), παρά σαν μία πρωτοβουλία της Κυβέρνησης των ΗΠΑ (rather than an USGinitiative). Μία λύση που θα επέτρεπε ν’ αρχίσουν γεωτρήσεις στο Αιγαίο θα μπορούσε ν’ αποτελέσει ένα θετικό μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Θα θέλαμε την αντικειμενική γνώμη (candid opinion) του Πρωθυπουργού πάνω σ’ αυτή την ιδέα. Εάν η ελληνική Κυβέρνηση το επιθυμούσε, η Κυβέρνηση των ΗΠΑ θα ενημέρωνε ιδιωτικά την Τουρκία για το θέμα αυτό (would sound out Turkey privately on this issue). Εάν υπάρξει μία θετική ανταπόκριση από την τουρκική Κυβέρνηση, η Ελλάδα και η Τουρκία θα μπορούσαν να εργασθούν πάνω σ’ αυτό (pursue it) απ’ ευθείας (directly).


Δ. Το παιχνίδι στο Αιγαίο σήμερα

Τα ντοκουμέντα που αυτούσια παρουσιάζονται στις σελίδες του βιβλίου , όπως θα αντιληφθεί ο αναγνώστης, δεν έχουν μόνο ιστορική αξία, καθώς τα ζητήματα στα οποία αναφέρονται δεν παραμένουν απλώς ανοιχτά, αλλά εξακολουθούν να βρίσκονται στο επίκεντρο της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης. Μιας αντιπαράθεσης, η οποία –θα πρέπει να υπογραμμιστεί– εξελίσσεται εδώ και δεκαετίες υπό τη διαρκή αμερικανική εποπτεία.
Έχει, λοιπόν, ενδιαφέρον να μαθαίνουμε από πρώτο χέρι για το πώς οι ΗΠΑ διαχειρίζονται την περίπλοκη συμμαχία τους με την Ελλάδα και την Τουρκία με προφανή στόχο τη διαιώνιση του αμερικανικού ελέγχου στην περιοχή.
Με τη βοήθεια αυτών των εγγράφων, μπορεί κάποιος ευκολότερα να φωτίσει γεγονότα των τελευταίων δεκαετιών—όπως για παράδειγμα την κρίση των Ιμίων της οποίας την εκδήλωση είχαν προβλέψει (!) οι Αμερικανοί 5 χρόνια πριν να ξεσπάσει!—και να κατανοήσει από πού ξεκίνησε και πού βρίσκεται σήμερα η αντιπαράθεση γύρω από τη διαχείριση των ενεργειακών πόρων όχι μόνο στο Αιγαίο, αλλά σε ολόκληρη την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Επιπροσθέτως, σε μία περίοδο κατά την οποία η χρεοκοπημένη Ελλάδα ποδηγετείται με μνημόνια και νέες δανειακές συμβάσεις, με εκχωρημένη από τις κυβερνήσεις της την εθνική της κυριαρχία, τα ενδεχόμενα ενεργειακά της κοιτάσματα φαντάζουν ως ιδανικές εμπράγματες εγγυήσεις τις οποίες διεκδικούν οι κάθε λογής πιστωτές της.
 2
Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Σάββατο 18 Αυγούστου 2012

"Να ματώσεις πολύ, λευκό κορίτσι!": Ένα βιβλίο - σταθμός για την επιστροφή της φυλετικής βίας στην Αμερική


ΚΟ: Η ίδια αριστερά που στην πατρίδα μας κάνει τα ‘στραβά μάτια’ στην εγκληματικότητα κατά των Ελλήνων, που απαξιεί να βγάλει μια ανακοίνωση για τις συνθήκες τρόμου στις οποίες ζει ο Ελληνικός λαός από την εισβολή χιλιάδων τριτοκοσμικών λαθρομεταναστών, για πολλούς από τους οποίους η ζωή δεν έχει καμία απολύτως αξία, η ίδια αριστερά που από την άλλη ώρα αν ακούσει για κάποιο «ρατσιστικό περιστατικό» (πάντα κατά αλλοδαπού) σπεύδει να υψώσει παντιέρες κατά του «ρατσισμού» και της «ξενοφοβίας», να βγάλει ανακοινώσεις, να κάνει πορείες και να στήσει "κυνήγι μαγισσών", η ίδια αριστερά που επιβάλλοντας την ιδεολογική της κυριαρχία έχει καταφέρει και έχει διεισδύσει στα ελληνικά media, διαμορφώνοντας (ή επιχειρώντας να διαμορφώσει) τον τρόπο σκέψης του μέσου Έλληνα, αποκρύπτοντας την ταυτότητα του δράστη, όταν είναι αλλοδαπός και που προσπαθεί να ‘θάψει’ περιστατικά και στατιστικές που συνδέουν ξεκάθαρα την αύξηση του αριθμού των παράνομων μεταναστών με την αύξηση της εγκληματικότητας, η ίδια αριστερά που προσπαθεί να μας ‘συγκινήσει’ με δακρύβρεχτες ιστορίες «κακόμοιρων οικονομικών μεταναστών» και από την άλλη να μας ενοχοποιήσει συλλήβδην ως «ρατσιστές» και «ξενοφοβικούς’ με ανοησίες περί «Ξένιου Δία» και τσιτάτα του στυλ «οι παππούδες μας πρόσφυγες κλπ», δείχνει το ίδιο πρόσωπο και στις ΗΠΑ, όπου πάση θυσία αποκρύβεται η φυλή και το χρώμα του δράστη όταν αυτός δεν είναι λευκός.   

Να όμως που ο βραβευμένος συγγραφέας της.....................................  1 Washington Post,Colin Flaherty, σπάει τα ταμπού, με το νέο του βιβλίο με τον τίτλο ‘White Girl Bleed a Lot: The Return of Racial Violence and How the Media Ignore It’ (‘Λευκό Κορίτσι να Ματώσεις Πολύ: Η Επιστροφή της Φυλετικής Βίας και πώς τα ΜΜΕ την Αγνοούν’), όπου τολμά να πάει κόντρα σε κάθε ‘πολιτική ορθότητα’, ‘σπάζοντας το νόμο της σιωπής’ που έχει επιβάλει η αριστερά και παρουσιάζοντας το πρόβλημα με τις φυλετικές ταραχές που παίρνουν την μορφή χιονοστιβάδας στην Αμερική του Ομπάμα, όπου σε δεκάδες πόλεις, όχλοι νεαρών μαύρων (και των δύο φύλων), υπό την μορφή του λεγόμενου “flash mob”(αστραπιαία επίθεση όχλου), επιτίθενται, χωρίς λόγο, σε λευκούς και προβαίνουν σε πράξεις βίας και κάθε είδους παρανομίες, κυρίως, λεηλασίες καταστημάτων και καταστροφές (βλέπε σχετικό άρθρο εδώ, αν και όλα τα βίντεο έχουν...χαθεί ). Μπροστά σε αυτό το φαινόμενο τα media, τα πολιτικά πρόσωπα και κάθε λογής «επίσημοι», τηρούν «σιγή ιχθύος», κάνουν ότι δεν βλέπουν, αποφεύγουν «όπως ο διάβολος το λιβάνι» να αναφέρουν το χρώμα των ταραξιών. Εάν φυσικά, συνέβαινε να είχαμε επιθέσεις λευκών σε μαύρους, θα είχαμε συναγερμό για «κύμα ρατσιστικών επιθέσεων», δηλώσεις, διαμαρτυρίες, μέτρα, πιθανόν νέα νομοθεσία και κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού για «την πάταξη του φαινομένου».    

