Εάλω η γλώσσα

.

Γράφτηκε απο Δημήτριος Νεζερίτης    Κάθε λίγο και λιγάκι –γιά την ακρίβεια, μετά κάθε κατά διαστήματα αντικατάσταση του εκάστοτε Υπουργού Παιδείας- ακούγεται με τις συνήθεις πομπώδεις εκφράσεις ότι επίκειται (πολλοστή) αναμόρφωση – βελτίωση- αναθεώρηση – τροποποίηση και ό,τι άλλο θέλετε, του τάλανος εκπαιδευτικού μας συστήματος, συνήθως με μέτρα γιά τη βελτίωση της τριτοβαθμίου εκπαιδεύσεως. Χρόνια ήθελα να ξεσπάσω, αλλά επειδή η προΐούσα ηλικία συνεπάγεται και μείωση της υπομονής, η στιγμή έφθασε . Γιατί το πρόβλημα δεν αρχίζει από τα Α.Ε.Ι. Εκεί καταλήγει. Το πρόβλημα αρχίζει πολύ ενωρίτερα.

 Η Ελλάς είναι η μόνη χώρα στον κόσμο στην οποία η κατά περίπτωσιν Κυβέρνηση αντιμετωπίζει την γλώσσα και την παιδεία σαν να ήταν τσιφλίκι (καταπατηθέν, προφανώς) του παππού του κρατούντος. Η δομή της γλώσσας, οι κανόνες της γραμματικής και της ορθογραφίας ορίζονται με το έτσι θέλω δια διατάγματος. Ετσι, το κατ’ εξοχήν εύπλαστο και ελεύθερα διαμορφούμενο στοιχείο που η είναι η ομιλουμένη γλώσσα, βιάζεται και τοποθετείται σε ένα καλούπι του γούστου τών αρμοδίων.

΄Ισως είναι σκόπιμο να συγκρίνουμε τι γίνεται σε χώρες που σέβονται τον εαυτό τους και την παράδοσή τους σε σχέση με όσα γίνονται στην Ελλάδα. Πριν από λίγα χρόνια αντιμετωπίσθηκε στην Γερμανία η απλοποίηση ωρισμένων ορθογραφικών ιδιοτυπιών. Δεν βγήκε νόμος ή προεδρικό διάταγμα. Κλήθηκαν οι Ακαδημίες της Γερμανίας, της Αυστρίας και της γερμανόφωνης Ελβετίας να συνεργασθούν και να προβούν σε εισηγήσεις. Μετά από μακροχρόνιες εργασίες, από τις προτάσεις τους συνεκρατήθησαν μερικές οι οποίες και υιοθετήθηκαν από την Βίβλο της γερμανικής γλώσσης – το λεξικό Duden- και αποτελούν έκτοτε την ορθή γραφή της γερμανικής –προς μεγάλη δυσφορία πολλών μεταξύ των οποίων και της σοβαρωτέρας γερμανικής εφημερίδος, της Frankfurter Allgemeine, οι οποίοι δεν έβλεπαν τον λόγο να αλλάξουν τα –καλώς ή κακώς, αδιάφορον- κείμενα.

Σε μας, το άκρως αντίθετο.Το μονοτονικό σύστημα εισήχθη στον τύπο από την «Καθημερινή» την δεκαετία του ’70, με την αντικατάσταση των τόνων με κάτι σημαδάκια που έμοιαζαν με καρδούλες. Η επίσημη κατάργηση πνευμάτων και τόνων ακολούθησε τις αρχές της δεκαετίας του ’80, με την παράλληλη κυβερνητική εντολή όπως οι ξενικές λέξεις αποδίδονται ηχητικά με τα φωνήεντα «ε» και «ι» μόνον, καταργουμένων όλων των λοιπών ομοήχων φωνηέντων. Λίγο μετά διάβασα στην εφημερίδα «Μεσημβρινή» τη λέξη «μοτοσικλέτα». Τηλεφώνησα σε ένα γνωστό μου δημοσιογράφο στην εφημερίδα και πήρα την απάντηση ότι η λέξη αποδίδεται έτσι, διότι όλες οι «ξένες» λέξεις γράφονται πλέον με απλοποιημένη γραφή και συνεπώς «μοτοσικλέτα» και όχι «μοτοσυκλέττα». Εξήγησα με απλά ελληνικά ότι η λέξη αυτή έχει ένα δεύτερο συνθετικό από την ελληνική λέξη «κύκλος» και συνεπώς δεν εμπίπτει στην κατηγορία της δήθεν απλουστεύσεως. Εισέπραξα τότε την, μή επιδεχομένη περαιτέρω συζητήσεως, απάντηση ότι «έτσι το θέλει ο ....» (το όνομα του εκδότου ή του Αρχισυντάκτου, δεν θυμάμαι καλά την ιδιότητα).

Και από τότε μας πήρε –δηλαδή πήρε την ελληνική γλώσσα- η κάτω βόλτα. Ο συνδυασμός της κακής εκπαιδεύσεως, του κακού εκπαιδευτικού συστήματος, της αφειδώς χορηγουμένης υψηλής βαθμολογίας στα σχολεία, του «δημοκρατικού πέντε» στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα ωδήγησαν στον πλήρη ευτελισμό του ελληνικού εκπαιδευτικού «συστήματος». Υπάρχουν βέβαια πάντα λαμπροί φοιτητές. Αυτοί όμως θα ήσαν πάντοτε λαμπροί, ανεξαρτήτως εκπαιδευτικού συστήματος. Οι υπόλοιποι, όμως; Αυτοί τους οποίους ο Δάσκαλος έπρεπε να τους καθοδηγήσει γιά να αποκτήσουν την έφεση πρός την μάθηση, έρχεται ο δάσκαλος και αφήνει να γράψουν ή να πούν ό,τι θέλουν, μιά και η προαγωγή στην επομένη τάξη εξασφαλίζεται από τον αυτόματο πιλότο της αμορφωσιάς. Αγνοούν την ελληνική γλώσα και καταλαμβάνονται μόνον από ιερά αγανάκτηση όταν ένα αλβανόπουλο που έφθασε στην Ελλάδα με πλήρη άγνοια της ελληνικής γλώσσης τολμάει να πρωτεύσει. Και οι ανεκδιήγητοι γονείς τους, αντί να τους ψέξουν –ελλείψει άλλων επιτρεπτών μεθόδων πειθαναγκασμού- γιατί αυτοί, με όλες τις ευκολίες που έχουν, υποσκελίζονται από ένα ξένο παιδί, φοράνε και αυτοί το πατριωτικό τους κράνος και διαμαρτύρονται γιά το ποιός θα υψώσει την σημαία...

Κανείς δεν έχει παρά να ρίξει μιά ματιά γύρω του, στις εφημερίδες, στις διαφημίσεις, οπουδήποτε, γιά να διαπιστώσει το γλωσσικό χάος που ταλανίζει τον τόπο αυτό. Ο καθε ένας γράφει όπως θέλει. Η χρεωκοπία γράφεται τώρα χρεοκοπία. Και υπάρχουν πάντα ειδήμονες που θα δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα γιά να εξηγήσουν πως και αυτή η γραφή είναι αποδεκτή. Ο,τιδήποτε είναι αποδεκτό φτάνει να μη συνεπάγεται προσπάθεια.

΄Εχω παλαιότερα αναπτύξει πως η πολιτική που ακολουθήθηκε στην Ελλάδα τα τελευταία τριάντα περίπου χρόνια εθώπευσε και καλλιέργησε τις χειρότερες έξεις των ελλήνων: την επιθυμία γιά ήσσονα προσπάθεια, την επιδιώξη της ακόπου επιτυχίας και όλα τα συναφή. Με τη θεωρία ότι δεν πρέπει «να κουράζονται τα παιδιά» επεδίωξαν μία υπεραπλούστευση της ελληνικής, η οποία όχι μόνον οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αμορφωσιά αλλά και καταταλαιπωρεί τους φιλότιμους μαθητές, γιατί αναστρέφει την φυσιολογική αλληλουχία της μαθήσεως. Εξηγούμαι:

Τη λίθινη εποχή, όταν πηγαίναμε δηλαδή οι άνθρωποι της γενιάς μου Σχολείο, ο μαθητής εδιδάσκετο ότι Ουσιαστικά και Επίθετα κατανέμονται σε τρείς κλίσεις. Βάσει αυτής της κατατάξεως –ευκολώτατα αντιληπτής γιατί προέκυπτε από την κατάληξη της λέξεως- ήξερε ο μαθητής πώς να κλίνει τη λέξη. Σήμερα, οι κλίσεις έχουν καταργηθή και μιλάμε γιά ισοσύλλαβα και ανισοσύλλαβα, γιά δικατάληκτα και τρικατάληκτα, δηλαδή προϋποτίθεται ότι ο δυστυχής μαθητής θα ξέρει πως κλίνεται η λέξη γιά να την κατατάξει όπου δει...Και επειδή, με την χειρότερη θέληση, δεν ήταν δυνατόν να διαγραφή και να εξαφανισθή πλήρως η μέχρι τούδε Ελληνική, ο μαθητής ευρίσκεται ενώπιον μιάς ατέρμονος περιπτωσιολογίας υπό μορφήν «εξαιρέσεων», «αρχαϊσμών», «απολιθωμάτων», η οποία είναι ασύγκριτα δυσκολώτερο να συγκρατηθεί από ότι οι δομημένοι κανόνες της άλλοτε Γραμματικής.

Πάλι κατά τη λίθινη εποχή, το φροντιστήριο ήταν άγνωστο. Μόνο στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου γινόταν μιά ενισχυτική προετοιμασία γιά τις εισαγωγικές εξετάσεις στα Α.Ε.Ι. Τώρα; Απ’ ότι ακούω, τα παιδιά φροντιστηριάζονται σχεδόν καθ’ όλο το διάστημα της σχολικής τους ζωής. Και αναρωτιέμαι: δεν προβληματίστηκε ποτέ κανένας από τους μεγαλοφυείς διαμορφωτές του εκπαιδευτικού μας «συστήματος» γιατί η Ελλάς είναι, απ’ ότι ξέρω, η μόνη χώρα σον κόσμο όπου ισχύει αυτή η αθλιότης; Δεν ξέρουν ότι στο σοβαρό και αυστηρό γαλλικό εκπαιδευτικό σύστημα, τα παιδιά δεν έχουν παρά ελάχιστα να κάνουν στο σπίτι, ότι όλη η δουλειά γίνεται στο Σχολείο και όπου ο μαθητής ενθουσιάζεται άν στο τέλος της χρονιάς πάρει ένα «15», αλλά το «15» αυτό αντιπροσωπεύει κάτι το πραγματικό ένώ το δικό μας το «18» δεν αντιπροσωπεύει απολύτως τίποτε;

Κανείς δεν δείχνει να συνειδητοποιεί ότι δεν μπορείς να παίζεις με τη γλώσσα (υποθέτω ό,τι το «μη παίζετε εν ου παικτοίς» είναι σήμερα ακατάληπτο). Η –ελαφρά τή καρδία- κατάργηση των πνευμάτων δημιουργεί ένα κενό. Πώς θα εξηγήσει ο δάσκαλος στα παιδιά γιατί λέμε «έφιππος», «καθημερινός», «εφημερίδα» και όχι έπιππος, κατημερινός και επημερίδα; Θα αναφερθεί στην ανύπαρκτη πλέον δασεία;

Το βιβλίο «Γραματική της Νέας Ελληνικής : Δομολειτουργική – Επικοινωνιακή», εκδόσεως 1996 γράφει εν προκειμένω :

«Ενίοτε το α΄συνθετικό εμφανίζεται με διαφορετική μορφή, όταν το β΄συνθετικό ιστορικά δασυνόταν: τα άηχα κλειστά <π>, <τ> και <κ>, στα οποία λήγει το α΄συνθετικό, μετατρέπονται σε άηχα διαρκή <φ>, <θ> και <χ>, που παλαιότερα τα αποκαλούσαν δασέα.»

Ταύτα. Μπορεί γνωσσολογικά τα ανωτέρω να είναι σαφή, είναι όμως υποθέτω αρκούντως δυσνόητα γιά τον μαθητή.

Μπορεί ωρισμένοι να αντιτάξουν ότι την σήμερον ημέρα, με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε και ως έθνος και σαν κράτος και ατομικά, οι γκρίνιες γιά τη γλώσσα είναι περιττή πολυτέλεια.Λάθος. Η γλώσσα και η μόρφωση είνα το πρώτιστον. Και παραπέμπω σε ένα καταπληκτικό άρθρο του Δημήτρη Χορν γιά την κατάντια της γλώσσας που είχε δημοσιευθεί στην «Καθημερινή» το 1982 ή 1983.

«Υπάρχει μία νοοτροπία που θέλει να τα απλοποιήσει όλα. Και αναρωτιέμαι, γιατί; Γιατί οι άνθρωποι δεν πρέπέι να μοχθούν; Γιατί ο καρπός του μόχθου περιφρονείται τόσο πολύ, ενώ τόσο ανάγκη τον έχουμε, τώρα ειδικά που ανήκουμε στην Ευρώπη και χρειαζόμαστε, όσο ποτέ άλλοτε τα πνευματικά όπλα; Αυτή η νοοτροπία της απλοποιήσεως μας έχει οδηγήσει στο σημείο να κακοποιούμε και να εκχυδαϊζουμε τα πάντα.....΄Οπου κι΄άν στραφείς στον δυτικό κόσμο θα δειος παντού ελληνικό σπόρο. Αυτό τον σπόρο τώρα τον έχουμε ονομάσει ηλιθιόσπορο. Επιχειρούμε να φτιάξουμε ανθρώπους ανίκανους να σκέφτονται, να μιλούν, να συνεννοούνται, επομένως να αντιδρούν. Κατασκευάζουμε φυτά,όχι ΄Ελληνες ...». (Η υπογράμμιση δική μου).

Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να συμπληρώσω. Εκτός, ίσως, από το ότι η Γραμματική και το Συντακτικό του Αχ. Τζάρτζανου εξακολουθούν να πωλούνται σε καροτσάκια στην οδό Σταδίου και την οδό Πανεπιστημίου.

Ο Δημ. Νεζερίτης γεννήθηκε το 1940. Στο Υπουργείο Εξωτερικών μπήκε το 1966 και υπηρέτησε μεταξύ άλλων σε Λευκωσία, Βόννη και Μ.Α. ΟΗΕ. Ως Πρέσβυς διετέλεσε Διευθυντής Γραφείου Υπουργού, Μον. Αντιπρόσωπος στον ΟΑΣΕ και Πρέσβυς σε Αγκυρα και Βερολίνο. Αφού αφυπηρέτησε διετέλεσε γιά δύο χρόνια Αν. Γεν. Διευθυντής στο ΕΠΥΕΘΑ του Υπουργείου Εθν. Αμύνης. Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΚΑΡΤΑ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ

ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΚΑΡΤΑ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ!

Ο εξηντάχρονος Κώστας Χ. παρέλαβε από τη φαρμακοποιό του το σκεύασμα που του συνέστησε ο γιατρός για την υπερπλασία του προστάτη του. Για να πληρώσει, δίνει μια καινούργια κάρτα που έβαλε πρόσφατα στο πορτοφόλι του και παραγγέλνει ένα ειδικό σπρέι για το άσθμα της γυναίκας του.

Λίγα λεπτά μετά δέχεται στο κινητό του ένα sms, όπου από φαρμακευτική εταιρεία τού προτείνουν άλλο φάρμακο από αυτό που του υπέδειξε ο ουρολόγος του. «Δοκιμάστε το τώρα, με έκπτωση 30% στην τιμή του». Επιστρέφοντας στο σπίτι, χτυπά το τηλέφωνο: «Ξέρετε, για τα εισπνεόμενα στεροειδή που ψάχνετε, σας προτείνουμε τη νέα γενιά χρωμογλυκικού νατρίου».