Το ‘White Girl Bleed a Lot’ ήταν η φράση που άκουσε μια 22χρονη κοπέλα στο Milwaukee των ΗΠΑ, στις 4 Ιουλίου 2011, όταν δέχτηκε, χωρίς κανένα λόγο, την βίαιη επίθεση όχλου νεαρών μαύρων.

Γράφει για το βιβλίο η ιστοσελίδα Moonbattery:

Επιτέλους, κάποιος ερευνά συστηματικά την επιδημία των βίαιων επιθέσεων όχλου μαύρων σε λευκούς στις ΗΠΑ, που κάνει την Αμερική ένα επικίνδυνο μέρος για να ζήσει κανείς. Το FrontPageπήρε συνέντευξη από τον Colin Flaherty για το επίκαιρο βιβλίο ‘White Girl Bleed a Lot: The Return of Racial Violence and How the Media Ignore It’ (ολόκληρη η συνέντευξη παρατίθεται παρακάτω):

"Αποφάσισα να γράψω ένα βιβλίο για τους ανθρώπους που αρνούνται να δουν την πραγματικότητα σε αυτήν την τρομερή φυλετική βία και το χάος. Και αυτό ήταν ότι δεν υπάρχουν εξηγήσεις. Δεν υπάρχουν λύσεις. Δεν υπάρχει συγγνώμη. Και ότι αυτά τα πράγματα συμβαίνουν σε όλη τη χώρα και δεν μπορεί να είναι καλό το γεγονός ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι πεισματικά το αρνούνται. ... Έμαθα σχεδόν αμέσως ότι υπάρχουν δύο προβλήματα: Πρώτον, η φυλετική βία. Και δεύτερον, οι φιλελεύθεροι δημοσιογράφοι και οι δημόσιοι υπάλληλοι που παραβλέπουν, εξηγούν, ακόμα και ψεύδονται γι’ αυτό. Κατάλαβα ότι το πρόβλημα ήταν πολύ χειρότερο από ό, τι εγώ, ή οποιοσδήποτε άλλος σκέφτεται. "

Αν και η επιδημία αυτή είναι ιδιαίτερα έντονη σε μεγάλες πόλεις όπως το Σικάγο και η Βαλτιμόρη, εστίες σημειώνονται σε όλη τη χώρα.

"Στο Ames της Αϊόβα είχαν τη νύχτα a ‘Beat Whitey Night’(«κτυπήστε έναν ασπρούλη») στην Έκθεση. Στην Peoria του Illinois υπήρχε σχεδόν μια ντουζίνα επεισοδίων ρατσιστικής βίας και παρανομίας από όχλους μαύρων κατά το τελευταίο έτος. Τα ίδια στο Μιλγουόκι, στη Μινεάπολη, στο Σιάτλ, στο Πόρτλαντ. Και η λίστα συνεχίζεται. "

Αυτό συνεχίστηκε και τώρα οι φιλελεύθερες αρχές δεν μπορούν πλέον να το κρατήσουν μυστικό.

"Και δέκα χρόνια, αν είχαμε αυτή τη συζήτηση, θα έλεγαν το ίδιο πράγμα: «Δεν συμβαίνει. Μπορεί να τα φανταζόσαστε». Αλλά σήμερα, πολλά από αυτά τα επεισόδια είναι στο YouTube."

Γιατί θα τα κατεστημένα media κρύβουν μια τέτοια συγκλονιστική ιστορία όταν θα σωθούν ζωές αν οι άνθρωποι ενημερωθούν; Επειδή αυτή η επιδημία αποδεικνύει ότι ο φιλελευθερισμός που είναι υπεύθυνος για τη δημιουργία αυτού του φαινομένου έχει αποτύχει:

"Κατά τα τελευταία 50 χρόνια, έχουν κατασκευάσει ένα μοντέλο με τις λεγόμενες ‘φυλετικές ποσοστώσεις’, την λεγόμενη ‘θετική δράση’ και την λεγόμενη ‘φυλετική συνείδηση’ σχεδόν σε κάθε μέρος της κοινωνίας μας. Αυτές οι ταραχές και η ανομία εκλιπαρούν για τουλάχιστον μια απάντηση: Πώς τα καταφέρατε έτσι ";

Η αλήθεια θα γίνει γνωστή όμως, και τελικά η ‘πολιτική ορθότητα’ μαζί με την αριστερή ιδεολογία, θα μπουν στο νεκροταφείο των ηθικά διαταραγμένων ιδεολογιών. Εν τω μεταξύ, η συμβουλή μου είναι μία λέξη: οπλίσου.


- Ακολουθεί η συνέντευξη:

FP: Colin Flaherty, καλώς ήρθατε στο Frontpage. Ας ξεκινήσουμε με αυτό που σας ενέπνευσε να γράψετε αυτό το βιβλίο.