Δεν πρόκειται για ευφάνταστο.............  σενάριο επιστημονικής φαντασίας ή οργουελικής κοινωνίας, αλλά για μία από τις πιθανές περιπτώσεις που θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε με τη χρήση της ηλεκτρονικής κάρτας, της e-id, με την οποία θα πραγματοποιούμε, σύμφωνα με τις κυβερνητικές εξαγγελίες, τις συναλλαγές μας από τη νέα χρονιά.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου στη ΔΕΘ, ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου είχε εξαγγείλει: «... δικαίωμα στη σύνταξη, δικαίωμα στην εκπαίδευση, δικαίωμα στην επανακατάρτιση, στο επίδομα αναπηρίας, στο βιβλιάριο υγείας. Ολα θα αποτυπώνονται στην Κάρτα του Πολίτη. Σπάζοντας τη δαιδαλώδη γραφειοκρατία, αξιοποιώντας ορθολογικά τα χρήματα αυτά, που υπάρχουν -και ναι, όταν κάνει κανείς ορθολογική διαχείριση χρημάτων, βρίσκει χρήματα και γι' αυτούς τους πολύ σημαντικούς στόχους- προχωράμε στην Κάρτα του Πολίτη». Και πρόσθεσε ότι, ώς το τέλος του 2011, «οι πολίτες θα είναι σε θέση να αντικαταστήσουν την αστυνομική τους ταυτότητα με μια κάρτα, με την οποία θα πραγματοποιείται πλήθος συναλλαγών με τη Δημόσια Διοίκηση, χωρίς να απαιτείται κανένα άλλο έγγραφο».

Στις 28 Σεπτεμβρίου, μετά τη συνάντηση που είχε με τους τραπεζίτες, ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου είχε μιλήσει για «μια σειρά από ηλεκτρονικές υπηρεσίες, για τη χρήση μιας κάρτας, η οποία θα δίνει τη δυνατότητα στον πολίτη να καταγράφονται ηλεκτρονικά οι συναλλαγές του και έτσι να μη χρειάζεται να συλλέγει αποδείξεις».

Αγνωστο βέβαια εάν αυτή η φοροκάρτα εμπεριέχεται στην Κάρτα του Πολίτη. Ασαφές επίσης το Σχέδιο Νόμου της κυβέρνησης που θα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση και περιμένουμε τον νομικό, τον πνευματικό κόσμο και όλους τους πολίτες να λάβουν τον λόγο με τις θέσεις και τις αντιθέσεις τους, στη συμμετοχική δημοκρατία μας.

Την ώρα που η Γερμανία θα εφαρμόσει την e-id από την 1η Νοεμβρίου, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο επεξεργάζεται νομοσχέδιο για την κατάργησή της, στη χώρα μας ακόμη δεν έχει γνωμοδοτήσει η Αρχή Προστασίας για τα προσωπικά δεδομένα.

Σχετικά με την ενδεχόμενη παραβίαση του απορρήτου των προσωπικών στοιχείων στις συναλλαγές του πολίτη από την εφαρμογή της «πολυκάρτας» φορολόγησης και αγορών, πρόσφατα εξέφρασε τον προβληματισμό του ο πρόεδρος της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, Χρήστος Γεραρής, μιλώντας στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής.

Για τη σχεδιαζόμενη ηλεκτρονική Κάρτα Πολίτη (που όπως έχει εξαγγελθεί θα χρησιμοποιείται στις συναλλαγές με το Δημόσιο, σε σχήμα πιστωτικής, μ' ένα «έξυπνο» τσιπ, στο οποίο θα ενσωματωθούν ο αριθμός δημοτολογίου κάθε πολίτη, ο ΑΦΜ, ο ΑΜΚΑ, καθώς και ο αριθμός της αστυνομικής ταυτότητας, την οποία και πρόκειται να αντικαταστήσει), μιλά στην «Ε» η Αθηνά Μαλαγαρδή, δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω - δρ Νομικής Αθηνών, με εξειδίκευση στα προσωπικά δεδομένα.

*Τι είναι αυτή η ηλεκτρονική Κάρτα Πολίτη;

«Είναι μια ηλεκτρονική-έξυπνη πολυκάρτα με bar code για τις συναλλαγές του πολίτη. Οπως έχει εφαρμοστεί σε άλλα κράτη της Ε.Ε., περιλαμβάνει κυρίως μια ηλεκτρονικά αποθηκευμένη βιομετρική φωτογραφία, τα προσωπικά στοιχεία του πολίτη, τεχνολογία ηλεκτρονικής υπογραφής και ένα ηλεκτρονικό chip».

*Σε ποιες άλλες χώρες της Ε.Ε. έχει εφαρμοστεί μέχρι σήμερα;

«Η Φινλανδία εξέδωσε, ήδη, από το 1999 το πρώτο δελτίο ηλεκτρονικής ταυτότητας (Fine-id). Ακολούθησε η Ιταλία το 2001 με την έκδοση της Carta d' identita Elettronica (CIE) και εν συνεχεία το Βέλγιο (Belpic), το Ηνωμένο Βασίλειο και η Εσθονία (ΗΚΤ). Η δε Αυστρία είναι η πρώτη χώρα παγκοσμίως που έχει δώσει με την κάρτα αυτή (Burgerkarte) στους πολίτες της τη δυνατότητα να ενσωματώσουν την ηλεκτρονική τους υπογραφή σε τραπεζική κάρτα (Maestro), με τη συναίνεσή τους, και να τη χρησιμοποιούν τόσο στις φορολογικές τους συναλλαγές όσο και στον τομέα της υγείας και εν γένει της δημόσιας διοίκησης. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η Δανία, όπου δεν έχουν εφαρμοστεί οι ηλεκτρονικές κάρτες αλλά οι ψηφιακές υπογραφές, που επιτρέπουν στους πολίτες, με αποτελεσματικότητα και ευελιξία, να χρησιμοποιούν τις ηλεκτρονικές δημόσιες υπηρεσίες»

*Ποιες υπηρεσίες καλύπτει σ' αυτές τις χώρες;

«Το ζήτημα της ηλεκτρονικής αναγνώρισης των πολιτών (e-Id) δεν περιορίζεται μόνο στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση, αλλά και στην ηλεκτρονική υγειονομική περίθαλψη, στις ηλεκτρονικές πληρωμές και μεταφορές, στην ηλεκτρονική υποβολή φορολογικής δήλωσης. Σε ορισμένες δε περιπτώσεις, όπως στην Εσθονία, και στην ηλεκτρονική ψήφο».

*Με το δακτυλικό αποτύπωμα τι γίνεται;

«Το δακτυλικό αποτύπωμα είναι βιομετρικό και άρα προσωπικό δεδομένο».

*Πρέπει να περιέχεται σε μια τέτοια κάρτα;

«Κατηγορηματικά όχι. Ούτε καν με τη συγκατάθεση του πολίτη. Τα βιομετρικά στοιχεία σε προσωπικό έγγραφο αφ' ενός αυξάνουν τον κίνδυνο για την πλαστογράφησή τους, αφ' ετέρου εμπίπτουν στον νόμο για τα προσωπικά δεδομένα. Φανταστείτε τι θα συμβεί σε περίπτωση κλοπής ταυτότητας, όπου τα δακτυλικά αποτυπώματα ενός προσώπου θα συνδέονται με αυτά ενός άλλου και το τελευταίο θα μπορεί να έχει πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τον κάτοχο των δακτυλικών αποτυπωμάτων, χωρίς να έχει το σχετικό δικαίωμα».

*Τι κίνδυνοι δημιουργούνται από τη χρήση της;

«Κίνδυνοι για τον πυρήνα των θεμελιωδών δικαιωμάτων μας, την παραβίαση της ιδιωτικότητας, της προσωπικότητας και των ατομικών ελευθεριών μας με τη συνεχή παρακολούθηση. Με την ηλεκτρονική κάρτα οι δημόσιες Αρχές θα έχουν ως βάση δεδομένων την οικονομική μας δραστηριότητα, το καταναλωτικό μας "προφίλ", τις συνήθειές μας και τις προτιμήσεις μας, την κάθε κίνησή μας, πού βρισκόμαστε ανά πάσα ώρα. Κίνδυνοι να γίνουμε χειραγωγήσιμοι και με βιοπορτρέτα. Κίνδυνοι από τη χρήση των δεδομένων της εκάστοτε εξουσίας ή του εκάστοτε διαχειριστή του ηλεκτρονικού συστήματος. Κίνδυνοι από την τυχόν διαβίβαση των δεδομένων μας σε τρίτους. Κίνδυνοι από τυχόν υποκλοπή των δεδομένων μας, μέσω των hackers. Ας μην ξεχνάμε ότι και ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός είχε πέσει θύμα ηλεκτρονικής κατασκοπίας μέσω του κινητού του τηλεφώνου. Κίνδυνοι από τυχόν πλαστές κάρτες, κίνδυνοι από την αντιγραφή των σκληρών δίσκων από τις κρατικές βάσεις δεδομένων, όπου θα είναι αποθηκευμένα τα στοιχεία των καρτών των πολιτών».

*Τι θα πρέπει να γνωρίζει ο πολίτης από την εφαρμογή ενός τέτοιου συστήματος;

«Θα πρέπει να γνωρίζει ποια Αρχή θα είναι ο υπεύθυνος επεξεργασίας. Ποιος θα επιβλέπει την Αρχή αυτή; Ποια θα είναι η πολιτική και τα μέτρα ασφαλείας για τη διαδικασία τήρησης των δεδομένων; Με ποιον τρόπο θα παρέχονται εγγυήσεις για τη μη αλλοίωσή τους, τη μη διαβίβασή τους και φυσικά τη μη χρήση τους από τρίτους; Για πόσο χρόνο θα διατηρούνται τα δεδομένα και σε ποια κεντρική βάση; Θα λαμβάνεται υπ' όψιν η συγκατάθεσή τους για τη χρήση της κάρτας; Θα χρησιμοποιούνται τα δεδομένα μόνο για τον σκοπό που συλλέγονται; Τα στοιχεία που συγκεντρώνονται θα είναι κατάλληλα, συναφή και όχι υπερβολικά σε σχέση με τους σκοπούς, για τους οποίους συγκεντρώνονται; Εν τέλει ο σχεδιασμός, η κατασκευή και η χρήση τέτοιων συστημάτων θα συμμορφώνονται πλήρως με τις αρχές της αναλογικότητας, της νομιμότητας και της σκοπιμότητας και με τα δικαιώματα που κατοχυρώνονται στον χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενωσης, στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στην Κοινοτική Οδηγία 95/46/ΕΚ για τα προσωπικά δεδομένα και στο Σύνταγμά μας;

*Τελικά είναι καινοτομία ή αγκάθι στις ατομικές ελευθερίες;

«Για να απαντήσουμε σ' αυτό το ερώτημα απαιτείται στάθμιση συμφερόντων. Εδώ έχουμε μάχη-σύγκρουση ανάμεσα σε υλικά και άυλα αγαθά. Από τη μια, η πάταξη της φόροδιαφυγής, της γραφειοκρατίας κ.λπ. και, από την άλλη, η παραβίαση της ιδιωτικότητας, των ατομικών ελευθεριών των πολιτών με τη συνεχή τους παρακολούθηση. Ομως, όλος ο νομικός κόσμος γνωρίζει πολύ καλά ότι στο ανθρωποκεντρικό μας Σύνταγμα υπερτερούν τα άυλα αγαθά, δηλαδή η προστασία της προσωπικότητας και ιδιωτικότητας του πολίτη».

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΡΟΘΤΣΙΛΝΤ ΣΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΡΟΘΤΣΙΛΝΤ ΣΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Α.Νταβούτογλου: "Ή θα δεχθεί τις τουρκικές θέσεις η Ελλάδα ή θα υποστεί τις συνέπειες"!

"Ή η Ελλάδα θα υποχωρήσει στο Αιγαίο ή θα υποστεί τις συνέπειες"! Αυτή είναι η ουσία μιας πρωτοφανούς (ακόμα και για τον εν λόγω πολιτικό) τοποθέτησης του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Α.Νταβούτογλου πριν από λίγο, για το μέλλον των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Η ανάπτυξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων περνάει μέσα από την ικανοποίηση των τουρκικών απαιτήσεων στο Αιγαίο και «την διασφάλιση εγγυήσεων για τα εν λόγω συμφέροντα» ξεκαθάρισε με τον πλέον ωμό τρόπο με δηλώσεις του ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου σε δηλώσεις του στην Τουρκία πριν από λίγη ώρα. Οι δηλώσεις του ήρθαν ως απάντηση σε δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου για τις μυστικές διαπραγματεύσεις που διεξάγονται μεταξύ των δύο υπουργείων Εξωτερικών. Είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία δια του υπουργού Εξωτερικών της, θέτει τόσο............

. ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να υπάρξει βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων αν δεν υπάρξουν ελληνικές υποχωρήσεις στις τουρκικές απαιτήσεις.

Ολόκληρη η δήλωση Α.Νταβούτογλου έχει ως εξής: «Η Ελλάδα είναι γείτονάς μας. Θέλουμε να αναπτύξουμε τις σχέσεις μας. Αλλά στο Αιγαίο η Τουρκία έχει ζωτικά συμφέροντα. Θα συνεχιστούν οι εργασίες για να τεθούν υπό εγγύηση τα εν λόγω συμφέροντα. Οι συνομιλίες είναι μυστικές. Δεν θεωρώ σωστό να κάνω εκτιμήσεις. Αλλά οι δύο πλευρές, τους τελευταίους μήνες, επιδεικνύοντας καλή προσέγγιση, έχουν σημειώσει συγκεκριμένη πρόοδο. Αλλά δεν είναι σωστό να μπούμε σε λεπτομέρειες. Αποδίδουμε σημασία στη συνέχιση των συνομιλιών αυτών, με καλές προθέσεις και αποφασιστικότητα».

Ερωτηθείς για τις δηλώσεις του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών Δημήτρη Δρούτσα για την ανάγκη να ανοίξει η Τουρκία τα λιμάνια και τα αεροδρόμιά της στα Κυπριακά πλοία και αεροσκάφη μέχρι το 2011, ο Νταβούτογλου απάντησε πως η θέση της Τουρκίας είναι δεδομένη.

«Πρέπει να υλοποιηθούν και οι δεσμεύσεις της ΕΕ προς τους Τουρκοκύπριους. Θεωρούμε πως το γεγονός ότι οι σχέσεις μας με την ΕΕ, που έχουν τόσο στρατηγική προοπτική, φαίνεται να κολλάνε σε ένα τέτοιο θέμα, σημαίνει μεγάλη έλλειψη στρατηγικού οράματος. Θεωρούμε επίσης λάθος από πλευράς των αρχών και των δεσμεύσεων της ΕΕ, το να μας προβάλλουν το Κυπριακό ως πολιτικό εμπόδιο», κατέληξε.
Αναμένονται κάποιες εξηγήσεις από το ελληνικό ΥΠΕΞ ή εν πάση περιπώσει τοποθέτηση επί των λεγομένων του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

ΣΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΚΑΤΙ ;

Διαβάστε τι έγινε στην ελληνική οικονομία το 1843, συγκρίνετε το με το σήμερα και θα αντιληφθείτε τι συμβαίνει στην παγκόσμια και στην ελληνική ιστορία, ανεξαρτήτως εποχών, προσώπων και ονομάτων. Η σύγκριση, μόνο ανατριχίλα μπορεί να προκαλέσει. Έχουμε και λέμε:    Το καλοκαίρι του 1843, η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλει στις τράπεζες της Ευρώπης τα τοκοχρεολύσια παλιότερων δανείων που είχε πάρει η χώρα. Δυστυχώς τα λεφτά δεν είχαν πάει σε υποδομές που θα βοηθούσαν την κατεστραμένη ελληνική οικονομία, αλλά είχαν σπαταληθεί στους εμφυλίους της επανάστασης και στα λούσα του παλατιού και των Βαυαρών συμβούλων του στέμματος. (Σας θυμίζει τίποτα;) Οι τόκοι που έπρεπε να καταβάλλονται κάθε χρόνο ήταν 7 εκατομμύρια δραχμές και ισοδυναμούσαν με το μισό τών συνολικών εσόδων του ελληνικού κράτους που έφταναν μετά βίας τα 14 εκατομμύρια ετησίως. Στην πραγματικότητα, με την καταβολή των τόκων δεν περίσσευε τίποτα να επενδυθεί προς όφελος του ελληνικού λαού. (Αυτό μήπως;)     Την άνοιξη του 1843, η κυβέρνηση παίρνει μέτρα λιτότητας, τα οποία όμως δεν αποδίδουν τόσο ώστε να συγκεντρωθούν τα απαιτούμενα για την ετήσια δόση χρήματα. Έτσι, τον Ιούνιο του 1843, η ελληνική κυβέρνηση ενημερώνει τις ξένες κυβερνήσεις ότι αδυνατεί να καταβάλει το ποσό που χρωστάει και ζητά............

 νέο δάνειο από τις μεγάλες δυνάμεις, ώστε να αποπληρώσει τα παλιά. Αυτές αρνούνται κατηγορηματικά. (Βρε κάτι συμπτώσεις...)