Flaherty: Ευχαριστώ Jamie. Ο αδελφός μου και εγώ είχαμε κάνει μια εκπομπή στο ραδιόφωνο WDEL Wilmington στο Delaware, όταν διάβασα μια ιστορία για κάτι που ονομάζεται ‘flash mob’ στους δρόμους της Φιλαδέλφειας. Αυτό ήταν πριν από δύο χρόνια. Μετά συνέβη ξανά και ξανά. Τέλος, κοίταξα στο YouTube, και η βία και το χάος που είδα στα βίντεο ήταν εντελώς διαφορετικά από το όλες τις γενικόλογες ‘light’ αναφορές που διάβαζα στις εφημερίδες στη Φιλαδέλφεια. Όλοι οι εμπλεκόμενοι ήταν μαύροι. Έτσι, ρώτησα μερικούς δημοσιογράφους: "Τι γίνεται με αυτές τις φυλετικές ταραχές στη Φιλαδέλφεια;" Μου είπαν ότι δεν υπήρχε καμία φυλετική εξέγερση και ότι εγώ έβλεπα έτσι τα πράγματα. «Μήπως μπορείτε να δείτε τα βίντεο;" ρώτησα. Και μου απάντησαν: "Εντάξει, όλοι είναι της μαύρης φυλής, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία."
Οι ταραχές συνέχισαν να συμβαίνουν, στη Φιλαδέλφεια και αλλού. Συνέχισα να ρωτάω τους ανθρώπους για το τι συνέβαινε. Συνέχισαν να αρνούνται ότι συνέβαινε κάτι.
Αποφάσισα λοιπόν θα ήθελα να γράψω ένα βιβλίο για τους ανθρώπους που αρνούνται να δουν την πραγματικότητα για αυτήν την τρομερή φυλετική βία και το χάος. Και αυτό ήταν: Δεν υπάρχουν εξηγήσεις. Δεν υπάρχουν λύσεις. Δεν υπάρχουν συγγνώμη. Και ότι αυτά τα πράγματα συμβαίνουν σε όλη τη χώρα και δεν μπορεί να είναι καλό το γεγονός ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι πεισματικά το αρνούνται. ...

FP: Λοιπόν, τι ανακαλύψατε, ενώ γράφατε το βιβλίο;

Flaherty: Έμαθα σχεδόν αμέσως ότι υπάρχουν δύο προβλήματα: Πρώτον, η φυλετική βία. Και δεύτερον, οι φιλελεύθεροι δημοσιογράφοι και οι δημόσιοι υπάλληλοι που παραβλέπουν, εξηγούν, ακόμα και ψεύδονται γι’ αυτό. Κατάλαβα ότι το πρόβλημα ήταν πολύ χειρότερο από ό, τι εγώ, ή οποιοσδήποτε άλλος σκέφτεται

FP: Δώστε μας ένα παράδειγμα τα ψέματα.

Flaherty: Σίγουρα. Στο Σικάγο είναι η Ημέρα της Μνήμης το 2011. το Σικάγο ήταν η περιοχή μιας σειράς επιθέσεων όχλου μαύρων σε όλα τα μέρη της πόλης. Στο κέντρο της πόλης, στην gay περιοχή, στα δημόσια μέσα μεταφοράς, και στις παραλίες, για να αναφέρουμε μερικά. Έτσι, κατά τη διάρκεια της εορτής της Ημέρας της Μνήμης το 2011, εκατοντάδες μαύροι κατέβηκαν στηνNorth Avenue Beach και άρχιζαν να χτυπάνε τους ανθρώπους, να τους ρίχνουν από τα ποδήλατά τους, να σπέρνουν τον όλεθρο. Την επόμενη μέρα, η πόλη έκλεισε την παραλία. Είπαν ότι το έκαναν, όχι εξαιτίας της βίας του όχλου - αρνήθηκαν την βία του όχλου, ακόμη και αν αυτή πραγματοποιήθηκε εκεί. Είπαν ότι την έκλεισαν, διότι είχε πολύ ζέστη! Ένας τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός πήρε κλήσεις από τους ανθρώπους που έλεγαν ότι στην παραλία έγιναν βίαια επεισόδια, αλλά η αστυνομία δεν έλεγε την αλήθεια γι’ αυτό.

FP: Το Σικάγο είναι πολύ στην επικαιρότητα φέτος για τη βία. Τι είδους δουλειά κάνουν;

Flaherty: Λέω στους ανθρώπους την ακόλουθη ιστορία, αλλά δεν περιμένω να την πιστέψουν. Γι’ αυτό έβαλα ένα σύνδεσμο προς αυτό το βιβλίο. Έτσι, ο πρόσφατα διορισμένος επιθεωρητής της αστυνομίας βρίσκεται σε μια συνάντηση και μιλά για τη βία στο Σικάγο και για το ποιος είναι υπεύθυνος. Είπε ότι ήταν η Σάρα Πέιλιν. Μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, βρήκε κάποιον άλλο να κατηγορήσει: Τους προσκυνητές. Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι κι εγώ δεν θα πίστευα ότι αν δεν τα είχα δει σε βίντεο. Παίρνω πολλά email από αστυνομικούς στο Σικάγο. Η κατάσταση σε όλη τν χώρα είναι πολύ επικίνδυνη. Και κανείς δεν ξέρει τίποτα γι’ αυτό.

FP: Πόσο διαδεδομένο είναι αυτό το πρόβλημα;

Flaherty: Έχω τεκμηριωμένα εκατοντάδες περιστατικά σε περισσότερες από 70 πόλεις. Και πως το κάνω. Ακούω για μια ταραχή ή μια επίθεση από όχλο και το ελέγχω και μαθαίνω ότι ήταν μια μεγάλη ομάδα μαύρων ανθρώπων που δημιούργησε χάος. Έτσι, γράφω τις λεπτομέρειες. Μόλις η ιστορία γίνει γνωστή, ακούω σχεδόν πάντα ακούω το ίδιο: "Αυτό το πράγμα συμβαίνει εδώ πολύ καιρό." Αλλά οι δημοσιογράφοι φοβούνται να γράψουν γι’ αυτό. Οι αξιωματούχοι της πόλης φοβούνται να το καταπολεμήσουν ή να πουν τα πράγματα με το όνομά του. Γι’ αυτό συνεχίζεται. Και δεν είναι μόνο τα μέρη όπου μπορείς να το περιμένεις: Σικάγο, Φιλαδέλφεια, Βοστώνη, Βαλτιμόρη. Είναι και σε μικρότερα μέρη στις μεσοδυτικές πολιτείες.

FP: Όπως πού;

Flaherty: Στο Ames της Αϊόβα είχαν τη νύχτα a ‘Beat Whitey Night’ («κτυπήστε έναν ασπρούλη» - δες το πρώτο βίντεο στο τέλος) στην Έκθεση. Στην Peoria του Illinois υπήρχε σχεδόν μια ντουζίνα επεισοδίων ρατσιστικής βίας και παρανομίας από όχλους μαύρων κατά το τελευταίο έτος. Τα ίδια στο Μιλγουόκι, στη Μινεάπολη, στο Σιάτλ, στο Πόρτλαντ. Και η λίστα συνεχίζεται.