Αντί να εγκρίνουν νέο δάνειο, εκπρόσωποι των τριών μεγάλων δυνάμεων (Αγγλία-Γαλλία-Ρωσία) κάνουν μια διάσκεψη στο Λονδίνο για το ελληνικό χρέος και καταλήγουν σε καταδικαστικό πρωτόκολλο. Οι πρεσβευτές των μεγάλων δυνάμεων με το πρωτόκολλο στο χέρι, παρουσιάζονται στην ελληνική κυβέρνηση και απαιτούν την ικανοποίηση του. Αρχίζουν διαπραγματεύσεις ανάμεσα στα δύο μέρη και μετά από έναν μήνα υπογράφουν μνημόνιο (!), σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα πρέπει να πάρει μέτρα ώστε να εξοικονομήσει μέσα στους επόμενους μήνες το αστρονομικό επιπλέον ποσό των 3,6 εκατομμυρίων δραχμών, που θα δοθούν στους δανειστές της. (Πάμε πάλι απ' την αρχή. Σας θυμίζει τίποτα;)


Για να είναι σίγουροι ότι το μνημόνιο θα εφαρμοστεί κατά γράμμα, οι πρεσβευτές απαιτούν να παραβρίσκονται στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου που θα εγκρίνει τα μέτρα και να παίρνουν ανά μήνα λεπτομερή κατάσταση της πορείας εφαρμογής τους, αλλά και των ποσών που εισπράττονται. (Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει...)


Για να μην πολυλογώ, σας αναφέρω τα βασικά μέτρα που επέβαλε η κυβέρνηση μέσα στο 1843 σε εφαρμογή του τότε μνημονίου. Κάθε ομοιότητα με την εποχή μας είναι εντελώς τυχαία και πέραν των προθέσεων του ιστορικού:

1. Απολύθηκε το ένα τρίτο των Δημοσίων υπαλλήλων και μειώθηκαν 20% οι μισθοί όσων παρέμειναν.

2. Σταμάτησε η χορήγηση συντάξεων, που τότε δεν δίνονταν στο σύνολο του πληθυσμού αλλά σε ειδικές κατηγορίες.

3. Μειώθηκαν κατά 60% οι στρατιωτικές δαπάνες, μειώθηκε δραστικά ο αριθμός των ενστόλων και αντί για μισθό οι στρατιωτικοί έπαιρναν χωράφια.

4. Επιβλήθηκε προκαταβολή στην είσπραξη του φόρου εισοδήματος και της "δεκάτης", που ήταν ο φόρος για την αγροτική παραγωγή.

5. Αυξήθηκαν οι δασμοί και οι φόροι χαρτοσήμου.

6. Απολύθηκαν όλοι οι μηχανικοί του Δημοσίου και σταμάτησαν όλα τα δημόσια έργα.

7. Καταργήθηκαν εντελώς όλες οι υγειονομικές υπηρεσίες του κράτους.

8. Απολύθηκαν όλοι οι υπάλληλοι του εθνικού τυπογραφείου, όλοι οι δασονόμοι, οι δασικοί υπάλληλοι και οι μισοί καθηγητές πανεπιστημίου.

9. Καταργήθηκαν όλες οι διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό.

10. Νομιμοποιήθηκαν όλα τα αυθαίρετα κτίσματα και οι καταπατημένες "εθνικές γαίες" με την πληρωμή προστίμων νομιμοποίησης.

11. Περαιώθηκαν συνοπτικά όλες οι εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις με την καταβολή εφάπαξ ποσού.


Δεν είναι ανατριχιαστικά όμοια με την εποχή μας; Είδατε που οι οικονομικές συνταγές λιτότητας είναι σαν το παλιό καλό κρασί; Ίδιες, αιώνιες, ανυπόφορες. Κι επειδή ξέρω ότι θα ρωτήσετε "τι πέτυχαν με όλα αυτά;", σας απαντώ: Ο κόσμος εξαθλιώθηκε για μεγάλο διάστημα, οι ξένοι πήραν ένα μέρος των χρημάτων τους, η χώρα είδε κι έπαθε να συνέλθει, αλλά φαλίρισε ξανά μετά από πενήντα ακριβώς χρόνια, με το "Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν" του Χαριλάου Τρικούπη το 1893. Πάντως, το συγκεκριμένο μνημόνιο του 1843, από πολλούς ιστορικούς θεωρείται μία από τις σοβαρότερες αφορμές για το ξέσπασμα της επανάστασης της 3ης Σεπτέμβρη 1843, που έφερε Σύνταγμα στη χώρα.

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Jim Rickards on Goldman Sachs, IMF/EU (Greek subs)

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Απίστευτο! Χαρίσαμε Ελλάδα στην Τουρκία

Συγκλονιστικές αποκαλύψεις του newsbomb.gr για τον «πόλεμο του πετρελαίου» στην Ελλάδα, συνεχίζεται σήμερα με αποκλειστικές πληροφορίες του Κώστα Χαρδαβέλλα από σουηδικές πηγές με έδρα την Στοκχόλμη. Συνασπισμός επτά σκανδιναβικών χωρών πρότειναν στην ελληνική κυβέρνηση πριν υπογράψει το μνημόνιο με την Τρόικα, χρηματική ενίσχυση 250 δισ. ευρώ σε βάθος 5 ετών με δόσεις, με αντιπαροχή να τους δοθεί η έγκριση έρευνας και εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που βρίσκονται στον ελληνικό χώρο (η πρόταση στην ελληνική κυβέρνηση έγινε από τον οργανισμό Scandec Org που είναι μία εμπορική – οικονομική – πολιτική ένωση των επτά σκανδιναβικών χωρών Σουηδίας, Νορβηγίας, Δανίας, Φινλανδίας, Εσθονίας, Λετονίας και Λιθουανίας).
Ο Scandec Org πρότεινε δωρεάν μελέτη έρευνα εξόρυξη και εμπορία των κοιτασμάτων με αναλογία κέρδους 80% προς 20% (το 20% στην Ελλάδα, το 80% στον διεθνή οργανισμό), προκειμένου να αποπληρωθεί σε βάθος χρόνου το ποσό των 250 δισ. ευρώ που θ έδινε στην Ελλάδα.
Παράλληλα δεσμευόταν για μεταφορά κάλυψη του...... 90% των εργασιακών δραστηριοτήτων του μόνο από Έλληνες εργαζόμενους και οποιαδήποτε συμφωνία ναυπήγησης του ορυκτού πλούτου που θα βρίσκονταν να γίνεται αποκλειστικά από την Ελλάδα.

Η κυβέρνηση δεν απάντησε ποτέ στο έγγραφο αυτό του οργανισμού, ενώ λίγο καιρό μετά ο οργανισμός των σκανδιναβικών κρατών έλαβε ειδοποίηση από μια κοινοπραξία ΗΠΑ και Ισραήλ ότι έχουν αναλάβει αυτοί το συγκεκριμένο θέμα.

Τον Ιούνιο του 2010 το Γαλλικό Ινστιτούτο Γεωφυσικών Ερευνών δημοσιοποίησε διεθνώς μια έρευνα – μελέτη του, που αφορά τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην Γαύδο. Η έρευνα έγινε σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Η μελέτη αυτή ανέφερε ότι υπάρχει πλούσιο κοίτασμα μεθανίου καθαρού κατά 99%, δηλαδή δεν χρειάζεται καν επεξεργασία, τονίζοντας ότι το πολύτιμο μεθάνιο ρέει ελεύθερο στη θάλασσα, όπου και χάνεται, εδώ και εκατομμύρια χρόνια και όσοι περνάνε από τα συγκεκριμένα σημεία το βλέπουν και με γυμνό οφθαλμό.
Τον Ιούλιο του 2010 το Γαλλικό Ινστιτούτο ζήτησε και πάλι άδεια από την ελληνική κυβέρνηση για θαλάσσιες έρευνες για πιθανή εξόρυξη κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην περιοχή νότια της Πελοποννήσου.

Και πάλι όμως η ελληνική κυβέρνηση ήταν αρνητική τοποθετώντας μάλιστα τις τρεις περιοχές ενδιαφέροντος (Απούλεια Λεκάνη, Λεκάνη Ηροδότου και Λεκάνη Σύρτης) σε γκρίζες ζώνες από μόνη της, βάζοντας όμως έτσι ουσιαστικά χωρίς λόγο στο παιχνίδι εκμετάλλευσης κοιτασμάτων Τούρκους και Λίβυους!
Από όλα αυτά βγαίνει το συμπέρασμα ότι Τούρκοι, Λίβυοι, και Ισραηλινοί κλέβουν φυσικό αέριο από την Ελλάδα, στην οποία ανήκουν μεγάλα κομμάτια των κοιτασμάτων στις Λεκάνες Απούλειας, Ηροδότου και Σύρτης.

Η αναφορά της νορβηγικής εταιρείας TGF-MoR, που κάνει σεισμικές έρευνες για ανεύρεση κοιτασμάτων φυσικού αερίου μιλάει για κοίτασμα 6 δισ. βαρελιών φυσικού αερίου μόνο στην Κρήτη, όσο δηλαδή τρεις φορές της Αλάσκας και μισή φοράς του συνόλου της Σιβηρίας.

Παράλληλα η ίδια εταιρεία μετά από έρευνες που έχει κάνει στο Ιόνιο μιλάει για ύπαρξη 900.000 βαρελιών φυσικού αερίου ετησίως στην περιοχή της Κεφαλονιάς, 1.200.000 βαρελιών ανοικτά του Κατάκολου, 800.000 βαρέλια στη Ζάκυνθο και περίπου 2.500.000 βαρέλια στους Οθωνούς.

Οι αποκαλύψεις αυτές, γνωστές σε ευρωπαϊκές τράπεζες και πετρελαϊκές εταιρείες της Αμερικής δίνουν το προφίλ μιας Ελλάδας, που θα μπορούσε με τον ορυκτό της πλούτο να είναι μια από τις πλουσιότερες χώρες της Ευρώπης.

Οι αποκαλύψεις του newsbomb.gr θα συνεχιστούν για τους υπεύθυνους αυτή της φοβερής ιστορίας με τον ανεκμετάλλευτο ορυκτό πλούτο της Ελλάδας. Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Τρομοκρατήστε τους τρομοκράτες!

Του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού
ιδρυτικού στελέχους του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ

Το νόημα του Πολυτεχνείου: Τρομοκρατήστε τους τρομοκράτες!
Ο τίτλος σίγουρα ξενίζει, γιατί δεν αντιλαμβάνεται κανείς, τι εννοεί.

Η εξήγηση.
Επί χουντικής περιόδου 1967 -1974 το άνθος της ελληνικής νεολαίας βρισκόταν στην Γερμανία κυρίως. Οι περισσότεροι από τις αγροτικές περιοχές που πήγαν εκεί με συμβάσεις και όχι ως λαθρομετανάστες, ήταν διαλεγμένοι από τους Γερμανούς, με κριτήρια το νεαρό της ηλικίας, την υγεία και την ευρωστία τους.

Όταν άρχισαν να δρουν οι αντιδικτατορικές οργανώσεις και να μετέχει ένα μεγάλο μέρος σ’ αυτές από τους Έλληνες εργάτες, έστειλε η χούντα στρατιές τραμπούκων από την Ελλάδα, μαζί με ορισμένους, που ήταν δίπλα στα προξενεία Γερμανίας, για να τους τρομοκρατήσουν.

Για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα αυτό βάλαμε μπρος ένα.......... ένα σχέδιο αντεπίθεσης, με σύνθημα: «Τρομοκρατήστε τους τρομοκράτες», που στέφθηκε με πλήρη επιτυχία.

Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχει ένα κλίμα τρομοκράτησης, που αυτή τη φορά δεν ξεκινά από δικτατορικούς ή φασιστικούς κύκλους, αλλά κυρίως ή αποκλειστικώς από κάτι πολυπολιτισμικούς ανθελληνικούς κύκλους, που τάχτηκαν στην υπηρεσία της Νέας Τάξης, για να ξεπουλήσουν την Ελλάδα.

Είναι άτομα, κινήσεις και μερίδες ενός συμπλέγματος εξουσίας, ενός συμπαγούς μπλοκ, που απεργάζεται την καταστροφή της Ελλάδας,μιας νέας μορφής χούντα.
Ένα μπλοκ που ενσωματώθηκε και υπηρετεί με ανταλλάγματα την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και την παγκόσμια διακυβέρνηση.

Διακηρύττει μια πολυπολιτισμική και πολυεθνική Ελλάδα, στην οποία οι ΄Ελληνες θα είναι μια μειοψηφία υπό εξαφάνιση.
Όλοι αυτοί επειδή είναι εναντίον του έθνους – κράτους, βλέπουν την Ελλάδα ως χώρο και όχι ως χώρα, ως ένα ξέφραγο αμπέλι.

Αυτή η κατηγορία των «εκσυγχρονιστών» και «ανανεωτών» αριστεροκεντροδεξιών εθνομηδενιστών, όπως τους ονομάζω, γιατί περί αυτού πρόκειται, κατηγορούν τους πατριώτες ΄Ελληνες ως εθνικιστές, σοβινιστές, ρατσιστές κ.λπ. Όμως είναι θρασύδειλοι, γιατί είναι ραγιάδες.

Και στο Πολυτεχνείο το καθεστώς προσπάθησε να τους τρομοκρατήσει. Όμως η νεολαία μας τότε δεν τα έβαλε κάτω. Αγωνίστηκε αψηφώντας του κινδύνους και νίκησε, γιατί είχε οράματα και αξίες.
Με ελληνικές σημαίες φώναζε, ψωμί, παιδεία, ελευθερία. Εθνική Ανεξαρτησία. Κάτω η χούντα! Έξω οι Αμερικάνοι!

Αυτοί αντιστάθηκαν στην κατοχή.

Σήμερα σκύβει η πλειοψηφία της νεολαίας το κεφάλι. Τους περισσότερους ήρωες του Πολυτεχνείου αλλοτρίωσε το σύστημα. Πολλοί δεν άντεξαν τις πιέσεις και εξαργύρωσαν τους αγώνες τους. συμβιβάστηκαν και προσαρμόστηκαν στις καινούργιες συνθήκες.

Όλοι οι θεσμοί έχουν διαφθαρεί. Μηδέ της εκκλησίας και της δικαιοσύνης εξαιρουμένης.

Η οικογένεια ίσως κρατάει κάποιες αξίες. Κι’ εκεί τα πράγματα δεν είναι, όπως πρέπει. Πάντως η μόνη προστασία που απομένει για την νέα γενιά είναι η οικογένεια.

Το σχολείο έχει τελειώσει. Σε λίγο με τη φόρα της αποεθνοποίησής του θα καθιερώσουν τα τουρκικά ως υποχρεωτική γλώσσα και αντί για ελληνική ιστορία θα μαθαίνει η τρυφερή ηλικία τα κατορθώματα του Νέο- Οθωμανισμού. Εκεί μας οδηγούν. Δεν είναι αποκυήματα φαντασίας. Τα δείγματα ήδη υπάρχουν. Οι προσπάθειες γίνονται και θα ενταθούν με τη βοήθεια του Σόρος και κάποιων Ελλήνων Σόρος.

Έτσι όπως φαίνονται τα πράγματα, αν δεν κάνουμε ένα δεύτερο Πολυτεχνείο ενάντια στην κατοχή και τη σημερινή χούντα των εθνομηδενιστών, θα έχουμε εθνικές καταστροφές, όπως είχαμε το 1974 στην Κύπρο.

Ήδη έχουν κάνει και συνεχίζουν να κάνουν τόση ζημιά !
Μη βρίσκοντας αντίδραση, αποθρασύνονται σε τέτοιο βαθμό, που αν δεν τους σταματήσει κανείς, θα προκαλέσουν μεγάλη καταστροφή στον τόπο. Και η καταστροφή θα είναι εθνική.

Η Ελλάδα είχε χρεοκοπήσει με τα ίδια και παρόμοια συμπτώματα αρκετές φορές, όμως δεν υπέστη εθνικό ακρωτηριασμό και εθνική καταστροφή, όπως διαφαίνεται τώρα.

Γι’ αυτό πρέπει αποκαλύπτοντας τα άνομα σχέδιά τους και την υποκρισία τους, όχι μόνο να προβάλουμε αντίσταση, αλλά να οργανώσουμε την εξέγερση σ’ αυτό το διεφθαρμένο και υποτελές καθεστώς.

Εξέγερση πρέπει να είναι το σύνθημα.

Οι 13οοο Μουσουλμάνοι που μαζεύτηκαν «αυθόρμητα!!!» στις πλατείες της Αθήνας, με την καθοδήγηση σκοτεινών θεσμικών και εξωθεσμικών κέντρων, είναι μέγας προάγγελος κακών.