FP: Τι το προκαλεί αυτό;

Flaherty: Πολλοί άνθρωποι σε αυτή τη χώρα ακόμη αρνούνται ότι οι ταραχές αυτές και η ανομία καν υπάρχουν. Έτσι, δεν μπορώ να κάνω εικασίες για την αιτία που κάνει πολλούς δημοσιογράφους και πολιτικούς ηγέτες να αρνούνται να πιστέψουν ότι αυτό καν συμβαίνει. Και σε δέκα χρόνια να είχαμε αυτή τη συζήτηση, θα έλεγαν το ίδιο πράγμα: "Δεν συμβαίνει. Εσύ το φαντάζεσαι. "Αλλά σήμερα, πολλά από αυτά τα επεισόδια είναι στο YouTube. Και λένε την πραγματική ιστορία. Και μέρος αυτής της ιστορίας είναι το ότι η μουσική και το βίντεο είναι μέρος της ζωής τους. Για κάθε περιστατικό τρομακτικής βίας από όχλους, υπάρχει ένα δημοφιλές βίντεο από λαϊκό καλλιτέχνη που το εξυμνεί. Λεηλασίες, ναρκωτικά κρακ, σκοτωμοί οδηγών delivery, ξυλοδαρμοί λευκών, ταραχές και κλοπές, για να αναφέρουμε μερικές. Αυτά γίνονται επαγγελματικά τραγούδια και βίντεο από τα μεγαλύτερα ονόματα της hip-hop που πωλούν εκατομμύρια αντίτυπα και παίρνουν εκατομμύρια views. (Σχ. ΚΟ: Ένα τέτοιο ‘τραγούδι’ ακούστηκε και στην Τελετή Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου! – βλ. εδώ).

FP: Τι γίνεται με τον Τύπο;

Flaherty: Το βιβλίο είναι για το φυλετικό χάος, αλλά το πιο τρελό είναι το πως ο τύπος δεν το καλύπτει. Οι περισσότερες αναφορές στον Τύπο δεν πρόκειται να γράψουν τίποτα σχετικά με την φυλή των εγκληματιών. Ωραία. Αλλά όταν αρχίζει να συμβαίνει σε όχλους, και γίνεται πιο επικίνδυνο, και σχεδόν κάθε όχλος είναι της ίδιας φυλής, τότε κάποιος θα πρέπει να είναι σε θέση να καταλάβει ότι κάτι συμβαίνει εδώ. Μερικές εφημερίδες λένε αν πεις κάτι για την φυλή των όχλων, είσαι «ρατσιστής». Το ST Louis Post-Dispatch αναγκάστηκε να διακόψει τα σχόλια από τους αναγνώστες επειδή οι άνθρωποι ζητούσαν απλά μια απάντηση στην ερώτηση: "Γιατί είναι τόσο σημαντικό να κρύψετε την φυλή των ανθρώπων που εμπλέκονται;"

FP: Και τότε γιατί είναι τόσο σημαντικό;

Flaherty: Είμαστε η πιο φυλετικά συνειδητοποιημένη χώρα στη γη. Το βλέπουμε αυτό κάθε μέρα από μαύρες οργανώσεις, ομάδες μαύρων καθηγητών, μαύρων αστυνομικών, μαύρων δημοσίων υπαλλήλων και εκατοντάδες άλλες μαύρες ομάδες που παρουσιάζονται τόσο συχνά στα τοπικά μέσα ενημέρωσης. Με ιστορίες που συχνά γράφονται από μέλη της Εθνικής Ένωσης Μαύρων Δημοσιογράφων. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 50 ετών, έχουν κατασκευάσει ένα μοντέλο με ‘φυλετικές ποσοστώσεις’, ‘θετική δράση’ και ‘φυλετική συνείδηση’ σχεδόν σε κάθε μέρος της κοινωνίας μας. Οι ταραχές και η ανομία τουλάχιστον ζητούν μια απάντηση: Πώς τα καταφέρατε έτσι;

FP: Έτσι από αυτά τα περιστατικά δεν φαίνεται πραγματικά ότι οι φυλετικές σχέσεις βελτιώνονται.

Flaherty: Το χάσμα μεταξύ των φυλών είναι ευρύτερο και βαθύτερο από ό, τι νόμιζα. Οι ψυχίατροι λένε ότι είμαστε τόσο άρρωστοι, όσο τα μυστικά μας. Και το μεγαλύτερο μυστικό σήμερα είναι ότι δεν μας επιτρέπεται να μιλάμε για μαύρη βία με οποιονδήποτε τρόπο που ζητά από τους αρμόδιους να αναλάβουν την ευθύνη. Αυτό έχει εκθρέψει μια ασθένεια σε ορισμένους μαύρους και σε μερικούς λευκούς - οι Άριοι, οι μισαλλόδοξοι, οι Ναζί, κλπ. - που είναι πολύ μεγαλύτερο από ό, τι είχα φανταστεί. Ή από ότι λένε οι περισσότεροι άνθρωποι.

FP: Διευκρίνισέ μας γιατί τα αριστερά μας media, «οι άνθρωποι του πνεύματος» και οι κρατικοί υπάλληλοι τα παραβλέπουν αυτά και αρνούνται αυτή την φυλετική βία.

Flaherty: Η αύξηση της ρατσιστικής βίας και ανομίας δημιουργεί μια κατάσταση η οποία δηλώνει ότι όλα αυτά που οι τύποι αυτοί πιστεύουν και έχουν κάνει τα τελευταία 50 χρόνια, δεν είναι απλώς μια αποτυχία, αλλά βλάπτει τους ανθρώπους που πιστεύουν ότι βοηθούν.

FP: Ποια ήταν η αντίδραση στο βιβλίο σας; Γνωρίζει η Αριστερά την ύπαρξη του βιβλίου σας;

Flaherty: Έχουμε πολύ μεγάλη ανταπόκριση για το βιβλίο σε ραδιοφωνικές συνεντεύξεις, σελίδες γνώμης και το Διαδίκτυο. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι ευγνώμονες για το ότι επιτέλους, κάποιος μιλάει με ένα σαφή και τεκμηριωμένο και συναρπαστικό τρόπο για το θέμα της βίας των μαύρων όχλων. Οι αντιδράσεις από την Αριστερά είναι ανάμεικτες. Η πιο συνηθισμένη αντίδραση είναι η εξής: Την ίδια ώρα που αρνούνται το φυλετικό χάος που υπάρχει, την ίδια ώρα θα εξηγήσουν για ποιο λόγο υπάρχει. Αλλά έχω την αίσθηση από πολλούς στην Αριστερά ότι τα γεγονότα είναι τόσο μεγάλα ώστε έχουν κουραστεί κάνουν δημόσιες δηλώσεις και να προτείνουν ένα ακόμη πρόγραμμα που ξέρουν ότι δεν θα λειτουργήσει για να λύσει ένα πρόβλημα που δεν αναγνωρίζουν καν ότι υπάρχει. Νομίζω ότι πολλοί είναι έτοιμοι για μια νέα εποχή ειλικρίνειας για το θέμα αυτό.