Μας περιμένουν ανεξέλεγκτες και πρωτόγνωρες καταστάσεις, αν δεν αντιδράσουμε.

Πρέπει, αν θέλουμε να τιμήσουμε το Πολυτεχνείο και όσους πολέμησαν την χούντα, να υψώσουμε την ελληνική σημαία, σύμβολο της ελευθερίας και των αγώνων υπέρ των δικαίων του ελληνικού λαού με τη φράση του ακρίτα πατριώτη αγωνιστή του ελληνισμού, Βάσου Λυσσαρίδη:

«Αν εθελούσια δεν γονατίσεις, ούτε νεκρό δεν μπορούν να σε γονατίσουν!»
Ένα είναι το σύνθημα, που πρέπει να ακουστεί απ’ άκρου σε άκρο της Ελλάδας:
Τρομοκρατείστε τους τρομοκράτες!

Έτσι θα τιμήσουμε το Πολυτεχνείο, όπως του αξίζει. Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Οι εξεγερμένοι του Πολυτεχνείου ήθελαν άραγε αποκατάσταση της δημοκρατίας;

Όπως είναι γνωστό, το Πολυτεχνείο υπήρξε η κορυφαία εκδήλωση αντίστασης του λαού ενάντια στη Χούντα και ταυτόχρονα το απόλυτο αίτημα για Δημοκρατία. Η Χούντα πράγματι, έπειτα από λίγο χρονικό διάστημα κατέρρευσε και άνοιξε ο δρόμος για τη Δημοκρατία.

Όμως ποια δημοκρατία δημιουργήθηκε μετά το Πολυτεχνείο; Δικαιώθηκαν ή όχι οι αγώνες εκείνων των εξεγερμένων Ελλήνων;

Μέχρι τώρα, στις γραμμές που προηγήθηκαν πιο πάνω, αποφύγαμε σκόπιμα να....

αναφέρουμε το γνωστό μεταπολιτευτικό σύνθημα που έριξε το παλιό πολιτικό κατεστημένο στη λαϊκή συνείδηση και έκτοτε αυτό μας έρχεται αυθόρμητα στο μυαλό.

Το σύνθημα αυτό είναι η φράση:..............  «Η Αποκατάσταση της Δημοκρατίας».

Για σκεφτείτε λοιπόν; Δεν σας έρχεται αυθόρμητα στο μυαλό ότι μετά την κατάρρευση της Χούντας είχαμε αποκατάσταση της Δημοκρατίας; Δεν σας έρχεται αυθόρμητα στο μυαλό ότι το αίτημα του Πολυτεχνείου ήταν η αποκατάσταση της δημοκρατίας;
Και φυσικά σας έρχεται. Είναι τόσο παντοδύναμο σύνθημα που έγινε αυτόματη σκέψη και αυθόρμητη εκφορά λόγου.

Τι σημαίνει όμως αποκατάσταση; Σημαίνει ότι κάτι έχει καταργηθεί ή έχει υποστεί βλάβη και πρέπει να επανέλθει στην προτέρα κατάσταση. Να αποκατασταθεί.

Τι επανήλθε λοιπόν μετά την πτώση της Δικτατορίας;

1) Επανήλθε το ίδιο πολιτικό σύστημα της Βασιλευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, το οποίο απλά άλλαξε με το γνωστό (και μοναδικό στη νεότερη ιστορία) δημοψήφισμα, σε Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική δημοκρατία. Δηλαδή επανήλθε ατόφιο, το ίδιο ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα που είχε οδηγήσει σε αδιέξοδο και στη Χούντα.

2) Επανήλθε αυτούσιο και ολόκληρο το υπεύθυνο παλιό πολιτικό προσωπικό της χώρας, δηλαδή οι τρεις γνωστές πολιτικές οικογένειες (Καραμανλικοί, Παπανδρεϊκοί, Μητσοτακικοί), μαζί με άλλες δευτερεύουσες πολιτικές οικογένειες, οι οποίες μας έφτασαν και πάλι σε αδιέξοδο και τη χώρα στη χρεοκοπία.

Σήμερα έχουμε μπει σε μια τεράστια οικονομική, πολιτική και κοινωνική κρίση. Και όμως οι ίδιες οι υπεύθυνες πολιτικές οικογένειες, μαζί με ολόκληρο το κρατικοδίαιτο οικονομικό κατεστημένο και τα καθεστωτικά ΜΜΕ, οχυρωμένοι πίσω από το πολίτευμα της απόλυτα ελέγξιμης από τους ίδιους, Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, έχουν το θράσος να επαγγέλλονται ότι οι ίδιοι θα μας βγάλουν από την κρίση.

Σήμερα, ο Αντώνης Σαμαράς μιλάει για Νέα Μεταπολίτευση. Θα πρέπει προφανώς να γνωρίζει και ο ίδιος πως, αν επιδιώξει να κάνει ο,τιδήποτε μέσα από το ίδιο πολιτικό σύστημα, στο τέλος θα γίνει και αυτός ένας απλός συμβιβασμένος διαχειριστής του συστήματος, όπως τόσοι και τόσοι. Γνωρίζει άλλωστε, ότι οι 800.000 Νεοδημοκράτες ψήφισαν επαναστάτη και όχι διαχειριστή.

Σε κάθε περίπτωση, η Πραγματική Μεταπολίτευση, θα πρέπει να πιάσει το μήνυμα του Πολυτεχνείου από εκεί που το άφησε η τότε εξεγερμένη γενιά, της οποίας τον αγώνα εκμεταλλεύτηκε το πολιτικό σύστημα και την ανάγκασε στη συνέχεια να συμβιβαστεί μαζί του.
Και το μήνυμα αυτό δεν ήταν η αποκατάσταση της παλιάς και αποτυχημένης «δημοκρατίας», αλλά η θεμελίωση μιας καινούργιας γνήσιας δημοκρατίας, που δεν θα είχε την κοινωνία στη γωνία, αλλά θα έβαζε την κοινωνία στην πολιτική.

Αυτό το μήνυμα παραμένει και σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, επίκαιρο.

Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Υπήρχε λαϊκή αντίδραση κατά της Χούντας;

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΑΜΙΑΝΟΣ
Δύσκολα θα πειστείτε, ιστορικά, για τη λαϊκή κινητοποίηση κατά της Χούντας. Μπορεί να ενοχλούνται ορισμένοι, αλλά η τυραννία παρέμεινε 7 χρόνια, ακριβώς, επειδή απουσίαζε η λαϊκή αντίδραση (τα 3/4 του πληθυσμού μπορεί να είχαν μία θεωρητική δυσαρέσκεια αλλά “σάπιζαν” μπροστά στον “Άγνωστο Πόλεμο”, στο γήπεδο και τα μπουζούκια ή στην υπαρξιακή πραγμάτωση μέσα από ένα παράνομο πανασήκωμα του αυθαιρέτου (όπως ακριβώς, σήμερα, “στενάζουμε” στην τηλεόραση). Να γιατί η χούντα των συνταγματαρχών κράτησε εφτά, ολόκληρα, χρόνια. Να γιατί πρέπει να γιορτάζουμε το Πολυτεχνείο. Για να δείξουμε τις επιπτώσεις της κοινωνικής αποβλάκωσης
Οι αγωνιστές είχαν συγκεκριμένο πολιτικό χρώμα;
Οι εξορισθέντες είχαν......... συγκεκριμένο χρώμα. Ήταν μέλη του ΚΚΕ (Τιμή και Δόξα στους ασυμβίβαστους ήρωες, άσχετα με τη μυωπική ηγεσία τους) αλλά και ενεργά μέλη της ευρύτερης Δημοκρατικής Παράταξης (Χαραλαμπόπουλος, Λιβάνης, Πεπονής κ.α.), που αργότερα θα στελεχώσουν το ΠΑΣΟΚ. Αυτοί, όμως, βρέθηκαν στην εξορία, γιατί εκεί κατέληγαν από το 1936 μέχρι το 1974. Η Χούντα των Συνταγματαρχών δεν έκανε τίποτα περισσότερο από τις νόμιμες και “Δημοκρατικές” προδικτατορικές κυβερνήσεις.

Ο Παναγούλης ήταν “κεντρώος” πολιτικά (βουλευτής της ένωσης Κέντρου) .

Ο Μουστακλής δεν ήταν ένας παθιασμένος φοιτητής, αλλά αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού (μάλλον Δεξιός).

Ο Γεωργάκης δεν ήταν πειθαρχημένο κομματικό στρατιωτάκι.

Ο Καράγιωργας, ο Λεντάκης, ο Έλης και πολλοί άλλοι ήταν αγωνιστές στην πράξη. Ήταν παρόντες στα δύσκολα. Ανέβηκαν στο τρένο του Αγώνα ως απλοί επιβάτες και όχι ως εισπράκτορες, όπως πολλοί άλλοι. Όσοι διαφωνούν με το Πολυτεχνείο θεωρούν ότι αυτοί δεν πρέπει να τιμηθούν; Μήπως έχουν κανένα καλύτερο πρότυπο στη μεταπολεμική Ελλάδα για να δώσουν στα παιδιά τους και να τα ξεκουνήσουν από τον καναπέ;
Το υπόλοιπο (υποθετικά 85%) του Ελληνικού Λαού είναι αλήθεια ότι απείχε. Και μη θεωρήσει κανείς ότι, αφού δεν αντιδρούσε, άρα συμφωνούσε με το καθεστώς. Ήταν, απλώς, απαθείς, όπως απαθείς είμαστε και τώρα. Να γιατί χρειάζεται η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Το πολυτεχνείο είναι σύμβολο (ή πρέπει να γίνει σύμβολο). Σύμβολο σε Τι;

Δεν ξέρω αν η Χούντα ήταν δάκτυλος των Αμερικανών (λες και οι προηγούμενοι ή οι επόμενοι έφεραν ή φέρνουν την οποιαδήποτε αντίδραση στις Υπερδυνάμεις).

Δε με ενδιαφέρει πόσοι και που πέθαναν στο Πολυτεχνείο. Όχι γιατί δε νοιάζομαι, αλλά το θεωρώ αφελές να απαντήσει κάποιος αν είναι τόσοι ή λιγότεροι οι νεκροί του Πολυτεχνείου. Αν πέθαναν τη νύχτα της 17ης Νοέμβρη ή αργότερα. Θεωρώ, επίσης, αφελές να φουσκώσει κάποιος τους αριθμούς των θυμάτων για να παρουσιάσει πιο “τραγικά” τα γεγονότα. Η επέτειος του Πολυτεχνείου δεν είναι το μνημόσυνο μιας τραγικής νύχτας, αλλά η υπενθύμιση για μια διαρκή αναζήτηση των σύγχρονων αυταρχικών μορφών εξουσίας.

Και ενώ τότε οι στρατιωτικοί φόραγαν τη στολή τους και τους αναγνώριζες, σήμερα είναι δύσκολο να εντοπίσεις τι μορφή έχουν οι Δικτάτορες. Και μη θεωρείτε ότι οι σύγχρονες “δικτατορίες” είναι καλύτερες, επειδή δεν χρησιμοποιούν Βία. Η Βία της εξουσίας είναι απάντηση στις λαϊκές αντιδράσεις (που εκδηλώθηκαν ή που που πρόκειται να εκδηλωθούν). Όταν κανείς δεν αντιδρά δε χρειάζεται να είναι βίαιοι. Ο Παπαδόπουλος και η παρέα του φοβόταν τον πολίτη και γι αυτό τον βάραγαν. Σήμερα, αδιαφορούν, πλήρως, για την ύπαρξη του.

Από το ηλεκτρονικό περιοδικό 24grammata.com Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Αργεντινός Οικονομολόγος Καθηγητής Πανεπιστημίου: Απαλλαγείτε από τους τοκογλύφους!

Συνομιλώντας με τον μελετητή της κρίσης της Αργεντινής, οικονομολόγο και καθηγητή του Πανεπιστημίου του Μπουένος Αϊρες, Κλαούντιο Κατς, αποκομίζει κανείς την πεποίθηση ότι υπάρχει ζωή μετά τον (οικονομικό) θάνατο.
Ο Κατς ήρθε στην Αθήνα της μιζέριας, της οικονομικής ασφυξίας και της ..αυτομαστίγωσης για να μας θυμίσει ότι όσα ζούμε, τα έζησαν κι άλλοι. και επιβίωσαν.
Ότι μπορούμε να βγούμε από το τέλμα πιο γρήγορα από όσο νομίζουμε. Οτι η οικονομία της Αργεντινής είδε άσπρη μέρα μόνον όταν σταμάτησε να κάνει ό,τι της ζητούσαν οι πιστωτές.
Όπως η Ελλάδα σήμερα, έτσι και η...........  Αργεντινή στα τέλη της δεκαετίας του ’90 όφειλε πολύ περισσότερα χρήματα από όσα μπορούσε ποτέ να αποπληρώσει. «Δεν έχετε να πληρώσετε; Δώστε μας τα πετρέλαια.
Πουλήστε τις τηλεπικοινωνίες, την ύδρευση, τις αερογραμμές, τη συγκοινωνία, το φυσικό αέριο.
Η κυβέρνηση Μένεμ τούς τα έδωσε όλα. Και βρέθηκε η Αργεντινή στην παράδοξη κατάσταση να έχει πουλήσει τα πάντα και το χρέος της να αυξάνεται αντί να μειώνεται» λέει, χειρονομώντας ζωηρά.
«Μας έστυψαν όσο μπορούσαν, το ίδιο κάνουν τώρα μ’ εσάς. Ηξεραν ότι η αποπληρωμή είναι αδύνατη, αλλά η στρατηγική τους ήταν μη σκέφτεστε, δώστε». Ο Kατς είναι οικονομολόγος, αλλά θεωρεί ότι σε προβλήματα όπως αυτά, τον πρώτο λόγο έχει η πολιτική.
«Το θέμα είναι καθαρά πολιτικό», επισημαίνει. «Πρέπει πρώτα να ληφθεί μια θεμελιώδης πολιτική απόφαση και εν συνεχεία υπάρχουν δύο – τρεις εναλλακτικές λύσεις στο πεδίο της οικονομίας».
Η απόφαση αυτή είναι ότι η χώρα σταματά να εξοφλεί τους διεθνείς πιστωτές, είτε προχωρώντας σε στάση πληρωμών, όπως η Αργεντινή, είτε αρχίζοντας λογιστικό έλεγχο του χρέους, όπως το Εκουαδόρ.
«Το Εκουαδόρ δημιούργησε διεθνή επιτροπή ειδικών που προχώρησε σε λογιστικό έλεγχο του χρέους και κατέληξε ότι το πραγματικό χρέος ήταν μικρότερο από το ονομαστικό χρέος», υπογραμμίζει.
Ρωτώ πόσο επίπονη ήταν η στάση πληρωμών για την Αργεντινή. «Εκμεταλλευθήκαμε την περίοδο 2002-2005 για την οξυγόνωση της οικονομίας», απαντά.
«Είχαμε χρήματα για τα λογικά πράγματα, για μισθούς, συντάξεις, σχολεία, νοσοκομεία, για κάποιες επενδύσεις». Το λάθος της Αργεντινής είναι ότι περίμενε έως ότου χρεοκοπήσει, δεν προχώρησε στη στάση πληρωμών οργανωμένα και συντεταγμένα.
«Το πρώτο και κύριο πράγμα που θα έπρεπε να είχαμε κάνει θα ήταν να αναλάβει έγκαιρα η κυβέρνηση τον πλήρη έλεγχο του τραπεζικού συστήματος. Δεν μιλώ για εθνικοποίηση, μιλώ για προσωρινό πλήρη έλεγχο.
Αυτό θα εμπόδιζε τη μαζική φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό, που δημιούργησε πολλά προβλήματα», λέει.
«Για να διαπραγματευθεί όμως μια κυβέρνηση με τις τράπεζες σε μια τέτοια στιγμή, πρέπει να βάλει στο τραπέζι το διάταγμα της εθνικοποίησής τους, ως απειλή, προκειμένου αυτές να συμφωνήσουν να δώσουν προσωρινά τον έλεγχο».
Ενώ η στάση πληρωμών ήταν αναπόφευκτη, η κυβέρνηση της Αργεντινής έκανε τα πάντα για να την αποτρέψει , περιλαμβανομένης της δέσμευσης των καταθέσεων της μεσαίας τάξης προκειμένου να πληρωθούν οι πιστωτές.
«Αυτό ήταν το μοιραίο τους λάθος, καθώς η μεσαία τάξη ενώθηκε με τους φτωχούς που είχαν αρχίσει πραγματικά να πεινάνε», λέει. Δέκα μήνες διαδηλώσεων κορυφώθηκαν στην εξέγερση της 19ης και 20ής Δεκεμβρίου 2001, που υποχρέωσε τον πρόεδρο Ντε λα Ρούα να φύγει με ελικόπτερο από το πολιορκούμενο προεδρικό μέγαρο και τον διάδοχό του να κηρύξει στάση πληρωμών και να αποσυνδέσει το πέσο από το δολάριο.
Ελεγχος του ευρώ

«Καμία κυβέρνηση δεν αποφασίζει μόνη της κάτι τέτοιο, πρέπει να υποχρεωθεί από κάτω», επισημαίνει, προσθέτοντας ότι απαιτείται και εθνικός έλεγχος της νομισματικής πολιτικής. «Συνειδητοποιείτε ότι στην περίπτωση της Ελλάδας αυτό σημαίνει έξοδο από το ευρώ;» ερωτώ.
«Μπορείτε να αποφασίσετε να μείνετε στο ευρώ, να φύγετε ή να επιλέξετε μια μέση λύση. Πρώτα οι Ελληνες θα αναλάβουν τον έλεγχο του νομίσματος που κυκλοφορεί στην Ελλάδα. Μετά απ’ αυτό, θα μπορέσετε να συζητήσετε για το μέλλον του ευρώ με άλλους όρους».

Και η άποψή του για τις τρομακτικές αντιδράσεις που θα προέκυπταν; «Αυτή είναι η ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού. Ότι είστε φτωχοί και εκείνοι έχουν όλη την εξουσία.

Ότι εσείς δεν έχετε τίποτα και εκείνοι τα έχουν όλα. Ότι είστε ανάξιοι, διεφθαρμένοι και λοιπά. Πρέπει να συνειδητοποιήσετε τη δύναμή σας και μετά να συζητήσετε μαζί τους με σωστούς όρους.
Το μυστικό στην πολιτική διαμάχη είναι να ξέρεις ποιες είναι οι δυνάμεις σου». Ο Κατς τονίζει ότι η οικονομική διαφορά ανάμεσα στη Γερμανία και την Ελλάδα δεν είναι τόσο μεγάλη όσο η διαφορά ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Αργεντινή, τη Βολιβία ή το Εκουαδόρ.

«Όμως, όλες αυτές οι μικρές χώρες μπόρεσαν να διαπραγματευθούν με τη μεγάλη δύναμη. Στη Λατινική Αμερική δεν επαναλαμβάνουμε ό,τι λένε οι νεοφιλελεύθεροι. Είστε Ελληνες», λέει και δείχνει με πάθος την γκραβούρα του Παρθενώνα, που συμπτωματικά κρέμεται πάνω από το τραπέζι μας. Εμείς στην Αργεντινή έχουμε μόνο δύο αιώνες ιστορίας. Η Ελλάδα πρέπει να ανακτήσει τη δύναμη της ιστορίας της. Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

«Μεθόδους τύπου CIA εφαρμόζει το ΔΝΤ»

Τι μπορεί να συνδέει τη CIA και τις ανακριτικές τεχνικές που χρησιμοποιεί με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Παγκόσμια Τράπεζα;  Το ερώτημα κατ' αρχήν ακούγεται άτοπο και η άμεση απάντηση είναι τίποτα. Λάθος!!
Στο βιβλίο της «Το Δόγμα του Σοκ», η βραβευμένη καναδή δημοσιογράφος και επίτιμη διδάκτωρ πολιτικού δικαίου στο πανεπιστήμιο King College της Νέας Σκοτίας Ναόμι Κλάιν, αποδεικνύει ότι η «θεραπεία του σοκ» που η CIA εφάρμοζε από τις αρχές της δεκαετίας του '50 βρίσκει άμεση εφαρμογή στις μεθόδους που προτείνει το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα για να φέρουν στον «ίσιο δρόμο» παραστρατημένες οικονομίες.

Σύμφωνα με μελέτες που είχαν δημοσιευθεί τις δεκαετίες του '60 και του '70, ο επικεφαλής των πειραμάτων της CIA τη δεκαετία του '50, δόκτωρ.......Γιούεν Κάμερον, πίστευε ότι ο μοναδικός τρόπος για να διδάξει στους «ασθενείς» του νέους, υγιείς, τρόπους συμπεριφοράς ήταν να διεισδύσει στο μυαλό τους και να σπάσει τα παλιά παθολογικά νοητικά σχήματα. Αυτή η μαζική απώλεια όλων των αναμνήσεων ήταν η ουσία της θεραπείας για να ωθηθεί ο ασθενής σε νέο στάδιο ανάπτυξης. Οταν με μια σειρά αλλεπάλληλων ηλεκτροσόκ είχε επιτευχθεί η «πλήρης αποδόμηση» της προσωπικότητας του ασθενούς, μπορούσε πλέον να αρχίσει η ψυχική καθοδήγηση.

Το έργο του Γ. Κάμερον ζήλεψε ο οικονομολόγος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, ο «πολύς», μακαρίτης πλέον, Μίλτον Φρίντμαν. Αντί για τα ηλεκτροσόκ συνιστούσε πως, όταν η οικονομία υπόκειται σε στρεβλώσεις, μόνο η πρόκληση οδυνηρών σοκ, το «πικρό φάρμακο» όπως το ονόμαζε, μπορούσε να την επαναφέρει στην υγιή κατάσταση. Εγραφε το 1982: «Οταν ξεσπάει μια κρίση, πρέπει να αναπτύσσουμε πολιτικές έως ότου το πολιτικά αδύνατο καταστεί πολιτικά αναπόφευκτο». Δηλαδή «οι ηγέτες είναι ελεύθεροι να κάνουν ό,τι είναι ή ισχυρίζονται ότι είναι αναγκαίο για την αντιμετώπιση της κρίσης, οι περίοδοι κρίσης είναι περίοδοι αναστολής της δημοκρατίας». Αν αυτό σας θυμίζει Ελλάδα και τις διαδικασίες υπερψήφισης του μνημονίου ή της βίαιης ανατροπής των εργασιακών και ασφαλιστικών σχέσεων, μείωσης μισθών και συντάξεων, τότε μάλλον σκέφτεστε ανατρεπτικά...

Οι ιθύνοντες του ΔΝΤ υιοθέτησαν τη θεωρία του σοκ επισημαίνοντας, το 1996: «Οι άνθρωποι μπορεί να προβάλλουν αντίσταση σε τμηματικές αλλαγές (π.χ. περικοπή προγραμμάτων υγείας) αλλά, αν συμβούν ταυτόχρονα δεκάδες αλλαγές προς κάθε κατεύθυνση, τότε εδραιώνεται ένα αίσθημα ματαιότητας και ο πληθυσμός περιέρχεται σε κατάσταση αδράνειας». Οπως ακριβώς στα πειράματα του Κάμερον, που οι «ασθενείς» μετά το ηλεκτροσόκ ήταν «χαμένοι». Και, όπως σημείωναν το 2002 τραπεζίτες της Παγκόσμιας Τράπεζας, «μπορεί το σοκ να εξυμνείται ως δημοκρατική διαδικασία, αφού έχουν προηγηθεί εκλογές, ασχέτως αν αγνοείται ύστερα η βούληση του λαού». Οχι, τότε ακόμα δεν είχαν προκύψει «καλλικράτεια διλήμματα» και συνυπολογισμοί ψήφου κατά Γ. Α. Παπανδρέου...

Και αν στα πειράματά του ο Κάμερον χρησιμοποιούσε και ψυχοτρόπα φάρμακα το οικονομικό σοκ βρήκε άξιο συμπαραστάτη του τη διαφθορά. «Η διαφθορά των πάντων, είτε υπάρχει είτε εφευρίσκεται, ευθύνεται για την όποια αποτυχία» υποστηρίζουν στελέχη του ΔΝΤ, μόνο που ξεχνούν ότι χάριν της «διαφθοράς» και του «εξαιρετικά διογκωμένου και ανίκανου δημόσιου τομέα» άνοιγαν οι αγορές για τα σχέδια του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Στα ανακριτικά εγχειρίδια της CIA επισημαίνεται πως οι κρατούμενοι πρέπει να απομονώνονται αμέσως και τονίζεται: «Πρέπει συνεχώς να βρίσκονται υπό καθεστώς σύγχυσης, αποπροσανατολισμού και έκπληξης. Χωρίς αυτά τα στοιχεία δεν υπάρχει σοκ». Το ίδιο ισχύει και για τις κοινωνίες, όταν όμως ο μηχανισμός του δόγματος του σοκ γίνει συλλογικά κατανοητός, είναι δυσκολότερο να αιφνιδιαστούν ολόκληρες κοινότητες, είναι δυσκολότερο να βρεθούν σε μια κατάσταση σύγχυσης, καθώς γίνονται πιο ανθεκτικές στο σοκ. «Η μνήμη, τόσο η ατομική όσο και η συλλογική, είναι ο μεγαλύτερος αποσοβητής των σοκ» υποστηρίζει η Ναόμι Κλάιν και υπενθυμίζει πως όταν ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα έχασαν τις «χώρες-πελάτες» της Λατινικής Αμερικής, τότε στράφηκαν στην Ευρώπη, για να αναζητήσουν χώρες- «λευκές-σελίδες», ώστε να οικοδομηθούν τα κράτη - πρότυπα...



ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Ο επιθανάτιος ρόγχος της μεταπολίτευσης

Από τη Ρήξη Νοεμβρίου

Του Γιώργου Καραμπελιά

Στον δήμο της Αθήνας η αποχή ξεπέρασε το 55%, στη Θεσσαλονίκη το 46%, στην Αττική το 45% και στο σύνολο της επικράτειας το 40%, ενώ στην περιφέρεια Αττικής οι «εκλεκτοί» των δύο μεγάλων κομμάτων δεν ξεπέρασαν το 45% και οι δύο μαζί. Παράλληλα, τα άκυρα - λευκά – η ενεργός απόρριψη – έφτασαν το ιστορικό ρεκόρ του 9%! Σύνολο απόρριψης 50%!

Αυτά είναι το πρώτο και βασικό δεδομένο. Τα υπόλοιπα έπονται. Το ΚΚΕ ανέβηκε σε ποσοστό, λόγω αποχής, αλλά όχι σε ψήφους. Το πολιτικό κενό διευρύνεται, αρχίζοντας όπως πάντα από τις δύο μεγάλες πόλεις και κατ' εξοχήν από την Αθήνα. Δύο σημαδιακά ποσοστά υποψηφίων στον δήμο της Αθήνας, Αμυράς (!) 7,35% και κυρίως ο χρυσαυγίτης Μιχαλολιάκος 5,3%, λίγο πιο κάτω από την υποψήφια του «ενωμένου» ΣΥΡΙΖΑ! Το.............  μεταναστευτικό, που οι «προοδευτικοί» είχαν εξορίσει στο πυρ το εξώτερο, εισβάλλει με την πιο άσχημη γκριμάτσα του στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Η Ελλάδα είναι ώριμη για να δεχτεί κάτι καινούργιο, με τη μόνη διαφορά ότι ακόμα αυτό γίνεται διά του αρνητικού τρόπου, έχει απορρίψει το παλιό ή μάλλον αρχίζει μαζικά να το απορρίπτει, αλλά δεν μπορεί ακόμα να γεννήσει το καινούργιο, και έτσι ψηφίζει αρνητικά.

Η αδυναμία του πολιτικού συστήματος να προτείνει κάτι διαφορετικό έχει ένα όνομα: Κικίλιας! Ο Σαμαράς δεν είχε τίποτε καλύτερο να προτείνει στους κατοίκους της Αττικής! Ενώ κατάφερε σε ένα βαθμό να επανασυσπειρώσει ένα μέρος της εκλογικής βάσης της Νέας Δημοκρατίας, επιμένοντας ορθά σε μια αντιμνημονιακή πολιτική, στη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας δοκίμασε την... «ανανέωση» με τον Βασίλη Κικίλια! Και έλαβε την απάντηση. (Και πάλι καλά). Αυτά είναι τα όρια ανανέωσης που διαθέτει το σύστημα των κομμάτων εξουσίας;!

Από την άλλη πλευρά το δήθεν «νέο» της Αριστεράς, ο... Αλέκος Αλαβάνος, κατόρθωσε να βγει τελευταίος μεταξύ δέκα υποψηφίων καταδεικνύοντας πως ο πολιτικός τυχοδιωκτισμός και η ανακύκλωση του ψευδοεπαναστατισμού και του εθνομηδενισμού δεν έχουν πλέον κανένα μέλλον. Το ΚΚΕ, που λειτουργεί στοιχειωδώς πατριωτικά και έχει επαναφέρει τις ελληνικές σημαίες στις συγκεντρώσεις του, πάει πολύ καλύτερα από την εθνομηδενιστική Αριστερά.

Ο καταποντισμός του Αλαβάνου και στην πραγματικότητα και του Τσίπρα σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής, το τέλος του αριστερού μηδενισμού ως πολιτικής πρότασης. Στο εξής θα τον εκπροσωπούν μόνο οι «πυρήνες», η «σέχτα» κ.λπ.

Η Ελλάδα μπήκε σε αυτές τις εκλογές φορώντας ακόμα τα κουρέλια της μεταπολίτευσης. Έχασε ορισμένα, θα χάσει και τα υπόλοιπα πολύ σύντομα. Στη χώρα θα αρχίσουν να διαγράφονται δύο στρατόπεδα.

Από τη μια πλευρά το στρατόπεδο των κούισλινγκ, των «γερμανοτσολιάδων», του Giorgos, του Μέγκα, του Πρετεντέρη, του Παπαχελά, του Σκάι, του Καρατζαφέρη, της Ντόρας, του Τρεμόπουλου (θα προσχωρήσει άραγε ανοιχτά και ο Κουβέλης;), οι οποίοι θα επιχειρήσουν τη συσπείρωσή τους, την περιπόθητη «Οικουμενική», δηλαδή μια κυβέρνηση που θα εκπροσωπεί το 30% του εκλογικού σώματος, τα λαμόγια, τους έχοντες, τους τραπεζίτες, τα πασοκόσκυλα, τους διορισμένους και τους φοβιτσιάρηδες.

Και το σενάριο πρόωρων εκλογών δεν ευοδώνεται, διότι οι πρόωρες εκλογές έγιναν και το ΠΑΣΟΚ τις έχασε! Το ΠΑΣΟΚ με 33% πανελλαδικά, σε εκλογές πρωτοφανούς εκβιασμού και ακραία πολιτικοποιημένες, σε συνθήκες νέων πολιτικών εκλογών θα πάρει ίσως και κάτω από 30% και πάντως θα είναι δεύτερο κόμμα.

Εξ άλλου και όλα τα εξαπτέρυγα δεν πήγαν καλά – βλέπε τους ψευδο-οικολόγους, τον Κουβέλη και τον Καρατζαφέρη. Έτσι το σενάριο πρόωρων εκλογών μάλλον ενταφιάζεται. Οι κούισλινγκ θα επιχειρήσουν τώρα τη διάσπαση της Νέας Δημοκρατίας με το υπό δημιουργίαν κόμμα της Ντόρας ή ακόμα και τη ρυμούλκησή της σε «Οικουμενική».

Από την άλλη πλευρά βρίσκεται ένα εξαιρετικά ετερόκλιτο ακόμα «αντιμνημονιακό» στρατόπεδο. Το μεγάλο ερωτηματικό είναι η Νέα Δημοκρατία. Θα μπορέσει άραγε να ξεφορτωθεί ή έστω να περιθωριοποιήσει τα καθεστωτικά, ντορικά και φιλομνημονιακά βαρίδια (Χατζηδάκηδες, Μητσοτάκηδες, Κακλαμάνηδες κ.λπ.), με τα οποία είναι γεμάτη, και να μεταβληθεί σε ένα συντηρητικό μεν αλλά λαϊκό κόμμα ή θα κυριαρχήσουν στο εσωτερικό του η Μύκονος, η Εκάλη και η... Ουάσιγκτον;

Στο Κέντρο και την Αριστερά θα πάρουν άραγε το μήνυμα δυνάμεις Πασοκογενείς ή Αριστερογενείς για να επενδύσουν σε μια πατριωτική λαϊκή κατεύθυνση, έχοντας ξεφορτωθεί δυνάμεις φθαρμένες ή αναξιόπιστες τύπου Αλαβάνου, Μητρόπουλου, Δημαρά, Τσίπρα, ή θα χρειαστούν και άλλα χαστούκια; Και μήπως στο ΚΚΕ – που βγαίνει ενισχυμένο, στο εσωτερικό της Αριστεράς – θα ενισχυθούν οι δυνάμεις που νιώθουν την ανάγκη ενός πραγματικού ανοίγματος στην κοινωνία;

Δύσκολα πράγματα! Διότι η φθορά των πολιτικών σχημάτων, η καθεστωτική τους αγκύλωση, τα πολλά χρόνια της μεταπολίτευσης βαραίνουν πάνω τους, ακόμα και στα γκρουπούσκουλα. Η φθορά τους είναι βαθύτατη και οι περισσότεροι δεν βλέπουν πέρα από τη μύτη τους, από τον Αλαβάνο ή τον... Κικίλια.