FP: Colin Flaherty, σας ευχαριστώ για την συνέντευξη.



ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή2
Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Τρίτη 14 Αυγούστου 2012

Η επίθεση στο Wikileaks είναι η πιο δυνατή που συνέβη ποτέ...


Αμέσως μετά την αποκάλυψη του TrapWire...
by Niki Lyberis
Οι servers του Wikileaks.org της μεγαλύτερης πλατφόρμας στο Internet για την διαρροή μυστικών, όλων των ειδών, έχουν γονατίσει, εδώ και περίπου 5 ημέρες. Επίθεση DDoS που πραγματοποιείται όλες αυτές τις ημέρες, από hackers που δεν έχουν γίνει ακόμα γνωστοί, έχει ένταση που... 
υπολογίζεται σε 10 Gigabyte το δευτερόλεπτο.

Ποιος βρίσκεται πίσω από την επίθεση; Δεν έχει γίνει γνωστό ακόμα, αλλά δεν είναι τυχαίο πως πολύ πρόσφατα το Wikileaks άρχισε να δίνει στη δημοσιότητα στοιχεία για μία πολύ μεγάλη επιχείρηση παρακολούθησης στις Ηνωμένες Πολιτείες με την κωδική ονομασία TrapWire.
Τι είναι το TrapWire; Σύμφωνα με την μελέτη αυτών των εγγράφων από το Business Insider, πρόκειται για ένα τεράστιο σύστημα παρακολούθησης την υπηρεσιών ασφαλείας των ΗΠΑ που βασίζεται στις χιλιάδες κάμερες παρακολούθησης που έχουν εγκατασταθεί στη χώρα. Κάθε λίγα δευτερόλεπτα, πληροφορίες από τις κάμερες παρακολούθησης που βρίσκονται σε διάφορες πόλεις και σημεία ενδιαφέροντος, καταγράφονται ψηφιακά, κρυπτογραφούνται και αποστέλλονται αμέσως σε μία database που βρίσκεται σε άγνωστη, ακόμα, περιοχή, μαζί με άλλες πληροφορίες. Το πρόγραμμα παρακολούθησης αυτό, είναι «παιδί» της εταιρείας Abraxas, μίας εταιρείας που έχει στα στελέχη της την elit της κοινότητας της χώρας που ασχολείται με την συλλογή πληροφοριών.....................  1 Ο κάθε υπάλληλος της Abraxas, έχει κάνει την θητεία του στο Πεντάγωνο, τη CIA και άλλες κυβερνητικές υπηρεσίες και οι σχέσεις της εταιρείας με την κυβέρνηση φέρονται να είναι πάρα πολύ στενές. Οι πληροφορίες που είναι διαθέσιμες στο κοινό για την εταιρεία, αλλά και το πρόγραμμα TrapWire είναι ελάχιστες. Έγιναν γνωστές και, γίνονται γνωστές, μόνο μετά την παραβίαση των συστημάτων της Stratfor, από τους Anonymous και οι πληροφορίες αυτές διαρρέουν σταδιακά μέσω του Wikileaks.

Οι κάμερες, λοιπόν, που είναι εγκατεστημένες κατά χιλιάδες στις διάφορες πόλεις των ΗΠΑ, δεν καταγράφουν, απλά, παθητικά. Είναι συνδεδεμένες με το Trapwire και παρακολουθούν, δυνητικά, κάθε άτομο με την μέθοδο της αναγνώρισης προσώπου. Εφόσον ένα πρόσωπο αναγνωριστεί από την τράπεζα πληροφοριών, οι κινήσεις του παρακολουθούνται από όλο το σύστημα με κάμερες που έχει στηθεί και συλλέγονται όλων των ειδών οι πληροφορίες για τις κινήσεις του.

Το TrapWire, λοιπόν, είναι μία τεράστια επιχείρηση με πολλά ερωτηματικά για την ορθότητα της χρήσης της, αλλά και το δικαίωμα που έχει κάθε κυβέρνηση, είτε είναι στις ΗΠΑ, είτε όχι, να παρακολουθεί τους πολίτες της με την πιθανότητα να τελεστεί ένα τρομοκρατικό χτύπημα, χωρίς όμως να υπάρχουν στοιχεία. Για κάθε τέτοια διαδικασία, ο καθένας από εμάς, είναι ένας υποψήφιος τρομοκράτης και παρακολουθείται στην περίπτωση που διατελέσει κάποιο αδίκημα.

Εννοείται πως το ζήτημα έχει ξεσηκώσει τις διαμαρτυρίες πολλών οργανώσεων που ασχολούνται με τα ανθρώπινα δικαιώματα και την προστασία της ιδιωτικότητας των πολιτών στις ΗΠΑ. Έτσι, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς, ποιος βρίσκεται πίσω από την πολυήμερη επίθεση DDοS κατά του Wikileaks. Το ενδιαφέρον είναι πως, υπηρεσίες πληροφοριών, υιοθετούν μεθόδους των Anonymous με την πεποίθηση πως, ίσως καταφέρουν να πείσουν το κοινό πως πρόκειται για εκείνους που πραγματοποιούν τις επιθέσεις. Πράγμα απολύτως χαζό, γνωρίζοντας τη συμβολή των Anonymous στις διαρροές που πραγματοποιεί το Wikileaks.

Το website του Wikileaks δεν είναι διαθέσιμο. Μπορείτε να βρείτε, όμως, κάποια έγγραφα για το TrapWire εδώ.

Σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν έρθει στη διάθεσή μας, το Wikileaks έχει δημιουργήσει «mirrors» απ’ όπου φίλοι, μπορούν να κατεβάσουν όσα αρχεία μπορούν και να τα κάνουν upload οπουδήποτε μπορούν στο Internet, προκειμένου να μην χαθούν οι πληροφορίες όλων των επιχειρήσεων που έχουν δημοσιοποιηθεί στην πλατφόρμα και να είναι προσβάσιμες από το κοινό.