Ωστόσο το κύμα της οργής που έρχεται από τα κάτω θα ενισχύεται, καθώς η χώρα θα βυθίζεται στην πτώχευση, την ανεργία, θα αντιμετωπίζει όλο και σοβαρότερους εθνικούς κινδύνους. Πόσο άραγε θα κρατήσει ο επιθανάτιος ρόγχος του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος;

Μερικές ακτίδες φωτός, έστω και μικρές ακόμα. Το 5,5% που πήραν στις εκλογές οι συναγωνιστές μας του «Σπάρτακου» στην Κομοτηνή, οι οποίοι κατέβαιναν για πρώτη φορά σε εκλογές, μόλις λίγο λιγότερο από την ψήφο του μουσουλμανικού συνδυασμού, το 26% που πήρε στη Λέσβο ο αγωνιστής Δημήτρης Βουνάτσος, περνώντας στον β' γύρο των εκλογών, τα αυξημένα ποσοστά που έλαβαν σε αρκετούς δήμους άνθρωποι σοβαροί, πατριώτες και αγωνιστές είτε από την Αριστερά είτε από άλλους χώρους.

Αυτές οι θετικές νησίδες θα γίνουν περισσότερες την περίοδο που έρχονται, μέχρι να ενωθούν σε ένα νέο μεγάλο ρεύμα. Έσεται νόστιμον ήμαρ.
Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Η Εξωτερική Πολιτική της Ελλάδας σε μια εποχή αβεβαιότητας

Βασίλειος Δαμηράς Απόφοιτος του Loyola University του Σικάγο. Σύμβουλος Εθνικής Άμυνας - ΗΠΑ. Τα τελευταία χρόνια  η κρατική μηχανή έχει δημιουργήσει φαυλοκρατία και διαφθορά

Η Ελληνική εξωτερική πολιτική πάσχει από οραματισμό και ρεαλισμό. Γιαυτό τον λόγο η Ελλάδα και ο ελληνικός πολιτισμός κινδυνεύουν να εκλείψουν από τον παγκόσμια σκηνή. Τα τελευταία χρόνια η κρατική μηχανή έχει δημιουργήσει μια φαυλοκρατία και διαφθορά. Έτσι η Αθήνα δεν μπορεί να βρει λύση για Κύπρο, Αιγαίο, και Μακεδονικό. Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ ακολουθούν μια λαϊκίστικη συναισθηματική εξωτερική πολιτική. Που δημιουργεί την εικόνα ότι οι Έλληνες είναι θύματα της παγκοσμιοποίησης. Αυτή η πολιτική κατάστασή έχει περιορίσει την Ελλάδα σε μια κουκκίδα στο παγκόσμιο γεωπολιτικό χώρο. Η Τουρκία παράλληλα εκτελεί το δόγμα του (νεο-Οθωμανισμού), ο πατέρας αυτού του δόγματος ήτανε ο Τουργκούτ Οζάλ. Το νέο τουρκικό δόγμα αποσύρει την Ελλάδα από το Αιγαίο και τον ευρύτερο μεσογειακό χώρο. Η Άγκυρα παρουσιάζεται ο νέος γεωπολιτικός ηγεμόνας ενώ η Ελλάδα ως

 κομπάρσος της περιοχής.

Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να δημιουργήσει την κατάλληλη προετοιμασία σε ανθρώπινους πόρους υψηλής εκπαιδεύσεως, καλές αμυντικές υποδομές, και σωστή τεχνογνωσία για αμυντικά και εξωτερικά θέματα, για να επιτύχει μια καινούργια ρεαλιστική γεωπολιτική και γεωστρατηγική εποχή. Ειδικότερα, τα καινούργια οπλικά συστήματα και οι καινούργιες αμυντικές επιχειρησιάκες δομές και αντιλήψεις θα πρέπει να έχουν σαν στόχο πως να κάνουν τις ένοπλες δυνάμεις σύγχρονες και ικανές για την άμυνα της Ελλάδας. Είναι απαραίτητο οι Έλληνες πολιτικοί να καταλάβουν την γεωπολιτική της Ελλάδας.

Αυτή η νέα εποχή πρέπει να αναδείξει τον ελληνικό, ελληνιστικό, ελληνορωμαϊκό και βυζαντινό πολιτισμό. Ακόμα η Αθήνα πρέπει να εγκαινιάσει μια νέα περίοδο δυνατής συνεργασίας με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Εάν η Ελλάδα πράξει τα ανωτέρω μπορεί να αναδειχθεί σε μια γεωπολιτική δύναμη της Μεσογείου και του Βαλκανικού χώρου.

Επίσης, σε αυτήν την νέα εποχή η Ελλάδα πρέπει να προασπίσει τα ανθρώπινα δικαιώματα στα Βαλκάνια. Ακόμα η ελληνική κυβέρνηση είναι απαραίτητο να ακολουθήσει την στρατηγική για την καταπολέμηση των όπλων μαζικής καταστροφής, από τα καθεστώτα του Ιράν και Βόρειας Κορέας. Που αναπτύσσουν έναν σοβαρό και αυξανόμενο κίνδυνο διότι, προωθούν όπλα για Ισλαμιστές τρομοκράτες. Η Ελλάδα έτσι θα εξασκήσει μια ρεαλιστική εξωτερική πολιτική. Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Πόλεμος στην πλάτη της Ελλάδας

Του Δημήτρη Καζάκη
οικονομολόγου - αναλυτή
«Παραλογισμός είναι να κάνεις το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα. Το διατύπωσε, όπως λένε, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν. Οι αξιωματούχοι σε ολόκληρη την Ευρώπη προσπαθούν να αποδείξουν ότι είχε δίκιο».
Έτσι άρχιζε το σχόλιό του ο Ίρβιν Στέλζερ στη «Wall Street Journal» (4.10), για να υπογραμμίσει ότι η πολιτική να δανείζεσαι συνεχώς για να χρηματοδοτείς τον παλιότερο δανεισμό σου είναι τελείως αδιέξοδη. «Αν ο επιπλέον δανεισμός για να ξεπληρώσω τον ήδη υπερβολικό δανεισμό δεν ταιριάζει γάντι στον ορισμό του παραλογισμού που έδωσε ο μεγάλος φυσικός, τότε είναι δύσκολο να πει κανείς τι ταιριάζει».
Αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια, που επαναλαμβάνουμε από την αρχή αυτής της κρίσης, όταν όλοι οι μεγαλόσχημοι «ειδικοί» μιλούσαν απλώς για πρόβλημα υψηλού ελλείμματος και κόστους δανεισμού. Είναι αδύνατον να ξεφύγει κανείς από τον φαύλο κύκλο της χρεοκοπίας όταν έχει φτάσει να δανείζεται για να πληρώνει παλιότερα δάνειά του. Όσα δάνεια κι αν βρίσκει, με όποιο επιτόκιο, όσο μικρό κι αν είναι το έλλειμμα του προϋπολογισμού. Και το δημόσιο χρέος της χώρας είναι αδύνατον να αντιμετωπιστεί διότι ακριβώς διογκώνεται διαρκώς, λόγω όχι τόσο του κρατικού ελλείμματος όσο κυρίως του νέου δανεισμού στον οποίο προσφεύγει η χώρα για να πληρώσει τα παλιότερα δάνειά της. Αυτή είναι η καρδιά του προβλήματος.

Επομένως οι διαρκείς δηλώσεις της κυβέρνησης ότι η κόλαση του μνημονίου δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια αναγκαία προετοιμασία για να ξαναβγεί η χώρα στις διεθνείς αγορές με σκοπό να δανειστεί, δεν συνιστά μόνο την πεμπτουσία του παραλόγου, αλλά και μια εντυπωσιακή ομολογία ολοκληρωτικής χρεοκοπίας. Οι δυνάμεις που μας επέβαλαν το μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση, καταδίκασαν τη χώρα και τον λαό της σε μια εσαεί χρεοκοπία. Προς όφελος πάντα των ευρωπαϊκών τραπεζών και επενδυτικών κεφαλαίων.

«Η πραγματικότητα είναι ότι η ευρωζώνη τώρα απαρτίζεται από έναν πυρήνα και μια περιφέρεια, ή τους καλύτερους και τους υπόλοιπους. Οι τελευταίοι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις υποχρεώσεις του χρέους τους χωρίς έναν συνδυασμό που να περιλαμβάνει αναδιάρθρωση, μια ισχυρή δόση πληθωρισμού, περισσότερο από ένα άγγιγμα λιτότητας και ένα ξεχωριστό, υποτιμημένο ευρώ, αυτό που οι οικονομολόγοι (πριν φανεί το πλήρες μέγεθος των προβλημάτων της Ιρλανδίας) αποκαλούν “ευρώ του Νότου”. Το νόμισμα αυτό μπορεί να επιτραπεί να υποτιμηθεί επαρκώς, ώστε να αποκαθίσταται η ανταγωνιστικότητα των περιφερειακών οικονομιών καθώς αυτές θα εργάζονται πάνω στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» γράφει ο Στέλζερ.

Τα δύο ευρώ

Αυτά γράφονταν τις ημέρες που ο Κινέζος πρωθυπουργός βρισκόταν στην Ελλάδα και η κυβέρνηση περιχαρής διατυμπάνιζε σε όλους τους τόνους ότι η χώρα άρχιζε να βγαίνει από την κρίση. Ωστόσο τα λόγια του Στέλζερ δεν απηχούν απλώς τις προσωπικές του απόψεις, αλλά τη λογική που κυριαρχεί στους κύκλους του ΔΝΤ.

Οι «ειδικοί» του Ταμείου στην Ουάσιγκτον από καιρό έχουν κατασταλάξει στην άποψη ότι η δημοσιονομική προσαρμογή μέσω του μνημονίου δεν βγάζει πουθενά. Κι έτσι προτείνουν ως άμεση ανάγκη τις πιο παραδοσιακές συνταγές προσαρμογής του ΔΝΤ: ελεγχόμενη πτώχευση και ελεγχόμενη εισαγωγή ενός νέου νομίσματος, που μπορεί να υποτιμηθεί επαρκώς. Τι σόι νόμισμα θα είναι αυτό που θα εισαχθεί στις χρεοκοπημένες χώρες της ευρωζώνης, αποτελεί εδώ και καιρό αντικείμενο διαπραγματεύσεων και τριβών ανάμεσα στο ΔΝΤ και την ΕΚΤ.

Η λύση που προτείνεται είναι η δημιουργία δύο ευρώ, ενός του Βορρά και ενός του Νότου. Το ευρώ του Νότου θα είναι ένα πληθωριστικό νόμισμα ευκαιρίας, ικανό να υποτιμηθεί ανά πάσα στιγμή έναντι του δολαρίου και του «σκληρού ευρώ» του Βορρά, από το οποίο θα εξαρτάται. Οι χώρες που θα αναγκαστούν να υιοθετήσουν ένα τέτοιο «μαλακό ευρώ» θα πρέπει να τελούν υπό καθεστώς αυστηρής επιτήρησης, ώστε οι έντονες πληθωριστικές πιέσεις που θα υποστούν από την εισαγωγή του νέου νομίσματος και η δημοσιονομική αστάθεια να μην πλήξουν την ευρωζώνη.

Στην πράξη, ένα τέτοιο ευρώ θα είναι σαν το στρατιωτικό μάρκο που εξέδιδαν στην Ελλάδα οι δυνάμεις κατοχής ή σαν τη στρατιωτική βρετανική λίρα που κυκλοφόρησε αμέσως μετά την απελευθέρωση. Για να προστατευθούν οι εγχώριες τράπεζες, το ενεργητικό τους θα παραμείνει σε «σκληρό ευρώ». Δηλαδή τα δάνεια προς τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις θα συνεχίσουν να υπολογίζονται σε «σκληρό ευρώ», ενώ οι μισθοί, γενικά οι αμοιβές, οι συναλλαγές στο εσωτερικό της χώρας και οι καταθέσεις θα διέπονται από το «μαλακό ευρώ», το οποίο θα αλλάζει ισοτιμία σχεδόν σε ημερήσια βάση.

Όλα αυτά προτείνονται επειδή γνωρίζουν πολύ καλά ότι είναι αδύνατον να αντιμετωπιστεί η χρεοκοπία των χωρών του Νότου και να εξυπηρετηθεί το χρέος της Ελλάδας με τα υπάρχοντα εργαλεία της ευρωζώνης. Εδώ βρίσκεται η τριβή μεταξύ ΕΚΤ και ΔΝΤ:

«Οι τύποι της ΕΚΤ βλέπουν ένα λαμπρό μέλλον να απορρέει από τα νέα προγράμματα λιτότητας που υιοθετούνται ή επιβάλλονται στις σπάταλες χώρες του Club Med και την Ιρλανδία, χωρίς να αναφέρουμε την ελαφρώς μόνο λιγότερο σπάταλη Γαλλία. Καθώς τα ελλείμματα μειώνονται, η εμπιστοσύνη του ιδιωτικού τομέα θα επιστρέψει και η βιώσιμη ανάπτυξη θα γίνει το μέλλον της ευρωζώνης. Μη στοιχηματίζετε σ’ αυτό, αντιλέγουν οι οικονομολόγοι του ΔΝΤ. Η λιτότητα τώρα θα φέρει την τρέχουσα πολύ εύθραυστη ανάκαμψη σε οδυνηρό αδιέξοδο, θα μειώσει την ανάπτυξη και τα έσοδα από τους φόρους, κάνοντας ακόμη πιο δύσκολο για την Ελλάδα και άλλες χώρες να μειώσουν τα ελλείμματά τους». Έτσι διατύπωνε τη διαφωνία ανάμεσα σε ΕΚΤ και ΔΝΤ ο Στέλζερ στη «Wall Street Journal» στις 18.10.

Παιχνίδι και στην Ελλάδα

Καθώς η κρίση χρέους βαθαίνει και για την Ελλάδα και για τις άλλες χώρες της ευρωζώνης, απειλώντας να συμπαρασύρει τις διεθνείς αγορές, το ΔΝΤ με την υποστήριξη της κυβέρνησης των ΗΠΑ, αποφάσισε να κάνει το αποφασιστικό βήμα. Να χρησιμοποιήσει ανοιχτά την Ελλάδα ως εφαλτήριο για να αναλάβει το ίδιο τη διαχείριση της κρίσης των χωρών της ευρωζώνης. Έτσι στις 8.10 ο Στρος - Καν προχωρεί σε δηλώσεις ότι το ΔΝΤ σκέφτεται σοβαρά να επεκτείνει το πρόγραμμα στήριξης προς την Ελλάδα πέρα από την τριετία.

Σχεδόν αμέσως ο κ. Παπακωνσταντίνου επιβεβαιώνει ότι κάτι τέτοιο βρίσκεται υπό συζήτηση. Τις ημέρες που ακολουθούν, με τη βοήθεια της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, η οποία διαρρέει πληροφορίες ότι θα ενισχύσει τις αγορές κρατικών ομολόγων των προβληματικών οικονομιών της ευρωζώνης (Bloomberg, 1.11), αλλά και αμερικανικών τραπεζών μαζί με ισχυρά επενδυτικά κεφάλαια εκτός Ε.Ε., δημιουργείται ένα κλίμα ευνοϊκών προσδοκιών για τα κρατικά ομόλογα της Ελλάδας, της Πορτογαλίας, της Ισπανίας και της Ιρλανδίας.

Σε συνδυασμό με τις συνεχιζόμενες παρεμβάσεις της ΕΚΤ και των άλλων κεντρικών τραπεζών της ευρωζώνης στη δευτερογενή αγορά ομολόγων, παρατηρήθηκε μια ουσιαστική υποχώρηση τόσο στα spreads, όσο και στα επιτόκια. Έτσι το επιτόκιο αγοράς του ελληνικού δεκαετούς κρατικού ομολόγου έπεσε από σχεδόν 12% που είχε φτάσει στα τέλη Σεπτεμβρίου γύρω στο 9% μέσα σε λιγότερο από έναν μήνα.