Πηγές: io9 , BusinessInsider , USPTO   2
Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Παρασκευή 10 Αυγούστου 2012

Ο Κάρολος Μαρξ, η παγκοσμιοποίηση και ο εφεδρικός στρατός του Κεφαλαίου

Θανάσης Μπαντές
1861 June 8 hw 7 20 61 449 a cartridge making 400x265 Ο Κάρολος Μαρξ, η παγκοσμιοποίηση και ο εφεδρικός στρατός του Κεφαλαίου
Εργάτριες σε εργοστάσιο το 19ο αιώνα (1861)
Ο Μαρξ, στο θρυλικό του Κεφάλαιο, παραθέτει τα λόγια του βουλευτή Στάμπλτον στους εκλογείς του όπως δημοσιεύτηκαν στους «Times» στις 3 Σεπτεμβρίου του 1873: «Αν η Κίνα γίνει μεγάλη βιομηχανική χώρα, δεν βλέπω πως ο εργατικός πληθυσμός της Ευρώπης θα αντέξει στον αγώνα, χωρίς να κατέβει ίσαμε το επίπεδο των ανταγωνιστών του». Η δήλωση αυτή έγινε μέσα στο γενικότερο κλίμα της εποχής που οι Άγγλοι κεφαλαιοκράτες βλέποντας τα φθηνότερα μεροκάματα της ηπειρωτικής Ευρώπης ονειρεύονταν τον τρόπο που θα κατάφερναν και οι ίδιοι να ρίξουν τα δικά τους εργατικά μεροκάματα στα ίδια επίπεδα.
Συγγραφέας του 1770, που έγραψε το βιβλίο «Essay on Trade and Commerce», ανακηρύσσει ως «ζωτικό καθήκον της Αγγλίας να κατεβάσει τον αγγλικό μισθό εργασίας στο γαλλικό και ολλανδικό επίπεδο». Ο ίδιος συγγραφέας κατηγορώντας το αγγλικό προλεταριάτο δήλωσε: «Αν οι φτωχοί μας θέλουν να ζουν στην πολυτέλεια…..πρέπει φυσικά η εργασία τους να είναι ακριβή….Φτάνει μόνο να ρίξουμε μια ματιά στον τρομακτικό σωρό των περιττών πραγμάτων που καταναλώνουν οι εργάτες μας, όπως λχ. το ρακί, το τζιν, το τσάι, τη ζάχαρη, τα φρούτα που έρχονται από το εξωτερικό, τη δυνατή μπίρα, τον ταμπάκο, τον καπνό κλπ». Με δυο λόγια βρισκόμαστε μπροστά στις σπατάλες του προλεταριάτου που δεν γνωρίζει τίποτε από την εγκράτεια, η οποία όμως, είναι τόσο απαραίτητη στην κεφαλαιοκρατική παραγωγή............................... 1Οι βλέψεις του κεφαλαίου να μειώσουν στον έσχατο βαθμό το μισθό των εργαζομένων αποσκοπώντας στην ισοπέδωση του μεροκάματου με βάση ημερομίσθια άλλων χωρών, με δυο λόγια το δόγμα της σύγχρονης παγκοσμιοποίησης, δεν είναι, όπως φαίνεται, καθόλου σημερινή υπόθεση, αλλά κεφαλαιοκρατικό όραμα αιώνων. Η δήλωση του Στάμπλτον που θέλει την κινεζοποίηση του Ευρωπαίου εργάτη, δεν είναι παρά η σύγχρονη οικονομική πρωτοπορία που βαφτίζει την εξαθλίωση εγκράτεια, στα πλαίσια πάντα της κοινωνικής προόδου. Οι σύγχρονες έννοιες της ανάπτυξης, των κινήτρων για επενδύσεις κλπ, δεν είναι παρά η υλοποίηση των παραπάνω, αφού μόνο τα υπερκέρδη των εταιρειών αποτελούν κίνητρο και φυσικά όλοι οφείλουμε να προσαρμοστούμε σ’ αυτό.
Η παγκοσμιοποίηση δεν είναι παρά το αποκορύφωμα του καπιταλιστικού ονείρου, που, όσο κι αν αργούσε, οι κεφαλαιοκράτες δεν θα ξεχνούσαν ποτέ και που το ύφαιναν μεθοδικά με την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, τις τεχνητές κρίσεις, το ανεξέλεγκτο των τραπεζών και τον έλεγχο των πολιτικών αποφάσεων. Γιατί τα εργασιακά δικαιώματα δεν παραχωρούνται τόσο απλά, από τη μια μέρα στην άλλη, χρειάζονται ειδικοί χειρισμοί κι αυτός ακριβώς είναι ο ρόλος της παγκοσμιοποίησης. Ο ίδιος ο Μαρξ σχολιάζοντας της δήλωση του Στάμπλτονγράφει: «Όχι πια ηπειρωτικά, αλλά κινέζικα μεροκάματα, αυτός είναι τώρα ο σκοπός που επιδιώκει το αγγλικό κεφάλαιο».
Η λιτότητα, ως απόλυτο σύγχρονο οικονομικό δόγμα, είναι επίσης πολύ παλιά ιστορία και αναφερόταν ως εγκράτεια. Φυσικά, την αρετή της εγκράτειας την είχαν μόνο οι κεφαλαιοκράτες, αφού χάρη σ’ αυτήν κατάφεραν και τη συσσώρευση του κεφαλαίου. Οι εργάτες, ως παντοτινοί δέσμιοι των καταναλωτικών τους αναγκών, ανήμποροι (προφανώς λόγω κατωτερότητας) να διαχειριστούν το χρήμα τους ήταν αδύνατο να κεφαλαιοποιήσουν τον πλούτο τους και μοιραία απόκτησαν τον κοινωνικό ρόλο που τους αρμόζει. Αυτή τουλάχιστον ήταν η άποψη των οικονομολόγων της κεφαλαιοκρατίας, που κατέληγε στην ευγνωμοσύνη που όφειλαν οι εργάτες στα αφεντικά τους. Ο Courcelle – Seneuil γράφει το 1857: «Η απλή διατήρηση ενός κεφαλαίου απαιτεί διαρκή ένταση των δυνάμεων για ν’ αντιστέκεται στον πειρασμό να το φάει» κι ο Μαρξ σχολιάζει: «Ο απλός ανθρωπισμός επιβάλλει λοιπόν ολοφάνερα να λυτρώσουμε τον κεφαλαιοκράτη από το μαρτύριο και τον πειρασμό».
Ένας εργοστασιάρχης από το Νόρθχαμπτονσηρ γράφει: «Στη Γαλλία η εργασία είναι κατά ένα ολόκληρο τρίτο φτηνότερη απ’ ότι στην Αγγλία. Γιατί οι Γάλλοιφτωχοί εργάζονται σκληρά ενώ η τροφή και το ντύσιμό τους είναι πενιχρά, καταναλώνουν κυρίως ψωμί, καρπούς, λάχανα, ρίζες και παστό ψάρι. Κρέας τρώνε πολύ σπάνια, κι όταν το στάρι ανέβει πολύ στην τιμή, τρώνε πολύ λίγο ψωμί» κι ο συγγραφέας του «Essay» συμπληρώνει: «Πρέπει να προσθέσουμε πως πίνουν νερό κι άλλα αδύνατα ποτά, έτσι που πράγματι ξοδεύουν καταπληκτικά λίγο χρήμα…..Φυσικά είναι δύσκολο να πετύχουμε μια τέτοια κατάσταση, δεν είναι όμως αδύνατο να την πετύχουμε, πράγμα που το αποδείχνει η ύπαρξή της τόσο στη Γαλλία, όσο και στην Ολλανδία».
 Φτάσανε στο σημείο να δημοσιεύουν πάμφθηνες συνταγές για να αποδείξουν ότι ο εργάτης πρέπει να αμείβεται λιγότερο. Ο Βενιαμίν Θόμψον ή αλλιώς κόμης Ράμφορντ συστήνει: «Πέντε λίβρες κριθάρι, πέντε λίβρες καλαμπόκι, τρεις πένες ρέγκες, μία πένα αλάτι, μία πένα ξύδι, δύο πένες πιπέρι και χόρτα – σύνολο 20,75 πένες – κάνουν μια σούπα για 64 ανθρώπους» και ο οικονομολόγος Ήντενεπιπλήττει τους απαιτητικούς Άγγλους εργάτες θυμίζοντας ότι «στη Σκωτία υπάρχουν πολλές οικογένειες που αντί στάρι και κρέας ζούνε μήνες συνέχεια μόνο με κουρκούτι από βρώμη και κριθάλευρο ανακατωμένο με αλάτι και νερό και περνούν μάλιστα πολύ άνετα». Η μείωση του εργατικού ημερομίσθιου αυξάνει τα κέρδη κι οτιδήποτε αυξάνει τα κέρδη είναι θεμιτό. Ο εργάτης οφείλει να συμμορφωθεί, αφού αυτό είναι και για δικό του καλό, καθώς μόνο το κεφάλαιο εξασφαλίζει κάθε πρόοδο.
Προφανώς η αξιοπρεπής διαβίωση του εργάτη δεν είναι κερδοφόρα. Ο Τζ. Στ. Μιλλ γράφει: «Οι μισθοί της εργασίας δεν έχουν παραγωγική δύναμη, είναι η τιμή της παραγωγικής δύναμης……..Αν ήταν δυνατόν η εργασία να αποχτιέται χωρίς να αγοράζεται, τότε θα ήταν περιττοί οι μισθοί της εργασίας». Ο Μαρξ απαντά: «Αν οι εργάτες θα μπορούσαν να ζουν με αέρα, δεν θα ήταν δυνατό να αγοραστούν σε καμία τιμή. Επομένως το μη κόστος τους αποτελεί όριο με τη μαθηματική έννοια της λέξης, δηλαδή όριο που ποτέ δεν μπορεί να το φτάσει κανείς, μα που πάντα μπορεί να το πλησιάζει» κι αυτός ακριβώς είναι ο σύγχρονος οικονομολογικός αγώνας. Η όσο το δυνατό συρρίκνωση του εργασιακού κόστους, συρρίκνωση που φτάνει στη μηδαμινότητα.
Φυσικά, απαραίτητη προϋπόθεση εφαρμογής των παραπάνω είναι η εξαθλίωση, δηλαδή η απελπισία, αφού μόνο έτσι μπορούν να γίνουν αποδεκτοί οι νέοι εργασιακοί όροι. Οι αποταμιεύσεις των εργαζομένων αποτελούν διαπραγματευτικό όπλο στα εργασιακά, καθώς προσδίδουν εξασφάλιση και κάθε είδους εξασφάλισης είναι επιζήμια στη σύγχρονη κεφαλαιοκρατία. Η εξοντωτική φορολογία, το ξεζούμισμα από τις τράπεζες, οι χρηματιστηριακές φούσκες, η ακρίβεια, η ανεργία κτλ είναι ακριβώς αυτό το παιχνίδι. Το παιχνίδι της εξαθλίωσης που διαλύει κάθε διαπραγμάτευση.
Η επιβολή πενιχρών μισθών και ελεύθερου ωραρίου είναι η έσχατη εργασιακή συνθηκολόγηση. Το κεφάλαιο οφείλει να ρυθμίσει τους μισθούς, ώστε εξασφαλίζεται η όσο το δυνατό αθλιότερη επιβίωση. Ο εργαζόμενος οφείλει να μην αποταμιεύει ποτέ. Όταν αποταμιεύει γίνεται απαιτητικός κι επικίνδυνος. Ο Μπέρναρντ ντε Μάντεβιλ γράφει στις αρχές του 18ου αιώνα: «όπως δεν πρέπει να αφήνουν τους εργάτες να πεθαίνουν από την πείνα, έτσι δεν πρέπει και να τους δίνουν τίποτα που θα άξιζε να αποταμιευθεί……..Όσοι βγάζουν το ψωμί τους με την καθημερινή τους εργασία δεν έχουν τίποτε άλλο που να τους παρακινεί να είναι εξυπηρετικοί, εκτός από τις ανάγκες τους και τις ανάγκες είναι έξυπνο να τις απαλύνει κανείς, θα ήταν όμως τρέλα να τις θεραπεύει. Το μόνο πράγμα που μπορεί να κάνει τον εργαζόμενο φίλεργο είναι ένας μέτριος μισθός. Ένας πολύ μικρός μισθός τον κάνει είτε λιγόψυχο είτε απελπισμένο, ένας πολύ μεγάλος μισθός τον κάνει προπέτη και οκνηρό…..Για να γίνει ευτυχισμένη η κοινωνία και για να μένει ευχαριστημένος ο λαός, ακόμη και σε συνθήκες μιζέριας, είναι αναγκαίο η μεγάλη πλειονότητα να μένει αμαθής και φτωχή…..».
Όσο για την ανεργία, που ο Μαρξ ονομάζει εργατικό υπερπληθυσμό, κρίνεται απολύτως απαραίτητη. Ο εργασιακός εκβιασμός της ολοκληρωτικής αναλωσιμότητας είναι η μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη της εργοδοσίας. Οι άνεργοι αποτελούν το μεγαλύτερο μοχλό πίεσης στους εργαζόμενους, αναγκάζοντάς τους να υποκύπτουν σε οτιδήποτε. Η υπερπαραγωγή πτυχίων καθιστά ανά πάσα στιγμή αντικαταστάσιμη ακόμη και την πιο εξειδικευμένη πανεπιστημιακή κατάρτιση.
Οι σύγχρονοι πτυχιούχοι που βουλιάζουν στην ανεργία ή την υποαπασχόληση (ή, οι πιο τυχεροί, στην κακοπληρωμένη υπεραπασχόληση) αποτελούν μια καινούρια τάξη, το επιστημονικό προλεταριάτο. Ο Μαρξ αποκαλεί τους ανέργους βιομηχανικό εφεδρικό στρατό: «Ο εργατικός αυτός υπερπληθυσμός αποτελεί ένα διαθέσιμο βιομηχανικό εφεδρικό στρατό, που ανήκει στο κεφάλαιο τόσο απόλυτα, σαν να τον είχε φτιάξει με δικά του έξοδα.
Δημιουργεί για τις εναλλασσόμενες ανάγκες αξιοποίησής του το πάντα έτοιμο εκμεταλλεύσιμο υλικό, ανεξάρτητα από τα όρια της πραγματικής αύξησης του πληθυσμού» και παρακάτω συμπληρώνει: «Η υπερβολική εργασία του απασχολημένου μέρους της εργατικής τάξης πληθαίνει τις γραμμές της εφεδρείας της, ενώ αντίθετα η αυξημένη πίεση, που η εφεδρεία ασκεί με το συναγωνισμό της στους απασχολημένους εργάτες, τους υποχρεώνει να εργάζονται υπερβολικά και να υποτάσσονται στις προσταγές του κεφαλαίου».
Αν οι μηχανές ήταν η εδραίωση του καπιταλισμού καθιστώντας τους εργαζόμενους απολύτως εξαρτημένους από αυτούς που τις κατέχουν, η παγκοσμιοποίηση είναι ο προμελετημένος παράδεισος που εξισώνει μισθολογικά τους λαούς πάντα με γνώμονα την εξαθλίωση. Κι αν τα καπιταλιστικά επιχειρήματα των οικονομολόγων του 1800 φαίνονται γελοία, δεν υπάρχει τίποτα γελοιότερο από τη γενική αναγνώριση της ευθύνης και του ρόλου των τραπεζών για την σύγχρονη κατάσταση και τις ταυτόχρονες υπουργοποιήσεις τραπεζιτών παγκοσμίως.
Η μετατροπή της κομμουνιστικής Κίνας σε καπιταλιστικό παράδεισο – ορμητήριο των πολυεθνικών είναι ίσως η μεγαλύτερη ειρωνεία της παγκόσμιας ιστορίας που καταδεικνύει την πρωτοφανή αγριότητα του σύγχρονου καπιταλισμού.  
πηγή: Ερανιστής2
Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Τετάρτη 8 Αυγούστου 2012