Ακόμη και στη Moody’s «υποδείχτηκε» να βγει στις αρχές Οκτωβρίου και να δηλώσει ότι «σκέφτεται» να αναβαθμίσει την πιστωτική αξιολόγηση της Ελλάδας. Μόνο και μόνο για να ενισχυθεί το ευνοϊκό κλίμα στις αγορές. Στόχος ήταν εξαρχής να πάρει το πάνω χέρι το ΔΝΤ και να προχωρήσει ταχύτατα η Ελλάδα σε αναδιάρθρωση του χρέους της με γνώμονα το συμφέρον πρωτίστως των αμερικανικών τραπεζών και των πιο ισχυρών επενδυτικών κεφαλαίων, που δεν τους καίει το αν θα υποστούν κάποιο «κούρεμα», αρκεί η χώρα να συνεχίσει να πληρώνει. Σ’ αυτό έχουν επενδύσει και συγκεκριμένοι οικονομικοί και πολιτικοί κύκλοι στην Ελλάδα, όπως πολύ εύκολα μπορεί να διαπιστώσει κανείς αν δει ποιο συγκρότημα ΜΜΕ προωθεί ως άμεση και επιβεβλημένη αναγκαιότητα την αναδιάρθρωση ή ανάταξη του χρέους υπό το ΔΝΤ.

Η μεγάλη «τούμπα»

Από την πρώτη στιγμή η Γερμανία είχε αντιδράσει στην όλη επιχείρηση. Εκπρόσωπος της Μέρκελ είχε σχολιάσει ευθύς εξαρχής τις δηλώσεις του Στρος - Καν ως «πρόωρες» και «άνευ αντικειμένου», διότι υποτίθεται ότι το τριετές πρόγραμμα θα πετύχει. Η Γερμανία δεν βλέπει με καθόλου καλό μάτι το να πάρει το ΔΝΤ το πάνω χέρι στην Ελλάδα και τις άλλες χρεοκοπημένες χώρες της ευρωζώνης, που συνιστούν το 40% και πλέον του εξαγωγικού δυναμικού της γερμανικής οικονομίας. Ούτε βλέπει με καλό μάτι τις προσπάθειες των Κινέζων να βρουν, με την υποστήριξη των ΗΠΑ, «πάτημα» στην Ε.Ε. – όπως π.χ. με την αξιοποίηση των λιμενικών, οδικών και άλλων υποδομών της Ελλάδας – για να αλώσουν την εσωτερική της αγορά. Κάτι που εξ αντικειμένου θα χτυπήσει το μονοπώλιο της Γερμανίας στην ευρωζώνη.

Ταυτόχρονα, ούτε οι γραφειοκράτες της ΕΚΤ και της Κομισιόν είδαν με καλό μάτι αυτήν την επιχείρηση του ΔΝΤ. Οι τραπεζίτες της ευρωζώνης δεν θέλουν ούτε ν’ ακούσουν για «κούρεμα» του δημόσιου χρέους της Ελλάδας ή των άλλων καταχρεωμένων χωρών. Έτσι από το γραφείο του Όλι Ρεν ήρθε η απάντηση με το να ανακοινωθεί επίσημα ότι το κρατικό έλλειμμα του 2009 της Ελλάδας αναπροσαρμόζεται σημαντικά προς τα πάνω και θα υπερβεί το 15% του ΑΕΠ. Μια αναπροσαρμογή που ο ίδιος ο Στρος - Καν θεώρησε «ατυχή».

Η νέα αναπροσαρμογή του ελλείμματος δεν οφείλεται σε κάποια «κρυμμένα» στοιχεία, αλλά σε νέα μέθοδο υπολογισμού, που συμπεριλαμβάνει κατηγορίες του ευρύτερου δημόσιου τομέα, ασφαλιστικών ταμείων κ.λπ., που δεν συνυπολογίζονταν μέχρι πέρυσι. Το αστείο είναι ότι δεν συνυπολογίζονται και σε καμιά άλλη χώρα της ευρωζώνης. Ο νέος υπολογισμός του κρατικού ελλείμματος αφορά μόνο την Ελλάδα. Γιατί; Για πολλούς λόγους. Αφενός έτσι πιέζουν για πρόσθετα, ακόμη πιο επώδυνα και ατελέσφορα μέτρα. Αφετέρου έτσι θα εμφανιστεί ότι το κρατικό έλλειμμα του 2010, που θα καταλήξει 1% με 2% πάνω από τον αρχικό στόχο του μνημονίου, θα φαντάζει περισσότερο σαν «επιτυχία» δεδομένης της αφετηρίας του και λιγότερο ως «αποτυχία» του προγράμματος.

Όμως, ο πιο σημαντικός λόγος ήταν να τινάξει στον αέρα την επιχείρηση άμεσης αναδιάρθρωσης του χρέους υπό το ΔΝΤ που είχε αρχίσει με την καλλιέργεια ευνοϊκών προσδοκιών στις αγορές. Έτσι η ανακοίνωση για αναπροσαρμογή του ελλείμματος έφερε αλλαγή του κλίματος στις αγορές και την καθοδική τάση των επιτοκίων αντικατέστησε η ανοδική. Επιπλέον πέτυχε την εγκατάσταση μόνιμης επιτροπής ελεγκτών της Κομισιόν, της ΕΚΤ και της Eurostat στην Ελλάδα, δήθεν για να παρακολουθούν εκ του συστάδην την πορεία της απόδοσης των μέτρων. Αυτό εκ των πραγμάτων δεν ευνοεί τα σχέδια του ΔΝΤ.

Η αντιστροφή ολοκληρώθηκε με τη διακαναλική συνέντευξη του πρωθυπουργού. Ο κ. Παπανδρέου φρόντισε – υστέρα από συνεννόηση με την Ε.Ε. ή όχι, δεν γνωρίζουμε – να τινάξει στον αέρα το σχέδιο άμεσης αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους με «κούρεμα» που είχε στα σκαριά το ΔΝΤ. Με τα spreads και τα επιτόκια να καλπάζουν είναι αδύνατον να προχωρήσει η επιχείρηση όπως είχε ετοιμαστεί.

Ταυτόχρονα η Καταλωνία δήλωσε επίσημα πτώχευση και σταμάτησε τις πληρωμές πουλώντας υποσχετικά και ομόλογα στους πολίτες της – κάτι που πολύ σύντομα θα δούμε να κάνουν και πολλές από τις νεόκοπες περιφέρειες της Ελλάδας – κατεδαφίζοντας τις όποιες ψευδαισθήσεις για την κατάσταση της Ισπανίας. Η Ιρλανδία απέχει, σύμφωνα με το Bloomberg (1.11), μόλις έναν μήνα από την επίσημη πτώχευση, με το κρατικό της έλλειμμα να καλπάζει στο 32% του ΑΕΠ μετά την ενσωμάτωση στον προϋπολογισμό της νέων χρεών από τις τράπεζες. Η Πορτογαλία βυθίζεται ακόμη περισσότερο στην ύφεση. Ενώ η Ιταλία θεωρείται πια από τις αγορές ότι έχει περισσότερες πιθανότητες να πτωχεύσει απ’ ό,τι η Ινδονησία ή οι Φιλιππίνες (Bloomberg, 19.10).

Το ευρωπαϊκό σχέδιο

Αυτό είναι το σκηνικό που επέτρεψε την αντεπίθεση της Μέρκελ και της Γερμανίας, επιβάλλοντας στη Σύνοδο Κορυφής (28.10) μαζί με τη Γαλλία το δικό τους σχέδιο ελεγχόμενης πτώχευσης των χωρών της ευρωζώνης που είναι ήδη σε κατάσταση χρεοκοπίας ή βρίσκονται στο χείλος της. Με πρώτη φυσικά την Ελλάδα. Το σχέδιο αυτό δεν διαφέρει ουσιαστικά από το αντίστοιχο που επιχείρησε να εφαρμόσει τον προηγούμενο μήνα το ΔΝΤ. Προβλέπει κι αυτό αναδιάρθρωση ή ανάταξη του δημόσιου χρέους με «κούρεμα», αλλά και μια έστω προσωρινή έξοδο από τον «σκληρό πυρήνα» του ευρώ, υπό την άμεση εποπτεία και τον αυστηρό έλεγχο του γερμανογαλλικού άξονα. Στο σχέδιο αυτό υπάρχει ρόλος και για το ΔΝΤ, αλλά η μεγάλη διαφορά βρίσκεται στο ποιος θα έχει τα ηνία. Και τα ηνία δεν θα τα έχει η Ουάσιγκτον, αλλά το Βερολίνο και το Παρίσι.

Για να επιτευχθεί αυτό, η Γερμανία με τη Γαλλία πρότειναν έναν μόνιμο μηχανισμό αντιμετώπισης κρίσεων, ο οποίος θα ενσωματωθεί στη Συνθήκη της Λισσαβώνας με βάση το άρθρο 48, παρ. 6, που επιτρέπει εσπευσμένες τροποποιήσεις της συνθήκης χωρίς τις συνήθεις διαδικασίες νομοθετικής κατοχύρωσης. Έως το τέλος του 2012 πιστεύουν ότι θα έχουν έτοιμο τον μηχανισμό για να οδηγήσουν την Ελλάδα, της οποίας το δημόσιο χρέος εκτιμάται ότι τότε θα ξεπερνά το 150% του ΑΕΠ, σε αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους και προσωρινή έξοδο από το ευρώ υπό την κηδεμονία του νέου μηχανισμού της ευρωζώνης.

Επειδή όμως πολλοί πιστεύουν ότι με τον ρυθμό κατάρρευσης των οικονομιών της Ελλάδας και των άλλων προβληματικών κρατών αυτό το σενάριο είναι πολύ αισιόδοξο, εξετάζουν και το ενδεχόμενο μιας άμεσης αναδιάρθρωσης του χρέους, ακόμη και με σημαντικό «κούρεμα». Οι λεπτομέρειες του σχεδίου αυτού κρατούνται κρυφές ακόμη και από την ελληνική κυβέρνηση. Το πιθανότερο είναι να περιλαμβάνει μια επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων ομολόγων, μια μερική έστω παύση πληρωμής τόκων για κάποιο διάστημα και αναστολή της άσκησης των δικαιωμάτων των κατόχων ομολόγων.

Την εγγύηση τήρησης των χρονοδιαγραμμάτων και των προϋποθέσεων του σχεδίου είναι πιθανό να αναλάβει το ΔΝΤ, για να ικανοποιήσουν και την Ουάσιγκτον. Σύμφωνα με πρόταση της φινλανδικής αντιπροσωπείας, θα υπάρξει και ειδική πρόβλεψη (Collective Action Clause) ώστε να μην μπορούν κάτοχοι ομολόγων με μειοψηφικά πακέτα να φρενάρουν ή να σταματήσουν την όλη διαδικασία.

Το ενδιαφέρον όμως είναι άλλο. Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν πρόκειται να ακούσετε να συζητάνε οι επίδοξοι υποψήφιοι των εκλογών της προσεχούς Κυριακής. Η χώρα και ο λαός της είναι έρμαια συμφερόντων και επιλογών που σχεδιάζουν το πώς θα ολοκληρώσουν την καταστροφή, αλλά δεν θα ακούσετε κανέναν από τους μνημονιακούς ή αντιμνημονιακούς υποψηφίους να μιλάει γι’ αυτό.

Τα θέματα της Ε.Ε., του ευρώ και της πληρωμής του χρέους είναι θέματα ταμπού. Μόνο οι αρπαχτές από τα ευρωπαϊκά ταμεία τούς ενδιαφέρουν. Τα φυλλάδιά τους είναι πλημμυρισμένα από «προτάσεις» για το πώς θα αξιοποιηθούν «αναπτυξιακά» τα κονδύλια εξ Ε.Ε. Δώσ’ τους χρηματοδοτούμενα προγράμματα και είναι διατεθειμένοι να πουλήσουν ακόμη και τη μάνα τους, πόσω μάλλον τη χώρα και τον λαό. Μαζί με τον δήμο και την περιφέρεια που θα τύχει να πάρουν στα χέρια τους.
ΠΗΓΗ ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Το τότε και το τώρα...σας θυμίζει τίποτε;

Διαβάστε τι έγινε στην ελληνική οικονομία το 1843, συγκρίνετε το με το σήμερα και θα αντιληφθείτε τι συμβαίνει στην παγκόσμια και στην ελληνική ιστορία, ανεξαρτήτως εποχών, προσώπων και ονομάτων.
Η σύγκριση, μόνο ανατριχίλα μπορεί να προκαλέσει.
Έχουμε και λέμε:

Το καλοκαίρι του 1843, η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλει στις τράπεζες της Ευρώπης τα τοκοχρεολύσια παλιότερων δανείων που είχε πάρει η χώρα.
Δυστυχώς τα λεφτά δεν είχαν πάει σε υποδομές που θα βοηθούσαν την κατεστραμένη ελληνική οικονομία, αλλά είχαν σπαταληθεί στους εμφυλίους της επανάστασης και στα λούσα του παλατιού και των Βαυαρών συμβούλων του στέμματος.
(Μας θυμίζει τίποτα;)
Οι τόκοι που έπρεπε να καταβάλλονται κάθε χρόνο ήταν 7 εκατομμύρια δραχμές και ισοδυναμούσαν με το μισό τών συνολικών εσόδων του...ελληνικού κράτους που έφταναν μετά βίας τα 14 εκατομμύρια ετησίως.
Στην πραγματικότητα, με την καταβολή των τόκων δεν περίσσευε τίποτα να επενδυθεί προς όφελος του ελληνικού λαού. (Μήπως κάτι αρχίζει να μας θυμίζει;)
Την άνοιξη του 1843, η κυβέρνηση παίρνει μέτρα λιτότητας, τα οποία όμως δεν αποδίδουν τόσο ώστε να ...συγκεντρωθούν τα απαιτούμενα για την ετήσια δόση χρήματα. Έτσι, τον Ιούνιο του 1843, η ελληνική κυβέρνηση ενημερώνει τις ξένες κυβερνήσεις ότι αδυνατεί να καταβάλει το ποσό που χρωστάει και ζητά νέο δάνειο από τις μεγάλες δυνάμεις, ώστε να αποπληρώσει τα παλιά. Αυτές αρνούνται κατηγορηματικά. (Βρε κοίτα κάτι συμπτώσεις...)
Αντί να εγκρίνουν νέο δάνειο, εκπρόσωποι των τριών μεγάλων δυνάμεων (Αγγλία-Γαλλία-Ρωσία) κάνουν μια διάσκεψη στο Λονδίνο για το ελληνικό χρέος και καταλήγουν σε καταδικαστικό πρωτόκολλο. Οι πρεσβευτές των μεγάλων δυνάμεων με το πρωτόκολλο στο χέρι, παρουσιάζονται στην ελληνική κυβέρνηση και απαιτούν την ικανοποίηση του. Αρχίζουν διαπραγματεύσεις ανάμεσα στα δύο μέρη και μετά από έναν μήνα υπογράφουν μνημόνιο (απ νάτο!), σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα πρέπει να πάρει μέτρα ώστε να εξοικονομήσει μέσα στους επόμενους μήνες το αστρονομικό! επιπλέον ποσό των 3,6 εκατομμυρίων δραχμών, που θα δοθούν στους δανειστές της. (Αυτό σίγουρα κάτι μας θυμίζει;)
Για να είναι σίγουροι ότι το μνημόνιο θα εφαρμοστεί κατά γράμμα, οι πρεσβευτές απαιτούν να παραβρίσκονται στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου που θα εγκρίνει τα μέτρα και να παίρνουν ανά μήνα λεπτομερή κατάσταση της πορείας εφαρμογής τους, αλλά και των ποσών που εισπράττονται. (Ε όχι, δεν γίνεται, πλάκα μας κάνουν...)
Για να μην τα πολυλογώ, σας αναφέρω τα βασικά μέτρα που επέβαλε η κυβέρνηση μέσα στο 1843 σε εφαρμογή του τότε μνημονίου.
Κάθε ομοιότητα με την εποχή μας, είναι εντελώς τυχαία και πέραν των προθέσεων του ιστορικού που τα κατέγραψε:

1. Απολύθηκε το ένα τρίτο των Δημοσίων υπαλλήλων και μειώθηκαν 20% οι μισθοί όσων παρέμειναν. (όπα...)

2. Σταμάτησε η χορήγηση συντάξεων, που τότε δεν δίνονταν στο σύνολο του πληθυσμού αλλά σε ειδικές κατηγορίες. (αμάν...)

3. Μειώθηκαν κατά 60% οι στρατιωτικές δαπάνες, μειώθηκε δραστικά ο αριθμός των ενστόλων και αντί για μισθό οι στρατιωτικοί έπαιρναν χωράφια. (και όχι τα βουνά...).

4. Επιβλήθηκε προκαταβολή στην είσπραξη του φόρου εισοδήματος και της "δεκάτης", που ήταν ο φόρος για την αγροτική παραγωγή. (από τότε έ...)