Τι προβλέπουν η αμερικανική CIA και η ρωσική ГРУ μέχρι το 2035 για επεκτάσεις ή συρρικνώσεις κρατών


… και η Μεγάλη Αλβανία

Χάρτης που δημοσιεύθηκε σε ορισμένα αμερικανικά και ρωσικά μέσα ενημέρωσης, έφεραν στην επιφάνεια την ενοποίηση της Αλβανίας με το Κοσσυφοπέδιο με την προσάρτηση ορισμένων εδαφών από...

τα Σκόπια, τη Σερβία, το Μαυροβούνιο κλπ. όπως δημοσιεύεται στο αλβανικό πρακτορείο ΙΝΑ.


Από τα Σκόπια, γράφει το δημοσίευμα, αφαιρείται ένα μέρος του εδάφους τους κυρίως αυτό των δυτικών εδαφών, αλλά ο χάρτης δεν παρουσιάζει συρρίκνωση του σκοπιανού εδάφους στο νότια, ανατολικά ή βόρεια.

Από CIA και ГРУ οι αναλύσεις


Αναλύσεις και μελέτες για ην προετοιμασία του χάρτη έγιναν από ειδικούς μελετητές κύρους των ΗΠΑ – από τη CIA-Central Intelligence Agency(Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών), και των σχετικών υπηρεσιών της Ρωσίας- από ГРУ –Главное Разведывательное Управление (στρατιωτική μυστική υπηρεσία εξωτερικού τομέα), αλλά και άλλων σημαντικών πηγών των διεθνών οργανισμών που ασχολούνται με γεωστρατηγικές μελέτες, όπως του Δρ. Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι του Σάμουελ Χάντινγκτον κλπ.
Ο Χάρτης προβλέπει διαχωρισμό της.................................  1  Βοσνίας-Ερζεγοβίνης μεταξύ της Κροατίας και της Σερβίας.

Αλλαγές Στην Ευρώπη

Προοιωνίζεται νέα διαίρεση στην Ευρώπη. Εδαφικές αλλαγές θα ξενικήσουν στις Βρετανικές Νήσους, όπου η Σκωτία θα ανακηρύξει την ανεξαρτησία της με το δημοψήφισμα του 2013. Αυτό θα δώσει ώθηση στην ενοποίηση της Ιρλανδίας.
Η χώρα των Βάσκων και η Καταλωνία θα γίνουν οι νέες χώρες με την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας τους από την Ισπανία που θα λάβουν ένα μέρος της γαλλικής επικράτειας.

Κατάρρευση της πολυπολιτισμικότητας

Η κατάρρευση της πολυπολιτισμικότητας θα ξεκινήσει στη Γαλλία. Η αδυναμία της αφομοίωσης των διαφορετικών εθνοτήτων από τις πρώην αποικιακές χώρες, θα οδηγήσουν τη κυβέρνηση της Γαλλίας να καταφύγει στην απέλαση των μεταναστών.
Υψηλή συγκέντρωση των ισλαμικών ομάδων, θα ανοίξει το δρόμο για ένα αυξανόμενο αραβικό ισλαμικό κράτος στη νότιο Γαλλία. Η Λωρραίνη για ομοσπονδοιακούς λόγους θα ενταχθεί στη Γερμανία.

Στο Βέλγιο θα διαιρεθούν οι Φλαμανδοί, οι οποίοι θα συνταχθούν με τους Ολλανδούς.
Θλιβερή είναι η μοίρα της Πολωνίας, η οποία θα χάσει τη Σιλεσία, Πομερανία και Πρωσία, οι οποίες θα γίνουν στόχοι διαπραγμάτευσης συμφωνιών μεταξύ Βερολίνου και Μόσχας.

Από την άλλη πλευρά η Μόσχα θα χάσει την περιοχή του Καλλίνινγκραντ που θα μεταφερθεί στην εποπτεία της Γερμανίας.

Η Λευκορωσία θα εξαφανιστεί ως κράτος και θα γίνει επαρχία της Ρωσίας. Η Ρωσία θα εκμεταλλεύεται επίσης τις ανατολικές περιοχές της Λετονίας, της Εσθονίας και της Ουκρανίας (συμπεριλαμβανομένης της νότιας Ουκρανίας και της Κριμαίας).
Σημαντικές αλλαγές θα γίνουν στον Καύκασο, λόγω αδυναμίας της Ρωσίας να κρατήσει την Τσετσενία και το Νταγκεστάν.

--
Βαλκανικό Περισκόπιο 
 2
Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........