5. Αυξήθηκαν οι δασμοί και οι φόροι χαρτοσήμου.(ΦΠΑ δεν είχε τότε...)

6. Απολύθηκαν όλοι οι μηχανικοί του Δημοσίου και σταμάτησαν όλα τα δημόσια έργα. (έλα...)

7. Καταργήθηκαν εντελώς όλες οι υγειονομικές υπηρεσίες του κράτους. (είχε ο Λοβέρδος προ-προπάππου τότε;)

8. Απολύθηκαν όλοι οι υπάλληλοι του εθνικού τυπογραφείου, όλοι οι δασονόμοι, οι δασικοί υπάλληλοι και οι μισοί καθηγητές πανεπιστημίου. (πιθανόν να έφερναν ξένους...)

9. Καταργήθηκαν όλες οι διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό. (ε, όχι, αυτό όχι...)

10. Νομιμοποιήθηκαν όλα τα αυθαίρετα κτίσματα και οι καταπατημένες "εθνικές γαίες" με την πληρωμή προστίμων νομιμοποίησης. (ερχόμαστε δεύτεροι...)

11. Περαιώθηκαν συνοπτικά όλες οι εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις με την καταβολή εφάπαξ ποσού. (αθάνατη Ελλάδα...)
(Είναι να τρελλαίνεσαι, είναι δυνατόν να αντέγραψαν οι τωρινοί ένα τόσο παλιό σχέδιο, μια που δεν είχαν άλλες ιδέες;)
Δεν είναι ανατριχιαστικά όμοια με την εποχή μας; Είδατε που οι οικονομικές συνταγές λιτότητας είναι σαν το παλιό καλό κρασί; για ποιούς;
Ίδιες, αιώνιες, ανυπόφορες. Κι επειδή ξέρω ότι θα ρωτήσετε "τι πέτυχαν με όλα αυτά;", σας απαντώ:
Ο κόσμος εξαθλιώθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι ξένοι πήραν ένα μέρος των χρημάτων τους, η χώρα είδε κι έπαθε να συνέλθει, αλλά φαλήρισε ξανά μετά από πενήντα ακριβώς χρόνια, με το "Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν" του Χαριλάου Τρικούπη, το 1893.
Πάντως, το συγκεκριμένο μνημόνιο του 1843, από πολλούς ιστορικούς θεωρείται μία από τις σοβαρότερες αφορμές για το ξέσπασμα της επανάστασης της 3ης Σεπτέμβρη 1843, που έφερε Σύνταγμα στη χώρα.
Μήπως πρέπει να αναλογιστούν σοβαρά οι εντός και εκτός αρμόδιοι, τι ανάλογο μπορεί να συμβεί και με το τωρινό μνημόνιο...
Έτσι για να ταιριάξει κι' αυτό με το τότε... Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Έχουμε ακούσει από πολλούς να λένε ότι με τον Ανδρέα φάγαμε ψωμί, ΕΓΓΡΑΦΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ!

Έχουμε ακούσει από πολλούς να λένε ότι με τον Ανδρέα φάγαμε ψωμί, ότι έδωσε και έφαγε ο λαός κτλ. είναι όμως έτσι; για να δούμε.
Κατ' αρχήν για να ξέρουμε τι λέμε πρέπει να ασχοληθούμε με το γενεαλογικό του δένδρο: Ζιγκμουντ Μινέικο, ΠολωνοΕβραίος μηχανικός που κατασκευάζει οπλικά συστήματα και τα δίνει στους Τούρκους για να πολεμίσουν τους Έλληνες που ζητάνε απελευθέρωση...
Ο Ζίγκμουντ κάνει μια κόρη, την Σοφία. Η Σοφία Παντρεύεται τον Γεώργιο Παπανδρέου εξ Αχαΐας και κάνουν τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Ανδρέας το 1941 φεύγει Αμερική για σπουδές και νυμφεύεται το 1951 την ΑμερικανοΕβραία Margaret Chant. Πατέρας της Margaret Chant ήταν ο Douglas Chant ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος Ιεχωβάδων Αμερικής. Ο Ανδρέας και η Margaret έκαναν μεταξύ άλλων τον Γιώργο Παπανδρέου σημερινό εκλεγμένο από τον λαό πρωθυπουργό.
Ο Ανδρέας λοιπόν με απόδειξη το.............  παρακάτω έγγραφο χρηματοδοτήθηκε από την τράπεζα των Rockefeller, Chase Manhattan Bank με 100.000.000 Δολάρια το 1974 για την κατασκευή του ΠΑΣΟΚ.

Η Κοινή λογική λέει ότι όταν ένας τραπεζίτης δίνει ένα δολάριο αποσκοπεί σε κέρδος 1000 δολαρίων, έτσι λοιπόν ο Ανδρέας βγήκε πρωθυπουργός, έβαλε λουκέτο στις μεγάλες επιχειρήσεις στην Ελλάδα (izola, pitsos, elinda, κτλ κτλ) μέσο των διπλασιασμών μισθών και εισφορών χωρίς να ελαφρύνει όμως φορολογικά τις εταιρείες για να υπάρξει ισορροπία. Αυτό είχε σαν λογικό αποτέλεσμα η Ελλάδα πλέον να μην παράγει οπότε και να μην εξάγει τίποτα κλείνοντας την κάνουλα των κρατικών εσόδων (η οποία έκτοτε δεν ξανάνοιξε ποτέ). Εκτός αυτών, αύξησε κατά 1000% τους δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι δεν παράγουν έσοδα για το κράτος όπως οι βιομηχανίες που είχε κλείσει, αύξησε κατ επέκταση την γραφειοκρατία καταστώντας απίθανο να κάνει κάποιος δουλειές στην Ελλάδα.

Αποτέλεσμα λόγω μη εσόδων και πολλών εξόδων να πάει σε ΔΑΝΕΙΣΜΟ. Επόμενο λοιπόν ήταν να δανειστεί από Τράπεζες "οικείες" για να ξεπληρώσει και την υποχρέωση... Η Ελλάδα μετά το 1981 για πρώτη φορά φτάνει στο σημείο να καταναλώνει περισσότερα από αυτά που παράγει.

Το χρέος από 8 ΔΙΣ που παρέλαβε από τον άλλον εθνοπατέρα Καραμανλή εκτοξέυεται στα 100+ ΔΙΣ. Αυτό έθεσε την Ελλάδα δέσμια των Τραπεζών (δεν χρειάζεται να αναφέρουμε το σε ποιους ανήκουν, όποιος διαθέτει έστω και 5 δράμια μυαλό ξέρει).
Ο Μηχανισμός "ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ" δεν σημαίνει τίποτε άλλο από πρόσκαιρη και εικονική ευμάρεια αλλά σε βάθος χρόνου μάζεμα αυτών των "δωρισμένων" χρημάτων με τον μηχανισμό που λέγεται "ΦΟΡΟΣ" για να ξεπληρωθούν τα δάνεια. Επειδή όμως οι τόκοι των δανείων είναι όπως είναι φυσικό τεράστιοι και η Ελλάδα πια δεν έχει υγιή έσοδα για να ξεπληρώσει τα δάνεια, η μόνη "λύση" πληρωμής προηγούμενων δανείων είναι επαναΔανεισμός, το ΧΡΕΟΣ μεγαλώνει με γεωμετρική πρόοδο με λογική συνέπεια το όλο και αυξανόμενο χρέος να μην ξεπληρώνεται ποτέ, αυτό μας παρασέρνει αναπόφευκτα στην συνεχή αύξηση των φόρων. Έτσι φτάσαμε σήμερα να έχουμε εξωτερικό χρέος 320 ΔΙΣ προ ΔΝΤ, και 320 ΔΙΣ + 120ΔΙΣ + τόκους μετα ΔΝΤ (αν υπάρξει μετά...)
ο όρος "ΦΟΡΟΣ" στην οικονομολογία δεν σημαίνει τίποτε άλλο από αφαίμαξη ρευστού από την αγορά με ότι αυτό το ντόμινο συνεπάγεται. Επίσης ο όρος "ΦΟΡΟΣ" σημαίνει μεγάλα λειτουργικά έξοδα με ότι αυτό το ντόμινο συνεπάγεται (ακρίβεια κτλ).
Εν ολίγοις ο Ανδρέας ως άριστος ψυχολόγος των μαζών δίνει όχι υγιή αλλά δανεικά χρήματα στον λαό, γίνεται ήρωας (δηλαδή ψήφους για μια ζωή), ο λαός αρχίζει να συνηθίζει στα πολλά έξοδα (υπερκαταναλωτική μανία) μετά από ένα χρονικό διάστημα τα χρήματα αυτά μέσω των φόρων επιστρέφονται στην βάση από όπου ξεκίνησαν με την διαφορά ότι έχει μείνει ως κληρονομιά όλης αυτής της ιστορίας το ΧΡΕΟΣ(=το μέσον χειραγώγησης ενούς κράτους από τον δανειστή της).
Ως χώρα δηλαδή, κάναμε έναν κύκλο και φτάσαμε πάλι από εκεί που είχαμε ξεκινήσει με την διαφορά ότι τώρα είμαστε δέσμιοι.

Ελπίζω να κατανοήσαμε ότι όταν ο Ανδρέας μοίραζε χρήματα στον λαό δεν μοίραζε υγιή χρήματα από εξωτερικά κρατικά έσοδα, αλλά από εξωτερικό δανεισμό για να ξεπληρώσει υποχρεώσεις και συμφωνίες που είχε κάνει, βάζοντας στον θαμπωμένο λαό μια θηλιά που ονομαζόταν ΧΡΕΟΣ.

Δείτε το παρακάτω έγγραφο με το οποίο πιστοποιείται ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1974 υπέγραψε σύμφωνο με τις ΗΠΑ και τον Rockefeller και τις λεπτομέρειες τη συμφωνίας.

"Απόρρητο 7271/NSA/1158-AR/29"
κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε το έγγραφο σε μεγέθυνση

Τι λέει το κείμενο:

1. Απομάκρυνση από τις επιλεγμένες θέσεις θα αποφασίζονται μόνο από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. από την Πλευρά του Ανδρέα Παπανδρέου επιτρέπονται μόνο φραστικές παρεκκλίσεις.

2. Προς ικανοποίηση των Ριζοσπαστών (αριστερών) ψηφοφόρων θα επιτραπεί η αναθεώρηση της αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδος και ΗΠΑ

3. Ελαχιστοποίηση της δύναμης του κομμουνιστικού κόμματος Ελλάδος. Η μείωση αυτή δεν θα πρέπει να υπερβεί το όριο που συμφωνήθηκε με τους συναδέλφους της KGB.

4. Επιτρέπονται φραστικές "συγκρούσεις" με το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ, όχι όμως ανοικτός πόλεμος.

5. Ο σύνδεσμος μεταξύ ΗΠΑ και Ελληνικής κυβέρνησης θα αναλάβει να καθησυχάζει τους αξιωματούχους του ΝΑΤΟ.

6. (Έχει διαγραφεί με μαρκαδόρο)

7. Αν και όταν το επιθυμεί η ομάδα(?) τα πυρηνικά όπλα που βρίσκονται εναποθηκευμένα στην Ελλάδα θα αντικατασταθούν ή ανταλλαχθούν με νέα.

8. Όταν η CIA και DIA χρειάζονται όπλα για συγκαλυμμένες επιχειρήσεις τους στο εξωτερικό, η κυβέρνηση του Παπανδρέου θα προβαίνει σε πωλήσεις και μεταφορές όπλων με τις τιμές που θα ισχύουν τότε. Θα ειδοποιείται σχετικά από την υπηρεσία Διοικητικής Μέριμνας (των ενόπλων δυνάμεων) των ΗΠΑ

9. Η Κυβέρνηση Παπανδρέου δεν θα ανακινήσει το θέμα Κύπρου με αντίδωρο την μη ύπαρξη προβλημάτων με την Τουρκία.

10. Η ανοχή απέναντι στην τρομοκρατία (το υπόλοιπο σβησμένο με μαρκαδόρο)

11. Το οικονομικό θέμα θα ρυθμιστεί από τον Brian Crosier. Οι εταιρείες που υποστηρίζουν το κίνημα Παπανδρέου στην Ελλάδα, θα καταθέσουν 100.000.000 δολλάρια για την δημιουργία του νέου κόμματος. (έχουν διαγράψει 3 λέξεις) ARAMKO (επίσης διαγραφή 2 λέξεων με μαρκαδόρο) της Wall Street είναι (διαγραφή 1 λέξης). Οι τράπεζες: Chase Manhattan Bank (διαγραφή 4 λέξεων)

Υπογραφή
Ανδρέας Γ. Παπανδρέου
Andreas Papandreou


Το έγγραφο αυτό υπέγραψε τον Αύγουστον του 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου, και εφόσον απεδέχθη τις "οδηγίες", προεβλέπετο καταβολή από την Τσέϊς Μανχάταν Μπανκ ( των Ροκφέλερ ) ποσού 100.000.000 δολλαρίων για την ίδρυση νέου κόμματος!

Οι Αμερικανοί χρηματοδότες του... "σοσιαλιστικού" κινήματος στην Ελλάδα, καθόριζαν σαφώς στον αρχηγό του, τι κινήσεις μπορούσε να κάνει, τι στάση θα τηρούσε επί συγκεκριμένων θεμάτων, και τι περιθώριο ελιγμών διέθετε. Από τους "κανόνες" που υπέγραφε ο Ανδρέας, επιτρέποντο μόνον "φραστικές παρεκκλίσεις".

Υ.Γ. Παρατηρήστε ότι στο έγγραφο αναφέρεται πολλές φορές η έκφραση "η κυβέρνηση του Παπανδρέου", επίσης ότι το έγγραφο είναι του 1974 , δηλαδή 7 χρόνια πριν γίνει ο Παπανδρέου πρωθυπουργός.

Aναρωτιέμαι λοιπόν αν τους το είπε κάποιο Μέντιουμ ότι σίγουρα θα γίνει κυβέρνηση ο Παπανδρέου προβλέποντας το "7 χρόνια μετά" ή συμβαίνει κάτι άλλο...

πηγή εγγράφου:"Απόρρητο 7271/NSA/1158-AR/29"
Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........

Έμμισθη σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου η κόρη του Ismael Cem!

Η κόρη του πρώην Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Ismael Cem φέρεται να έχει προσληφθεί ως σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου με αρμοδιότητα τις “πράσινες” επενδύσεις, σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται δημοσίευμα της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος. Η Ipek Nur Cem Taha θα αμοίβεται για τις υπηρεσίες της από το υστέρημα των Ελλήνων φορολογούμενων παρά το γεγονός ότι κατάγεται από εύπορη οικογένεια Σαμπαταϊστών της γείτονος. Πλέον προκύπτει μείζον ηθικό και πολιτικό ζήτημα καθώς το όνομα του θανόντα Ismael Cem εμπλέκεται στο δυνητικό υπουργικό συμβούλιο που θα αναλάμβανε τα ηνία της εξουσίας, με βάση το σχέδιο πραξικοπήματος Βalyoz της φασιστικής-τρομοκρατικής......  οργάνωσης ΕΡΓΕΝΕΚΟΝ.

Η κόρη του Cem δεν είναι η πρώτη Τουρκάλα σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου. Ως υπουργός Εξωτερικών είχε προσλάβει την Τουρκάλα δημοσιογράφο Nur Batur (φωτό), ανταποκρίτρια της εφημερίδας Ηurriyet στην Αθήνα, συγγενή πρώτου βαθμού γυναίκας διπλωμάτη, η οποία υπηρετούσε ως πρόξενος της Ελλάδας στη χώρα μας και είχε δημιουργήσει σωρεία προβλημάτων. Η Βatur συνόδευε αποστολές Ελλήνων πολιτικών στο εξωτερικό, «παρακολουθώντας» εκ του σύνεγγυς τα τεκταινόμενα, ενώ προκάλεσε σοβαρά προβλήματα με την «αλλοίωση» κειμένου συνέντευξης υπουργού της κυβέρνησης της ΝΔ, προκαλώντας την πρώτη σοβαρή κρίση στους κόλπους της. H Νur Βatur που πρωτοστατεί σήμερα στην ίδρυση ελληνοτουρκικού συνδέσμου δημοσιογράφων, ήταν εκείνη που υπέγραφε το καλοκαίρι του 2000 συκοφαντικό άρθρο της Hurriyet με τίτλο «Σκάνδαλο ομοφυλοφιλίας στην ελληνική πολιτική» με αθλιότητες σε βάρος του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή. Συνεχίστε το διάβασμα ΕΔΩ........